Categorie archieven: Lucky

Lucky heeft een buitenhuis


Hoi lieve allemaal, hier ben ik weer. Ik had pas al beloofd om te vertellen over de nieuwe kattenren maar nu hebben we ook veel foto’s kunnen maken dus dat maakt het allemaal een beetje leuker natuurlijk. Mijn mensen hadden pas allebei vakantie. Dat is erg fijn want dan hoeven ze ’s morgens niet weg om brokjes te gaan verdienen en blijven ze gezellig bij ons. Ze zijn wel een paar keer ergens naartoe geweest zoals naar de bouwmarkt om extra spullen om te klussen te halen maar ze zijn ook veel bij ons gebleven. Ik vind het wel jammer dat ze nu weer moeten werken maar ze proberen toch vaak bij ons te zijn. Zo veel als kan natuurlijk want we moeten natuurlijk wel nog brokjes kunnen krijgen.

Nieuw en oud

Maar goed, we hebben dus een aantal maanden een tijdelijke ren gehad. Deze had mijn man netjes in elkaar gezet en we hebben er zeker plezier aan beleefd. Maar goed, ze hadden al een hele tijd geleden, nog wel voor de zomer kwam, een andere besteld en die is dus nu gekomen. Of liever gezegd, mijn mensen hebben zo’n ding gehaald dat achter de auto kan en zijn de delen van de ren gaan halen. Dat was best ver weg zeiden ze maar het is goed gelukt. De week daarna zijn ze druk bezig geweest met de kleine ren af te breken (dat was zo gebeurd maar ze wilden er zo lang mogelijk mee wachten omdat Moos anders niet meer naar buiten kon en dat is natuurlijk niet zo leuk voor hem als het mooi weer is) en de nieuwe neer te zetten.
Eerlijk is eerlijk, ik moet zeggen dat de nieuwe ren een stuk mooier maar vooral ook groter is. We hebben nu een ren die helemaal van gaas is gemaakt, dus zowel de zijkanten als het dak. Dit betekent dat we, overal waar we zitten, gewoon lekker ver kunnen kijken in de tuin zodat we zowat alles kunnen zien wat daar gebeurt. Dat is natuurlijk wel erg spannend moet ik zeggen. Er zijn twee mooie ligplanken gekomen waarop we kunnen zitten, liggen of slapen of lekker kunnen doezelen als de zon schijnt. Ze hangen precies zo dat we altijd wel ergens zon hebben dus dat is slim gedaan. Daarnaast hebben we ook nog een mooie ton erbij gekregen waar we in kunnen liggen. Om deze extra zacht te maken heeft mijn vrouw een mooi kleed gekocht en dat erin gelegd. Dan liggen we zacht en lekker warm. Als het bijvoorbeeld hard waait of regent kunnen we daar toch altijd zitten.

Een meneer

Er was een meneer gekomen om het rolluik bij de achterdeur te maken omdat dit niet meer dicht kon dus dat was niet zo heel handig. Hij had het snel gefikst hoor en toen heeft hij met zo’n lange stok van hout alle maten van de deur genomen. Dit heeft hij gedaan zodat er een nieuwe deur kan komen. Dit wordt er dan eentje die goed sluit en het beste is denk ik nog wel dat er een luik in komt. Ik ben, zoals jullie weten, geen groot fan van kattenluiken want ik weet niet zo heel goed wat ik ermee aan moet maar het betekent wel dat we straks, als de deur er eenmaal is, gewoon altijd als we dat zelf willen, naar buiten kunnen. Of weer terug naar binnen. Dus ook als onze mensen er niet zijn of gewoon midden in de nacht. Dan moeten we wel in de ren blijven maar dat is niet erg. Ik heb mezelf als een ware held gedragen trouwens toen die man er was, want ik bleef in de kamer. Voordeel daarvan is dat ik wel meteen goed kon zien wat hij allemaal aan het doen was.

Moos

Geen idee wat hij trouwens allemaal zei want dat kon ik niet verstaan. Iets met een luik begreep ik wel. Dus mijn mensen daarna op pad voor dat luik. Nu moet je toch niet denken dat ze het ook maar in een enkele dierenwinkel hier in Krullieland vinden konden. Ja, luikjes genoeg maar allemaal voor kleinere katten en Moos en ik behoren natuurlijk wel tot de wat forser uitgevallen modellen katermans. Nu ja, ze hebben er eentje gevonden hoor en besteld zodat de postmevrouw deze kon komen brengen. Het moet goedkomen nu. Hoewel ik nog altijd niet dol ben op een kattenluik. Kever wil me wel komen leren hoe het werkt maar ik hoop toch ook dat Moos het beter snapt en het mij alvast voor kan doen.

Knuffels van Lucky

Lucky en zijn buiten-avontuur

Hoi lieve allemaal, deze keer ben ik er zelf weer op de blog en wil ik wat vertellen over de tuin. Ik moet zeggen, de zomer laat zich hier af en toe nog van zijn beste kant zien hoewel we nu ook regelmatig waterdruppels hebben die naar beneden vallen maar laten we eerlijk zijn, de tuin is daar reuze blij mee want de planten en bloemetjes hebben nog steeds veel dorst. Maar goed, de tuin dus.

Tuin

We hebben nu een grote tuin hier in Krullieland met veel planten, struiken en zelfs bomen. Niet van die hele grote maar sommige mogen er wel zijn hoor. En nu is mijn man bezig met de tuin netjes te maken. Dat betekent dat deze er zowat iedere dag anders uitziet, tenzij het heel hard regent want dan kan hij niet zoveel doen omdat alles nat is natuurlijk. Hij is vorige week samen met mijn vrouw begonnen aan het weghalen van een enorme struik. En ik moet eerlijk zeggen, ik vond het bijzonder interessant wat ze aan het doen waren.
Mijn man had een groot ding waarmee hij struiken kan knippen en dat gebruikte hij ook. Omdat mijn mensen het wel een gevaarlijk ding vinden, bleef mijn vrouw ook in de buurt en mocht ik meekijken wat ze aan het doen waren. En ineens zag mijn tuin er heel anders uit dan eerst. Er blijkt een lantaarnpaal in te staan maar die hadden we eerder nog niet echt goed gezien. Deze doet het niet maar waarschijnlijk hoeft er alleen maar een nieuw lampje in dus dat komt wel in orde. Dan kan ik als het donker is, ook veel zien in de tuin. Maar op de plek waar de grote struik eerst stond, is nu veel ruimte gekomen. Alle takken die ze afgeknipt hebben (en ze zijn nog lang niet klaar begrijp ik) liggen nu op een grote hoop. En dat is nu juist het meest interessante.

Toen ze klaar waren met knippen en snoeien mocht ik daar gaan kijken. En wat denken jullie? Ik wist meteen een gat te vinden waar ik onder de struiken door kon kruipen dus ik heb er een poosje onder gezeten en daar alles verkend. Mijn mensen vonden het wel spannend toen ik eronder zat dus ze zijn erbij gebleven tot ik terug kwam. Dat was overigens op precies dezelfde plek als waar ik eronder gekropen ben dus dat was handig. Ik moet zeggen, het was er wel donker zo onder al die takken maar het is ook een geweldige schuilplaats. Omdat ze bang waren dat het misschien zou instorten terwijl ik er nog onder zat, hebben ze me in de gaten gehouden maar ik kon er natuurlijk zonder problemen weer uitkomen. Als ik zou denken dat het gevaarlijk was, dan ging ik er toch niet eens onder! Dat snap ik ook wel dat je dat dan niet moet doen. Maar zo’n struikenhut, dat vind ik dus echt heel leuk.

Droog

Als het droog weer is, halen mijn mensen zo’n ding dat je achter de auto kunt maken en waarmee je dan rijden kunt. Zo’n ding hadden ze pas ook en daar lag toen onze nieuwe ren bovenop. Op een aanhanger, want zo heet dat omdat deze aan het blik met wielen hangt, mogen de struiken dan op en gaan ze naar een plek waar nog veel meer groen is. Ik denk dat ze er dan kleine stukjes van maken zodat mensen die weer als snippers in de tuin kunnen gebruiken. Het meest speciale van de tuin vind ik dat deze er iedere keer weer anders uitziet. Dat komt omdat erin gewerkt wordt maar ook omdat de seizoenen wisselen.

Regen

Gisteren heeft het werkelijk de hele dag geregend. Het goede nieuws is echter dat onze grote ren er staat…daarover volgende keer meer. En daar kunnen we nu ook zitten als het regent. Hoewel ik momenteel de warmte van binnen verkies boven buiten. Mij niet gezien om een koud pak te halen als je binnen lekker warm op de bank of in een mandje kunt liggen. Geen zon betekent dat ik niet meer zo vaak buiten ben maar het komt wel goed. Seizoenen komen en gaan en hebben allemaal leuke kanten. Zoals nu veel vogels die lekker eten komen snoepen in de tuin. We hebben heus vogel televisie nu en de kleintjes passen door de mazen van de ren. En gaan daar dus gezellig ook zitten. En ik kan Jip nu ook ineens beter zien want ze staat tegen de ren aan met haar hok. Altijd leuk want dan kunnen we samen neuzen. En we hebben (veel) spinnen in de kelder die we kunnen vangen. Alleen vinden mijn mensen dat nu net een wat minder leuk ding van de herfst…

Knuffels van Lucky

PS gisteren kregen we het verdrietige nieuws dat ons adoptiezusje op afstand Lobke, een sterretje geworden is. Rust zacht lieve Lobke en we sturen troostknuffels naar het Katshuisch. We zullen je missen lief beestje.

Moos wil ook wat zeggen

Hoi allemaal, hier ben ik weer samen met mijn broer Moos. Hij wil ook graag wat schrijven deze keer en dat is natuurlijk prima. Moos is een slimme jongen die goed weet hoe hij met een beperking kan omgaan maar we noemen dat hier niet zo. We zeggen juist dat hij heel speciaal en uniek is want dat klinkt natuurlijk veel beter en hij kan heel veel dingen gewoon goed. Soms zelfs beter dan ik. Ik zal Moos nu aan het woord laten zodat jullie weten wat er zoal speelt in zijn katerleven.

Moos

Hoi lieve vriendjes, Moos hier. Ik ben dus net als Lucky een rood witte katermans maar onze kleur rood is wel anders. Hij heeft meer donkerrood in zijn vacht en is veel witter aan de onderkant dan ik. Mijn haren zijn meer abrikoos kleurig zegt mijn vrouw dan. Dat vindt ze dan leuk want dan kan ze me Moos Abrikoos noemen. Nou, ik ben heus geen stuk fruit hoor maar goed, als ze dat leuk vindt moet ze dat vooral maar zeggen. Ik hoor het toch niet als ze dat zegt. Daarover wil ik dus wel vertellen.

Toen mijn mensen mij gezien hadden op Snuitjesboek, zat ik nog in het asiel. En no offence hoor, want ze waren daar heel lief en zorgden goed voor me maar het was niet mijn ding daar en ik had het er niet echt naar mijn zin. Ze kwamen me voldoende lekkers brengen hoor maar ik ben niet zo graag alleen en dol op knuffels dus dat leek me een stuk prettiger als dat gewoon de hele dag kon maar ja, er zijn in een opvang natuurlijk veel meer beestjes waarvoor ze moeten zorgen. Hoe dan ook, mijn vrouw had me dus gezien en toen hebben ze gebeld of ze naar me mochten komen kijken. Dus zo gezegd, zo gedaan. Ik had meteen een klik met mijn man en liep direct naar hem toe voor knuffels. Ze hebben nog een poosje bij me gezeten en toen werden de papieren in orde gemaakt en mocht ik mee. Het vangen bleek niet zo makkelijk want die gekke mand zag ik niet helemaal zitten. Ik heb inmiddels wel geleerd hoe ik daarin moet zonder te krabben of bijten dus dat is wel knap toch?

Na een lange reis kwamen we thuis aan. Daar mocht ik op zolder om even te wennen aan alles, aan alle geluiden en geuren maar ik had het daar zo gezien. Ik heb er een poosje gezeten totdat ik naar beneden kwam. Met Lucky had ik al kennisgemaakt toen maar we moesten wel een beetje aan elkaar wennen. Je krijgt er immers niet zomaar alle dagen een broertje bij. Als mijn mensen mij riepen toen ik op zolder zat, kwam ik niet altijd. Ik zat wel eens onder het bed en dan zag ik hun voeten, dan kwam ik wel hoor. Maar ze vroegen zich wel af waarom ik niet altijd meteen kwam kijken, terwijl ik eigenlijk helemaal niet zo bang was en ook graag knuffels wilde hebben.

Horen

Het heeft nog een poosje geduurd en ineens wisten ze het. Ik hoor gewoon niet zo goed als de meeste katten doen. En dan bedoel ik niet dat ik Oost-Indisch doof ben, want dat zijn veel katten volgens mij. Dat betekent dat je het wel hoort als je mensen wat tegen je zeggen maar dat je net doet alsof je het niet hoort. Dat is iets dat katten heel goed kunnen en dat ook helemaal erbij past. Dus als jullie dat wel eens doen, niks mis mee hoor want dat hoort erbij. Ik ben alleen echt slechthorend wat wil zeggen dat ik niet alles hoor. Dat betekent dat ik bijvoorbeeld wel de auto hoor als mijn mensen thuis komen, ook wanneer de deurbel gaat als de postmevrouw komt en soms ook bepaalde andere geluiden maar dat kan verschillend zijn. Soms hoor ik het ook helemaal niet en slaap ik heerlijk door terwijl er buiten best veel geluid of zelfs herrie is.
Als je niet goed hoort zoals ik, kan dat soms lastig zijn maar we hebben een goede manier gevonden om ermee om te gaan. Als ik contact wil met mijn mensen, dan ga ik dichtbij ze zitten, soms doe ik dan een zachte miauw of geef een kopje zodat ze weten dat ik erbij wil zijn. Dan krijg ik knuffels en ik weet dat ze tegen me praten want dan kijken ze me aan en blijven ze aaien. Dat is een prima manier om contact te hebben en zo doen we het vaak. Het slechte horen betekent wel dat ik niet vrij in de tuin mag lopen maar de onderdelen van onze nieuwe, grote ren zijn inmiddels hier en deze wordt de komende week nog in elkaar gezet zodat we daar alle ruimte hebben. Ik kan nu ook buiten maar zou wel graag wat meer ruimte hebben natuurlijk.

Anders

Als poezel zijnde is het niet erg als je anders bent dan een ander. Je bent er niet minder of maar juist uniek. Dus doof of slechthorend, misschien mis je een pootje (zoals vriendje Beam en die lieve rode poezel waarvan ik de naam vergeten ben, sorry) of een staartje, zie je slecht of ben je blind zoals bijvoorbeeld Ginger, het zusje van Lucky en haar zusje Abby of is er wat anders aan de poot? Dat maakt jou juist zeer speciaal en dat is iets dat je zeker niet mag vergeten! Je mensen vinden jou dan ook bijzonder en zullen zeker niet zoveel bij je willen zijn en je liefde geven! Die jij, ook al ben je net even anders, gewoon beantwoordt, ook al gaat het dan misschien wat anders en hoor je, zoals ik, het niet altijd. Het kan ook zijn voordelen hebben, want ik heb geen last van vuurwerk met het oudjaar en hoor het ook niet als de buurkindjes aan het gillen zijn. Ook dat is prettig want ik kan dan gewoon lekker doorslapen en word niet gestoord in mijn rust.

Knuffels van Moos en de rest

PS deze keer alleen foto’s van Moos want we hadden er best veel en konden anders niet kiezen

Lucky over buiten en binnen zijn

Lieve allemaal, na het verhaal van Moos en de vlinder van vorige keer wil hij iedereen graag even bedanken die het gelezen heeft. Hij vond het spannend om op de blog te komen schrijven maar ook leuk en dat er mensen een reactie hadden gestuurd of het verhaal geliked hadden, vond Moos zeker ook erg fijn.

Rustig

Hij denkt erover na om een nog een keer wat te schrijven als hij weer wat beleefd heeft. Nu moet ik eerlijk zeggen dat we de afgelopen twee weken niet heel veel ondernomen hebben maar het was ook vaak erg warm dus dan houd je je het beste rustig en doe je niet te veel. Dat is ook het beste, zeker als je de tips van Molly volgt. Zij ligt op zolder en daar vind ik het momenteel te heet maar goed, de wapperaar mag ook aan en dan is het wel te doen als je in de wind gaat liggen.
Er zijn wel een paar bijzondere dingen gebeurd trouwens. Het eerste was wel speciaal want dat had ik nog nooit eerder gezien en Moos trouwens ook niet. We lagen een beetje te doezelen in de kamer, ik fijn midden op tafel en Moos op de koele vloer en ineens zagen we iets in de struik dat er anders niet in hoort te zitten.
Er was een grote ballon in allerlei mooie kleuren aan komen waaien en die hing ineens vast in de struik. Dat was wel heel bijzonder om te zien. De ballon deed nog wel allerlei pogingen om los te geraken maar het touwtje zat om de takken van de rozenstruik heen gedraaid en kwam hoe langer hoe vaster te zitten. Ik heb wel eens eerder een ballon gezien maar dan binnen en niet zomaar eentje die er ineens was.

Soms doen mensen een ballon buiten in de lucht en laten ze deze los. Dan zit er wel eens een kaartje aan zodat je kunt zien wie de ballon gestuurd heeft en waar deze vandaan komt. Dan kun je het kaartje eraf halen en naar de jongen of het meisje sturen die de ballon vrij gelaten heeft. Dat kan wel eens heel ver weg zijn vertelde mijn vrouw, want zij heeft ooit wel eens een ballon in de tuin gevonden die helemaal uit Frankrijk kwam en dat is heus ver. Als het veel en hard waait, gaan ballonnen hoog de lucht in en kan het lang duren voor ze een keertje landen in een struik of de grond raken natuurlijk.
Mijn man is in de tuin gaan kijken of er een kaartje aan zat maar dat was niet zo. Hij heeft de ballon toen maar losgemaakt en weer de lucht in gestuurd. Hij ging best hoog maar we konden hem nog lang zien. We hebben net zolang gekeken tot hij heel ver weg gevlogen was.

Achterdeur

Omdat het de laatste dagen niet een beetje warm is maar zeg maar gerust tropisch, mag de achterdeur al heel vroeg open. Als mijn man gaat werken, is het nog donker maar dan zet hij de deur al open. Dat is wel heel speciaal want dan kunnen we als het nog donker is in de ren en kijken wat er zoal te zien is in de tuin. De eerste keer dat hij het zo deed was ik wel erg verbaasd maar liet de kans toch niet voorbijgaan om buiten te gaan zitten. Moos kwam ook dus we hebben toen samen een hele poos naar de beestjes zitten kijken die in het donker voorbij komen en die dan ook al wakker zijn. Dat is reuze spannend.
Ik mag dan niet vrij in de tuin want dan kunnen mijn mensen me niet zien als het donker is en dat vinden ze toch te gevaarlijk. Ikzelf niet hoor maar goed, in de ren is al prettig natuurlijk. Als de grote ren er is en deze is opgebouwd, komt er een luik in de deur zodat we altijd naar buiten of naar binnen kunnen als we willen. Jullie weten alleen wel dat ik geen fan van dat soort luikjes ben dus ik zal toch eerst maar eens overleggen met mijn mensen of ze dat ding niet gewoon altijd open kunnen zetten. Dat kon waar we eerst woonden ook dus het lijkt me dat zoiets in Krullieland ook geen probleem kan zijn. Wordt vervolgd.

Veel knuffels van ons allemaal

Lucky geeft het woord aan Moos

Hoi lieve allemaal, Moos heeft vorige week iets spannends beleefd en wil daar graag eens over vertellen. Er is een filmpje bij zodat jullie precies kunnen zien wat er gebeurd is. En eerlijk is eerlijk, hij was erg actief en ik zelf lag er maar een beetje bij te kijken dus hij mag zijn verhaal hier doen. Het begint eigenlijk al met wat anders, dat een week daarvoor gebeurde.

Moos

Hier is Moos dus. Nou, hoi vriendjes. Ik ben Moos, de rood witte broer van Lucky. Nu ja, we zijn broers geworden toen ik bij hen kwam wonen maar ik vind dat dat ook meetelt want nu we samen op dezelfde plaats wonen, zijn we zeker broers en we doen ook dingen samen, kijken goed wat de ander allemaal doet en vooral ik doe dingen na van Lucky. Hoewel hij zeker ook wel het een en ander van mij geleerd heeft trouwens. Dat dan ook wel weer.

Maar goed, om eens bij het begin te beginnen. Mijn mensen denken soms dat ik misschien geen 10 jaar ben, net zoals Lucky. Als je als kat in het asiel terecht komt en ze daar niet precies weten wanneer je geboren bent, dan schatten ze je leeftijd. Daarvoor kijken ze naar hoe je eruit ziet, wat je allemaal doet en kunt maar zeker ook naar je tanden. Daarbij bedenken de mensen dan hoe oud je ongeveer zou kunnen zijn. Omdat ik niet zo’n goede tanden heb en mijn gebit helemaal opgeknapt is toen ik in de opvang zat, werd ik van mijn jaren geschat op nu ruim 10. Dat betekent dat ik een maandje ouder zou zijn dan Lucky. Mijn mensen hebben echter een beetje het idee dat ik misschien jonger ben en van de eerste drie jaar van mijn leven zijn ook geen gegevens bekend want daarover staat niets in mijn poezenpaspoort. Dus helemaal zeker weten we niet hoe oud ik ben maar dat is niet zo erg. Je bent immers gewoon zo oud of zo jong als je je voelt, zeggen ze dan.
Ik voel me soms een soort kitten en dan dender ik met een noodgang door het huis en de ren. Ik spring daarbij, probeer meer kanten tegelijk op te rennen en vlieg soms zowat uit de bocht. Ook kan ik heel goed op mijn achterpoten staan, dan noemen ze me een circusartiest. Dat is reuze handig als je mensen niet goed bij je bol kunnen om te aaien want dan beweeg ik zelf wel naar ze toe. Het mooie avontuur dat ik beleefd heb, begon een paar weken geleden eigenlijk al. Nu het zomer is, zitten er nogal wat vliegende beestjes in de tuin en dan bedoel ik niet alleen maar vogels. Ik lag rustig op de bank toen er ineens een grote mot binnen kwam. Dat is eigenlijk een vlinder maar die vliegen vooral als het donker begint te worden. Nou, die mot heeft het geweten dat ze naar binnen kwam want ik ben er als een goede jager natuurlijk dwars over de bank, de stoelen, de tafel en zat zelfs zowat tegen het raam aangeplakt, achteraan gegaan. De mot was helaas te slim voor me want ze vloog zelf naar buiten maar ik heb wel plezier gehad.

(tekst gaat verder onder video)

Raam

Een paar dagen later gebeurde overdag een beetje hetzelfde maar toen was het een vlinder en had mijn man de telefoon vast zodat hij het filmen kon. Lucky ligt er bij te kijken wat ik allemaal aan het doen ben maar ik gedraag me ineens als een jonge katermans en ren achter de vlinder aan. Zie je de vlinder niet? Dan hoef je maar te kijken waar ik ben of welke kant ik op kijk want daar zit ze dan!
Om de vlinder de vrijheid te gunnen hebben we het raam ver open gezet en toen ging ze weg. Ik vond het eigenlijk wel jammer dat mijn levende speelgoed weggevlogen was maar ja, ze mag toch ook gewoon een plekje in de natuur hebben. Hoe ze binnen gekomen is, is een beetje een raadsel maar de deur stond open maar ze was nogal groot dus het verbaast ons wel dat ze door de mazen van de kattenren kon. Misschien kan een vlinder goed de vleugels opvouwen zodat het toch past?

Knuffels en kopjes en Lucky en Moos

PS, het regent de laatste dagen nogal veel dus nu hebben we weer andere beestjes in de tuin. Sommige beestjes hebben een huisje op hun rug en andere weer niet. Jullie weten vast welke beestjes ik bedoel!