De foorige keer had ik in mijn blog gemauwd oofer dat we een hek in de foortuin kregen. Nou die staat er inmiddels. Heel fijn want dan kan er niet zomaar meer iemand in onze tuin. Geen mens of dier. Of nou ja dat dacht ik.
Het gebeurde een paar dagen geleden. Ik zat lekker bij Frau op schoot terwijl zij aan het kompjuuteren was. De luuksaflex en het raam stonden een beetje open want nou er toch niemand zomaar meer voor het raam kan staan durfde we dat wel. Oh Frau zegt dat ze dat sowieso wel durfde maar dat hoe het nu is gewoon fijner is.
Andere kat
Dus we zaten gewoon lekker een beetje saame te tsjillen tot dat ik ineens iets hoorde. Ik spitste mijn oortjes. En snif snif deed ik. Rook ik dat nou goed? Dus ik draaide mijn koppie om. En ja hoor! Wel potverdrie om een dubbeltje (zoals overgrootmensenoma altijd zei) daar was een andere kat!
Ik rekte mijn nekje wat uit zoals katjes dat kunnen om het beter te kunnen zien. Frau zag dat ook en froeg me wat er was. Nou kijk dan mauwde ik terwijl ik met mijn pootje naar het raam wees. Er zit een andere kat in de foortuin. En dat niet alleen hij zit gewoon ferdoorie op de buiten fensterbank.
Ik trok een heel boos gezicht en probeerde vanaf het bureau bij het raam te komen. De kater interesseerde het niks. Die ging doodleuk heen en weer loope te paraderen op dat kleine fensterbankje. Mauw riep ik! Je mag daar niet koome dat is mijn tuin! En in mijn koppie dacht ik pff ik hoop dat die er vanaf dondert. Dat is misschien niet een heel liefe gedachte van mij. Maar ja mauw nouw zelf dat is zomaar in een andere kat of poes zijn of haar foortuin gaan zitten toch ook niet?
Mijn tuin
Uiteindelijk besloot ik om maar eerst van het bureau af te springen. Zo op de grond. Daarna dribbelde ik naar mijn stoel. Ja dat lees je goed. Ik heb in de MinKeef mijn eigen stoel. Het is de oude stoel van Frau die ze eigenlijk eerst weg wau doen maar die ik toen geclaimt heb. Nou en daar sprong ik toen op. Want die staat bij het raam en zo kon ik makkelijk op de fensterbank aan de binnenkant van het raam komen.
Nou daar schrok die zwart witte kater wel een beetje van. Dat had ie niet furrwacht en snel sprong die op de grond. Mauw mauwde ik. Dit is mijn tuin weet je wel niet wie ik ben? Hij deed zijn staart de lucht in, gaf geen antwoord en liep mijn tuin uit. Ik ging dezelfde route weer terug als hoe ik gekomen was. Om furrfolgens weer bij Frau op schoot te kruipen.
Die aaide me oofer mijn koppie en mijn ruggetje. Tsjee wat een sensatie was dat net he Min. Nou zeg dat wel mauwde ik terug en ik gaf haar een kopje. Toen deed ik mijn oogjes een beetje dicht en zette mijn spinmotortje aan. Ff helemaal bijkomen fan deze belevenis. Lekker veilig in de armen van Frau. Want zij beschermt me en bij haar ben ik altijd veilig.
Mensenoma
De folgende dag las ik op Beestboek op de pagina foor katjes hier uit de buurt dat er iemand fraage stelde oofer deze nieuwe kater. Blijkbaar was ie in nog feel meer tuinen wezen gaan kijken. En had ie ook een paar konijnen bang gemaakt. Iemand zijn mens had dat op fiedeoo fastgelegd en dat filmpje stond er ook bij. Daardoor zag ik dat het om
dezelfde brutaale snuiter ging. Meteen heb ik een berichtje naar een van de katfiseurs van mijn katbinet gestuurd om dit zaakje eens even aan te gaan pakken. Ik find het helemaal niet erg als er nieuwe katjes in de wijk komen wonen. Dat is wel gezellig juist en ook foor hun mensen. Maar ze moeten zich wel weten te gedragen finden jullie ook niet?
Nou dit was het weer foor deze keer. Fanaafond ga ik met Frau zwaaien naar de ster fan mensenoma. Want het is moederdag fandaag en dan missen we haar een beetje ekstra meer. En natuurlijk blijf ik ook nog altijd keihaard tetteren foor Freede!
Pootje van Minnie
Afgelopen dinnesdag zat ik lekker te tsjillen in mijn hangmandje. Frau was brokjes furrdienen zoals altijd. Het leek een heel gewone normale dag te worden. Tot dat…
Miauw Frau is brokjes furrdienen hoor. Oh en waar is je tas? Normaal heb je toch altijd een tas met lekker mee? Mensenopa moest een beetje lachen. Hij furrtelde dat hij iets had besteld voor in onse foortuin. En dat hij dacht dat het lang zou duure foordat het geleverd zou worden. Maar dat het dus vandaag al zou komen. Dus daarom was hij maar naar mij gekomen want Frau was natuurlijk niet thuis.
Ik blijf dat een eng geluid vinden dus ik sprong zo snel als ik kon van schoot en floog weg. Snel de trap op naar boofe. Vanaf een veilige afstand bovenaan de trap hield ik in de gaten wat er gebeurde. Er werd hout naar binnen gebracht. Eentje. En nog eentje. En nog een. Mensenopa bedankte de bezorgers en deed de deur weer dicht. Je kan weer naar beneden komen hoor Minnie. Dat zei hij. De mensen zijn weg het is niet eng meer.
Ik zat op de bank een beetje te tsjillen. Had alle fensterbank kontroles al gedaan en ook al wat brokjes gegeten. Dus dan is het tijd voor wat Minnie tijd. Of me time zoals de Engelse katjes dat zeggen. En toen hoorde ik het. Een geluid. Het is het geluid wat elke kat kent. Of je nou kitten bent of super senior. Het was het geluid van een foogel.
Dat kek kek naar foogels doen is gewoon iets oers. Iets wat vanzelf gaat als ik een foogel zie. Is ook wel weer echt iets foor tweebeners hoor om zo’n vraag te stellen. Foor mij en ik denk foor heel veel katjes is dit gewoon iets dat vanzelf gaat. Dus ik mauwde terug dat ze die fraag maar aan een kenner moet sturen. Zoals meneer Vonk of mefrau Sterrin. Die weten vast wel waarom dat is.
Frau zat met groote ogen te kijken.
Als ik dit miauw dan ben ik alweer een paar daagjes twaalf. En als jullie dit lezen of voorgelezen krijgen dat ben ik zelfs nog meer dagen ouder. Maar goed. Terug naar de dag met de donder erin. Of nu ja eigenlijk begon het al op de dag met de woens erin toen het donker was buiten.
Frau naast haar fingerafdruk om de eipet te openen ook mijn linker foorpootje geregidingest zodat ik er ook gewoon zonder haar in kan.
twee was. Is dat echt alweer tien jaar geleden? Miauw! Toen was ik net bij Frau en moet je nu eens zien. Ik heb die foto van mini Minnie bij de blog gedaan. Wat een jong poesje was ik toen nog he. Ook zag ik een foto voorbij komen van toen ik hoorde dat ik mocht gaan bloggen. Ikke was zo blij. Tot oofer de moon en bek hihi.
Fandaag is de dag met de zon erin. Als ik naar buiten kijk dan zie ik ook best wel wat zon. Dus nu klopt de naam wel hihi. Dat is niet altijd zo. Soms is het ook grijs of regent het. In het Engels noemen ze dat soms raining cats and dogs. Gekke Engelse tweebeners. Regen is fooral nat. Maar ik heb nog nooit honden en katten uit de wolken zien vallen. Jullie wel? Nee he. Miauw dat dacht ik al. Er falgt hoogstens een keer een kat uit een boom alstie niet op zit te letten wanneer die een lekker foogultje wil fangen.
Ik hoorde geluid achter me. Wat is dat Minnie wat ben je aan het doen? Het was Frau die achter me was komen staan.
toen tijdelijk woonde binnenkwam. Ik stond op het aanrecht zodat ze me goed kon bekijken en kon aaien. Enne ik wist het meteen zeker. Met haar wil ik mee! Gelukkig foelde zij dat precies hetzelfde. En nou zijn we dus alweer zo’n hele poos ferder. Ik kan me geen leefe meer zonder haar foorstellen en zij ook niet. Bij haar heb ik echt mijn furreffer hoom gekregen. Friendinnetjes foor altijd. Miauw ik krijg het helemaal warm is ik er aan denk.