Categorie archieven: Ollie

Nou alweer iets ofer mijn poot

Ik find het stom om nou alweer iets ofer mijn poot te zeggen maar het is steeds anders en het is nog niet ofer en misschien hebben anderen er ook wat aan.

Dus ik moest weer naar de dokter. Ik kreeg elke dag een pil in mijn eete tegen de pijn en het moest gewoon weggaan maar het bleef toch. Soms kon ik gewoon lopen en dan weer niet.
En een keer sprong ik uit de fensterbank en nou ik kwam neer op mijn poot en ik riep MEWW. Mijn vrouw kijken. En ze zegt fan dit is niet goed we gaan naar de dokter.

Kneuzing

Ik had een andere dokter. Ze keek naar mijn tanden, ze friemelde aan mijn vagt en ik had spul op dus ik was helemaal kalm maar ik wist toch ik wil naar huis. En erna heb ik dat ook geroepen dat kwam ook op de film.
De dokter zei fan alle katten komen op hun poote terecht. Dat wist ik zelf ook.
Alleen er kan ook best zomaar opeens iets mis gaan dat je kneuzing hebt.
Een foto hoefde niet weeges dan moest ik ekstra komen en ze zei ik heb geen botbreuk.
Dus een kneuzing.

Baalans

Toen konden we weer naar huis. Mijn vrouw had een tas fol nieuwe pillies. En ik mocht spelen en rennen en rusten alleen de dokter zei niet hoe faak dus ik dacht nou kan alles weer. Maar toen kreeg ik ekstra pijn. Alles is te feel nou. Ik moet baalans finden.
Met de krant schuiven dat kan.
Op mijn deken liggen en tegen de hengel met feere slaan dat kan ook.
Een beetje met het touwtje lukte ook.
Keihard rennen dat kon weer niet ik foelde erna meer pijn.

Het duurt nou al maanden en ik wil graag beter worden. De ochtend is moeilijk dan wil ik weinig. Ik bescherm mijn poot dan ook. De afond is gemakkelijker dan loop ik bijna gewoon dus er is niks stuk in mijn lighaam. Dat is het goede nieuws.

Toelichting
Ollie kneusde iets in september. Hij kreeg dagelijks Onsior. Nu neemt hij een combinatie van Novacam en twee keer een dosis 0.5 Gabapentine vloeibaar. De combinatie werkt extra pijnstillend.

Ik ben dus nog steeds te dik

Toen ik hier kwam wonen toen was ik een kleine slanke kater, echt waar, er is nog een foto dat is het bewijs. En toen kwam een ferandering.

Eerst kwam dus dat ik allergies was voor feel eten, en ik moest wennen aan ander eten, en het allergies moest uit mijn lighaam dat gaat niet vanzelf dat duurde gewoon heel lang. Toen bleek ik heb ook trauma fan toen in het asiel en ervoor de straat dus ik deed wel rennen maar dat was door onrust in mijn kop.
Nou en toen was ik ook nog niet te dik echt niet.

Alleen daarna kwam het. Toen leerde ik meer fan wat is ontspannen, hoe gaan knuffels, waar kan ik liggen en hoe is dat dutjes daar doen.
Dus toen at ik lekker van mijn diejeet en ik rende minder. Eigenlijk feel minder. Dus toen ben ik dikker geworden. De dokter zei hij moet op diejeet.

Nou en mijn vrouw zei toen Ollie we gaan elke dag aan beweging doen en dat deden we. Ik kreeg speelgoed om te rollen en om te vangen en te rennen en eerlijk waar het was superleuk.
Dus toen werd ik vanzelf minder dik en ik kon langer spelen en langer rennen het was superleuk.

Maar wat gebeurt er ik spring op een dag raar uit de fensterbank en toen deed mijn poot ook raar en het zat in mijn schouder, dat zei de dokter ook. Weeges ik moest er weer heen. Niks aan was dat. En toen ging ik natuurlijk niet meer de hele tijd rennen.
Soms wel en dan foel ik mijn poot.
Soms niet en dan foel ik misschien word ik nou weer dikker.

Het leefe is helemaal niet gemakkelijk als je een paar dingen hebt. Maar mijn vrouw zei fan het gaat om balans Ollie en dat is wel zo, denk ik, weeges Belle zei het eerder dus dan is het zo. Af en toe speel ik en soms pak ik mijn rust. Wat balans is daar ben ik nou mee aan het oefenen. Ik hoop dat ik weer dunner kan worden. Weeges het rennen.

Trappelen of fertrappelen ik weet het niet

Ik speel ook op mijn deken

Er is thuis weer iets en het heeft met mij te maken en fooral met de deken die ik nou heb. Het is een superfijne deken dat heb ik meteen gezegd op mijn feesboek en dat ik er fan alles mee kon.

  • Slapen
  • Eten, dan houdt mijn vrouw het bordje eefe bij mij en dan kan ik gewoon blijfe liggen
  • Spelen, ik rol gewoon of ik doe BAM met mijn poot, de deken is er groot genoeg foor
  • Trappelen

Ik ben een jongen die graag trappelt dat is gewoon zo. Op het tapijt trappel ik elke dag, lekker diep met mijn poten en dan losrukken en dan moet het ritmies dat je een beetje trans in je kop krijgt. Zo trappel ik ook in de badkamer maar soms ga ik ook gewoon liggen en knuffels doen en knorren, het is ochtend als ik meega dan is langzaam aan de dag beginnen ook goed.
Maar het allermeeste trappel ik op die deken. Eerlijk waar ik heb daar nou het meeste op getrappeld van heel mijn leefe bij elkaar. Elke dag. Maakt niet uit wat foor dag. Ook in het wiekent. Ik trappel en trappel en ik foel de trans in mijn kop en dan ga ik liggen en dan ben ik helemaal tefreede.

Flokken

Alleen nou maak ik ook flokken. Er komen stukken uit de deken en die gaan door de hele kamer, ze liggen oferal tot mijn vrouw ze gaat opruimen en daarna maak ik nieuwe flokken. Weeges ik hou niet op met trappelen.
En nou ben ik dus mijn deken aan het fertrappelen.
Ik heb ook een keer een kussen van de bank fertrappeld. Daar kwamen flokken uit en toen met het nieuwe kussen was er niks meer aan. Het tapijt heeft ook flokken alleen heel soms dus ik moet harder doen. Op de deken hoeft het niet dat gaat fanzelf.

Het leefe als huiskater is leuk en soms ook moeilijk wat als ik nou mijn deken helemaal fertrappel? Weeges ik kan niet eens zachtjes trappelen.

Toen ik thuis bijna ruusie had

‘Ollie, kom je bij me?’ vroeg mijn vrouw. Ik lag weer op mijn grote wollen witte deken, heerlijk warm, en helemaal foor mij. Daar lig ik nou steeds op en dat is elke afond en oferdag en soms ’s nachts slaap ik in de vensterbank.
Dus ik kwam niet. Weeges ik lag al goed.

Knuffels

Het is nou zo dat ik thuis elke dag faste momenten heb dat ik weet nou gaan we knuffels doen. Dus elke ochtend in de badkamer, dan trappel ik eerst op de badjas en dan komen de knuffels. Maar toen ik de deken pas had bleef ik liggen en ze riep fan de deur gaat dicht hoor en ik bleef waar ik was dus op de deken.
Nou en oferdag als ze terugkomt fan eefe weg dan liggen we op mijn kussen ik bedoel ik lig op het kussen en zij ernaast. Of op mijn tapijtje.
Op de bank lig ik niet meer dat deed ik alleen toen ik hier de eerste maanden woonde en nou ben ik gewend dus ik durf meer dat ik gewoon in de huiskamer lig bedoel ik.

BAM

Maar nou ik die deken heb lig ik de hele tijd daar. En toen ik niet kwam, toen ging mijn vrouw naar mij. Ze ging geeneens ernaast liggen zoals bij het kussen. Ze wilde onder de deken en heel dichtbij en eerlijk waar ik schrok erfan en toen deed ik BAM met mijn poot. Dat heb ik eerlijk gezegd op Faceboek deze week.
Ze zei fan Ollie-toch en dan zachtjes dat ik wel foelde dit is moeilijk. En toen likte ik haar hand dat kan ik. Toen waren we weer goed. En later zei ze fan sorrie Ollie en toen waren we helemaal goed.
En ze zei ook dat het misschien mijn gefoel als ex-asieljongen is dat ik iets fijns foor mezelf wil hebben en dat kan best.

Oefenen

In het asiel had ik ruusie met andere katers en dan verloor ik steeds dat was moeilijk daar heb ik ook trauma fan. Dat wil ik nooit meer in mijn leefe.
Nou zijn mijn vrouw en ik saame aan het oefenen. Soms komt ze bij me liggen en dan gewoon naast mijn deken en dat find ik wel goed. Aaien kan ook. En ik ga weer mee naar de badkamer ook al moet ik dan van mijn deken af. Ik heb nou geleerd ik mag best mezelf zijn en ik kan ook saame wonen.

Waarom deed ik dat nou?

Ik ben best een slimme jongen, al zeg ik het zelf, ik kan nieuwe dingen leren, als mijn vrouw iets uitlegt dan snap ik wat ze bedoelt en ik kan ook denkspeelgoed alleen ik heb daar nooit zin in weeges het is stom. Maar deze week had ik iets waarfan ik dacht waarom deed ik dat nou?

Aardappel

Het was bijna afondeete en dan hang ik altijd in de keuken, het is daar klein en ik krijg knuffels en het is warm en ik weet niet, ik foel me dan gezellig ook omdat ik weet dadelijk komt het eete. Nou het was bijna zofer en mijn vrouw deed het eete op haar bord en op mijn bord, we eete nooit hetzelfde daarom is het.
Alleen ik zag een aardappel fallen.
Deed ik niks mee.
Mijn bord was onderweg. Dus eete. Knuffels, liggen en knuffels dus de gewone afond als altijd, ik foel me tefreede echt waar ik ben een gemakkelijke kater dat is mijn mening.

Spanning

Toen het ochtend werd was er iets in mij feranderd. Ik had spanning in mijn kop en in mijn lighaam. Dat ik geeneens meer lief kon zijn. Ik mepte tegen mijn vrouw haar hand. In de badkamer waar ik alteit trappel fond ik alles stom en ik wilde weg, ik had ongeduld. Ze zei iets ofer aardappel gevallen en dat ik eraan gelikt had maar het ging langs me heen.
Die avond heb ik feels te feel gespeeld, dat kan, het kwam door de eenerzjie en de spanning die in me was, ik kon er niks aan doen ik moest gewoon doorgaan en doorgaan.
En toen ik keimoe was, toen pas wilde ik eefe een knuffel.

Gewoon

Mijn vrouw kwam bij me liggen en ze zei weer Ollie-toch. En nou kon ik luisteren naar wat ze zei. Dat was dat ik allergies fan het eete was en daardoor nou spanningen had. En dat ze dubbel ekstra goed zou opletten dat er niks op de grond fiel. En ook dat aardappel niks was voor allergiese katers. Dat wist ik wel want ik eet diejeet en toen dacht ik wel eefe waarom deed ik dat nou, dat weet ik niet.
En ze zei ook dat ik de dag erna weer gewoon zou zijn en dat was ook zo en ik heb geen spanning meer, gewoon gefoel is het beste maar als ik aardappel ruik dan fergeet ik het, dat weet ik nou wel.