Hoi lieve vriendjes, mijn mensen hebben het nu best wel druk met spulletjes inpakken (en straks ook weer uitpakken dus ik vraag me soms wel af waarom ze dat allemaal doen?) en ze gaan ook werken met een kwast en verf en zo.

Ik mag daar niet bij zijn want ze zijn bang dat ik dan misschien pootafdrukjes maak op de vloer of dat ik met mijn vacht tegen de verf aan kom. Dat is niet zo erg denk ik want veel verf is wit en dat is mijn buik per slot van rekening toch ook al gewoon dus misschien dat het dan niet zo erg opvalt? En ik denk juist dat het super leuk is als onze pootafdrukjes overal staan. Dat maakt het allemaal extra speciaal toch?

Tuin

Maar goed, ik heb verder niet vreselijk spannende dingen beleefd deze weken behalve dan natuurlijk het Weilandfeest van Joep! Dat was natuurlijk helemaal geweldig! Zoiets zou ik wel vaker willen doen natuurlijk! Mijn mensen zeggen dat we straks ook een heel grote tuin hebben maar niet ons eigen weiland maar we mogen wel naar buiten om alles te verkennen. Misschien kan ik er met mooi weer ook een barbecue organiseren of een vijverfeestje of zoiets. Zou natuurlijk wel gezellig zijn als jullie dan ook allemaal willen komen.

Visite

Molly en Dropje willen deze keer wel even wat vertellen over visite. Zij vinden dat namelijk nogal spannend. Om heel eerlijk te zijn, voor mij hoeven er ook niet steeds andere mensen in huis te komen hoor. Ik doe dan in het begin even alsof ik bang ben maar eigenlijk ben ik dat helemaal niet want ik ben vooral nieuwsgierig en kom dan na een poosje gewoon eens kijken wie er eigenlijk binnen zit en of ze wellicht wat lekkers voor ons meegenomen hebben. Dat laatste is immers altijd mooi meegenomen en dat geldt ook voor een aai over mijn bol. Die wil ik altijd wel krijgen. Bovendien is een tas die ze meebrengen altijd interessant, je weet maar nooit wat erin kan zitten. En zit er nu niets van je gading in, dan kun je altijd een poging wagen er zelf in te gaan zitten. Dat is altijd oké.
Molly en Dropje vinden visite nogal eng. Dat was altijd al zo maar dat is nu nog steeds, ook al wonen ze hier al lang. Zij kruipen onder de bank of rennen de tuin in om zich daar te verstoppen onder een struik of achter het tuinhuis. Zij hebben wel wat tips voor de bange katten onder ons trouwens. Hoor je de deurbel, zorg dat je jezelf meteen in veiligheid kunt brengen en kruip ergens in of onder. Een bank of stoel functioneert prima maar onder het grote mensenbed is ook een aanrader. Heb je een tuin en zit de visite binnen? Dan ga jij als kat gewoon lekker buiten liggen. Kies een plekje waar ze je niet zien of ga super stil ergens liggen of zitten, dan word je ook niet erg snel ontdekt.

Veilig

Is de visite weg? Dan kun je jezelf gewoon weer laten zien aan je eigen mensen natuurlijk. Wel even alles goed besnuffelen om zeker te weten dat de situatie veilig is. Vergeet daarbij zeker niet om alle vertrekken in huis te bekijken want je weet immers maar nooit. Stel nu dat er nog ergens iemand verstopt zit, dan moet je dat wel weten natuurlijk. En vind je het toch wel spannend maar durf je jezelf te laten zien? Super dapper hoor en ga zeker voor een knuffel zouden we zeggen. Moos hier is wat dat betreft de held: hij is niet bang van mensen die hij niet kent en laat zich gewoon aaien. Niks mis mee als je dat durft. Maar niet iedere poezel is nu eenmaal even dapper. Dat geeft niks, want je bent gewoon helemaal goed zoals je bent. Dat iedereen daar anders in is, is alleen maar goed hoor.

Bak

O ja, op de foto lig ik de op plastic bak waar ik het vorige keer over had. En onder de struiken…het was namelijk nog steeds erg warm. Denk je nu, is dat Lucky wel? Nou, ik ben het heus maar je kunt mijn snuit niet goed zien natuurlijk als ik daar lig. Hannes doet dat ook, onder struiken of zelfs onder het blik met wielen liggen. Daar heb je schaduw heeft hij me verteld en hij heeft nog gelijk ook. Ik ga hem echt wel missen denk ik als we straks in een ander huis wonen maar daar zijn misschien ook wel weer andere buurtpoezels, zouden jullie niet denken?

Knuffels van Lucky

Hoi lieve vriendjes, vorige keer heb ik jullie al verteld over de vele dozen die hier nu in het huis staan. Ik lig er soms op, soms erin maar ik heb ook weer wat nieuws ontdekt in de berging.

Warm

Er staat daar een plastic bak met spulletjes erin voor de vriezer. Normaal zit er niet altijd een deksel op die bakken want mijn mensen hebben er nog meer in het tuinhuis waar ik wel eens in zit, maar deze is dicht. Dit betekent dat ik er prima op kan liggen en ik moet zeggen, het is een perfecte slaapplek. Ik lig niet op de grond dus dat is fijn maar wat nog beter is, is dat ik precies alles kan zien wat binnen en buiten gebeurt. Het is nu ik deze blog maak dus niet een beetje maar heel erg warm. Als ik op die plastic bak lig, lig ik zowat buiten maar toch net niet helemaal en dan voel ik een beetje koele wind op mijn vachtje. Dat is nog eens prettig. Kortom, dit is een prima ligplek.

Buiten

Ik lig ook regelmatig buiten nu hoor maar omdat het warm is en nu gelukkig niet meer zoveel regent, kruip ik niet in het zonnetje. Mijn mamapoes Molly heeft een zwart vachtje en dat warmt heel snel op als de zon erop schijnt. Dat is bij een rood wit jasje wel wat minder maar ik wil het natuurlijk niet té warm krijgen. Daarom heb ik goed naar Molly gekeken wat ik moet doen als het warm is. Molly heeft veel ervaring met allerlei soorten weer dus zij weet precies wat slim is om te doen. Of nu vooral: wat niet te doen. Als het zo warm is als vandaag en de zon super veel schijnt, ga je het beste niet in de zon maar in de schaduw liggen. Schaduw, die vind je dus op plekken waar de zon niet komen kan. Dat kan bijvoorbeeld onder een plant zijn of onder een parasol. Daar zitten mensen zelf ook wel eens onder. Ik kruip graag zover mogelijk in een plant want daar heb je zeker geen zon. Met wat pech wel een keer een kriebelbeestje in je vacht maar die gaat wel weer weg.
Als het in de avond of ochtend wat minder warm is, dan kun je best een poosje in de zon gaan liggen trouwens. Aanrader van Molly: ga zo stil mogelijk liggen zodat je niet veel energie verbruikt en probeer lekker te slapen als het warm is. Als je dan wakker wordt, ben je nog steeds fit en met warm weer moet je goed slapen. Dat is belangrijk. Ook voornaam is het om voldoende te drinken. Drink water (zorg dat je mensen het tijdig vervangen voor nieuw en koel) of vraag of ze een extra liquid snack of kattenmelk serveren. Altijd goed.

Rustiger

Tenslotte nog een laatste tip: doe alles wat rustiger aan als het warm is. En mocht je net als ik buiten komen, dan is er niks mis met af en toe binnen slapen als de zon buiten super hard schijnt. Misschien hebben je mensen binnen wel een wapperaar voor koele lucht, maar kies vooral een plekje waar je graag ligt en fijn kunt relaxen. Zoals ik doe op de plank met inmiddels twee kussens. Ze zeggen hier iets over een sprookje met een prinses op de erwt maar ik weet niet precies wat ze daarmee bedoelen. Ik ben geen prinses en ken geen sprookjes denk ik maar het ligt gewoon lekker zacht. En daar is niks mis mee.

Knuffels van Lucky en de rest

PS Mijn mensen zeggen dat er ook matjes bestaan die koel liggen. Wel een handdoek erop laten leggen hoor zodat je lekker zacht ligt.

Hoi lieve vriendjes, hier ben ik weer. Voor iedereen die vorige keer zo’n lieve reactie geschreven heeft op mijn verhuisblog, dank jullie wel. Mijn vrouw was vaak weg om brokjes te verdienen (en spulletjes voor het nieuwe huis zegt ze, iets met verf en zo’n ding waar ze de afwas mee kunnen doen) dat ik niet op de laptop kon maar we vonden het super leuk om alle berichtjes te lezen. Daar zijn we altijd heel blij mee. Blijf het alleen maar dom vinden dat ik niet gewoon alleen op de laptop mag. Dat kan ik als katermans van 9 jaar best. En al helemaal op de tablet trouwens want daarbij zet je gewoon je pootjes op het scherm. maar goed.

Spullen

Als antwoord op de vraag die meerdere mensen gesteld hebben: we gaan allemaal mee naar Duitsland, dus onze mensen samen, wij met vier poezels en natuurlijk ook de konijntjes. Het zal nog wel eventjes duren maar het komt goed. We vinden het best wel een spannend idee hoor. Daarover wil ik nu dus eventjes wat vertellen, over veranderingen en dingen die toch ook wel een beetje hetzelfde blijven.
We gaan dus naar een ander huis met een andere tuin en dat is anders want er staan bijvoorbeeld andere planten en struiken en het huis zelf is natuurlijk gewoon anders dan hier. Maar er gaan veel spulletjes die we nu ook al hebben gewoon mee hoor. Dat is fijn want daar zijn we aan gewend. Stel dat onze eigen krabpaal (die wel hard nodig een nieuwe paal nodig heeft want die wordt altijd vakkundig door Dropje bewerkt zodat nu de draden wel zowat helemaal los hangen) nu niet mee zou gaan, of onze mandjes niet. Dat zou te spannend worden want alles nieuw in een nieuw huis is wel heel erg veel. Dat wordt voor katers en poezen die nu eenmaal van alle dagen hetzelfde houden teveel.

Buurtkatten

Dus onze mensen hebben beloofd dat de bakken, de mandjes, de krabpaal, de bank en kussentjes waar we vaak op liggen en heel belangrijk, mijn favoriete bureaustoel zeker mee gaan. Dan hebben we toch van alles dat we al kennen samen met wat nieuws. Die spulletjes die we al kennen ruiken ook gewoon naar ons en daar zitten onze haren ook gewoon op. Nu ja, die halen ze er met de stofzuiger wel weer af maar toch zit onze geur er dan wel aan. Het gaat wel goedkomen op die manier denken wij. We zijn wat dat betreft niet de moeilijkste hoor. We hebben wel laten beloven dat we nog altijd lekkere snacks krijgen want dat is zeer voornaam.
Iets dat denk ik wel bijzonder zal worden is dat we de buurtkatten van hier dan moeten missen maar misschien wonen er in Krulliesland ook wel. Dat denken we toch zeker. Als we elkaar niet goed kunnen verstaan omdat zij Duits miauwen en wij Nederlands, dan komt dat toch wel in orde. We krijgen nu al Duitse kauwsticks dus die kunnen we wellicht eens delen om het ijs te breken en kennis te maken. Kijk, ik kan er eerlijk in zijn maar Loedertje hier die ga ik niet missen. Maar mijn look-a-like Hannes, dat is een ander verhaal. Ik moet zeggen dat ik hem regelmatig tegenkom in de voortuin. Soms zien we elkaar niet eens maar meestal gaan we gezellig op een bol liggen en een beetje naar elkaar liggen kijken. Dat is ook bijzonder leuk hoor om te doen. Mijn mensen zeggen dan dat ze trots op me zijn als ik niet boos word zoals ik wel eens doe bij Loedertje.

Luikje

Maar vorige week was er toch wel iets bijzonders, deze keer in de achtertuin. Ik stak net mijn kop door het kattenluikje, dat kun je al zien op de foto. Dropje zat al buiten en zij keek omhoog. Dus ik ook kijken wat zij zag. En wat denken jullie? Zit vriendje Hannes toch zomaar bovenop ons tuinhuis! Nu ja zeg. Hoe hij erop gekomen is, is niet helemaal duidelijk maar vermoedelijk via de schutting. We hebben gewoon een heel tijdje naar elkaar zitten kijken toen, hij kwam er niet af maar ik ben er ook niet op geklommen hoor. Ik houd erg van hoog zitten maar dat huis is me toch te hoog. Ik zit regelmatig op het konijnenhok maar dat vind ik wel hoog genoeg. Het tuinhuis gaat ook niet mee waarschijnlijk maar het huisje van de konijntjes natuurlijk wel dus daar ben ik blij om. Maar Hannes, die zal ik toch zeker wel gaan missen!
Knuffels en kopjes van ons.

Hoi allemaal, ik heb deze keer best wel spannend nieuws te vertellen. Ik moest pas geleden naar de witte jas maar daar had ik natuurlijk helemaal geen zin in.
Kijk, die prik zal me tamelijk worst wezen want daar word ik als stoere katermans eigenlijk niet koud of warm van om eerlijk te zijn. Ik geef gewoon geen kik als ze me proberen te prikken maar verder heb ik eigenlijk het liefste dat ze snel klaar zijn en me vooral niet op die weegschaal die altijd stuk lijkt te zijn, proberen te zetten. Ik ben nu gewogen met mand en al dus volgende keer weegt mijn man de mand apart zodat ze precies weten wat ik weeg.

Dropje

Nu is inmiddels Dropje, na veel pogingen om haar in de mand te krijgen ook bij de dierenarts geweest. Alleen gaat zij in een andere mand dus die van mij moet nog gewogen worden maar dat komt goed. Voor zowel Dropje als mezelf geldt nu dat we twee prikken gekregen hebben en we zijn ook weer voor een hele tijd beschermd tegen allerlei kriebelbeestjes.
We hebben allebei onze jaarlijkse enting gehad maar ook nog een extra prik, een speciale die we nog niet eerder gekregen hebben. Dit is een prik tegen rabiës. Wat dat nu weer precies is weten we eigenlijk niet meer in Nederland hoef je zo’n prik eigenlijk niet te hebben als kat zijnde maar daarmee kom ik ook meteen op het volgende.

Huis

In het huis waar we nu wonen, heb ik altijd gewoond. Nu ja, ik ben ook in een pleeggezin geweest toen ik klein was en heel even in het asiel maar daarna heb ik altijd hier gewoond. Dat geldt ook voor Dropje en Molly. Maar nu komt het spannende nieuws: we krijgen een ander huis. Dat is in een ander land zeggen mijn mensen en daarom hebben we nu een extra prik gekregen omdat het daar moet. Ik was pas toch zo boos op de witte jas he? Toen kreeg ik dus die prik en probeerde ik flink te bijten. Maar goed, die prik op zich deed me niet zoveel hoor maar ze moeten gewoon niet aan me gaan zitten friemelen. Dat vind ik niks. We gaan verhuizen naar hetzelfde land als waar onze kattenvriendjes met de krullies wonen en dat land heet Duitsland. We moeten daarvoor wel een poosje in de auto maar niet zo heel ver dus dat valt weer reuze mee. We hoeven geen Duits te leren zeggen onze mensen want miauw verstaan ze daar ook heus wel. Het is het land waar ze nu veel voetbal doen, dat komt echt iedere dag op de televisie. Soms kijk ik ook mee en ik heb de juiste vachtkleur om voor Nederland te supporteren natuurlijk.
We gaan over een poosje in het blik met wielen daar naartoe, dus dat is wel spannend. Dropje gaat waarschijnlijk apart want zij krijst zo hard in de auto dat we daar zowat doof van worden. Of teveel stress krijgen maar het komt goed. Om daar naartoe te moeten hebben we nu een heel speciale penning gekregen. Die zou je aan een bandje kunnen doen dat we dan om moeten hebben maar dat hoeft niet van onze mensen en verplicht is dat ook niet. gelukkig maar want ik houd niet zo van bandjes. Toen ik klein was deed mijn vrouw me ooit een riempje om waarmee ik buiten mocht maar niet zo ver weg kon lopen. Ja, die is gek zeg. Daar deed Lucky niet aan mee. Heb net zolang gegild tot ze het weer af deed en daarna hoefde ik het nooit meer om. Ik denk ook niet dat het nog past hoor want het was een speciaal bandje voor kittens en mijn snuit en nek zijn natuurlijk wel wat groter gegroeid in die tijd.

Paspoort

Maar goed, een speciale penning dus en een nieuw paspoort. Daarvoor hoefden ze geen nieuwe foto te hebben maar wel mijn chip uitlezen. Dat geldt ook voor de rest en Dropje en ik zijn inmiddels klaar als het moment daar is om te vertrekken. Moos en Molly gaan uiteraard ook mee maar zij krijgen nog zo’n mooi nieuw boekje dat de witte jas moet invullen en een prik. Het voordeel van verhuizen is nu wel dat er veel dozen in huis staan. Eerst zijn ze leeg en dat betekent dat ik erin kan gaan liggen. Altijd leuk natuurlijk. Daarna doen ze er spulletjes uit het huis is en maken ze de dozen dicht. Dan kan ik er dus bovenop gaan liggen.
Ik moet zeggen, verhuizen zelf lijkt me spannend maar die dozen, die houden we erin wat mij betreft. Dubbel leuk omdat je erin en erop kunt liggen. En al onze spullen gaan uiteraard ook mee. Die zijn het belangrijkste natuurlijk! In ons nieuwe huis krijgen we ook weer een tuin. Een grote tuin zeggen ze hier dus dat lijkt me wel wat. Vooral Dropje is enthousiast denk ik. En er is een vijver…met vissen. Daarover wordt nog nagedacht wat ze ermee gaan doen. Wij mogen ze niet vangen hebben ze hier gezegd. Maar daar moeten we zeker nog eens een woordje over miauwen met onze mensen.

Wordt vervolgd, veel knuffels en kopjes van Lucky

Hoi lieve allemaal, Bertje heeft gevraagd of Molly wat over de trimsalon wil vertellen deze keer dus ik heb aan haar gevraagd of ze dat wilde doen. Ze vindt het best spannend om erover te praten want Molly is geen haantje de voorste en ze is niet altijd zo spraakzaam. Ze kletst wel veel meer dan eerst zeggen mijn mensen dus ze gaat het toch proberen om jullie over haar ervaringen te vertellen en hoopt dat jullie er wat aan hebben.

Molly

Hoi, Molly hier dus. Ik zit met dit mooie weer heel vaak buiten maar nu kom ik wel even binnen om mijn verhaal te vertellen aan jullie. Ik ga ’s morgens trouwens bij voorkeur zo vroeg mogelijk buiten en kom dan ’s avonds pas binnen als het zowat donker is. Dat is echt heel lang hoor maar ik kan dan lekker rustig liggen en slapen en als het regent, kan ik in een van de buitenhuisjes. Er zit momenteel wel erg veel zand op aan de buitenkant maar dat is niet zo erg. Dat krijg je als Oopa Floris veel pinkels van boven naar beneden stuurt en dan spat het zand dat op de stoep ligt ook tegen het huisje aan. Heel soms is mijn kleedje dat erin ligt nat geworden van de regen (tip: ga er gewoon bovenop liggen of zorg ervoor dat het zover mogelijk achterin het huisje ligt, dan kan het gewoon niet nat worden) en dan krijg ik een droog exemplaar. Mijn mensen letten daar goed op want op een nat kleedje of natte handdoek liggen is niet goed. Dat is koud en niet best voor mijn al wat oudere kattenbotjes. Zeggen ze. Nu zit ik er persoonlijk niet zo mee als ik nat word maar toch.

Daarmee komen we meteen op het punt waarover ik wat zou vertellen. Mijn mensen denken dat er wat Brits in mij zit en dat is waarschijnlijk ook wel zo. Iets van een Britse korthaar noemen ze dat dan. Ik voldoe wel aan een aantal kenmerken daarvan zeggen ze zoals tamelijk veel slapen maar dat doen toch alle poezels zeker? Maar goed, mijn vacht is bijvoorbeeld veel anders dan die van Dropje, Moos en Lucky. Ik heb een soort ondervacht en een jasje dat daarom heen zit. Dit zorgt ervoor dat de druppels van de regen erop blijven liggen en ik zelf niet erg nat word. Dat is best handig. Mijn vacht lijkt op die van blogger Kever trouwens. Qua kleur komen we ook erg bij elkaar in de buurt dus wie weet, misschien zijn we nog ergens familie van elkaar.

Trimsalon

Omdat ik niet superslank ben, kan ik niet altijd even goed bij de haren achter op mijn billen en rug. Hierdoor krijg ik soms klitten en vervilte plekken. Dat staat niet zo netjes en je wilt er als poezendame natuurlijk wel altijd op je best op staan. Stel je voor dat er ineens een knappe kater in je tuin staat. Die vervilte plekken en klitten kan ik er niet zelf uit halen dus daarvoor moet ik naar de trimsalon. Daar is een aardige borstelmevrouw die me dan helpt de klitten eruit te halen. Ik vind het erg spannend als ze me hier proberen te vangen, daar kan ik eerlijk in zijn. Ik schreeuw en blaas dan hard maar als ze me eenmaal vast hebben, dan geef ik het op en laat mezelf in de mand zetten. Daarna mag ik in het rijdende blik met wielen maar de borstelmevrouw woont niet ver weg.
Eenmaal daar ben ik zo mak als een lammetje (hoe dan, ik ben toch geen schaap???) zeggen mijn mensen. Dat komt omdat ik dan zie dat ik daar ben en niet bij de witte jas. De mevrouw praat zachtjes tegen me en zegt dat ik lief ben. Dat wist ik natuurlijk allang maar ja, aan mijn lijf liever geen polonaise maar soms moet het want die dikke klitten krijg ik er niet uit en ze doen pijn. Als ik geluk heb kan ze alles met de kam of borstel eruit halen, echt ze heeft er zoveel, dat er altijd wel iets bij zit dat bij jouw kattenjasje past en dat werkt. Heel soms heeft ze een brommend ding nodig om er nog meer haren af te halen maar meestal hoeft dat niet. Daar ben ik blij om want dat doet geen zeer of zo maar ik vind het geluid heel akelig.

Mensenpootje

Als ik een heel poosje geborsteld ben, ligt er zowat de helft van mijn jas naast me op de tafel maar ik ben nog lang niet kaal. Dat word ik nooit want ik heb een superdikke dubbele vacht. Het voelt daarna wel heel fijn en tijdens het borstelen word ik zelf ook relaxed en soms spin ik zelfs zachtjes. Als ik klaar ben, zijn alle klitten en losse kriebelhaartjes weg en heb ik een nieuwe outfit. Dat is met name met de zomer op komst erg fijn want dan heb ik een net en luchtig zomerjurkje gekregen. Niks mis mee.
Kortom, de trimsalon is niet zo eng maar het is wel spannend om er naartoe te gaan en er te zijn. Ik doe erg mijn best om zelf alle klitten eruit te halen en me goed te wassen. Dat lukt tot op zekere hoogte maar soms kan ik wel een mensenpootje erbij gebruiken. Daarna is het zo fijn dat ik altijd blij ben en als een dol kitten door de tuin en kamer ren.

Onze vrouw wil nog even wat zeggen:

Molly hoeft niet als een langharige kat met grote regelmaat getrimd te worden. Meestal twee keer per jaar (soms maar eens) maar ze wordt wat slanker en dan kan ze het ook beter zelf bijhouden. Jaren geleden borstelden we haar zelf maar dat laat ze niet meer toe. Als ze de borstel ziet, is ze weg en zie je haar uren niet meer. Dus op naar de borstelmevrouw. Moet jouw kat dat ook? Ga eerst zelf een keertje kijken daar, zonder kat. Overleg wat er kan en wat je wilt dat ze doen. Wassen en nagels knippen kan vaak ook maar dat hoeft Molly niet. Gewoon alleen de klitten eruit en ze is weer als nieuw en vooral, heel happy. Wij mogen erbij blijven en dat vindt Molly fijn. Katten trimmen is een vak op zich maar als je eenmaal een goede borstelhulp gevonden hebt, is dat alles waard!

Knuffels van ons allemaal