Hoi lieve vriendjes, hier ben ik weer met mijn nieuwste blog. Om eerlijk te zijn heb ik de afgelopen weken niet zoveel spannende dingen beleefd maar het was wel raar weer vond ik. De ene dag was het heel warm met veel zon en de andere dag was er ineens regen en vooral harde wind. Heel mijn vacht raakte er van in de war als ik in de tuin stond.

Vanmorgen mocht ik wel naar buiten toen mijn vrouw nog niet weg was om brokjes te verdienen maar ja, het kwam er met bakken uit dus ik ben toch maar lekker binnen gaan liggen toen. Een nat pak halen is niet zo mijn ding om eerlijk te zijn. Het duurt dan ook weer zo lang voordat je een beetje opgedroogd bent.

Zacht

Dat liggen ging natuurlijk altijd al prima want we hebben een krabpaal, een krabton, veel mandjes en op de bank hebben zowel Moos als ik een vast stekje tegenwoordig. Eerst lag hij op de ene bank en ik op de andere maar we hebben het nu omgedraaid en ik lig op wat eerst zijn plek was en hij op wat eerst de mijne was. Een beetje variatie daarin moet natuurlijk wel kunnen en op beide plekken ligt een zachte plaid dus daar is niks mis mee. Ik heb zelfs gehoord dat er nog een nieuwe plaid bij komt dus dat is alleen maar gunstig. Eigenlijk is die dan bedoeld voor mijn mensen om onder te liggen als het kouder is maar jullie snappen toch wel dat ik die plaid eerst moet uitproberen. Stel je voor dat het ding niet zacht genoeg ligt of zo.

Proberen

Vorige week kwam de postmevrouw aangewaaid, echt niet normaal zo hard dat de wind kwam en zij waaide zowat met pakketje en al naar binnen. In dat pakketje zaten verschillende dingen voor in huis maar ook wat ons. We zijn helemaal niet verwend of zo hoor maar we hebben er een nieuwe mand bij gekregen. De mand is roze en ik vind dat helemaal geen onaardige kleur moet ik zeggen. Ik heb deze mand meteen uitgeprobeerd en mezelf maar toegeëigend ook eigenlijk. Drop heeft de mand ook geprobeerd en ik heb er al in geslapen, erin getrappeld met de pootjes (je moet toch even proberen of de mand daarvoor geschikt is en of deze daar ook goed tegen bestand is natuurlijk) en ik moet zeggen, deze bevalt me prima. Nu ben ik zelf natuurlijk niet roze maar mijn rood met witte vacht zorgt er wel voor dat ik een beetje in de mand verdwijn, zeker als het niet zo heel erg licht is in huis. Dan moeten mijn mensen me zoeken, dat is wel leuk want ik kan er een soort verstoppertje in spelen. Ik zeg uiteraard niks als ze me roepen want dat is het leukste van allemaal als ze me niet vinden kunnen.

Dekentje Poes

Kever had het vorige week over poezels die geen echt huisje hebben, dat vind ik wel sneu. Ik hoop dat ze allemaal een eigen plekje vinden en daarom heb ik nu ook besloten iedere week een beetje centjes apart te leggen zodat we mandjes en eten voor zwervertjes kunnen kopen of voor een opvang want ook de rest verdient het immers om verwend te worden en een warm bedje te hebben. Als wij zoveel luxe hebben, kunnen we die ook prima delen natuurlijk. Dekentje Poes die hier in de tuin komt, heeft denk ik wel een huisje zoals bijvoorbeeld Mikkie en Pokon die bij Kever komen want ze ziet er goed en verzorgd uit. Ze komt alleen erg graag buiten, net als ik. Ze is vrij klein en met de harde wind die er nu staat, waait ze af en toe zowat voorbij. Ze is nogal een lichtgewicht. Dat kan ik van mezelf niet echt zeggen maar zo ben ik nu eenmaal. We noemen haar Dekentje omdat ze een mooie zwarte print op haar rug heeft. Dat dekentje lijkt dan precies op haar witte lijfje te liggen, dat ziet er grappig uit. Ze komt vaak van de buren af, misschien heeft ze daar haar huisje wel. Maar dat moeten we nog ontdekken.

Huis

Voor alle poezels die geen eigen huisje hebben, hoop ik dat ze ook snel een fijn plekje vinden en anders mogen ze gerust hier komen. Onze tuin is groot genoeg en we kunnen er ook huisjes met een zacht mandje in zetten zodat zij lekker beschut kunnen slapen. Ik had toch ook verteld van die heel grote zwart met witte vogels die hier in de buurt wonen he? Nou, die zie je dus met slecht weer niet zo goed want dan vliegen ze minder en zitten ze plat weggedoken in hun nest. Heel slim natuurlijk. Als de zon schijnt, zie ik ze meer en wat denken jullie? Er zijn baby’s in het nest! Dat is toch helemaal geweldig! Ik weet nog niet hoeveel het er zijn maar daar komen we over een tijdje vast achter als ze leren vliegen. Daar zijn ze nu nog te klein voor. Die blijven lekker bij hun mama ooievaar en ze hebben nog gelijk ook! Warm en geborgen, wat wil je nog meer. Daar ben ik als katermans ook gek op. En daarvoor hoef je geen kitten meer te zijn.

Heel veel knuffels van Lucky en de rest

Hoi lieve allemaal, hier is de altijd verkennende kater Lucky weer vanuit Krullieland. Soms voel ik me een soort reporter omdat ik dan verhalen vertel die ik hier beleef maar dat is natuurlijk wel altijd leuk om te doen. Maar goed, ik vertelde vorige keer toch al iets over de witte jas aan jullie maar het is niet zo heel erg geweest hoor.

Mijn poot

Het bezoek aan de dierenarts kwam omdat ik een beetje raar liep met mijn rechter achterpoot. Mijn vrouw had al eerder gezien dat ik soms wat meer moeite had met de trap op- en aflopen maar nu vond ze het toch te gek worden en moest ik mee naar de witte jas. Op zich niet eens zo erg totdat die dame aan mijn pootje dat pijn deed, begon te friemelen. Ik zat toen nog redelijk relaxed op die behandeltafel maar toen werd ik toch wel boos want ze deed me zeer. Ik snap dat ze wilde onderzoeken wat er aan de poot was maar dan nog. Ik heb dus ook gewoon proberen te bijten en toen deed ze een handdoek over mijn hoofd. Nu ja zeg. Kon ik niet meer zien waar zij was om te bijten.

Spul

De conclusie was toen wel dat ze niet helemaal zeker wist of ik misschien artrose heb want daarvoor vond ze me nog wel wat jong maar het zou kunnen en ik mocht natuurlijk ook wel wat lagere cijfers krijgen, toen ze me daarvoor op de weegschaal zette. Ik ga toch niet op dieet hoor, ben niet gek. Ik ben jarenlang precies even zwaar geweest en nu een beetje meer maar heel dramatisch is het niet. Als ze hier denken dat ik zonder snoep verder door het katerleven ga, dan hebben ze het mooi mis.
Maar goed, het zou ook zeker kunnen dat ik ergens verkeerd gesprongen ben en toen mijn poot bezeerd heb. Ik heb nu zo’n tamelijk vies drankje gekregen en dat werkt prima. Ik was wat onzeker met springen omdat ik een paar keer mis sprong toen ik op het bureau wilde liggen bij mijn vrouw maar dat is weer helemaal in orde. Het spul waarvan de witte jas zei dat het niet vies was (wat weet zij daar nu van, heeft ze het zelf soms ook al geproefd dan?) maar wat ik niet lekker vind, hoef ik niet meer iedere dag dus dat scheelt. Zolang het goed gaat, mag het steeds minder. Bij voorkeur helemaal niet meer natuurlijk.

De ton

Vorig weekend had mijn man een hoop reclamefolders op tafel liggen. Die brengen ze dus iedere week maar nu zag hij een mooie krabton erin staan. Dat is net zoiets als een krabpaal maar dan met holletjes erin waarin je fijn kunt slapen of doezelen en een mooi zacht kussen bovenop. Hij is deze toen in de winkel wezen kopen en had geluk want het was al de laatste. Die hebben wij nu maar mooi gekregen. De krabton is voorzien van drie holletjes om in te slapen, er hangen twee hartjes aan met elastiekjes zodat we daar mee kunnen spelen en ons zelf geen pijn kunnen doen en je past er ook prima bovenop als je een grote kater bent. Ik denk dat het ongeveer tien seconden duurde en toen zat ik er al in. Ik blijf gewoon de grote verkenner hier in huis. Zo weet de rest ook meteen dat de krabton veilig is en heb ik deze goedgekeurd. Klaar voor gebruik en prima om in te dutten.
De krabton komt in de grote ren te staan als die deze zomer komt maar voorlopig is er niks mis mee om deze binnen te gebruiken. Moos heeft er intussen ook al in en op gelegen. We kunnen er ook samen in liggen, maar dat is nog niet gebeurd.

Knuffels van Lucky en de rest

PS Onze mamapoes Molly is vorige week 14 jaar geworden! Ze heeft op lekkers getrakteerd en we hebben voor haar gezongen natuurlijk. We hebben haar veel kopjes en knuffels gegeven en soms doet ze nog net alsof ze een kitten is. Dat is toch best bijzonder als je al 14 bent.

Mevrouw Lucky
Lucky krijgt Metacam, nu al in een afbouwende fase maar het lijkt een wondermiddel want hij holt weer als een kievit. Maar dan met vier pootjes.

Hoi lieve allemaal, ik ben een beetje aan het twijfelen wat ik deze keer zal vertellen maar ik weet het nog niet helemaal. Ik heb twee soorten nieuws, het ene is minder leuk dan het andere maar ik denk toch heus dat ik met de gezellige nieuwtjes ga beginnen want die zijn per slot van rekening ook het leukste om te lezen! Verder niks om jullie zorgen over te maken hoor, ik heb alleen weer eens in mijn mand gezeten omdat ik naar de witte jas moest. Positieve daaraan was dat ik mijn inentingsprik ook al gekregen heb voor komend jaar, dus daarvoor hoef ik niet meer terug! O ja, en Jip mocht ook mee voor haar vaccinatie dus we konden gezellig samen gaan en elkaar steunen.

Kattenren

Maar goed, het leukste nieuws om deze keer te vertellen is dat onze tijdelijke kattenren klaar is. Ik heb geloof ik al gezegd dat we een heel grote ren gaan krijgen he? Die is dan helemaal van gaas en er komt speelgoed in, een krabpaal of een krabtoren en we krijgen ook plankjes zodat we hoog kunnen liggen en veel kunnen zien natuurlijk. Het is uiteraard wel erg belangrijk om goed in de gaten te houden wat er allemaal gebeurt in je tuin en omstreken. Eerder deze week rende ineens de zwarte buurkat heel snel door de tuin bijvoorbeeld…ze rende achter een ekster aan. Ik vind dat dapper van haar hoor want ik vind eksters een beetje griezelig. Ze schreeuwen soms heel hard en ze hebben nogal grote snavels dus ik kom er niet zo heel dicht bij in de buurt. Mijn mensen denken dat de eksters een nestje in de buurt hebben want we zien ze nu heel vaak. Dan mag poes de mama of papa vogel ook niet vangen natuurlijk want dan gaat het niet goedkomen met de kleintjes.
Maar goed, onze grote ren komt in augustus, dat is wanneer het zomer is en als Dropje jarig is. Mijn man kan deze ren wel zelf aan het huis vastzetten maar de panelen (dat zijn de stukken waaruit de ren bestaat en die dan aan elkaar vast moeten komen zitten) worden ergens anders gemaakt. Als ze dan klaar zijn, kunnen mijn mensen ze gaan halen en kan het echte werk beginnen. Omdat mijn broer Moos heel erg graag naar buiten wil en het niet zo leuk vond als ik wel buiten mocht en hij niet, heeft mijn man nu een tijdelijke ren gemaakt. Deze gaat weer weg als de grote ren komt maar voor nu is het prima.

De stukken hout en zo kunnen mijn mensen hergebruiken in de tuin dus daar hebben ze wel over nagedacht. We hebben nu een ruimte van ongeveer 2 bij 2,5 meter en we kunnen ver kijken dus dat is fijn. De grote ren wordt 2 bij 5 meter, dat is heel veel zeggen ze hier. Ik heb geen idee want als kater zijnde doe je niet aan meters of andere maten maar ik geloof het direct. De ren zal dan zowat net zo groot zijn als het terras hier dus dat is aanzienlijk. Dan kunnen onze mensen ook daarin zitten als ze willen en anders gaan ze gewoon lekker op het gras zitten of liggen natuurlijk. Plek is er genoeg hoor hier.
De kleine ren was afgelopen weekend ineens klaar. Er zat eerst geen deur in maar dat vond mijn man toch niet zo’n handig idee. Het is nu niet zo dat wij die deur direct nodig hebben maar ja, zij willen zelf nog wel graag eens achterom lopen en dan naar binnen gaan en als de postmevrouw met een pakketje komt, kan ze het nu ook gewoon in de ren liggen. Daar ligt het droog en veilig. Toen de ren klaar was, heeft mijn man de deur open gezet en mochten we meteen naar buiten. Ik mocht eerder eigenlijk ook al maar als hij daar zo druk is met een zaag en hamer en weet ik wat voor gekke spullen hij allemaal gebruikt om te klussen, dan bekijk ik dat allemaal liever vanaf een afstandje. Dat heb ik wel samen met Moos gedaan natuurlijk en we hebben eens goed overlegd over wat het nu eigenlijk zou worden.

Naar buiten

Toen de deur open gezet werd, waren wij samen natuurlijk niet te langzaam en vooral niet te lui om meteen te gaan kijken. Ik moet zeggen, ik vind het er allemaal oké uit zien maar ik ga toch liever nog wat verder de tuin in als het ff kan. Dat komt natuurlijk ook omdat ik dat zo gewend ben. Nu is het echter wel zo dat we ook buiten mogen als er niemand thuis is, dus dat is zeker een pluspunt.
Moos ging als eerste naar buiten, hij vond het wel heel spannend maar is erg happy dat hij nu ook buiten mag en kan. Hij is al hoog op een stoel gaan zitten om de tuin in de kijken en in het zonnetje te zitten en hij springt zomaar ineens vanaf de grond op de vensterbank. Dat is echt heel knap want die is best hoog. Hij moet nog wel een beetje wennen aan alles wat hij buiten ziet en denkt soms dat hij binnen moet gaan maar hij mag, als de deur open staat natuurlijk, net zolang daar blijven als hij wil. Ik ook natuurlijk. Ik heb hem al van alles gemiauwd over buiten dus hij weet nu ook precies wat leuk is om te doen en waar hij op moet letten.
We hebben samen werkelijk ieder hoekje en gaat besnuffeld en alles ruikt nu een beetje naar ons. Zelfs Dropje is al wezen kijken en zij zit meestal op zolder dus het is wel erg leuk dat zij nu ook beneden komt. Dan kan zij ook veilig buiten zitten, de geuren van daar opsnuiven en zijn we gezellig samen. Dat is toch heel belangrijk.

Knuffels van Lucky!