Categorie archieven: Uit het leven van Bert

Hoe het komt dat mijn vacht zo goed is

wassen

Hier ziet u het resultaat van heel erg lang wassen. En ook dat mijn vrouw een nieuw fototoestel had en dan ben je als huiskater de klos, dat is nou eenmaal zo. Op feesboek vond iedereen dat ik er goed uitzag.

Zelf dacht ik nou ben ik net een kortharige Main Coone, die zijn er vast ook.

Tips

Voor iedereen die ook zo’n vacht wil komen hier mijn tips. Dat is hoe ik het doe.

  • eten is belangrijk. Dus gezond spul. Mijn avondeten is nou zonder suiker en zonder granen en zonder toestanden. Dat is al een hele tijd zo. Dus ik ben er gezonder door geworden en mijn vacht is ook beter. Dikker en zachter. En wolliger maar dat kan ook de wintervacht wezen.
  • rust hoort er ook bij. Als u er goed wilt uitzien dan moet u rielekst zijn. Dus dat u van alles kunt doen als u zin hebt om dat te doen. Als ik rielekst ben dan kijk ik rielekst en dan zie ik er beter uit.
  • aaien moet gewoon. Dan komen er zachte gevoelens in mij en als ik zacht van buiten ben dan ben ik ook zacht van binnen, ik bedoel andersom.

Wassen

Nou denkt u vergeet je niet wat Bert. Nee ik niet. Wassen komt nou. Ik doe dat elke dag en soms langer dan korter. Het is best technies want je moet wel overal bij kunnen. En toch is het altijd hetzelfde: over mijn voorpoot likken, met mijn voorpoot wassen. Sommige stukken lik ik direct schoon zonder poot. Ook intieme stukken. Dan wil ik ook door niemand niet gestoord worden.

Erna ga ik slapen, dus dan doe ik aan rieleksen.

Het scheelt misschien wel dat ik een binnenjongen ben, dan ga je toch anders over jezelf nadenken. Plus dat ik een senior katerman met verkering ben. Dan kun je gewoon niet vaak genoeg jezelf wassen.

 

Interview met de roodwitte kater Cornelis

Hoi Cornelis! Deze mooie kater is naar mij genoemd. Hij zit in het asiel. Heb ik ook meegemaakt. Met hulo van mijn vriend Bram kon ik Cornelis interviewen.

Cornelis, volgens mij heb je best veel meegemaakt al. Je bent nou veilig maar je kijkt nog sip. Wat is er gebeurd?

Nou Bert, ik woonde op straat en deed daar mijn ding toen ik eten rook. Dus hup, ik op dat eten af want dat rook lekker. Volgens mij was er iets raars want toen ik naar dat eten ging zat ik ineens in een kooi. Nou ik vond dat niet zo leuk en was hier best van geschrokken. Zit je daar te eten en ineens ga je ergens heen.
Toen deden ze een kijken of ik iets in mijn nek had en toen zeiden ze nee. Daarna zei een vrouw: ‘Dit wordt Cornelis, vernoemd naar Adelbert Cornelis omdat ik denk dat hij ook een hele dappere huiskater kan zijn!’. Nou dat ben ik dan, Cornelis. Nu ben ik twee jaar en in augustus word ik drie!

Of ik dapper ben, weet ik niet Cornelis. Wel dat ik nou een thuis heb en dat gun ik jou ook. Alleen ik hoor dat je bijt. Waarom doe je dat?

Omdat ik best bang ben. Er gebeurt van alles en ik vindt het helemaal niet leuk. Het is niet veilig. Elke keer komen ze en dan moeten ze in mijn hok zijn en dat wil ik niet. Als ik dus blaas en mep weten de meesten wel dat ze mij met rust moeten laten. Alleen sommige moeten dan toch nog iets met me en dan bijt ik omdat ik bang ben. Toen ze mij uit de kooi haalde, keken ze of ik een meneer was… nou ja! Ik natuurlijk grommen en bijten. Daarna kreeg ik wel vlees dus wat ik nou gedaan heb ik snap ik nog niet.

Volgens mij ben je in treening. Dat had ik ook in het asiel. Dat ze je van alles leren. Wat leer jij allemaal?

Eerst mag ik leren wat binnen zijn is. Dat er meubels zijn en dat er altijd eten en drinken is. Dat is ook even genoeg voor nu. Misschien dat ik later meer wil maar dat weet ik nog niet. Hier hoef ik niet te scharrelen en te stelen. En ik hoef ook niet boos te doen als iemand anders mijn eten wil want hier staan heel veel bakjes met brokjes, elke dag!!

Hoe is dat voor je, Cornelis?

Moeilijk. Ik snap niet waarom dit zo is. Ik vind het lekker maar ook raar. Ik denk dat ik dat moet leren. Er zijn andere dingen dan op straat. We hebben bedjes en dozen en mandjes en speeltjes en we kunnen buiten kijken. Er komen mensen binnen lopen. We krijgen elke keer andere kleedjes en zo. Raar hoor. Dat had ik buiten niet.

Mensen komen ook knuffelen!!

Wat is knuffelen? Spelen kan ik denk ik wel maar dan moet ik in de mood zijn. Ik doe blazen, telt dat ook?

Een beetje.  Als je genoeg hebt geleerd, ga je op zoek naar een eigen huis. Wat zou dan ideaal zijn?

Rust en veiligheid. Dat ik niet meer de straat op hoef. En al die drukke dingen wil ik ook niet. Vlees wil ik wel. want dat vind ik gewoon lekker. Maar je mag niet kijken als ik eet, oké, want dat vind ik niet fijn.

Dankjewel voor dit interview, Cornelis. Wat tof dat je zo eerlijk durfde te zijn en het gaat vast in orde komen, je bent nou van alles aan het ontdekken. Dankjewel ook aan mijn katervriend Bram voor de hulp bij het interview.

Oja Cornelis woont nou bij de Hokazo dus als u denkt ik heb straks wel een rustig mandje: klik hier.

Wat mijn enige echte talent is

talent

Ik ben een eenvoudige ex-asielkater maar ik heb wel een talent en dat is dat ik kan genieten. Heel erg intens en supergoed. Daar moet ik wel iets bij vertellen.

Wat is een talent, zult u zeggen. Dat is dat je iets kunt en dat gaat goed en het is gemakkelijk. Dus je bent er niet onzeker in. Het lukt altijd. En je vindt het fijn.

Onzeker

Nou ben ik van mezelf onzeker, dat is gewoon zo en dat blijft misschien voor altijd zo. Dus ik ben gauw bang. Er is een geluid waarvan ik schrik en dan weet ik het niet meer. Of mijn vrouw is gespannen en dan voel ik me raar want misschien heb ik iets stoms gedaan en wat moet ik dan doen. Of er komen monteurs dat is helemaal erg.

Voor mij kan het gewone leven dus best moeilijk zijn. Omdat ik het niet zo goed snap of weet allemaal. Dus mijn vrouw zorgt ervoor dat de ene dag zoveel mogelijk op de andere lijkt, dan heb ik houvast. Steun van thuis is heel belangrijk als je onzeker bent.

Zeker

Maar ik kan toevallig wel iets heel goed. Dat heeft mijn vrouw me uitgelegd. Ik kan heel goed genieten en dat is een talent. Dat zegt ze. Dus ik ben een kater met een talent en daar ben ik eigenlijk best trots op. Ik kan iets.

Nou zal ik een paar voorbeelden geven.

  • als ik in de zon lig dan ga ik helemaal rekken en strekken en zuchten en dan rieleks ik superdiep en dan voel ik me gelukkig
  • bij het aaien vind ik het al fijn als mijn vrouw alleen een hand op me legt en dat we elkaar dan aankijken dan voel ik me samen met elkaar
  • elke avond eten we thuis samen, zij van haar bord en ik van het mijne, en daarna krijg ik een na-het-eten knuffel dat is een gewoonte en dan ga ik nasmakken en zo duurt het avondeeten superlekkerlang

Het is dus dat de gewone dingen eigenlijk heel erg fijn zijn vanwege dat ik er echt van kan genieten. Dat is mijn talent.

Waarom ik gisteren twee keer avondeten kreeg

avondeten

Gisteren kreeg ik kip voor mijn avondeten. Het was heel erg lekker. Normaal ga ik dan op de bank liggen om na te smakken. Maar nou niet.

Onrustig

Ik weet niet wat het was, maar ik kon niet liggen. Iets in mij zei niet-doen dus ik deed het niet. Wat deed ik allemaal wel:

  • ik liep rond en ik ging ergens in de huiskamer op het tapijt zitten te zitten
  • ik miauwde en keek mijn vrouw aan
  • ik probeerde te liggen maar dat lukte niet dus toen ging ik weer lopen
  • ik at bijna al mjn brokjes op
  • aaien vond ik maar even fijn dan niet meer
  • ik keek naar de deur die naar de keuken gaat en toen naar mijn vrouw

Ik was gewoon onrustig. Mijn vrouw zei: Bert, dit is een nieuwe situatie. En ze legde het uit en ik snapte het ook.

Trek

Nou weet ik dat er lekkere trek bestaat dat is als je sneks wilt. En je hebt serieuze trek dat is dat je geen honger hebt maar je hebt gewoon nog niet genoeg op. Dat had ik dus.  Ik snapte het geeneens hoe het kon. Maar het was zo.

Bordje

Mijn vrouw ging naar de keuken en ze maakte weer een bordje met kip voor me. Het was precies hetzelfde als het eerste bordje en het smaakte heel erg lekker. Dus ik at het helemaal leeg. Daarna kon ik wel op de bank liggen, en ik kreeg knuffels.
“Je had zo’n trek,” zei mijn vrouw, “dat je onrustig was. En dan heb je wat extra’s nodig Bert. Echte trek is echte trek.”
Ze aaide me en toen voelde ik me steeds rustiger in mezelf worden en daarna kon ik nasmakken, toen was alles in orde.

Dit was de allereerste keer van mijn leven dat ik twee keer avondeten kreeg.