Hoi lieve allemaal, vorige keer had ik toch verteld over dat ik uit de tuin geweest ben he? Nou, dat heb ik in de tussentijd weer een paar keer gedaan maar het is best koud en soms valt er miezerregen dus dan zie je mij ook niet zo veel en zeker niet heel lang buiten hoor. Dan is het binnen een stuk beter vertoeven moet ik zeggen. Ik kan vanaf binnen ook veel zien en dan zit ik lekker boven de warme plaat dus dat is aan echte aanrader met koud weer. Gisteren was er hier zelfs sneeuw, maar daarover vertel ik later meer.
Vensterbank
Vorige week lag ik een keertje rustig te doezelen op de bank in de kamer. Nieuwe gebruikte bank noemen ze het ding hier maar ik moet zeggen dat je er prima op kunt relaxen. Maar goed, ineens zei mijn vrouw iets over Dropje…tenminste dat dacht ik toch. Wat denken jullie dat ze toen deed? Ze pakte me pardoes op van de bank en zette me op het zachte kleedje op de vensterbank. Nu ja zeg, ik schrok er zelfs een beetje van want als ze me oppakken dan is het meestal omdat je in de mand moet naar de witte jas maar dat was deze keer niet het geval gelukkig. Dat zou me ook verbaasd hebben want mijn man was er niet en beter nog, het blik op wielen stond er niet. Nu weet ik niet waar de witte jas hier woont maar jullie denken toch niet echt dat ik op de fiets meega natuurlijk.
Tuin
Maar goed, ik werd dus op dat kleedje gedropt. Op zich niks mis mee maar ik snapte even niet zo goed waarom dat was. Tot ik in de tuin keek want mijn vrouw zei dat ik dat toch even moest doen. Eventjes begreep ik er helemaal niks meer van want ik dacht ineens Dropje te zien in de tuin. Dat kon alleen helemaal niet want vlak van tevoren was ik nog op zolder geweest en daar lag Dropje te slapen op het grote bed. Helemaal warm in een plaid gewikkeld en daar kom je niet zomaar heel snel uit en ik had haar dus ook helemaal niet voorbij zien komen in de kamer. Dus ik kijk nog maar eens keertje goed naar buiten en wat 
denken jullie? Zit er zomaar een vreemde poezel uit Krullieland in onze tuin! Ze zat rustig rond te kijken en ik heb de hele tijd gekeken wat ze aan het doen was. Ik heb haar gezien (mijn mensen denken dat het een poes is, ik weet natuurlijk allang of dat zo is hoor) en zij zag mij. We hebben een poosje naar elkaar zitten staren en kijken en toen ging ze weer weg.
De volgende dag is poes weer teruggekomen. Alleen was ik toen ook buiten. Ik vond het wel heel erg spannend maar mijn mensen hoorden me zachtjes miauwen en hebben ervoor gezorgd dat ik weer naar binnen kon. Ik ben niet echt bang voor nieuwe katten maar ik moet natuurlijk wel even wennen. Misschien kan ik haar de volgende keer wat snekkies aanbieden, wat denken jullie? In plaats van een poezel die op mij lijkt zoals Hannes in ons andere huis, hebben we er dus nu eentje die op Dropje lijkt. Dat is toch ook wel heel bijzonder zeker!
Spannend
Als jullie goed op de foto kijken, zien jullie ook meteen van die rare heuveltjes met grond in de tuin. Ik wist niet goed wat dat voor dingen waren en dacht misschien dat poezel er woest had staan graven. Nee, zeiden mijn mensen. Dat heeft een mol gedaan. Een wat, 
dacht ik? Mollen, die kende ik nog niet maar die zie je niet vaak zeggen mijn mensen want die wonen onder de grond. Dat lijkt me nogal donker persoonlijk om eerlijk te zijn maar voor mollen is dat het beste zeggen ze hier.
In mijn tuin komen ook veel vogeltjes maar er hangt ook voer voor ze zodat ze lekker kunnen smullen. Ik heb musjes gezien, meesjes en zelfs een klein vogeltje met een staartje dat recht op zijn lijfje stond. Dat heet een winterkoninkje dus hier is het dan nu ook winter zeker? Egeltjes zoals we in het vorige huis hadden zijn er (nog) niet maar misschien komen die ook nog wel. Ik zou dat wel gezellig vinden. Maar goed, er zijn veel beestjes hier dus dat vind ik super leuk en zeker ook spannend!
Veel knuffels van Lucky
PS speciaal bericht voor Japie: er zitten hier ook muizen. Heel dikke zelfs dus misschien wil hij een keertje mee komen vangen?
Lieve allemaal, zoals ik vorige keer al zei zijn hier dingen anders maar ook hetzelfde als waar we eerst woonden. Ik vind het persoonlijk als katermans erg fijn dat er veel dingen hetzelfde zijn, want dat is toch belangrijk. Ik houd erg van veel van hetzelfde, mijn mensen noemen me daarom wel eens een gewoontedier. Ik weet niet precies wat dat is want ik ben toch per slot van rekening gewoon een katermans maar het klinkt zeker niet slecht. Ze zeggen dat ik van alle dagen hetzelfde doen en krijgen houd en dat is denk ik ook zo. Ik vind daar niks mis mee want ritme en regelmaat zijn belangrijk in een kattenleven. In een mensenleven trouwens ook.
Huis
Toen mijn man terugkwam (gelukkig was dat al heel snel) zat ik netjes bij de voordeur op hem te wachten en kon ik weer binnen. Ik ben daarna wel meteen boven in een warm mandje gaan liggen en heb mijn avontuur aan Molly verteld. Mijn mensen weten nu dat ik het huis zelf terug kan vinden en ook waar ik naar binnen kan. Ze vertrouwen me nu dat ik alleen naar buiten kan en mag maar ze hebben wel liever dat ik niet zover weg ga. Dat laatste beloof ik maar even niet want het is allemaal zo spannend en er is nog zoveel te ontdekken buiten.
Lieve allemaal, hier ben ik weer met het vervolg op mijn blog over alle belevenissen in Krullieland. Ik had vorige keer beloofd wat te vertellen over de eerste dagen dat we hier waren.
beetje koud soms maar wel heel spannend.
Ik ben na een paar dagen zolder stilaan maar eens gaan kijken wat er verder hier allemaal te beleven is. Er was een deur die open stond met een trap naar beneden. Mijn mensen waren daar ook dus dat leek me veilig en ik ben naar beneden gegaan, pootje voor pootje. Of liever gezegd, tree voor tree. Het is zoiets dat ze een open trap noemen dus dat kan wel spannend zijn maar ik moet je zeggen, ik vind het fijn. Dan kan ik namelijk, waar ik ook zit, gewoon alle kanten opkijken en dat is reuze handig. Als ik ergens halverwege op de trap zit, kan ik naar buiten kijken naar de straat. Dat is erg leuk. Het is er niet zo heel druk maar er is altijd wel iets te beleven. Soms komt er een auto of fiets voorbij maar ik heb bijvoorbeeld ook al paardjes met een koetsje gezien.
Hoi lieve allemaal, hier ben ik weer op de blog! Omdat onze liefste vriend Bert een ster geworden is, zijn we een poosje niet op de blog geweest en dat snappen we ook heel goed dat het hoofd van mevrouw Bert daar helemaal niet naar stond toen.
want als een huis een tuin heeft, dan moet je die natuurlijk ook verkennen. Die hoort erbij en ik blijf een ware verkenner. We zijn verhuisd naar het oosten, naar Duitsland. Daarvoor hebben mensen een paspoort maar wij als dieren ook hoor. De mensen praten hier anders maar dat is niet erg. Ik denk dat alle andere katten die er wonen ook gewoon miauw roepen. Misschien met een Duitse tongval maar dat geeft niet. Met snacks in de poot maak je immers ook hier snel vrienden. Omdat al onze krullievriendjes ook in Duitsland wonen, noemen we dit land nu Krullieland.
O nee, wacht even. We moesten een brug over en het water was heel diep en dat vond ik wel interessant, toen was ik even stil. Maar niet voor lang. We mochten in het nieuwe huis naar zolder, daar stonden bakken klaar, lekker eten en water en we kregen een snack. Er staan ook nog allemaal spulletjes van ons zoals mandjes en er is een bed waarop je lekker zacht en warm kunt liggen. Je snapt wel dat we dat al gedaan hebben natuurlijk. Je eigen spulletjes hebben in een vreemde omgeving is wel fijn hoor. Dat is toch belangrijk dat je wat vertrouwds hebt. Molly dook meteen achter wat dozen, ik had dorst van het schreeuwen maar goed, we waren er toch. Ik kom inmiddels als heuse verkenner allang beneden in huis maar dat is eigenlijk niet precies beneden. Hoe dat zit, leg ik volgende keer uit. En Dropje heeft trouwens dat zachte bed tot haar bezit gemaakt. Wel slim van haar en ze ligt lekker zacht en warm op twee plaids. Hoezo een prinses?
Hoi lieve allemaal, deze keer had ik een andere blog gepland maar mijn vrouw wilde dat ik wat aanpassingen deed omdat er wat verdrietigs gebeurd is hier. Ze heeft ook gelijk hoor en ik wil dat natuurlijk wel even met jullie delen.
verdrietig van want ze zou ook gewoon mee zijn gaan verhuizen net als wij allemaal en in het nieuwe huis mocht ze ook in de grote tuin rennen en spelen. Konijntje Jip is nu eenzaam en zit wat voor zich uit te staren maar voor haar is ook erg verdrietig want zij is haar zusje kwijt. Ik ben al een paar keer bij haar gaan kijken zodat ze niet heel de tijd alleen is. Zij is wel gezond maar ja, alleen is ook maar alleen he.
gezegd dat Molly het meeste buiten blijft en zo verdenkt ze mij niet meteen meer maar er zijn de laatste week nogal wat muisjes gevonden die het er niet levend afgebracht hebben. Dat vindt mijn vrouw wel sneu voor de muisjes zelf maar het zit ook in onze natuur dat wij ze vangen zegt ze dan. Dat hoort er soms gewoon bij. Ik geloof dat mijn vriend op de blog Kever zelfs wel eens ratjes vangt maar die heb ik hier nog niet gezien of gevonden. Het ritselt regelmatig in de struiken dus we denken dat vriend egel ook weer terug is. Die lust ook wel een muisje op zijn tijd trouwens.