Categorie archieven: Uit het leven van Bert

Meer eten kan ook goed zijn

meer eten

Lekker, brokjes. Het zijn van die sportbrokken van Hill’s, daarmee kun je afslanken en daarna blijf je op gewicht. Ik lust ze graag. Maar ik eet nog wel wat anders en de laatste tijd eet ik meer.

Trek

Het begon ermee dat ik een keer na het avondeten nog trek had. Niet echt honger maar dat ik het gek vond dat mijn bord nou al leeg was, ik had nog niet genoeg op. Mijn gevoel  zei eten maar er lag niks meer op mijn bord.

Dus ik voelde me raar. Ik liep rond in de kamer, ik keek naar mijn vrouw en naar de deur die naar de keuken gaat en toen weer naar mijn vrouw. Ze snapte het. “Komt eraan,” zei ze en even later had ik voor de tweede keer avondeten. Dat heb ik ook op.

Misschien had ik dus toch wel honger dat is serieuzer dan trek.

Avondeten

Sinds die ene keer heb ik het vaker. Dat ik een tweede portie wil. Het gaat altijd hetzelfde. Ik voel dat ik meer nodig heb en ik kijk naar mijn vrouw. Zij kijkt naar mij of ik serieus ben. Dan komt het eten.

Bijna elke avond eet ik iets van Almo dat is natuureten zonder raar spul of suiker erin. Ik eet het liefste kip, tonijn en zeevis uit de oceaan lust ik ook.

Volgens mij ben ik helemaal niet dikker geworden door het extra avondeten al heb ik nou nog steeds een wintervacht. Ik voel me atleetieser dan ooit, vooral als ik aan mijn krabpaal hang. Het is net of alles gemakkelijker is.

Sneks

O ja, ik eet natuurlijk ook wel sneks. Elke avond krijg ik iets dat heel snel op is en daarna komt de lange avondknuffel. En soms krijg ik een wiekentsnek. Dat is best gezond spul maar soms ook gewoon lekker slecht, daar ben ik heel eerlijk over.

Maar het belangrijkste is mijn avondeten. Superduperlekker spul van twee porties, en superduper gezond ook nog.

Als je een gevoelige katerman bent

gevoelig

Op mijn Feesboek zei iemand dat ik er wollig uitzag. Nou zo voel ik me ook. Lekker met weer wat wintervacht erbij wegens dat het de hele tijd koud is. Dat groeide weer wegens dat ik een gevoelige katerman ben.

Gevoelig, dat is iets van binnen en van buiten. Alletwee. Ik snap niet hoe het kan maar het is zo.

Onzeker

Nou woon ik al ik weet niet hoe lang hier bij mijn vrouw en het is hier stil en veilig en er komt alleen een monteur of een glazenwasser maar mijn vrouw kan ze aan, en toch ben ik onzeker in mezelf. Soms weet ik het even niet meer. Dan is het net of ik van binnen opeens heel klein en bang ben.  Als mijn vrouw thuis is, gaat ze naast me zitten. Of ze aait heel zachtjes en ze zegt dat alles in orde is enzo. Of ze zegt:” Ooo, Bertje toch”  dat heb ik eigenlijk liever niet want dan voel ik me nog kleiner maar het is toch fijn.

Ze zegt ook dat ik gewoon een gevoelige katerman ben. En dat gevoelig goed is.

Warm

Ik ben dus ook gevoelig voor warm en koud, maakt niet uit dat ik een binnenkater ben. Warm dat is zon en knuffels en lekker eten en lente dus dat je kunt rieleksen en dat alles goed is.

En nou is het al een hele tijd weer herfst en volgens mij, nee, ik weet het zeker heb ik weer extra wintervacht. Wegens de natuur en mijn gevoel. Dat ik meer vacht nodig heb. Dus zo kwam het.

Alleen nou hoor ik dat het weer serieus lente gaat worden met warme zon. Dan ga ik vast weer verharen en dat kriebelt.  Wat een gedoe is het als je gevoelig bent.

Gevoelig

Maar ik moet ook eerlijk zeggen dat ik wegens het gevoelig zijn ook meer kan genieten. Wegens dat ik alles heel erg voel. Dus aaien is fijner, en lieve woordjes en bij mijn vrouw op bed slapen, en ’s middags samen bankhangen en naar buiten kijken en gewoon alles van mijn leven dat is meteen superduperfijn omdat ik dus gevoelig ben.

Dat is er ook.

Moeten katten kunstjes doen?

kunstjes

Je hebt honden die graag kunstjes doen. Dan krijgen ze complimenten en een snek. Dat willen katten ook, maar een kunstje doen? Nou dat ligt bij ons anders.

Ik ken honden van vroeger toen ik op straat leefde en een paar van mijn Feesboekvrienden zijn hond. Dus ik heb er verstand van, ook al omdat ik zelf kat ben. Daarom weet ik hoe het zit. En het zit zo.

Honden

Er zijn honden die van alles kunnen en die dat ook leuk vinden. Ze brengen een bal terug die hun mens ergens heen gooit, ook als het in een vijver is en hun vacht nat wordt. Maakt een hond niks uit. Er zijn honden die een poot geven als het gevraagd wordt. “Pootje?” En omhoog gaat die poot.  Er zijn ook honden die commando’s en bevelen leuk vinden, die snappen ze meteen en dan doet ze het ook meteen. Een hond wil dat mensen gelukkig zijn daarom is het.

En ik vind dat elke hond dus veel complimenten en sneks verdient, omdat het goed en belangrijk werk is om een mens gelukkig te maken.

Maar een kat doet dat anders.

Katten

Eerlijk is eerlijk, ik kan ook kunstjes. Die zijn:

  • met mijn tong uit mijn bek slingeren, echt heel ver dat je denkt dat kan niet
  • keihard op het speelpapier springen en dan een eindje erop door de kamer schuiven
  • op drie poten staan

Misschien nog wel meer dat ben ik vergeten. Dit heb ik allemaal zelf ontdekt en ik doe het soms en soms niet net zoals het uitkomt. Mijn vrouw vindt het altijd leuk maar ik doe het niet voor haar, en toch krijg ik complimenten en knuffels.

Mijn mening

Persoonlijk vind ik dat het niet hoort bij katten om kunstjes te doen. Het hoeft niet. Maar als je iets leuks kunt, en je krijgt van thuis waardering, dan doet dat wel wat met je van binnen, dat is ook wel weer zo.

Wat ik doe nou het weer herfst is

herfst

U ziet wel dat ik niet blij kijk. Dat komt wegens het weer. Het is weer herfst. Waaien, regenen en kou en ik voel het gewoon. Het is niet gezellig. Dus ik moet iets doen.

Lentevacht

Door het verharen was ik al aan de lentevacht begonnen. Mijn vacht is niet meer zo dik als eerst. Ik heb het nou al een paar keer gehad dat ik na het avondeten honger had dat komt doordat mijn lichaam weer wintervacht wil maken denk ik. Wegens het weer. Dan miauw ik en ik kijk van ik-lust-iets en serieus, dan krijg ik nog een keer avondeten. Mijn vrouw snapt dat ik het meen en dat het niet alleen lekkere trek is.  Ook wel want ik eet natuurlijk lekker. Maar vooral iets anders de kou dus.

Bankhangen

Gistermiddag heb ik nog even gespeeld met een veter en dat was best leuk, maar voor eventjes. Het allerfijnste voor nu is bankhangen.

  • ik hang op mijn kussen dat heeft als voordeel dat ik gemakkelijk knuffels krijg (ze gaat dan voor de bank zitten) plus ik kan de kamer goed zien en als ik iets in de straat hoor ben ik snel in de vensterbank. Behalve als het een groot geluid is dan durf ik niet.
  • ik hang op een dekentje  in een hoek van de bank. Nadeel ze kan niet goed mij me voor knuffels, voordeel ik lig lekker warm en verstopt niemand kan me zien dus dat is best een veilig gevoel.

Knuffels

Als je heel veel van zon houdt en er is geen zon dan heb je knuffels nodig. Zacht aaien. Van die fijne gesprekjes over gevoelens en hoe lang je al samen bent en al die dingen meer. Dan voel ik me van binnen warm.

Adfies

Dus mijn adfies is doe als ik:

  • extra eten
  • bankhangen
  • knuffels

 

 

Haren en verharen en wat een vrouwenhand kan doen

verharenDat kan niet waar zijn, dacht ik toen ik mijn kussen zag, Serieus waar, zijn die haren op het kussen van mij?  Dan ben ik aan het verharen en dat wil ik helemaal niet.

Eerst was het lente en toen ging ik verharen. Snap ik. Daarna werd het opeens herfst en ik bleef verharen. Snap ik niet. Ik had juist mijn vacht hard nodig om warm te blijven.

Rust

Dat gedoe met mijn vacht daar heb ik soms genoeg van. Haren erbij, haren eruit op het goede en het stomme moment, voor mij als binnenkater is dat soms best lastig. Ik heb ook een eigen leven met dingen te doen en als er weer iets met mijn vacht is, dan moet ik er toch op letten. En ik merk het bij het wassen. Bleeeh, losse haren op mijn tong. Waarom kan het niet gewoon rustig zijn?

Wat ik doe

Nou zal ik zeggen wat ik doe met het verharen. Ja, wassen. Dat is het eigenlijk vooral. Wat ik niet wil is een borstel of een handschoen of een kam of wat dan ook voor spul dat aan mijn lichaam komt. Vind ik moeilijk. Eigenlijk vind ik het eng. Het is toch iets waarvan ik voel… nee. Dat moet niet. Dus ik was mezelf.

Hulp van thuis

Van thuis krijg ik hulp als ik aan het verharen ben. Ze doet twee dingen die ik snap en die ik ook fijn vind:

  • als ik een beetje verhaar, krijg ik extra aaien. Lange aaien van kop tot staart. Soms friemelt ze op mijn buikvacht. Of ze doet iets dat lijkt op happen met haar vingers. Ik lig dan te liggen en voel me rielekst.
  • als ik heel erg verhaar en dat is dan in de zomer, dan neemt ze een schaal water en dan doet ze eerst haar hand daarin en dan gaat ze me aaien. Lekker, een koele hand. Mijn losse haren gaan er dan aan zitten. Het is ook fijn.

Dus zo doe ik het met verharen. Volgens mij is het persoonlijk. Dat iedereen weer wat anders wil en kan. Ik kan er niet zo veel mee maar wat ik kan dat is net genoeg, gelukkig wel.