Categorie archieven: Ollie

Het was de gekste nacht van mijn leefe

“Hier is altijd alles hetzelfde, Ollie, dus dan heb je zekerheid,” zei ze en zoiets is het beste als je beginnende huiskater bent dat is gewoon zo. Eerlijk waar, zo ging het ook. Elke dag lijkt hier op de andere dag en de nacht ook dus foor iemand als ik met dingen in zijn kop is dat het beste. Alleen nou pas kwam er een ferandering en toen had ik de gekste nacht van mijn leefe.

Muis

Eerst ging alles gewoon. Hapje. Speele. Dan zij naar de slaapkamer en ik hier nog wat rondhangen, wat voor mezelf doen, beetje kijken hier en daar. Ik hoorde wel herrie in de straat en eerlijk waar dat was grieselig.
Nou en toen opeens komt ze naar beneden. Ik zat net ferstopt weeges die herrie.
Gaat ze op het tapijt liggen onder een dekbed. Het licht bleef uit.
En toen snapte ik het.
We speelden muis onder de lap en zij was de muis.
Ik springen en rennen, echt de hele tijd en keihard ook.

BAM

Daarna ging ik eefe naar de lichten in de lucht kijken. Ik foelde me sterk weeges ik was niet alleen. En toen eefe later was het toch te moeilijk al die herrie. Dus ik weer erbij liggen. En toen speelden we weer muis onder de lap en zij was nog steeds de muis. Ik kon nou harder springen weeges ik had erfaring dus dat deed ik ook. Echt BAM.

Nacht

oen deed ze het licht aan. Ik weer in de vensterbank kijken.
Daarna licht weer uit. En ze zei: “Nou kan het weer Ollie.” Het dekbed ging weer op de bank en zij ging weer naar de slaapkamer.
Ik heb dat nog nooit meegemaakt en het was raar. Maar best leuk want een nieuw spelletje daar hou ik van fooral als ik het meteen kan. Dus nou denk ik, misschien ga ik ’s nachts een keer heel stil naar boofe, dat hoort bij speele, dat je sluipt en sluipt en dan opeens BAM dan spring je op de muis onder de lap die dan in bed ligt. Ik foel dat ik het kan. Ik heb erfaring. Ik weet nou ’s nachts spelen dat hoort erbij, dus ik ga het doen.

En toen snapte ik mijn Kerstkadoo

Er kwam een grote doos in huis, van zoeplus die dozen zijn groot en steefig, maar daar ging het niet ofer, er zat een kadoo in, zei mijn vrouw. Of ik wilde ruiken. Ik wel maar eefe want met de doos was ook spanning in huis gekomen, misschien van de straat daar was het druk.

Mand

De dag daarna ging de doos oope. Er zat eten in. En een brokjesbal feels te klein daar begin ik niet aan wist ik meteen. En ook een grote mand, die was voor mij. Het was een Kerstkadoo.
Mijn vrouw zette de mand op mijn matje neer.
“Kijk eens Ollie,” zei ze, en ik keek en meteen kwam het gefoel van heppie in me. Dat heb ik nou faker en dan ga ik trappelen. Dat hoort erbij zo beleef je het gefoel.
En nou met de mand deed ik het meteen. Poote erop, trappelen, het duurde een hele tijd en toen was het heppie-gefoel rustig dus ik hield ook op met trappelen en ik ging eefe wat anders doen.

Kerstkadoo

Later op de dag keek ik nog eens naar de mand.
En toen snapte ik mijn Kerstkadoo. Het was niet alleen om in te trappelen, ik kon misschien ook wel in de mand gaan liggen. Maar ik ben een grote jongen en ik dacht pas ik wel. Dus eerst mijn eene poot, mijn andere en toen stapte ik in de mand. En het paste. Ook toen ik ging liggen.
Alleen wat ik in de mand moest doen dat wist ik niet. Het was mijn eerste mand, mijn meubel is weer anders en de bank is ook weer anders, en met een mand heb ik weinig erfaring dat is gewoon zo.
Dus toen ben ik me een beetje gaan wassen en daarna ging ik weer wat anders doen.

Wennen

Nou staat de mand achter de kastjes. Weeges ik wil wel op mijn matje liggen en zo kan ik toch trappelen. En soms ga ik er in staan en dan denk ik ga ik liggen ja of nee. Dus ik heb nou iets erbij om aan te wennen en eerlijk waar, dat kan ook fijn zijn fooral als het met trappelen is.

Wat ik kan met de nachtknuffel

Het is dus zo, ik slaap beneden als het nacht is en mijn vrouw slaapt boofe in de kamer daar. Dan heb ik ook rust in mijn kop weeges er gebeurt helemaal niks. Of bijna niks.

Want elke nacht komt ze een keer naar beneden om naar de badkamer te gaan. Dus dan loopt ze de trap af en dat hoor ik, dus als ze in de kamer staat dan ben ik wakker ook weeges omdat ik weet wat er komt.
Dat is de nachtknuffel.

Nacht

Hoe het kan dat weet ik niet maar wel dat alles anders is in de nacht. Ik ben ook anders. In mijn kop is het helemaal stil en rustig en mijn gefoel is zacht.
Ze komt bij me zitten en dan begint het aaien. Met liefe woordjes. En ik find het allemaal goed en fijn, ook met twee handen aan mijn lighaam en dat ze mijn zijkant gaat kussen en dat ze haar gezigt in mijn vagt stopt, ik ga knorren en een beetje rollen. En ik wil dan ook ofer mijn kop. Hoe het kan weet ik niet, maar alles is fijn. Toen ik hier pas woonde, deed ik niet aan de nachtknuffel, ik wist geeneens dat zoiets kon.
Dan ga ik mee naar de badkamer. Het is best donker maar we weten de weg. En daar komt weer een knuffel die hoort er ook bij.
En de knuffel erna in de huiskamer ook.

Ochtend

Alleen bij erna dan foel ik opeens genoeg. Dus dan sla ik eefe met een pootje of ik hap in een hand.
Nou dan houdt ze op en dan ga ik een brokje eete, zo eindigt dan de nachtknuffel, die is heel fijn en ik kan dan gewoon meer dat zei ik al, maar genoeg is genoeg, dat is ook weer zo.

Ik ga dan weer slapen. Tot ik uit de slaapkamer een geluid hoor, dat is de wekker, en dan ga ik naar boven, ik doe dan de ochtendknuffel maar die is anders weeges het is oferdag, dan is alles anders en ik dus ook.

Hierom speel ik muis onder de krant

Als jonge binnenjongen speel ik elke dag, weeges ik heb eenerzjie en het is ook voor mijn geestelijk gezond, en daarom kan ik niet de hele tijd hetzelfde speele en ook is het zo dat ik nou gewoon meer kan en snap van speele.

“Kom eens Ollie,” zei mijn vrouw, “er is een nieuw spelletje.” Dus ik erheen, weeges ik wilde weten wat er is en waarom ze roept, ik ga alteit weeges ik ben nieuwsgierig.
“Het heet muis onder de krant,” zei ze. Ik kijken. Niks te zien. Er lag gewoon een platte krant op het tapeit. En net toen ik dacht ik heb liefer dat ik kan rennen, toen bewoog er iets onder de krant.
Wat? dacht ik. Of ik dacht niks weeges alles in mij keek van watnou, watnou.
Er bewoog weer iets.
Heel langzaam.

En ik BAM  met mijn poote erop. De krant scheurde, dat geluid is ook spannend. KRRR dat geluid kwam meteen in mijn kop.
Het is dus heel anders dan muis onder de lap. Dat speel ik al lang niet meer, je hebt dan geen geluid en geen scheuren. Dus het is te gemakkelijk geworden en gemakkelijk speele dat doe ik alleen als ik moe ben, dan speel ik muis in de pantoffel. Want daar kan ik bij blijfe liggen.

Muis

Mijn vrouw zegt, muis onder de krant speele is foor wanneer ik spanning heb en die moet uit me dan heb ik andere spanning nodig daarom is het. Het is teerapie. Spel-teerapie. Dat zegt ze.
Ik find speele is speele.
Maar als het onder de krant beweegt dan doe ik BAM. En dan steeds weer tot de krant helemaal aan stukken is. Het is ook met dat ik een aanloop neem en op de krant spring en dan weer nieuwe stukken scheur. Als ik de muis heb ga ik er eefe mee rollen, je wilt toch weete van ik heb gewonnen, maar daar gaat dit eigenlijk niet ofer, wel over goed kijken van waar is de muis en dat ik dan het gefoel heb van NU springen, NU en dat doe ik dan ook.

Rust

Als de krant helemaal stuk is, dan gaan die stukken in een doos en dan speel ik muis tussen de krant. Ook met een aanloop en dan BAM erin, en dan schuift de doos weg en ik ook, dat is zo spannend, ik wist niet dat het bestond.

En helemaal erna heb ik meer rust in mijn kop en dan hoor ik “Goedzo Ollie”, ja dan foel ik me toch anders dan ervoor, eerlijk waar.

Van wie is de bank?

De bank was stuk en toen weer heel en daarna kwam er weer wat anders dat was ook raar. Want alteit zat ik op de bank en ik haal de muis van de bank als ik speel en toen ging mijn vrouw opeens op de bank liggen en ze zegt: “Hè-hè.”

Van mij

De eerste keer dat het gebeurde heb ik meteen over de bank gerend, heen en weer en toen kwam ik weer op het tapeit daar ben ik blijfe liggen. Want ik wist de bank is van mij.
En dan snapte ze toen ook.
Maar daarna gebeurde het weer dat ze op de bank ging liggen. Steeds langer. En ik keek dan en ik rende en dan ging ik weer aapart liggen en kijken. Want de bank is toch van mij.

“We gaan oefenen met delen, Ollie,” zei ze en toen zag ik het. Een deken en gaan liggen en gewoon blijfe liggen. Nou ging ik toch kijken. Want wat is dat de bank delen. En ik liep naar mijn stuk en daar ging ik zitten. “Goedzo Ollie,” zei ze en toen: “Hè-hè.”
Eerlijk daar fond ik niks aan en daarom ging ik weer weg van de bank ik sprong in de fensterbank en daar moest ik nadenken. Want van wie is de bank?

Oefenen

Ik heb mijn eigen matjes in de fensterbank en ik heb mijn dekentjes en ik heb mijn doos en ik heb mijn meubel dat is zeker weete allemaal van mij. Daar komt nooit iemand aan dat kan gewoon niet.
En mijn vrouw heeft het bed daar mag ik ook op en de stoel daar ga ik ook in zitten en de badkamer alleen daar ga ik ook kijken.
Op het kleine tapeitje liggen we samen dat is in orde. Op het gewone tapeit ook.
Ze zegt van we kunnen best saame op de bank liggen. Maar ik weet dat niet. Want het is heel erg dichtbij en ik kan dan niet slapen en waarom ga ik dan anders op de bank liggen. Eerlijk waar het is iets moeilijks dat met de bank, en ik weet niet of ik daarmee kan oefenen.