Categorie archieven: Willem & Jajim & Frou Frou

Jajim en Frou Frou over het favoriete deel van de dag

Miauw lieve lezers, we miauwen vandaag letters over ons favoriete deel van de dag. Jullie hoeven vast geen drie keer te raden wat dat is.

Jajim

“Het zal geen furrassing zijn dat de avond ons lievelingsdeel van de dag is. Waarom is dat? Nou, onze tweevoeter eet dan zijn lekkerste en grootste maaltijd van de dag. Omdat Frou Frou en ik altijd komen meehelpen in de keuken, krijgen wij ook onze lekkerste maaltijd. Zodra de bakjes rinkelen en de bestekla open gaat weten we hoe laat het is; tijd voor een blikje. Miauwend spring ik op het aanrecht terwijl onze mensenbroer tergend langzaam het blikje open trekt. Zodra het deksel eraf is wil ik er al van proeven. ‘Nog eventjes geduld meisje’, krijg ik te horen. Ondertussen staat Frou Frou aan zijn voeten en zegt ‘MIEUW’ met haar allerliefste stemmetje. Saame vormen we een purrfect team om onze mensenbroer op te laten schieten met het opdienen van de kalkoen mousse.”

Favoriet

Frou Frou: “Ik heb niet purr se een favoriet deel van de dag hoor, zo lang er maar geknuffeld wordt, dat is het belangrijkste voor mij. Die kalkoenmousse is gewoon gezellig, dat betekent dat we eet smakelijk knuffels krijgen na het eten en dat onze mensenbroer ‘goed zo, meisjes’ zegt als we uitgegeten zijn. Ondanks dat het me niet zo om de hapjes gaat, komen Jajim en ik Saame in de keuken als de bakjes rinkelend uit ons purrsoonlijke kattenkastje worden gehaald. Terwijl onze mensenbroer rustig de mousse over twee bakjes furdeelt miauw ik hem nog een keer op mijn aller schattigst toe. Maar stiekem heb ik nog veel favorieter deel van de dag en dat is vlak na het wakker worden. Daar komt niet purr se voer aan te pas, dat krijgen we daarna, tijdens de ochtendroutine. Het wakker-word-proces ziet er ongeveer zo uit: onze mensenbroer drukt op de snooze-knop van zijn wekker en draait zich nog een keer om in een poging om verder te dutten. Natuurlijk heb ik al lang gezien dat zijn ogen even open waren en weet dat het eerst tijd is voor de ochtend knuffels. Om er zeker van te zijn dat onze mensenbroer dat met zijn slaperige hoofd ook realiseert, trippel ik poot voor poot van zijn benen naar zijn hoofd. Hij krijgt een nat neusje in zijn gezicht en rustig aan begin ik zijn haren te wassen, hoeft hij dat ook niet meer zelf te doen. Qua behulpzaamheid en liefde komt hij nooit iets tekort, daar zorg ik wel voor.”

Nacht

Jajim: “Frou Frou geeft dus niet zo veel om eten, voor haar is dat bijzaak. Nou, voor mij niet hoor. Die knuffels zijn hartstikke gezellig, dat is het niet, maar na knuffels furwacht ik op zijn minst een krakend snackie of een sappig blikje. En heel soms duurt de nacht te lang, zo ging het van de week. Midden in de nacht, rond half twee, liep ik naar onze voerautomaat. Die hoort rond middernacht al brokjes te geven maar er gebeurde niks, úrenlang niet, en het wachten duurde en duurde en duurde. Op wat gesnurk na was het muisstil. Onze mensenbroer lag al een poos op één oor. Daar moest furrandering in komen. Ik bleef verontwaardigd naast de voerbak staan en furvolgens kwam er een keiharde ‘MAUW’ uit mijn bekkie. Er klonken wat verbaasde mompel geluiden van onder de dekens en met één oog open kwam ons mens overeind. ‘Jajim, wat is er?’, hij wreef het slaap uit zijn ogen. Ik mauwde nog een keer op mijn aller zieligst en begon in het bakje naar brokjes te graven. Een noodgeval, begreep onze mensenbroer. Met een zucht stond hij op, gaf me een aai over de bol en noemde me een kleine draak. Waarom weet ik niet precies want het is toch goed dat ik meehelp met dingen onthouden? Wij zorgen er Saame wel voor dat hij niks furgeet.”

Helpen jullie je mens ook mee in het huishouden?

Zachte kopjes,

Jajim en Frou Frou

Jajim en Frou Frou over gezond blijven

Miauw lieve allemaal, het is weer tijd voor onze nieuwe letters. Nou hebben we niet zo veel spannends meegemaakt de afgelopen week en dat vinden we zoals de meeste poezen en katers eigenlijk het fijnste; als alles gewoon en normaal gaat. De vorige keer hadden we het over hoe je je mens alert houdt en deze week miauwen we meer over onze hobbies in furband met gezond blijven.

Gewoon

Jajim: “De lente bleef dus doorgaan en er zijn elke dag duiven, parkieten en andere vogels die goedemorgen zingen. En maandag, toen de lage wolk optrok, zagen we zelfs twee Vlaamse gaaien in de boom schuin tegenover ons balkon. Dat laatste was dan weer niet purr se gewoon, het was nieuw. Maar als het om vogels gaat vinden we nieuw wel spannend en leuk.”

Gezond

Frou Frou: “Voor mij is het seizoen van lente en zomer heel belangrijk voor mijn gezondheid. Zoals jullie wel weten is de kou niks voor mij en mijn delicate pootjes. Ook al ben ik buiten geboren, ik ben en blijf een lente- en zomerpoes. Waarom zijn de zonnige maanden zo belangrijk voor mijn gezondheid? Nou, sinds ik me kan herinneren moet ik vaak niezen en hoesten. Dat laatste komt door mijn astma. Het gaat wel goed met mij hoor, we hebben altijd frisse lucht binnen. Maar als je op het balkon bent is de lucht nóg frisser en het balkon is nou eenmaal fijner in de zonnige tijden van het jaar. Dus overdag loop ik regelmatig naar buiten voor een paar diepe teugen frisse lucht, die geur is nostalgisch voor mij wegens vroeger. En er staat buitenwater in een grote bak, daar neem ik ook meteen een paar slokjes van als ik er toch ben. De lavendel plant begint ook weer te groeien en het is mijn taak om die bij te snoeien. De hommels en bijen komen weer ‘BZZZ’ doen op het balkon en soms maai ik met mijn pootjes in de lucht, vooral om hallo te zeggen hoor. Helemaal eerlijk zou jagen namelijk niet zijn want eigenlijk zijn ze geen partij meer voor mij en Jajim. We zijn nu supurr getraind in het vangen van dikke bromvliegen. Jajim rent er achteraan en ik tik met mijn pootje, zo zijn we een purrfect team.”

Wilder

Jajim: “Frou Frou doet altijd aan rustig spelen en buitenluchtjes snuffelen, ze is meer van het relaxte type. Zelf ben ik wat wilder en dat is te zien aan mijn stappenteller. Op de zonnige dagen sjees ik keihard ‘ZOEF’ van het balkon naar de voordeur en terug. De bromvliegen zijn niet aan te slepen en elke vogel die voorbij komt krijgt een uitgebreide begroeting. Mijn energie lijkt bijna onuitputtelijk. Allemaal heel goed, want volgens onze mensenbroer is het belangrijk om elke dag te spelen, dat is goed voor mijn gezondheid. Scheelt weer dat ik heel goed ben in spelen, rondrennen en aan de krabpaal krabben. Frou Frou doet tussendoor haar dutje, springt in als de bromvlieg er is of gaat verder met de mandjes opschudden om haar voorpootjes te trainen. Zo hebben we allebei onze eigen kwaliteiten. Wel kunnen we allebei heel goed iets anders wat belangrijk is voor je gezondheid en dat is catnaps doen, daar ben ik eerlijk over. Wat van mij wél anders mag is dat je voor je gezondheid soms ook een pil moet, of stinkende druppels in je nek.”

Wat zijn jullie manieren om je gezondheid bij te houden?

Zachte kopjes,
Jajim en Frou Frou

Jajim en Frou Frou over je mens alert houden

Miauw lieve furriendjes en tweevoeters, we hopen dat iedereen ook zo fijn heeft kunnen genieten van het purrachtige weer. Wij hebben er alweer heel wat balkon uren op zitten sinds de zon terug is en onze lentekriebels zijn ook mee gekomen. Onze winterslaap is over en het is tijd om onze voorjaars hobbies weer op te pakken. De grote vuurbal heeft nu meer energie en dat hebben wij ook in onze lijfjes, zoiets voel je gewoon.

Ochtendronde

Frou Frou: “In de ochtend zodra onze mensenbroer zijn ogen opent, spring ik elegant uit mijn mandje het bed op. Met vier poten tegelijk plof ik naast het hoofd van onze mensenbroer neer. Zo weet ik zeker dat ‘ie wakker is. Dat moet wel, want hij is degene die de deuren open maakt en het is nu balkon weer. Direct bij het wakker worden voelde ik al; dit is weer zo’n dag, zo eentje waarop je verder kan met je voorjaarsronde. Jajim en ik hebben furschillende voorjaarsrondes, we hebben best een goede taakverdeling van wie-doet-wat. Zo gaat Jajim in de ochtend als eerste mee het balkon op met de mensenbroer. Voor controle van de binnentuin en om te zien welke vogels naar ons hebben gefloten sinds zonsopgang. En niet te furgeten, om groene parkieten te tellen, die schreeuwen altijd een beetje en soms zijn ze met een hele groep. En op het moment dat Jajim bijna klaar is met de controle, kom ik ook naar buiten om haar af te wisselen. Onze mensenbroer gezelschap houden en zonnebaden zijn de eerste dingen die ik op het balkon doe, en ‘EKEKEK’ oefenen.”

Alert houden

Jajim: “Mijn zusje doet dus vaak de rustige ochtendronde met wekken, haren wassen en zonnebaden. Zelf heb ik een andere tactiek om onze mensenbroer scherp te houden. Zo help ik hem herinneren om onze brokjes op tijd te serveren door hem te trakteren op een kattenconcert. En het is gezellig om overal bij te zijn, dus ik begeleid hem naar de badkamer en loop mee naar de koelkast waar zijn ontbijt in zit. De wandeling naar de keuken is extra spannend als ik tussen zijn benen door slalom en kopjes geef. Maar ik heb nóg een spelletje, eentje die Willem vaak speelde, en dat is furstoppertje. Dat is leuk om te doen als hij onder de douche vandaan komt want dan weet hij niet waar ik mij verscholen heb. We hebben een hoogslaper-bed en daaronder staan een paar verhuisdozen, dat is mijn nieuwe geheime plekje.”

Frou Frou: “Bij mijzelf gaat furstoppertje soms vanzelf, helemaal purr ongeluk. Hoe dat komt? Nou, de meeste katers en poezen met een zwarte vacht kennen het wel. Het wordt donker en je ligt gewoon ergens rustig, begint je mens opeens te zoeken en te roepen. In het donker zie je mij niet. Onze mensenbroer heeft daar een trucje voor gevonden, het is met een zaklamp op de telefoon. Mijn groene ogen lichten dan op en zo weet hij nu dat ik graag aan relaxen doe onder onze bank. Dit zijn allemaal manieren om jouw mens scherp en alert te houden, dus het is heus vanuit de beste bedoelingen.”

Bonus

Jajim: “Wat Frou Frou zegt. En oké, eerlijk gemiauwd krijgen we ook een snoepje als het spelletje klaar is. Dat is de bonus want zo is het dubbelop leuk om actief te zijn. We hebben ook snuffelzakjes en catnip muizen. Zo’n muis heb ik nou al een paar keer opnieuw gehad, Frou Frou vindt er niks aan. Meestal negeer ik de muis gewoon maar soms loop ik langs en dan maak ik een huppel op mijn achterste poten en grijp ik de muis in mijn klauw en gooi hem zo de lucht in. Als dat gebeurt weet onze mensenbroer dat mijn jachtinstinct weer aan is gezet. Nou denken jullie misschien bij jezelf van ‘Jajim, je bent toch senior?’ Dat klopt, je zou het niet meteen zeggen als je mij zo actief ziet spelen, maar ik ben al 13 jaar. Zo zie je maar, voor spelen hoef je helemaal geen jonge poten te hebben, spelen is voor alle leeftijden.”

Wij vragen ons af of jullie ook dit soort spelletjes hebben met je mens, misschien dat we er inspiratie uit kunnen halen om onze mensenbroer mee te furrassen.

Zachte kopjes,
Jajim en Frou Frou

Jajim en Frou Frou en het open balkon

Miauw lieve allemaal, het kan niet anders of jullie hebben het ook gemerkt. Het is niet alleen lichter buiten, het wordt nu ook warmer en dat lijkt al zooo lang geleden. Door de fijnere temperaturen hebben wij een poesitieve furrandering gemaakt in ons schema en dat werd tijd ook.

Binnenkatten

Jajim: “Jullie weten vast wel van onze vorige blogs dat Frou Frou en ik binnenkatten zijn. Ik was dat de eerste 5 jaar sowieso want er was niet altijd een veilig balkon toen we nog op andere plekken woonden. Behalve op één keertje na, toen was ik wel even buiten. Heel even. Dat was toen ik nog kitten was en avontuurlijk een balans oefening op de buitenste vensterbank deed en een sprongetje naar beneden maakte. Het duurde ongeveer een halve minuut buiten tot mijn mensenbroer in zijn pyjama achter me aan rende en me terug mee naar binnen nam. Nou, na die tijd was hij extra oplettend en moest ik binnen blijven omdat ik ‘roekoeloos’ zou zijn. Nou ja, dat is toch raar? Alleen duiven zeggen roekoe. “

Frou Frou: “En toen kwam onze grote broer Willem hier wonen, hij was het buitenleven wel gewend en hij miste het. Het duurde maar een paar keer miauwen tegen de balkondeur voordat onze mensenbroer besloot dat hij wat moest gaan bouwen op het balkon; een veilig buitenfurblijf. De lente was net begonnen en Willem wilde niets liever dan in de frambozenstruik liggen, naar vogeltjes roepen en zonnen. En twee jaar later kwam ik ook hier wonen. Van het straatleven weet ik niks meer af, toen was ik heel klein. Maar die buitenluchtjes zitten nog ergens diep in mijn herinneringen furstopt. Ik wist meteen weer hoe het moest; Saame naar vogeltjes kekkeren, plantjes snoeien en zonnebaden Buiten voelt dat toch net allemaal anders dan als je binnen bent.”

Weer en wind

Saame: “En nu zijn we weer jaren verder en weten we niet beter dan dat er een balkon is. Maar het was zo koud! Daardoor zijn we nu al een hele tijd bijna niet buiten, al helemaal niet als er wit spul ligt. Alleen Willem ging in de kou en regen naar buiten, stoer als hij was. Maar wij als dames waagden ons er niet aan zonder terras- of balkonvloerfurwarming. Tot pas geleden.”

Tijd

Frou Frou: “Waarom tot pasgeleden? Nou, het is opeens tijd! Sinds een paar dagen is het steeds warmer en steeds meer vogeltjes zingen hun liedjes naar de zon en de lente-luchten. Als poes wil je dan wel naar buiten hoor, al is het maar om terug te kekkeren van ‘EKEKEK’. Dat heb ik afgelopen weekend gedaan en het lukt me nog heel goed om met de vogels te praten. De balkonplantjes zijn ook wakker aan het worden en ik heb al een paar groene sprieten bijgesnoeid en de buren gecheckt, tot mijn pootjes weer moesten opwarmen.”
Jajim: “Mijn vaste ochtendronde is dus ook zo; voerbak, naar het balkon toe om buitenwater te drinken en, net als mijn zusje, om in de gaten te houden of alles goed gaat bij de buren. Dat is dus de poesitieve furrandering want nu het warmer is kan het allemaal weer en soms schijnt zelfs al een waterig zonnetje op mijn vacht. Wat hadden we dat allebei gemist zeg, maar eindelijk wordt de natuur weer wakker.”

Furrandert jullie ochtendritueel ook met de seizoenen mee?

Zachte kopjes,

Jajim en Frou Frou

Jajim en Frou Frou en hun krabpaal-avontuur

Miauw lieve lezers, we hebben weer een nieuw avontuur om te furtellen. Zoals de lezers van onze blog wel weten zijn we, terecht, weleens kritisch en dat was afgelopen weekend extra nodig. We leggen het jullie uit.

APK

Frou Frou: “Een poos geleden miauwden we het al op Beestboek; er was iets aan de hand met onze krabpaal, weten jullie nog? We hebben het over die omgekeerde fabrieksfout in de krabstam, waardoor de touwen om je klauwen in te slaan zijn gaan loslaten. Dit was heus niet onze schuld, op een dag gebeurde het vanzelf.
‘Zo kunnen we toch niet fatsoenlijk meer ‘RATSJ’ naar boven snellen?’ miauwden we in koor naar onze mensenbroer. De plafondkrabpaal kwam dit jaar niet meer door de jaarlijkse Algemene krabPaal Keuring heen. Zo gemiauwd, zo gepiept of hoe gaat die uitdrukking ook alweer…’
Goed, mensenbroer kwam na een kort ofurleg met ons in actie en ging op het internet speuren.
‘We willen purrcies zo eentje als die we nu hebben, met een furstop huisje en al voor stel-dat situaties. Met touwen tot vlak onder het plafond en een ligplek ongeveer op 2 meter hoogte. Oh en een hangmat graag’. H
ij begreep het, we houden nou eenmaal niet van grote furranderingen maar soms kan het niet anders en zoeken we Saame een middenweg zoals nu. Aan losse touwen heb je namelijk ook weinig. Bovendien hebben we voor de praktijklessen die deze lente van start gaan, vlijmscherpe stiletto’s nodig.

Geur

Jajim: “Nou, een paar dagen later kwam het hoor – een hele grote kartonnen doos met alle onderdelen. Mijn zusje Frou Frou en ik gingen eerst ruiken wat er allemaal in zat. ‘Het ruikt naar nieuw’ miauwden we tegen elkaar. Vreemd. Frou Frou vond het eng en sprong met een ‘PIEP’ in onze furtrouwde maar defecte krabpaal. Ikzelf wilde er ook nog niet aan, aan het nieuwe.
‘Denk maar niet dat ik hierin trap, doe mij toch die originele variant maar terug’, miauwde ik terwijl ik demonstratief via de drie losse wand-mandjes om het gevaarte heen klom. ‘De enige manier uit de moeilijkheden is er dwars doorheen’ zei onze mensenbroer. Zucht. Dat zegt hij wel vaker. ‘Het probleem met deze krabpaal is alleen maar dat jullie geur er nog niet aan zit, maar die van de winkel. Jullie weten wat je te doen staat’. Daar had hij een punt.”

Proef-krab-periode

Jajim: “Na de hele dag wachten, pogingen van mensenbroer om ons erin te laten spelen en een dozijn omkoop-snackies zette ik mijn eerste klauw erin. ‘KRRRGH’. Een furtrouwd geluid. Toegegeven, dat was eigenlijk helemaal niet zo furkeerd, beter dan de bank zelfs. Met fonkelende ogen van trots keek onze mensenbroer mijn kant op.
‘Goed zo meisje’.
Dapper ging ik verder ‘KRRRGH KRGHSJ KRRRGHSJ’, en ging op het huisje liggen om aan mijn zusje te tonen dat het stiekem best meeviel. Wel besloten we voor de zekerheid dat dit het begin was van een proef-krab-periode, je moet immers niet te veel met je mens meebewegen. Anders furgeten tweevoeters nog wie de dienst uitmaakt in huis.”

Conclusie

Jajim en Frou Frou: “Ondanks dat er nog werk aan de krabpaal is hebben we ‘m voor nu voorzichtig en stilletjes goedgekeurd. Onze online winkel heeft wel iets furandert, elke losse stam is een halve muizenstaart langer gemaakt – vinden wij niet erg want we zijn zelf ook gegroeid. Maar het speeltoestel kan niet meer tussen de vloer en het plafond geklemd worden dus moest het toch ietsje anders in elkaar gedraaid worden.
Gelukkig heeft deze ook een mandje heel ver in de hoogte, net als de vorige. Moet ook, want wij zijn poezen van de bovenste plank. Na een paar dagen klimmen en krabben weten we al bijna niet beter meer dan het nieuwe model krabpaal. Maar miauw dat maar niet door aan onze tweevoeter. Wij bijten ons nog even vast in de proef-krab-periode, gewoon voor de zekerheid.”

Zachte kopjes,

Jajim en Frou Frou