Categorie archieven: Uit het leven van Bert

Twee stapjes verder en toch weer terug

op schoot “Toe dan Bertje,” zei mijn vrouw. “Kom op schoot.” Ze keek me aan en ik voelde dat ze het graag wilde.  Ik stond op de bank. Zij zat ernaast met een speciaal dekentje op schoot.

“Bertje?” vroeg ze. Ik keek nog eens.

Aarzelen

Al sinds ik hier ben, ga ik niet op schoot. Dat is dus langer dan drie jaar. In het asiel deed ik het soms wel, even, en dan ging ik weer van schoot af. Maar als je samenwoont en het wordt steeds gevraagd, ja dan ga je toch aarzelen.

Ik wel.

Stap

Gisteren dus was zo’n moment. Ik voelde gewoon hoe graag ze het wilde en dat trok me naar haar toe. Ze klopte op haar schoot, ik bedoel op het dekentje en voor ik het wist, zette ik mijn twee voorpoten op de bank.

Ze keek blij. Daar kreeg ik het een beetje benauwd van, eerlijk is eerlijk. Straks kon ik niet meer weg en je moet weg kunnen, altijd, dat heb ik vroeger op straat geleerd.
Daarom bleef ik gewoon staan waar ik stond en ik deed niks.

Naam

Toen zei ze mijn naam op die hele zachte speciale manier waar ik niet tegen kan. Zij kan er niet tegen als ik mijn kop scheef hou en een piepmiauw doe, nou en ik kan er niet tegen als ze op die manier praat.
Dus ik zette mijn linkerpoot op haar schoot.
Daarna zette ik mijn rechterpoot erbij.

En toen dacht ik opeens: waar ben ik mee bezig? Ik stapte meteen terug naar achteren en zo kwam ik weer op de bank terecht, nou gelukkig maar.

Aaien

Ik kreeg knuffels en ze zei dat ik dapper was geweest en dat het er misschien nog weleens van kwam, misschien morgen al over over twintig jaar of helemaal nooit en dan was alles nog steeds helemaal goed tussen ons.

Daarna moest ik wel gaan slapen. Voor mij was dit best spannend geweest.

Waarom ik met een dekentje moet oefenen

dekentje

Er zijn katten die superdiep onder een dekentje durven te liggen. Vind ik dapper. Want ik durf het niet, ik ben iemand die het wel fijn vindt maar ook heel eng. En daarom moet ik oefenen met onder een dekentje liggen.

Tim

Aan die deken ligt het niet. Die is van Tim geweest de kater die hier voor mij woonde, die kreeg een deken helemaal voor zichzelf. En toen ik hier kwam, heeft mijn vrouw de deken in stukken geknipt en in de wasmachine gedaan. Dus toen was het wel iets dat van Tim was geweest maar toch ook iets dat nou speciaal van en voor mij was.

Het is een goede deken. Warm en wollig. En mijn vacht komt er goed tegen uit, dat is ook een plus. Ja, ik ben toch een mediakater dan let je op die dingen.

Warm

Van mijn Feesboekvriend Bram heb ik geleerd dat een warm achterwerk belangrijk is en ook fijn. Dat snap ik. Warme pootjes zijn ook fijn. En warme oortjes. En knuffels op mijn buik dan voel ik me van binnen warm.

Dus daar doe ik het voor.

Doezelen

Dat oefenen met een dekentje doe ik niet alleen want dan is het te moeilijk. Mijn vrouw helpt mee. Het gaat zo. Ik lig op mijn kussen op de bank en dat legt ze het dekentje over me heen en ze aait me een beetje.
Vind ik fijn. Dan heb ik warme gevoelens van binnen. En het dekentje voelt ook veilig. Het kan ook verder over me heen dat is ook lekker warm. Ik kan ook doezelen dat ik bijna slaap.

Gewoon

En omdat ik er dan zo ontspannen uitzie gaat mijn vrouw weer aan haar werktafel zitten. Ik  kan haar zien vanaf mijn kussen. Dus ik weet dat ze er is.

Maar dan vind ik het toch eng dat dekentje. Ik weet niet waarom. Maar ik wil het niet meer. Dus ik friemel me eronderuit en dan voel ik me weer gewoon.

Raar, hè?

 

 

 

Maar ik moet toch iets doen voor mijn nagels

nagels Kijk dat heb ik gedaan. Met mijn nagels. Het is de muur naast de deur die naar de gang gaat. Goed werk, hè?

Toen ik dit op mijn feesboek zette, vroegen best veel vrienden of ik dit van thuis mocht. Ja, tuurlijk. Ik voel wel dat mijn vrouw even kijkt wat ik doe als ik aan de muur hang, maar ze zegt niks. Het is ook mijn huis.

Nagels

Mijn nagels moeten scherp zijn en daarvoor heb ik spullen. Beneden een krabpaal en een plank met leuk touw erop. Boven ook. Gebruik ik allemaal en het werkt want mijn nagels zijn goed op scherpte. Maar weet u wat het is als binnenkater heb je soms toch behoefte aan iets anders.

Hier kan ik hangen en het geeft een leuk piepgeluidje, vooral wanneer ik het langzaam doe.

Bank

Dat is dus de muur. Soms pak ik de bank ook mee. Een stuk van de bank is harder dan de rest van de bank en daar hang ik dan aan.

Dit was er al toen ik hier kwam. Het was voor Tim gemaakt, de kater die er voor mij was. Hij hield ook van scherpe nagels. Dus toen heeft mijn vrouw tapijt achterstevoren tegen de bank gespijkerd. Lekker, hoor. Daar kan ik wat mee.

Soms blijf ik hangen aan een ander stuk van de bank. Ja, dat kan gebeuren. Ook dat het scheurt. Mijn vrouw zegt, als jij maar heel blijft Bert, dat is het belangrijkste.

Tanden

Verder doe ik mijn nagels met mijn tanden. Daar ben ik heel gemakkelijk in, ik ruk een oude nagel er gewoon uit en die gooi ik neer waar ik dan toevallig zit.

Ik ben een kater die van netjes houdt, dus niet alleen wassen, verzorging van de nagels hoort daar ook bij zeker als je zoals ik vier poten hebt.  Dat doe ik allemaal zelf.

Mijn werk als controleur vensterbank (filmpje)

Gisteren op Feesboek vertelde ik over mijn werk. Ik ben dus controleur vensterbank. Dus ik zit daar en ik hou de straat in de gaten. Mijn vrouw is dankbaar. Ze voelt zich veiliger. Snap ik.

Nacht

Misschien mag ik het niet zeggen wegens praivussie maar soms is mijn vrouw bang in huis. Dan moet ik helpen. Dus ik zit in de vensterbank voor haar. Dat ze weet: iemand let op. En soms ben ik ’s nachts op bed en dan kijkt ze opeens heel raar en ze vraagt: “Hoorde jij dat ook Bert?” Ik hoorde niks. Maar dan hou ik even mijn kop scheef en zij houdt dan haar adem in, ze zegt niks meer  en ze staart intens naar mij. Daar krijg ik meteen hele moeilijke gevoelens van. Dus dan moet ik hard gapen om die spanning kwijt te raken. En zij zegt dan: “O gelukkig.” Dan gaat ze slapen en ik ook. Serieus, samenwonen met een vrouw het blijft dat je zegt waar ging dit allemaal over.

Geluid

Maar eerlijk is eerlijk ik ben ook weleens bang. Vooral als er harde geluiden komen, of monteurs in huis of als mijn vrouw heel erg emo is. Dan ga ik naar haar toe en dan miauw ik dat ze moet ophouden. Met monteurs durf ik dat niet. Haar ken ik.

Geluiden blijven gewoon moeilijk.

Zelfvertrouwen

Toen ik hier pas was, moest ik erg wennen. Pas later toen ik van alles begreep en toen ik ook meer zelfvertrouwen had, toen ging ik in huis meehelpen. De boodschappen controleer ik. En ik help mee het bed opmaken. Ik zorg dat ze pauze houdt. Maar het belangrijkste is dat ik controleur vensterbank ben. In de straat zie ik van alles. Soms kijken er mensen omhoog nou die letten voortaan wel beter op. En andere mensen die kijken nooit omhoog nou daar let ik dan weer beter op.

Het is keihard werken en daarna slaap ik ook extra goed. En ik krijg elke keer complimenten en knuffels. Waardering voor je werk is heel belangrijk zei een Feesboekvriend gisteren en dat is zo.

Zes weken aan de sportbrokken en wat nu?

  Ik lig hier lekker in de zon te hangen maar u kunt wel zien dat ik slanker ben geworden. Het is nou zes weken dat ik aan de sportbrokken zit.  Van de dokter moest ik slanker worden.

Nou dat is gelukt.

Vacht

Het is wel stom dat ik nou ook een wintervacht aan het krijgen ben. Dan is het niet eens goed te zien dat ik aan de zijkant veel rechter ben en dat ik ook veel minder buik heb en volgens mij is mijn kop ook anders maar dat weet ik niet zeker.

Ik heb nou ook lege vacht op mijn buik. Daar had ik meer buik en nou is dat weg maar de vacht daar die hangt nog gewoon te hangen. Dat s best gek. Ik weet dat mensen een operazie doen als ze een buikvel over hebben maar dat doe ik niet, een operazie hoeft voor mij niet.

Snacks

Ik eet dus nou al zes weken anders. En ik heb geen honger dus dat is goed. Wel krijg ik elke avond drie snacks dat zijn hele kleine snoepjes. Die heb ik zo op. Vroeger was dat een bordje vol daar deed ik best even mee. En mijn brokjesbal miste ik in het begin, daar zaten superlekkere brokjes in. Maar ja  ik was wel bijna zes kilo door al dat lekkere spul.

En ik lag het liefste te liggen en nou ren ik meer. Ik ga ook weer de trap af om aan de voordeur te ruiken. En ik rol weer met de planken waar touw op zit. Met het lintje heb ik ook al gespeeld. Dat ging allemaal vanzelf.

Dus die sportbrokken daar ga je ook van sporten. Dat had ik niet verwacht.

Dokter

Van de dokter hoorde mijn vrouw dat de sportbrokken nog een tijdje blijven. Dat ik er nog niet ben.  En misschien blijven de brokken wel maar krijg ik straks mijn brokjesbal weer terug. Dat zou super zijn. Maar atleties zijn vind ik superduper dat merk ik nou weer.