Categorie archieven: Lucky

Lucky heeft een buiten-avontuur

Hoi allemaal, het is echt voorjaar aan het worden nu dus daar ben ik blij mee! Ik kom regelmatig buiten maar soms blijf ik gewoon gezellig binnen bij Moos want zolang er geen ren is, mag hij er niet uit en het is natuurlijk wel sneu voor hem als hij binnen zit als het zonnetje schijnt en ik dan door de tuin kan struinen, op zoek naar sporen en allerlei leuks en nieuws kan ontdekken. Maar mijn man heeft informatie opgevraagd over een ren en ze gaan die nu bestellen zodat deze snel gemaakt kan worden en deze er ook komt te staan. De ren wordt zo groot dat mijn mensen en Jip er ook met gemak nog bij in passen trouwens.

Buiten

Ik wil even een verhaal vertellen waar jullie of je mensen misschien een beetje kriebels van krijgen, want mijn vrouw had die ook hoor. Maar misschien vinden jullie het minder spannend, dat kan natuurlijk ook. Als ik buiten ben, loop ik heel de tuin door en ik kruip met regelmaat onder de struiken. Soms gewoon om daar te liggen want mijn vrouw zegt dan dat ze mijn staart nog wel eens ziet maar verder niks. Ik denk dat ik me daar goed verstoppen kan maar op die staart moet ik dus nog wat bedenken zodat ze me helemaal niet meer ziet. Bij de buurman (dat is niet die waar de woefer woont maar aan de andere kant) is het vaak stil dus ik ben natuurlijk niet te lui om helemaal onder de struiken door te kruipen om daar ook eens te verkennen. hij heeft vooral tegels dus veel te graven valt er niet maar ik kan er natuurlijk wel naar sporen zoeken.
O, speciaal voor Kever als antwoord op zijn vraag maar natuurlijk ook voor de rest als jullie er belangstelling in hebben: sporen zoeken is niet zo ingewikkeld maar kom gerust eens naar hier zodat we het samen kunnen doen. Je steekt gewoon eerst je neus eens buiten de deur of je wat ruikt en zo niet, dan ga je de plantjes, het gras, de stoep of balkon of net wat voor buiten je ook hebt goed besnuffelen met je neus. Je bekje een beetje open doen daarbij helpt vaak ook goed, zodat je direct een spoor van een andere poezel of ander dier te pakken hebt. Dat moet zeker lukken op die manier.

Struiken

Maar goed, ik kruip dus onder die struiken door. Toen ik terug kwam zagen mijn mensen niks bijzonders aan me maar de dag daarna wel. Nu ja, ik had wel wat verdroogde stukjes conifeer in mijn jas (dat is een struik die normaal gesproken groen is maar als ie dor is, meer bruin) want die blijven altijd goed hangen in mijn haren. Net alsof ze een beetje plakken en ik krijg ze er zelf niet altijd goed uit omdat ik er soms niet bij kan midden op mijn rug maar ook omdat ze nogal friemelig klein zijn. Goed, ik werd ontdaan van de struik en niks aan de hand. Totdat ik daags daarna bij mijn vrouw op het bureau lag en ze ineens een klein zwart puntje op mijn snuit zag, echt net boven mijn linkeroog.
Het was superklein maar toen moest ik recht voor het raam gaan zitten zodat mijn vrouw het eens beter kon bekijken met meer licht. En wat denken jullie? Het puntje bleef zo klein maar er zaten kleine pootjes aan die ook nog eens bewogen. Eek riep mijn vrouw en nog wat dingen meer die ik beter niet herhaal. Ze wilde me gelukkig nog wel aaien maar dook eerst in de keukenlade op zoek naar een tekentang. Want ik had dus een ieniemienie teek. Die er wel uit moest en ik heb er nog nooit eerder eentje gehad dus dat beloofde wat te worden natuurlijk. Ik heb toen ik een kitten was wel andere kriebelbeestjes gehad, toen ik net gevonden was, maar nog nooit een teek. Ik krijg er druppels voor maar kennelijk was deze teek volhardend en bleef ie op mijn vacht plakken.

Kriebel

De teek in kwestie was gelukkig nog klein en had zich nog niet tegoed gedaan aan mijn katerbloed maar dat wilde niet zeggen dat het handig was het kriebelding te pakken te krijgen. Omdat mijn vrouw er eigenlijk best van griezelde en een beetje stond te trillen, besloot ze maar te wachten tot mijn man ook thuis was om het diertje te verwijderen. Sta ik dus totaal onvoorbereid in de keuken in de veronderstelling dat ik een snekkie krijg, word ik toch pardoes op de aanrecht geplant en houdt mijn vrouw me in de houdgreep. En stevig ook trouwens. Man hanteert de tang en na wat vijven en zessen (nu ja, dat noemen ze zo maar waarom weet ik eigenlijk niet goed) was het beest eraf hoor. Ik had nog een klein puntje bloed op mijn snuit maar de operatie was goed verlopen. Ik was wel wat boos omdat ze me zo lang vast hielden. Ik ben daarna meteen naar boven gerend en kreeg daar mijn Milkie snack en snoepjes. Heb net zolang gemiauwd tot ik er veel kreeg en Molly heeft me daarbij goed geholpen moet ik zeggen. Pff…wat een gedoe zeg. Ik kreeg de dag erna ook extra druppels in mijn nek…koud dat die waren zeg maar goed, het schijnt voor een goede zaak te zijn dan. Laten we hopen dat er geen nare kriebelaars meer komen.
Zo, vorige keer is er per ongeluk een verkeerd filmpje bij mijn blog geplaatst, dus we proberen het nu nog een keer. Dat kan altijd gebeuren en is niks erg natuurlijk. Hopelijk zien jullie me nu wel terwijl ik een beetje aan het wiewen ben met een stinkkussentje.

(tekst gaat verder onder video)

Heel veel knuffels van Lucky
PS ons kattengras is enorm gegroeid in twee weken tijd dus Moos en ik doen ons best het te maaien. Wat nog niet altijd meevalt moet ik zeggen. Ik ben er beter in om dit buiten te kortwieken maar ik denk dat ik het in een bakje maaien ook wel onder de poot krijg.

Lucky staat mooi op de film

Hoi lieve allemaal, hier Lucky weer vanuit een zonnig Krullieland. Nu ik aan het schrijven ben is mijn broer nog niet jarig maar als jullie dit lezen precies wel want vandaag wordt hij 10 jaar dus we hebben een klein feestje hier.

Jarig

Hij woont inmiddels meer dan een jaar bij ons en het gaat goed met hem. Hij is de voorlaatste die dubbele cijfers van zijn leeftijd krijgt want ik ben volgende maand ook jarig en dan vier ik ook mijn tiende verjaardag al weer! Allemaal oude beestjes in huis roept mijn vrouw nu maar je bent nu eenmaal zo oud als je je voelt en soms denken we ook gewoon nog dat we kittens zijn en dat zie je dan wel aan de manier waarop we ons gedragen, Laat ik het zo zeggen, we kunnen nog hard rennen en spelen doen we ook nog gewoon hoor. Vooral Molly en die is het oudste van ons allemaal, dus dat is toch best bijzonder!

Vorige week waren ze hier weer eens boodschappen wezen doen en ik moet eerlijk zeggen, ze brengen eigenlijk altijd wel wat voor ons mee. Nu zouden we natuurlijk ook zelf een keertje mee kunnen gaan in dat blik op wielen maar eigenlijk hebben we daar toch gewoon ons personeel voor dus we blijven lekker thuis en duiken bij aankomst van onze mensen gewoon meteen met onze snuit in de tassen om te kijken of er wat voor ons in zit. De laatste tas liet wel wat verrassends zien moet ik zeggen. Om eerlijk te zijn herkende ik vooral de zakjes met snoepjes (Moos weet ook hoe ze eruit zien trouwens dus ik kan ook hem tegenwoordig op pad sturen om te verkennen) en de liquid snacks maar er zat ook een plastic zakje in met een soort kussentjes. Nou, dat zakje mocht open toen Moos in de keuken was. Hij had het natuurlijk meteen te pakken en besloot er aan te likken, ermee door de keuken te rollen en het hele ding overal naartoe te gooien.

Film

Ik heb zitten kijken hoe druk hij ermee doende was en toen hij klaar was, ben ik uiteraard ook eens gaan kijken wat er nu voor leuks te vinden was in de keuken. Ik dook ook meteen op het (inmiddels al tamelijk afgelebberde maar dat deerde me niet zo) zakje en heb er een hele tijd mee gespeeld. Dat kunnen jullie op het filmpje ook zien. Ik was daarna helemaal happy en kon ook ineens heel goed slapen. Zou dat aan dat spul dat er in het zakje zit kunnen liggen, denken jullie? Toen we ermee speelden, waren we in ieder geval allebei erg blij. Dat zeker. Dat komt doordat er speciaal spul in zit waar katten helemaal happy en enthousiast van worden. Je hebt die zakjes in allerlei soorten, maten en vormen dus ik zou zeker eens vragen aan je mensen of ze die ook niet eens voor jullie willen meebrengen van de winkel of ze kunnen bestellen.

(tekst gaat verder onder de film)

Het is nu eigenlijk al zowat de hele week mooi weer en het is niet koud, de zon schijnt hier nu ook gewoon de hele dag. Ik mag nu ook extra vaak buiten dus dat is prettig. Moos wil ook graag buiten maar omdat hij slechter hoort, vinden mijn mensen dat nog wat eng voor hem. Hij is al wel bij de deur geweest die een klein eindje open stond en we hebben elkaar toen veel neusjes gegeven. Dat was heel lief en fijn ook hoor. Nu gaat mijn man zo snel mogelijk buiten iets maken zodat Moos ook veilig buiten kan en daar mag ik dan ook blijven als er niemand thuis is. Zo kunnen we dan toch naar buiten. Alleen nog bedenken hoe we dan buiten komen want jullie weten nog wel dat we hier niet zo gecharmeerd zijn van die gekke luikjes. Die lijken we toch niet helemaal te snappen maar we vinden ze vooral niet zo fijn om doorheen te gaan. Behalve Drop dus maar ja, die woont tegenwoordig liever op zolder dan elders dus zij hoeft er misschien niet eens door.

Wordt zeker vervolgd,
knuffels van Lucky en de rest

PS ik ben pas geleden een beetje lang van huis geweest. Kijk, ik vond het zelf geen probleem hoor maar mijn mensen vonden het wel wat lang duren voor ik terug kwam. Ze waren niet boos op me toen ik er weer was maar gewoon blij en ik kreeg snekkies dus dan weet je wel hoe blij ze waren. Maar ook daarom komt er een kattenren zodat ik buiten kan als zij er niet zijn. En ook weer binnen wanneer het koud is of als ik geen zin meer heb om buiten te zijn. Of de buurhond zie…raar beest. Die rent overal en luistert net zo goed als ik soms doe. Nou, dat zegt mijn vrouw maar ik weet zeker dat ik beter luister dan de hond van hiernaast!

Lucky beleeft het voorjaar

Hoi lieve allemaal, ik vind het hier erg fijn wonen in Krullieland en nu is het soms beter weer dus dat betekent dat ik vaker naar buiten kan en ook mag. Misschien is het nog niet overal steeds mooier weer maar je kunt al aan kleine dingen merken dat het voorjaar toch op komst is. Ja, er zijn zeker nog dagen bij dat het best koud is en ik eigenlijk het liefste binnen lig op mijn zelfgemaakte bed op de bank. Ik houd, net als alle andere poezels hier trouwens, het meest van lekker warm aan mijn lijf en ja, dus als dat betekent dat je het beste binnen kunt blijven, dan doe ik dat maar. Niet dat ik dat nu altijd even leuk vind hoor, daar ben ik eerlijk in.
Ik ben en blijf een verkenner, hoeveel jaren ik ook mag worden, dus met regelmaat een rondje door de tuin daar houd ik zeker van. Bij voorkeur alleen wel met de zon op mijn rug en kop natuurlijk. Ongeveer een week geleden denk ik hoewel ik niet aan uren, dagen of weken doe trouwens als kat, was het ineens heel mooi weer. Kever schreef daar ook al over trouwens. Mijn vrouw ging die dag weg, iets met een dagje uit met attracties en sprookjes zei ze nog maar ik hoefde niet mee. Goed ook denk ik dan maar weer want dat is toch echt een mensending. Mijn man bleef gezellig thuis en zo konden wij veel bij hem liggen en knuffels halen.

Zondag

Het was op een zondag dus de naam van de dag zegt het eigenlijk al: dan hoort de zon lekker te schijnen. Dat is helaas niet altijd zo maar deze dag was het heerlijk zonnig en ook de temperatuur liep ook ineens omhoog tot we best een heel eind dubbele cijfers hadden dus dan snappen jullie wel waar ik te vinden was. Mijn man ging de auto wassen en stofzuigen en ik mocht mee naar buiten. En ineens toen ik buiten kwam merkte ik dat het anders was dan de keren daarvoor. Ik rook het in de lucht, zeg het in de tuin en merkte het ook aan mijn vacht: het voorjaar was ineens gekomen! In de lucht rook ik allerlei bloemetjes en het rook niet meer naar regendruppels of zelfs naar van die witte vlokken. En in de tuin zelf zag ik ineens allerlei bloemetjes die daar hun kopje boven de grond uitgestoken hebben. Gele, paarse, witte, roze en ook nog eens in allerlei soorten en maten. Er zijn er hier superveel. Ik mocht ook even in de voortuin en daar waren er ook al zoveel.
Weet je waaraan ik ook kan merken dat het voorjaar wordt? Er komen meer vogels in de tuin en buurpoes is er iedere dag minstens één keer maar soms ook vaker. Toen de zon scheen en ik weer binnen was, kwam de poezel die erg op Dropje lijkt gezellig in onze tuin en ging ze daar slapen. Jullie snappen wel dat ik haar spoor later wel ben gaan zoeken. Daarbij ben ik helemaal achter in de tuin geweest, tot aan het hek. Dat was best ver en ook spannend. Er komen daar al kleine knopjes aan de bomen en struiken en er zitten steeds vogeltjes. Heel veel zelfs. Vaak zijn het kleine vogels waar je gezellig naar kunt miauwen (ook als je een binnenkat bent, kan dat natuurlijk) maar er zijn ook grotere bij. Soms is het een merel of een duif maar we hebben ook al een reiger en ooievaars gezien. Aan die laatste kun je merken dat de lente eraan komt, zegt mijn vrouw. Ooievaars gaan namelijk als het slechter weer wordt naar een warmer land maar komen terug als het hier voorjaar wordt. Dus dat is nu ook zo en daar ben ik blij om.

Elf

Een paar dagen geleden waren we wel een beetje geschrokken en Moos die niet zo goed hoort, had het zelfs gemerkt. Er was pardoes een meesje tegen het raam aangevlogen, wel buiten natuurlijk. Mijn vrouw dacht dat ie weer meteen verder vloog dus hij zal zich niet al te erg pijn gedaan hebben maar ze zien dan niet goed dat er nog glas tussen zit en botsen er dan tegenaan. Ze is wel voor alle zekerheid even buiten wezen kijken maar hij was weer weggevlogen. Gelukkig maar ook want ik denk dat het best pijn gedaan moet hebben want het was een harde bons. Mijn man gaat nu vogelstickers erop plakken en daarna komt er extra folie. Dan kunnen wij toch buiten kijken en snappen de vogels dat ze niet door het glas heen kunnen vliegen.
Het is blog nummer 11 vanuit Krullieland en mijn vrouw zegt dat het toevallig erg grappig is dat het dit cijfer gekregen heeft. Het is namelijk dit weekend carnaval. Dat kennen ze in Nederland natuurlijk ook en hier pakken ze het groot aan. Carnaval is een feest voor mensen die zich dan verkleden (dat kan bijvoorbeeld ook als kat als je dat zou willen) en dan gaan ze naar optochten met lichtjes en mooie, grote wagens en zo kijken. Als kat zijnde hoef je daar niet aan mee te doen maar met wat geluk zijn je mensen vaker thuis dan anders en krijg je meer knuffels en snekkies. Met carnaval is het cijfer 11 belangrijk dus dat is wel echt heel toevallig en grappig dat ik net nu aan blog 11 toe ben, toch?

Heel veel knuffels en kopjes van Lucky en de rest

Lucky staat op de film

Hoi lieve allemaal, vorige keer wilde ik een blog maken over eten en zo maar toen had mijn man een filmpje gemaakt maar dat was nog niet helemaal klaar. Nu is het filmpje wel klaar zodat jullie ook eens bewegende beelden van mij kunnen zien en deze hebben met eten te maken. Jullie weten wel dat ik niet bepaald de kleinste kater ben en dat ik erg veel van eten houd. Dat heeft volgens mij mensen nog steeds te maken met dat ik honger had als kitten maar ze geven me ook steeds zulk lekker voer en snekkies, daaraan kun je dan als kater toch niet weerstaan zeker?

Film

Maar goed, onze mensen bestellen regelmatig voer, snekkies en soms speelgoed bij die winkel die dozen stuurt met pootjes erop en waar zo’n herkenbare groene band omheen zit. Als we die dozen zien, weten we dus ook meteen dat er spulletjes voor ons in zitten of voor andere poezelvriendjes. Als ze veel eten bestellen, kunnen ze puntjes sparen. Geen idee want dat nu eigenlijk precies betekent want daar houd ik me als katermans niet echt mee bezig. Veel puntjes betekent echter dat ze cadeautjes mogen uitzoeken. Dat zijn dan uiteraard cadeautjes voor katten en soms kiezen ze ook wat voor konijntje Jip. Ze hadden al snoepjes en liquid snacks uitgekozen maar omdat ze heel veel puntjes hadden verzameld, hebben ze ook een soort speelgoed gekozen.
Het heet met een moeilijk woord een Activity Centre maar wij noemen het gewoon een snekkies puzzel.
Op het filmpje kunnen jullie zien hoe ik de snoepjes eruit haal. Ik was er als ware verkenner natuurlijk als de kippen, huh katten bij om te zien wat er nu toch weer uit die grote doos tevoorschijn gekomen was. Het is een groot bord met daarop verschillende vakjes waar snoepjes in kunnen. Ik zorg er uiteraard zeker voor dat mijn mensen het bord met grote regelmaat bijvullen want er moet natuurlijk wel wat te snekken blijven. Aan de kant waar ik sta op het filmpje, is het het meest ingewikkeld om er snoepjes uit te halen. Helemaal aan de andere kant is het makkelijker maar ja, jullie snappen dan ook wel dat de snoepjes daar het eerste op zijn want daar kunnen we met onze snuit bij en hoeven we niet te hengelen met de pootjes. Eerst snapte ik die kleine bolletjes niet zo goed en dacht ik dat de snoepjes aan de buitenkant lagen maar ze zitten er heus in. Als je dan een pootje erin steekt, kun je ze er zo uithalen maar dat behoeft wel wat oefening natuurlijk.

(tekst loopt door onder de video)

Emmer

Inmiddels ben ik er aardig bedreven in en mijn broer Moos ook. Ik heb hem laten zien hoe het moet en hij kan het nu zelf ook. Dropje snapt het ook goed maar haar hoefde ik het niet uit te leggen want zij wist prima zelf hoe het werkte. Het is natuurlijk niet alleen belangrijk dat er altijd voldoende snoepjes in zitten maar je moet er als kater ook voor zorgen dat het de juiste snekkies zijn. Dat wil zeggen dat het snoepjes zijn die je heel erg lekker vindt! Dat is erg voornaam om te onthouden, mochten jullie ook een voerpuzzel krijgen. Ik kan het wel aanraden want ermee spelen en dan beloond worden is altijd leuk.

Er is ook nog wat gebeurd dat in ons andere huis ook wel eens voorkwam. Mijn man ging de emmer met brokjes vullen en daarvoor moest hij een nieuwe zak open maken. Die brokjes zijn altijd super lekker en vers dus ik begin dan zo snel mogelijk met eten. Bij voorkeur uit de emmer natuurlijk.
Ik ben blij dat dit in Krullieland ook kan en we hebben nog altijd dezelfde brokjes als eerst dus die smaken gewoon goed. Zo is dezelfde dingen hebben en krijgen nog altijd het fijnste. En kan ik daarna als een ware prins op de erwt gaan slapen op mijn zachte dekens en lekker dromen over van alles en nog wat.

Knuffels en veel kopjes van Lucky

PS Moos vond het erg leuk dat er zoveel mensen ook hem geschreven hebben nadat hij vorige keer meegeholpen had met bloggen!

Lucky laat Moos ook wat zeggen

Hoi lieve allemaal, hier zijn we weer met een nieuwe blog. Ik zeg expres we want ook Moos heeft deze keer meegeholpen. Zoals ik al gezegd heb krijgen Moos en ik dit jaar en dat duurt nog maar een paar maandjes, allebei dubbele cijfers want we worden dus allebei 10 jaar. Moos is als eerste jarig, in de maand maart. Het is als jullie dit lezen al de maand februari en mijn vrouw heeft verteld dat het de kortste maand van het hele jaar is. Niet dat wij ons daar nu veel van aantrekken hoe lang een maand duurt maar als het zo is dat er minder dagen in deze maand zitten dan in een andere, dan vind ik dat eigenlijk niet zo erg want dat betekent dan misschien ook dat het minder lang koud of nat is en dat we sneller voorjaar krijgen? Of zou dat zo niet werken denken jullie?

Maar goed, zijn verjaardag is niet het enige jubileum dat Moos viert want het was gisteren precies een jaar geleden dat hij bij ons is komen wonen! Dat lezen jullie denk ik eens wel bij meer poezels en dat is dan toch een beetje een speciale dag. We hebben ook extra snoepjes gekregen want Moos mocht iets lekkers en speciaals uit de voorraadkast uitzoeken en daarin mochten wij ook mee delen met hem. Moos wil zelf ook wel graag iets vertellen voor de mensen en poezelvrienden die hem misschien nog niet zo goed kennen. Nu maakt Moos dus deze keer ook even een stukje van de blog.

Moos

Hoi allemaal, ik ben Moos. Ik ben een rood met witte kater en woon bij Lucky, Molly, Dropje, konijntje Jip en onze mensen. Ik woonde eerst ook in het andere huis in Nederland maar daar zat ik vaak onder de bank omdat Dropje en ik elkaar niet altijd even leuk vonden. Dat heb je nu eenmaal wel eens. Toen we naar Krullieland verhuisden, kreeg ik mijn eigen kamer maar om eerlijk te zijn had ik het daar zo bekeken want het was er niet zo heel groot en ik zag mijn mensen niet de hele tijd. Dus mocht ik verhuizen naar de rest van de benedenverdieping en intussen heb ik het hele huis gewoon al helemaal verkend natuurlijk. Drop en ik kunnen nu al een beetje beter samen en zij komt ook gewoon in de kamer als ik daar ergens lig. Ik ben zeker niet meer bang voor haar nu maar we proberen gewoon zoveel mogelijk ons eigen ding te doen, zoals de mensen dat dan noemen en dat gaat het wel oké hoor. En ach, soms kun je toch wel eens niet zulke goede vrienden met elkaar zijn, dat hoort er dan ook bij.
Ik ben een flinke katermans, niet zo flink als bijvoorbeeld Keef maar ik mag er wel zijn en mijn mensen denken dat ik hier wel een beetje flinker geworden ben maar ik lust dan ook graag alles wat ze me voorschotelen en meer nog. Ik zat eerst met twee andere poezels in het asiel maar die hadden al een eigen huisje gevonden. Mijn mensen hadden me op Beestboek gezien en toen hebben ze voor mij gebeld en zijn ze komen kijken. Ik mocht meteen mee. Waarom ik niet eerder een huisje gevonden heb, weten ze niet zo goed maar ze denken misschien dat het komt omdat ik niet zo goed hoor. Dat is helemaal niet erg zeggen ze hier en ik hoor wel wat hoor, maar lang niet alles. Dat is nu eenmaal zo en dat hoort gewoon bij mij. Ze hadden ook gezegd dat ik niet zo goed at, maar dat is niet bepaald waar. Ik eet echt alles en ook in grote hoeveelheden ook als het ff kan.
Ik vind het hier heel prettig wonen, ik onderneem ook steeds meer en doe alles wat mijn broer doet en voordoet. Dat weten mijn mensen niet maar Lucky vertelt me dingen die ik kan doen zoals op het bureau liggen, bij je mensen op de bank kruipen en aaitjes halen, mijn kopje scheef houden zodat ik wat lekkers krijg en dat soort dingen. Dat leer ik allemaal van hem. Hij heeft me bijvoorbeeld ook laten zien dat je op de aanrecht kunt springen en dan vogel TV kunt kijken. Dat doe ik dagelijks en ik lig ook vrijwel altijd op het bureau als mijn vrouw aan de laptop zit. Ik kan nu bijvoorbeeld ook snoepjes van een speciale plaat afhalen waarbij ze in de gaatjes verstopt zitten. Dat heeft Lucky mij laten zien en dat doe ik nu ook. Hierover vertelt Lucky de volgende keer meer trouwens. Hij gaat me binnenkort ook laten zien wat er buiten allemaal te beleven valt, dus dat lijkt me wel wat.

Lucky

Hier Lucky nog even…Moos en ik verkennen regelmatig het huis. Soms alleen, vaak ook samen. We gaan zeker minstens eenmaal op een dag samen de kelder in om daar eens goed rond te snuffelen. Omdat er veel water gevallen is komt er water in de put in de kelder omhoog. Dat is heel spannend hoor maar nu spring ik er niet in. Voor mij geen natte pootjes hoor. Er zit een pomp in de put zodat het water er ook weer uit kan. Ik moet wel zeggen dat we samen sterk staan en dat we elkaar goed aanvullen als het om ontdekken gaat. Hij ontdekt vaak speelgoed dat we dan ook krijgen als we het eenmaal gevonden hebben, zodat we er lekker mee rond kunnen rennen. En ik zorg er dan weer voor dat werkelijk alle plekjes in huis besnuffeld en ontdekt worden. Zoals je op de foto kunt zien onder de trap…hoe ik daar gekomen ben weet mijn man niet maar hij vond het wel bijzonder dus ik mocht meteen weer op de foto.

Knuffels en kopjes van Lucky en Moos (en natuurlijk ook van de rest) vanuit een wit Krullieland. Er is geen sneeuw nu of een wit gordijn maar het is heel koud geweest vannacht (de maan en alle sterren waren goed te zien dus we hebben flink gezwaaid naar alle sterrenvriendjes) en nu is de tuin helemaal wit.