Ik lag een beetje te tsjillen op de rand van de bank. Je weet wel, dat ding waar je als kat wel prima op past maar als mens niet. Buiten druppelde de regen op de ramen. En het was ook echt wel een stukje kouder geworden.
Meteen had ik spijt dat ik al aan het furrharen was geweest. Een tijdje terug was het echt warm buiten. Dus toen dacht ik he de zomer komt er al aan. En je wilt niet je warme fachtje nog aan hebben als de mussen verward van het dak vallen. Die gekke kleine foogeltjes hebben altijd pas als laatste door dat het warm weer is. Dan lopen ze hips hips op die gekke kleine pootjes van ze over het dak heen en dan worden ze ooferfallen door het weer. En door het feit dat het dak dan feel warmer is dan normaal. Dat doet au aan je pootjes en fandaar dat je musjes dan floep naar beneden ziet gaan.
Furrharen
Maar genoeg oofer hun, terug naar mij hihi. Ik was dus al aan het furrharen geweest. Omdat ik dus dacht dat het warmere weer er nu echt aan zat te komen. Maar dat bleek dus niet het geval te zijn. Dus daar zat ik dan. Frau wou de kachel niet aan doen want dat fond ze zonde. Ik ben toch bezig Min dan krijg ik het vanzelf warm. Dat zei ze. Anders ga je lekker met Muis spelen of een paar keer de trap op en af rennen. Daar krijg je het vast ook warm van.
Hmm ja daar had ze misschien wel een punt. Maar ja na een tijdje gaat dat warme weer weg en dan is het toch weer brr. Dus ik zat te denken hoe ik dit per-ma-nent kon oplossen.
Ik zag dat Frau nog niet had gestofzuigt. Mooi! Wat nou als ik al mijn losse haren zou gaan furrzamelen. En die dan aan mekaar zou gaan plakken. Als een grote facht pruik. Terwijl ik de haren aan het furrzamelen bedacht ik me dat om haren aan elkaar te plakken ik ook lijn nodig zou hebben. En waar ga ik dat dan fandaan halen?
Mensenopa heeft hier een klusdoos staan met allemaal spulletjes erin. Wie weet zit daar ook wel lijm in? Dus ik op de stoel springen. En via de stoel op de tafel. Gelukkig stond het deksel van de doos een klein beetje open. Dus ik keek of ik mijn foorpootje er tussen kon doen. En ja dat lukte! Mooi dacht ik. Dus ik deed al mijn kracht daarnaar toe om zo het deksel open te krijgen. Voor een katje is dat best heel zwaar hoor! Maar gelukkig voor mij het lukte.
Facht
Eens kijken wat daar allemaal in zit. Nou fan alles kan ik je zeggen. Of nee mauwen hihi want ik praat natuurlijk niet een katje miauwt. Ik rommelde er een beetje doorheen met mijn pootje. Helaas foor mij zag ik geen lijm. Zucht. Frau hoorde mij rommelen en kwam aangelopen. Wat ben je daar aan het doen Min? Dat vroeg ze. Dus ik uitleggen wat ik van plan was geweest. Maar dat dat dus niet lukte omdat we geen lijn in huis hebben.
Frau moest een beetje om mij lachen. Het idee van een facht pruik vond ze geloof ik wel grappig. Ze keek mij aan en gaf me een fijne knuffel. En toen zei ze weet je wat we doen de kachel dan toch maar wel gewoon aan. Ik begin het ook wel een beetje frips te krijgen. Nou en toen ze dat gedaan had duurde het niet lang of ik had het weer lekker behaaglijk. Ik dribbelde naar mijn hangmatje in mijn krappaal om eens een lekkere lange dut te gaan doen.
Dit was het weer voor deze keer. Blijven we allemaal nog meetetteren voor Freede? Ikke zeker wel!
Pootje van Minnie
De foorige keer had ik in mijn blog gemauwd oofer dat we een hek in de foortuin kregen. Nou die staat er inmiddels. Heel fijn want dan kan er niet zomaar meer iemand in onze tuin. Geen mens of dier. Of nou ja dat dacht ik.
Nou daar schrok die zwart witte kater wel een beetje van. Dat had ie niet furrwacht en snel sprong die op de grond. Mauw mauwde ik. Dit is mijn tuin weet je wel niet wie ik ben? Hij deed zijn staart de lucht in, gaf geen antwoord en liep mijn tuin uit. Ik ging dezelfde route weer terug als hoe ik gekomen was. Om furrfolgens weer bij Frau op schoot te kruipen.
dezelfde brutaale snuiter ging. Meteen heb ik een berichtje naar een van de katfiseurs van mijn katbinet gestuurd om dit zaakje eens even aan te gaan pakken. Ik find het helemaal niet erg als er nieuwe katjes in de wijk komen wonen. Dat is wel gezellig juist en ook foor hun mensen. Maar ze moeten zich wel weten te gedragen finden jullie ook niet?
Afgelopen dinnesdag zat ik lekker te tsjillen in mijn hangmandje. Frau was brokjes furrdienen zoals altijd. Het leek een heel gewone normale dag te worden. Tot dat…
Miauw Frau is brokjes furrdienen hoor. Oh en waar is je tas? Normaal heb je toch altijd een tas met lekker mee? Mensenopa moest een beetje lachen. Hij furrtelde dat hij iets had besteld voor in onse foortuin. En dat hij dacht dat het lang zou duure foordat het geleverd zou worden. Maar dat het dus vandaag al zou komen. Dus daarom was hij maar naar mij gekomen want Frau was natuurlijk niet thuis.
Ik blijf dat een eng geluid vinden dus ik sprong zo snel als ik kon van schoot en floog weg. Snel de trap op naar boofe. Vanaf een veilige afstand bovenaan de trap hield ik in de gaten wat er gebeurde. Er werd hout naar binnen gebracht. Eentje. En nog eentje. En nog een. Mensenopa bedankte de bezorgers en deed de deur weer dicht. Je kan weer naar beneden komen hoor Minnie. Dat zei hij. De mensen zijn weg het is niet eng meer.
Ik zat op de bank een beetje te tsjillen. Had alle fensterbank kontroles al gedaan en ook al wat brokjes gegeten. Dus dan is het tijd voor wat Minnie tijd. Of me time zoals de Engelse katjes dat zeggen. En toen hoorde ik het. Een geluid. Het is het geluid wat elke kat kent. Of je nou kitten bent of super senior. Het was het geluid van een foogel.
Dat kek kek naar foogels doen is gewoon iets oers. Iets wat vanzelf gaat als ik een foogel zie. Is ook wel weer echt iets foor tweebeners hoor om zo’n vraag te stellen. Foor mij en ik denk foor heel veel katjes is dit gewoon iets dat vanzelf gaat. Dus ik mauwde terug dat ze die fraag maar aan een kenner moet sturen. Zoals meneer Vonk of mefrau Sterrin. Die weten vast wel waarom dat is.
Frau zat met groote ogen te kijken.
Als ik dit miauw dan ben ik alweer een paar daagjes twaalf. En als jullie dit lezen of voorgelezen krijgen dat ben ik zelfs nog meer dagen ouder. Maar goed. Terug naar de dag met de donder erin. Of nu ja eigenlijk begon het al op de dag met de woens erin toen het donker was buiten.
Frau naast haar fingerafdruk om de eipet te openen ook mijn linker foorpootje geregidingest zodat ik er ook gewoon zonder haar in kan.
twee was. Is dat echt alweer tien jaar geleden? Miauw! Toen was ik net bij Frau en moet je nu eens zien. Ik heb die foto van mini Minnie bij de blog gedaan. Wat een jong poesje was ik toen nog he. Ook zag ik een foto voorbij komen van toen ik hoorde dat ik mocht gaan bloggen. Ikke was zo blij. Tot oofer de moon en bek hihi.