Categorie archieven: Uit het leven van Bert

En toen leerde ik iets over het leven

zon

Ik zit hier te genieten van de zon op mijn vacht. Als ik warme oortjes heb, ben ik gelukkig. En door die zon heb ik iets geleerd over mijn leven vandaag.

Wind en regen

De dag begon best moeilijk. ’s Morgens sprong ik in de vensterbank  en toen zag ik dat er buiten wind en regen was. Als binnenkater voel ik dat ook op mijn manier. Dat is emotie. Dus ik dacht, Bertje, nou moet je doen wat juist vandaag het fijnste is en dat is: bankhangen, dan krijg je van die zachte knuffels erbij dus dat is ideaal.

En dat gebeurde ook. De knuffels kwamen. En toen kwam nog iets anders.

Zon en warmte

Ik weet niet meer precies wanneer, maar ik werd opeens keiwakker uit mijn doezelbankhangslaap. Er was zon in de huiskamer. Warme lekkere zon die op het tapijt scheen. Meteen hopte ik van de bank af en ik liep naar het tapijt. Het was al warm, dat voelde ik onder mijn poten. Ik ging er zitten en ik voelde de warmte op mijn vacht en op mijn oren komen. Ik moest gapen en toen was ik gelukkig. En ik had ook iets geleerd.

Verbetering

U weet wel dat ik niet van veranderingen hou want dan snap ik de dag niet meer. Voor mij moet alles blijven zoals het is dan kan ik het leven vertrouwen. Dat is wegens dat ik een kater met angstklachten ben.
Maar nou was ik toch blij met dat er die dag een verandering kwam. Eerst wind en regen. Toen zon en warmte. Dat is een verandering die goed was. En dus leerde ik dat een verandering ook een verbetering kan zijn, ook al zie je dat helemaal niet aankomen en je ligt lekker op de bank te liggen, dan kan er nog opeens een verbetering in de dag komen.

 

Wat moet je doen als het moeilijk weer is

moeilijk weer

Eerst was het lente, nou is het weer herfst. Dat is stom. Maar het is zo. Wat moet je doen als het moeilijk weer is?

Ik snap dat u denkt jij bent een binnenkater Bert, wat merk je van buiten? Nou van alles. Ik ruik aan de voordeur voor informaazie van de straat. In de vensterbank zie ik wat er aan de hand is. En mijn vrouw vertelt me van alles.  Plus ik weet nog dingen van vroeger toen ik op straat moest leven.

Gemakkelijk

Elke dag kan gemakkelijk zijn op een eigen manier dus het is zoeken wat gemakkelijk is. Ik zal voorbeelden geven:

  • als de zon schijnt dan is het gemakkelijk om in de vensterbank te hangen en lekker te doezelen
  • als het koud is dan is het gemakkelijk om op bed te slapen, dan voelt dat gezelliger
  • als ik alleen thuis ben, dan kom ik aan mezelf toe en hoef ik niet op mijn vrouw te letten dat is ook weleens fijn
  • als het regent en het is niks dan is thuis bankhangen met sneks en knuffels weer supergemakkelijk, al moet ik zelf afwachten of er sneks komen

Dus het kan best en als u ontdekt wat gemakkelijk is dan heeft u ook een fijne dag.

Steun

Maar ja ik snap ook dat het soms niet gemakkelijk is. Als u verdriet heeft of u bent bang omdat er monteurs zijn (dan heb ik) of er iets weer wat anders, dan is het van binnen moeilijk. Dan heeft u steun nodig op een manier die voor u fijn is. Dat kan zijn aaien of dat u kopjes krijgt, of u gaat extra slapen, of u doet weer wat anders.  Bij mij is het zo dar als de glazenwasser komt ik altijd schrik en dan moet mijn vrouw bij me gaan zitten en niks doen verder. Dat doet ze ook want dat is steun.

Dit heb ik ook bedacht voor iedereen die het nou moeilijk heeft wegens de regen en dat de zon weg is. Dan moet je zoeken wat juist die dag fijn is.

 

Waarom de jonge kater Eddie het prima naar zijn zin heeft

Eddie
Eddie (@Stichting Poezensnuitjes)

Eddie heeft iets aan zijn kop. In zijn snuit.  Hij was een kitten met een waterhoofd en een hazenlip. Nou is hij een jonge kater die zin heeft in het leven. Katrien heeft geholpen met het interview.  Daarna komt er meer infoormaazie.

Katrien interviewt Eddie

Hier is Mister Eddie himself!  Vrouwtje is steeds erg druk met van alles voor de stichting Poezensnuitjes , maar nu heb ik haar zover gekregen om even tijd te maken om mij te  helpen met de vragen te beantwoorden.

Hoe voel je je? Het is misschien best moeilijk wat je hebt.
Ik voel me de opperdebest, kan niet beter. Ik moet pilletjes maar daar merk ik niets van. En ik kan eten als de beste. Ik kan alles! Ik ben net zoals iedere andere snuit ook al heb ik iets.

Waar en met wie woon je?
Ik woon bij mijn vrouwtje Bianca met heel veel vrienden en vriendinnen en altijd zijn er opvangertjes. Zij is mijn gastgezin en ik hoor er gewoon bij.

Wat vind je fijn om te doen?
Ik vind het fijn in de zon en leuk om achter meiden aan te jagen.

Heb je al verkeering? Want poes Mila is hooteldebootel op jauwe en wil dolgraag verkeer mette jou.
Dit is wel een persoonlijke vraag maar oke ik zal hem beantwoorden. Ik date met Gizmo die ook hier woont, maar ik heb ook digidates.  Ik ben een beroemde snuit hé zelfs in Amerika, ik moet de meiden dus soms van me afslaan.

Stichting Poezensnuitjes

Katrien kreeg ook een meel van de Stichting Poezensnuitjes over Eddie. De Stichting doet keigoed werk voor katers en poezen en kittens en ze zijn heel zorgzaam. Dit stond er in de meel:

Eddie is met zeven weken bij ons gekomen met een hazenlip en een waterhoofd, maar is verder een lief en levendig kitten.
Veel dierenartsen geven een slechte prognose voor dit soort kittens en adviseren in laten slapen. Maar Eddie was zo’n blij en
vrolijk kitten dat we toch verder wilden onderzoeken wat zijn mogelijkheden waren.
Zo kwamen we in contact met een stichting in Amerika waar ze al verder zijn met de behandeling van kittens met een waterhoofd.
Het feit dat Eddie al zeven weken was geworden zonder medische hulp vonden zij zeer hoopgevend. We zijn hun adviezen verder op gaan volgen en Eddie kreeg medicatie.
Wat de toekomst brengt kan niemand weten, een dure operatie is misschien nog nodig en medicijngebruik zal waarschijnlijk levenslang zijn, maar zolang het geen lijden wordt en Eddie in zijn gedrag laat merken dat hij verder wil geven we hem die kans.
Maar om Eddie ergens te plaatsen vinden we toch een te grote uitdaging. Daarom blijft Eddie bij het gastgezin wonen, en kan de stichting borg staan voor alle nodige medische behandelingen. Dankzij drie adoptie ooms en  tantes wordt er een potje gevuld om Eddie te kunnen onderhouden.
En Eddie zelf? Die vind het alleen maar prachtig en geniet van elke dag! Verder is Eddie soms heel ondeugend, vooral naar poezenmeisjes toe. Maar hij kan ook enorm lief zijn.

Gaaf hè? Dan ben je een beetje anders van buiten maar je voelt je een gewone katerjongen. En als je dan van mensen liefde en aandacht krijgt, dan kan het helemaal in orde komen. Superbedankt Katrien!! En klik hier voor de site van de Stichting Poezensnuitjes.

Waarom het te vroeg is om te verharen

verharen

De natuur is de natuur zeggen ze, en dat hou je niet tegen. Ik ben aan het verharen. Maar het is veel te vroeg voor een zomervacht.

Ik ben een jongen die erg veel houdt van warm in de zon liggen, van lekker broeien in de vensterbank, van helemaal stoven tijdens een middagdutje. Dan is het zomer. Dus dan heb ik een zomervacht. Snap ik. Vind ik ok loogies.

Tussen-vacht

Maar nou is het geen zomer, het is pas lente. Dat is geen-winter en geen-zomer, dus iets er tussen. Dan hoef ik geen zomervacht. Persoonlijk heb ik dan liever een tussen-vacht maar die zijn er geloof ik niet in de natuur.

Het in on-natuurlijk dat ik nou al een zomervacht moet krijgen:

  • als het raam open staat en ik ruik aan de buitenlucht dan krijg ik een koude neus en dan wil ik meteen op de bank liggen om weer warm te worden
  • bij mij thuis staat de verwarming aan, dan weet ik dat het nog koud is dus dat is de tijd voor een wintervacht
  • soms ga ik ’s nachts aan de voordeur snuffelen zo weet ik wat er in de straat gebeurt, en  dan krijg ik hele koude pootjes, dus dan ga ik naar de slaapkamer om dat aan mijn vrouw te vertellen en ze aait me dan

Nou zegt u zelf dit is geen situuaazie voor een zomervacht.

Hulp

Als je verhaart, is een beetje hulp van thuis fijn. Dan voel je de losse haren niet kriebelen. Veel van van mijn vrienden vinden kammen of borstelen fijn. Ze hebben dan ook allerlei speciale spullen. Heb ik ook gehad en eerlijk waar ik vond het allemaal moelijk. Apparaten aan mijn lichaam dat moet ik niet.

Doe mij maar een zachte hand die me aait en dan achter mijn oren friemelt (daar komt ook zomervacht), en dan lieve woordjes. Als ik dat elke dag krijg. naast de gewone knuffels bedoel ik natuurlijk, dan vind ik een zomervacht misschien te doen.

Wat ik als binnenkater merk van de lente

lente

Ik ben dus een binnenkater dat wil zeggen een kater die nooit buiten komt. Is dat erg? Nee. ben ik zielig? Helemaal niet.

Vroeger heb ik buiten geleefd. Op straat. Ik was de hele tijd bang en ik moest op zoek naar eten en ik werd ook ziek toen was ik zielig. En nou heb ik een eigen huis en een vrouw en verkering en vrienden, en elke dag lekker eten en knuffels, dus ik zielig? Ik voel me goed.

Natuur

Maar als binnenkater ben ik toch gevoelig voor de dingen die buiten gebeuren. Als het kouder wordt, dan krijg ik een wintervacht. Dat gaat vanzelf ook al heb ik thuis de verwarming lekker warm aan. Ik kreeg afgelopen winter ook een elektrieke deken en toch bleef mijn wintervacht dik.

Lekker warm dat is het zeker weten.

Luchten

Toen mijn vrouw voor het eerst het raam openzette, sinds ik weet niet hoe lang, schrok ik. Opeens kwamen er allemaal luchten van de straat naar binnen. Alles teglijk. En een raam zomaar open ik wist geeneens of dat wel goed was. Ze aaide me en toen werd ik rustiger. Later deed ze het raam dicht en toen was alles weer gewoon.

Lente

De laatste tijd gaat het raam vaker open. Ik ga dan in de vensterbank zitten, steek mijn neus naar buiten – dat gaat net, het voorste deel van mijn kop kan erdoor – en dan snuif ik heel vaak achter elkaar. Snufsnufsnufsnuf. Dan zit mijn neus vol met de lucht van de lente. Daarna ga ik het diep inademen. De lente ruikt naar zon en naar warme oortjes, en naar knuffels en sneks, en dat alles weer goed komt en in orde, dat iedereen een gemakkelijke dag heeft.

En als ik dat allemaal geroken en gevoeld heb dan ga ik helemaal rielekst slapen.