Er kwam een grote doos in huis, van zoeplus die dozen zijn groot en steefig, maar daar ging het niet ofer, er zat een kadoo in, zei mijn vrouw. Of ik wilde ruiken. Ik wel maar eefe want met de doos was ook spanning in huis gekomen, misschien van de straat daar was het druk.
Mand
De dag daarna ging de doos oope. Er zat eten in. En een brokjesbal feels te klein daar begin ik niet aan wist ik meteen. En ook een grote mand, die was voor mij. Het was een Kerstkadoo.
Mijn vrouw zette de mand op mijn matje neer.
“Kijk eens Ollie,” zei ze, en ik keek en meteen kwam het gefoel van heppie in me. Dat heb ik nou faker en dan ga ik trappelen. Dat hoort erbij zo beleef je het gefoel.
En nou met de mand deed ik het meteen. Poote erop, trappelen, het duurde een hele tijd en toen was het heppie-gefoel rustig dus ik hield ook op met trappelen en ik ging eefe wat anders doen.
Kerstkadoo
Later op de dag keek ik nog eens naar de mand.
En toen snapte ik mijn Kerstkadoo. Het was niet alleen om in te trappelen, ik kon misschien ook wel in de mand gaan liggen. Maar ik ben een grote jongen en ik dacht pas ik wel. Dus eerst mijn eene poot, mijn andere en toen stapte ik in de mand. En het paste. Ook toen ik ging liggen.
Alleen wat ik in de mand moest doen dat wist ik niet. Het was mijn eerste mand, mijn meubel is weer anders en de bank is ook weer anders, en met een mand heb ik weinig erfaring dat is gewoon zo.
Dus toen ben ik me een beetje gaan wassen en daarna ging ik weer wat anders doen.
Wennen
Nou staat de mand achter de kastjes. Weeges ik wil wel op mijn matje liggen en zo kan ik toch trappelen. En soms ga ik er in staan en dan denk ik ga ik liggen ja of nee. Dus ik heb nou iets erbij om aan te wennen en eerlijk waar, dat kan ook fijn zijn fooral als het met trappelen is.
Het is dus zo, ik slaap beneden als het nacht is en mijn vrouw slaapt boofe in de kamer daar. Dan heb ik ook rust in mijn kop weeges er gebeurt helemaal niks. Of bijna niks.
Als jonge binnenjongen speel ik elke dag, weeges ik heb eenerzjie en het is ook voor mijn geestelijk gezond, en daarom kan ik niet de hele tijd hetzelfde speele en ook is het zo dat ik nou gewoon meer kan en snap van speele.
Rust
De bank was stuk en toen weer heel en daarna kwam er weer wat anders dat was ook raar. Want alteit zat ik op de bank en ik haal de muis van de bank als ik speel en toen ging mijn vrouw opeens op de bank liggen en ze zegt: “Hè-hè.”
Ik speel elke dag en als ik me sterk foel dan speel ik lang, en nou vooral met muis aan de hengel. Soms ook met een lintje. Maar die muis dat is het spannendste en ik kan er steeds meer mee.
De bank