Categorie archieven: Uit het leven van Bert

Waarom ik genieten heel erg belangrijk vind

 Soms vragen de mensen aan mij: Bertje, wil je in bomen klimmen of door een tuin rennen of heb je zin in speelgoed waarmee je uren aan de slag kunt?

Dan denk ik nee. Ik wil alleen genieten en als er zon is dan wil ik dat helemaal.

Ontspannen

Genieten dat is voor mij ontspannen. Dat ik slap en rustig ben en me tevreden voel. Als ik in de zon lig dan gaat dat vanzelf. Gistermiddag had ik zon en toen ging ik er meteen in. Dan hoef ik verder niks meer.

Behalve soms zacht aaien. En een brokje.  En dat het helemaal stil en rustig is en dat mijn vrouw aan haar werktafel zit te werken. Dan heb ik een ideale dag. Want dan geniet ik.

Aksie

Ik doe ook wel eens aan aksie. Dus dat u niet denkt die Bertje is een luie jongen. Ik ben niet lui, ik hou van ontspanning.

Als ik in aksie kom dan kan dat van alles zijn, ik noem als voorbeeld:

  • door het huis rennen, dat is het fijnste als ik naar de bak ben geweest en ’s nachts klinkt het lekker oer op de trappen vooral als mijn vrouw dan gaat roepen wat er is
  • ik spring in en uit de vensterbank dan kunt u zeggen dat is geen aksie maar ik gebruik alle spieren in mijn lichaam en het moet meteen goed
  • rollen over een touw met plank of met het lintje, rollen is aksie voor wanneer je ligt maar je wil natuurlijk heen en terug kunnen net waar je op ligt het is best moeilijk

Ik doe nog wel meer maar nou weet u dat ik best wat doe hier. Het komt ook door die sportbrokken, dat ik meer aan beweging doe geloof ik. Of dat ik slanker ben dat alles toch gemakkelijker gaat.  Ik ben altijd sneller op de trap dan mijn vrouw, dat zegt ze zelf ook, dus ik ben gewoon atletisch. En ontspannen is dan extra belangrijk.

Aandacht inhalen is serieus werk

aandacht inhalen  Weet u waar ik niet van hou, dat is als mijn vrouw lang weg is. En met lang bedoel ik ook heel erg lang, dat ik me helemaal eenzaam en alleen voel en dat ik weet dat er niemand van me houdt. Dan komt ze terug en dan moet ik aandacht inhalen.

Alleen

Alleen zijn kan ik wel maar is het natuurlijk niet de bedoeling. Ik ben dus huisdier dat betekent dat er ook anderen in huis moeten wonen en die moeten er dan ook zijn.  Ik ben eigenlijk gezelschapsdier dus dan bied ik gezelschap aan iemand die ook thuis is.

Ja in die dingen ben ik heel precies.  Ik weet graag hoe iets is en hoe iets hoort te zijn. Dan snap ik het.

Lang alleen

Als ik lang alleen ben, ga ik slapen of naar buiten kijken of weer slapen en weer wachten. Er is niks aan.  Soms zit ik in de vensterbank naar de straat te kijken. Dat is anders als ik lang alleen ben. Niks aan, dat zei ik net al.

Samen

En dan komt ze eindelijk thuis. Het is niet zo dat dan alles meteen weer normaal is. Helemaal niet. Dan begint het pas. Ik ga miauwen, kopjes geven, ik wil lopen en aaien tegelijk, ik moet wennen en ik wil slapen, en alles tegelijk ook nog dus dat gaat niet.

Dat duurt even.

En als ik weer rustig in mijn kop ben, dan moet ik aandacht gaan inhalen. Dus dan heb ik mijn gewone aandacht nodig en de aandacht die ik tekort ben gekomen omdat ze zo lang weg was. Mijn vrouw zegt dan dat mijn batterijtje aandacht leeg is en weer gevuld moet worden, maar dat is te technisch voor mij.

Wat ik nodig heb is dan:

  • eerst kopjes kunnen geven tot het niet meer hoeft
  • dan lange buikknuffels
  • daarna aaien over mijn hele lichaam
  • nog een poosje vachthappen
  • wat complimenten en een fijn gesprek

Huis

Pas na het inhalen ben ik weer die ik was, mijn gewone huiskater-zelf. Dan slaap ik rustig. Ik ga nooit het huis uit en persoonlijk zie ik niet in, waarom een ander dat wel zou doen.

Als er monteurs in huis komen

monteurs

Deze week had ik een hele rare dag. Dat was op Dierendag. Toen ik wakker werd, voelde ik dat er spanning in huis was. “Er komen monteurs, Bertje,” zei mijn vrouw. “Ze gaan supersnel internet maken met glasvezel.”

Spanning

Eerlijk waar, dat kan me niks schelen. Het is alleen dat ik ten eerste geen monteurs in huis wil en ten tweede maar kan ook ten eerste zijn dat ik in huis geen spanning wil. Als mijn vrouw dat voelt dan voel ik het ook. Dat gaat vanzelf als je een band hebt.

De hele middag deed mijn vrouw gek. Aan de computer zitten en dan opeens uit het raam kijken en dan weer gaan zitten. Ik probeerde te slapen maar dat gaat dan moeilijk.

Voordeur

Toen de monteurs kwamen, werd het nog erger. Beneden hoorde ik hard gepraat dat is niet goed. En ik rook en voelde dat de voordeur helemaal openstond. Het was koud en er kwam allemaal buitenlucht naar binnen dat ik van alles rook, ook de honden die door mijn straat lopen. Daar werd ik gespannen van.

Er kwam een monteur in de huiskamer staan en mijn vrouw ging voor me staan. Hij kon mij niet zien en ik hem niet. Toen moest hij weg. Mijn vrouw kwam terug en keek mij aan en ik kon het serieus niet helpen maar ik moest een paar keer echt hard miauwen van de spanning.

Stem

Het was nog niet afgelopen. Mijn vrouw ging met een boze stem telefoneren. Nou ik weer miauwen en zij aaien en die stem bleef maar.

Daarna kreeg ik gelukkig een hele lange buikknuffel om bij te komen. Ik was heel erg moe van alle ervaringen. En we hadden geeneens snel internet maar het oude internet deed het gelukkig nog.

Het was een hele rare dag. De dag erna was alles weer gewoon, alleen had ik nog extra knuffels nodig vooral op mijn buik dat vind ik het fijnste.

Hoe Sjakie een kater met een missie werd (door hemzelf verteld)

Wie ik ben? Officieel heet ik Sjaak, maar wordt meestal Sjakie gemiauwd. Ik woon in  Hellevoetsluis en sinds vier jaar ben ik lid van de BBB-familie. Dat is dus de Blije Beesten Boel.

Zwerven

Daarvoor zwierf ik een paar jaar door de wijk en daarvoor… daar wil ik het maar niet over hebben. Slechte gebeurtenissen kun je maar beter vergeten toch?! Hoe dan ook als zwerver had ik het best zwaar. Mijn poot raakte behoorlijk geblesseerd bij een ongeval en als kat zonder mens kom je niet zo makkelijk bij een witjas.

Manke poot

De boel is een beetje raar aan elkaar gegroeid daarna. Ik deed mijn best mijn kostje bij elkaar te scharrelen maar dat was geen kattenpies met die manke poot.

Missie

Nu was er een mens die mij steeds probeerde te lokken. Ze zag dat ik honger en pijn had en wilde iets voor me doen. Maar ik was bang. En boos. Dat had met mijn verleden te maken.

Ruim een jaar deed ze haar best maar ik liet me niet vangen. Er woonden al een paar  dieren op dat adres. Daar kon ik vast niet bij.
Op een nacht hoorde ik haar huilen. Heel hard huilen. Ik legde mijn oor tegen het raam en hoorde dat zowel de konijnen als de katten in korte tijd achter elkaar dood waren gegaan.

Nu was ze helemaal alleen, net als ik. Op dat moment werd ik een kater met een missie.

Huiskater

Diezelfde nacht ben ik bij haar voordeur gaan liggen en om een lang verhaal kort te maken… ik ben nooit meer weggegaan. Het duurde nog wel even voor ik me echt veilig voelde nu ben ik een heuse huiskater al kom ik nog wel heel graag buiten.

High paw van Sjakie

Wilt u meer weten van het leven van Sjakie en de anderen? Dat kan. Want Sjakie zit ook op Feesboek: klik hier en kijk:  https://www.facebook.com/blijebeestenboel/

 

Als binnenkater kijk ik naar buiten

binnenkater  Ik ben een binnenkater en ik kijk naar buiten. Dat is om op de hoogte te blijven van de dingen in de straat. En de straat is de wereld dus ik ben een binnenkater die de dingen snapt.

Mensen vragen me weleens of ik naar buiten wil. Nou nee. Vroeger had ik geen thuis en toen moest ik op straat zwerven en dat was heel moeilijk. En nou ben ik binnen met lekker eten en knuffels en zachte kussens om op te slapen en iemand die van mij houdt. Dus ik ben het liefste binnen. Maar ik ben wel nieuwsgierig naar buiten.

Snuiven

Soms staat het raam op een kier, ik kan er dan niet met mijn kop door alleen met een  stukje. Neus en snuit zeg maar. Dan snuif ik de buitenlucht op. Lekker diep dat ik het helemaal goed kan ruiken.  Ik kan dan gemakkelijk een uur in de vensterbank zitten snuiven en voelen wat het is. Door vroeger snap ik de luchten.  Elke lucht betekent weer wat anders en  dat herinner ik me van vroeger.

Kijken

Als het raam dicht is, dan zit ik naar buiten te kijken. Naar de straat. Gisterochtend was het heel moeilijk voor de mensen in de straat. Het was donker en het regende en waaide, ze keken allemaal raar.  Ja, dat is de straat. De straat is moeilijk. Voor iedereen weer op een andere manier.  Dat snap ik wegens vroeger, zonet zei ik het al.

Zon

Het fijnste is als er hele zachte zon is, daar ga ik dan in liggen slapen op mijn tapijtje. Of op mijn kussen als de zon daar is. Dan heb ik binnen en buiten tegelijkertijd.

Sommige katten zijn gewoon gelukkig als binnenkat, en ik ben dat ook. Alleen wil ik wel op de hoogte blijven van wat er buiten gebeurt. Dus daarom zit ik ook in de vensterbank.