Lieve allemaal, hier ben ik weer maar nu in het nieuwe jaar! Kijk, daar hebben wij katten nu eigenlijk helemaal niks mee met zoiets als een jaarwisseling, tenminste mij boeit het niet zo bovenmatig dat het nu andere cijfers geworden zijn. Daar doen katten niet echt aan.
Maar dat neemt zeker niet weg dat ik iedereen wel de beste voor het nieuwe jaar stuur en veel knuffels geef aan iedereen die dat nodig heeft. Aan mens en dier natuurlijk. Ik hoop dat het nieuwe jaar brengt wat je graag zou willen want dat lijkt me erg fijn persoonlijk.
Krullieland
De jaarwisseling hier vond ik niet heel fijn maar eigenlijk viel het reuze mee met de herrie en zo. Ik hoor vaak van andere kattenvriendjes in Nederland dat er al dagen en soms zelfs weken van tevoren veel knallen van vuurwerk te horen zijn. Daarom vond ik het zo super goed dat Kever er posters voor gemaakt heeft om te vragen of mensen geen vuurwerk doen zodat er geen harde knallen zijn. Nu is dat hier in Krullieland eigenlijk niet echt, want je hoort er niet veel. Dat is overigens alleen maar fijn moet ik zeggen. Dat is best raar als je er over nadenkt want mijn mensen zeggen dat er veel andere mensen spulletjes komen kopen hier voor de jaarwisseling maar zij hoeven dat zelf niet. Ze hebben nu een egelhuis gekocht, dat is een beter idee vonden ze zelf en daar ben ik het zeker ook mee eens. Mijn man moet het alleen nog in elkaar zetten maar het is nu weekend dus dan heeft hij daar prima de tijd voor.
Onrust
Maar goed, op de avond dat het jaar ging wisselen, was ik zelf nogal onrustig. Ik kon niet echt lekker in mijn mandje op de bank liggen en ik stond regelmatig op. Soms om wat te eten maar vooral ook om een rondje te lopen. Ik ben verscheidene keren naar Molly en Dropje gegaan, heb bij Jip gekeken of daar ook alles in orde was en daarna weer terug naar Moos. Die het allemaal wel gezegend vond want hij sliep veel. Nu hoort mijn broer natuurlijk ook slecht dus hij reageerde niet eens op een knal hier of daar. Toen de klok 12 uur sloeg, was er vuurwerk bij de buren. Dat vond ik teveel en ik ben toen onder het kleed dat op tafel ligt gekropen. Mijn man was bij ons en Moos sliep rustig verder en na een half uurtje was het gelukkig op. Ik hoop dat Mogwli, dat is de buurhond, ook gewoon binnen was toen er vuurwerk kwam en zijn pootjes op zijn oren gehouden heeft. Er was niet eens super veel herrie maar ik houd er echt niet van.
Toen het stil werd, ben ik weer in mijn mandje gekropen en kon ik lekker slapen want stil is hier ook echt stil. Tot de dag erna toen er andere cijfers gekomen waren. Die dag was er een heel harde en koude wind. Ik ben heel eventjes naar buiten gegaan maar daar had ik het snel gezien. Een nieuw jaar betekent duidelijk niet altijd beter weer weet ik nu. Mijn man had de vuurpijlen die door de harde woei in onze tuin gekomen waren allemaal opgeruimd zodat het veilig is maar ik vond er weinig aan om buiten te lopen. Dus ik weer naar binnen. Het was verder wel rustig maar af en toe hoorden we de wind heel goed, dan lijkt het wel alsof deze hard gilt. Kennen jullie dat geluid ook? Het waait dan tegen de deur en ramen aan en dan krijg je dat geluid. En diezelfde avond schrok ik nog een keer want toen kwam er hagel en het nieuwe jaar bracht nog wat anders mee ook. Sneeuw!
Sneeuw
Nu ken ik wel sneeuw hoor maar daar ga ik niet in lopen. Ik kijk wel als er dikke witte vlokken vallen want dan komt de tuin er ineens heel anders uit te zien. Het sneeuwt nu ik deze blog maak nog altijd. De auto is ineens anders van kleur, buurpoes komt niet maar er zijn wel veel vogels. Die hebben ook extra eten gehad nu. Dat is dan wel weer fijn om te zien maar dat alles nu wit is, is speciaal.
De postbode heeft normaal een gele jas aan, nu was ze helemaal wit! Dat is echt wel raar want het was dezelfde mevrouw als altijd maar dan toch anders. Daar moet ik over nadenken dus ik ga maar in mijn mandje of korfje liggen. Dan lig ik veilig dicht bij mijn broer Moos en kunnen we samen af en toe naar buiten kijken. Lekker warm binnen is het beste hoor. Ik hoop dat alle andere poezels ook binnen zijn nu. En alle konijntjes ook. Jip vindt het binnen in elk geval heerlijk en ze komt soms in de gang en ze speelt veel. Dat kunnen we horen want ze heeft een bal met een rammelding erin. Blij dat zij nu ook binnen is met dit weer.
Zo, het nieuwe jaar heeft al bijzondere dingen gebracht. Ik heb in het oude jaar nog wel wat spannends meegemaakt trouwens maar daar zal ik volgende keer over vertellen. Veel knuffels van ons allemaal, voor iedereen en speciaal voor de mensen die het extra nodig hebben.
Lucky
PS de foto waarop ik op de vensterbank naar de sneeuw kijk is van vorig jaar. Dat kun je zien aan de struik achterin want die is er nu niet meer. Maar verder is het nu net zo wit als toen.
Hoi allemaal, als jullie dit lezen is het al een heel eind richting Kerst. En ik moet zeggen, ik vind het wel wat deze tijd van het jaar. Kijk, dat het buiten kouder en natter is dat hoeft voor mij dan niet per se maar ik vind het wel gezellig dat er nu veel lichtjes zijn en dat het buiten super druk is met vogels die voer komen eten.
de laptop staat en ik ga dan naar boven, want bij Molly en Dropje is het veilig en dan zijn we Saame. Maar nu was het anders. Er kwam iemand die we al kennen en vaker gezien hebben en dat is de vrouw van mijn zusje Ginger. Als zij komt, heeft ze vaak snoepjes bij zich en krijgen we knuffels dus dat is prettig.
fijnste als ze er wel zijn. Ook al ging het heel goed en was de mevrouw van Ginger heel lief voor ons. Ze heeft zelfs onze bakken nog uitgeschept, dat is toch geweldig want er gaat niks boven een frisse kattenbak natuurlijk.
Hoi lieve allemaal, daar ben ik weer. Inmiddels is de nieuwe deur er al twee weken maar jullie kunnen denk ik al wel raden wat ik van het luikje vind. Ik vind het dus gewoon net als in Nederland drie keer niks. Ik zit er met regelmaat voor en dan zeggen mijn mensen dat ik mijn snuit er tegenaan moet duwen maar ik doe dat dus niet. Ik vind dat te moeilijk en ook aan Moos lijkt het luikje niet besteed te zijn. Ik kan wel goed door het luik heen naar de vogels kijken, dus dat is wel een pluspunt. Ik ben er wel een paar keer al doorheen gegaan maar dan met hulp van mijn mensen. Alleen doe ik het niet en ik wilde helaas ook even niet stilzitten voor een foto waarbij ik voor de deur zit. Maar dat komt nog wel een keer.
Maar goed, ik dus op zolder bij Dropje en Molly met de deur dicht. Dat was niet zo erg tot het moment dat ik begon te miauwen en mijn vrouw de deur weer open deed. Ik eruit en meteen op een draf naar beneden toe. Maar ik had me een beetje vergist want de nieuwe deur was al wel klaar maar die vreemde meneer was er nog steeds. Nu vond hij katten wel leuk en hij praatte zachtjes tegen me maar ik vond het wel erg spannend. Toen hij even naar zijn grote bus ging om iets te halen, hield mijn vrouw het luikje voor me open en ben ik er eventjes doorheen gesprongen maar ik kwam ook snel weer binnen.
kan doe ik dat gewoon iedere dag. Ik lag een beetje te doezelen en keek af en toe naar buiten en ineens riep mijn vrouw EEEEKKKK. Ik dacht nog, ze ziet een spin of zo…daar kan ik wel wat mee. Maar nee, er zat een heel dapper muisje op de koker met vetbollen. Die voor de vogels zijn eigenlijk maar ja, die muis had immers ook trek.
Hoi lieve vriendjes, de afgelopen weken heb ik niet zoveel beleefd maar om eerlijk te zijn, het is veel kouder geworden buiten dus ik blijf lekker binnen. Ik ga lekker in mijn mand op de bank liggen of in de hangmat omdat die tegen de warme plaat aan hangt. Ik kan vanuit mijn mand ook vogels zien dus dat is prima.
Kijk, als onze mensen weggaan, dan zijn we nooit echt alleen want we hebben altijd elkaar
Soms zijn ze wel allebei weg maar we hoeven dan nooit zo heel lang te wachten tot er weer iemand thuis is. En als ze dan thuiskomen, staan wij natuurlijk meteen bij de deur. Omdat het nu koud is, schiet ik niet meteen als een raket naar buiten hoor. Dat bewaar ik wel weer als het voorjaar wordt of zomer is. Ze vinden het fijn als wij naar de deur komen om ze te begroeten dus dan doen we dat ook. Molly doet dat ook op haar manier: ze blijft boven aan de trap staan en gaat gezellig miauwen.
Hoi lieve allemaal, hier ben ik weer, samen met mijn broer Moos. Ik zal deze keer beginnen met mijn eigen nieuwtje waarover ik vorige keer al een tipje van de sluier heb opgelicht. Ik hoop dat jullie nieuwsgierig zijn en mijn verhaal net zo spannend vinden als ik zelf en vooral zo spannend als dat mijn vrouw het vond.
Moos wil nog wat vertellen want ook hij heeft nieuws te miauwen. Hij woont nu iets meer dan anderhalf jaar bij ons en dat is al een hele tijd natuurlijk. In die tijd heeft hij van alles ontdekt en is ook dapperder geworden. Daar heb ik hem natuurlijk bij geholpen want als ware verkenner die al veel langer bij onze mensen woont, weet ik immers veel. En samen sta je gewoon sterk dus daar is veel mee te winnen. Maar goed, Moos hier: een paar weken geleden zat mijn vrouw op de bank en dat doet ze wel vaker maar ineens wist ik het. Ik wil op schoot liggen! Ik deed voorzichtig mijn voorpootjes en mijn snuit op haar benen en dat vond ze prima! Ze was heel erg blij dat ik dat durfde en ook meteen deed en ze zei dat ze heel trots was. Nu ja, dat denk ik want echt gehoord heb ik dat niet maar ik werd zo flink geknuffeld dat het echt heel prettig was. Dat op schoot liggen kan dus niet anders dan positief zijn!
De laatste weken zijn er nogal wat kattenvriendjes over de Regenboogbrug gegaan. Op een keer zagen we een heel mooie regenboog in de lucht, die was voor onze vriend op de blog Willem bedoeld. Hij is nu bij zijn sterrenvriendjes waar hij fijn kan spelen en ze hadden speciaal voor hem zo’n mooie regenboog gestuurd zodat hij rustig en zonder pijn daar kon raken. We hebben hierover met zijn mensen gepraat en weten nu ook dat de regenboog voor hem was. We missen hem en alle andere sterretjes heel erg en zwaaien iedere avond als ze fonkelen in de lucht.