Categorie archieven: Lucky

Lucky heeft nou bericht nummer 40

Hoi lieve vriendjes, dit is alweer blog nummer 40 vanuit Krullieland! Dat zijn er al best veel, vinden jullie niet? Terwijl ik aan de laptop zit samen met mijn vrouw kijken we ook regelmatig naar buiten want het is werkelijk een vogelfeest in de tuin.

Er zitten hier in de winter veel vogels, maar nu het echt lente geworden is zijn er nog veel meer! Ik hoop dat de ooievaar dit jaar ook weer terugkomen maar ik heb ze nog niet horen klepperen met hun snavels dus misschien is dat nu nog wat te vroeg. Mijn vrouw heeft me uitgelegd dat ze ieder jaar een verre vliegreis maken naar warmere oorden dus het kan natuurlijk ook wel even duren voordat ze weer terug hier zijn.

Tuin

Ik heb daarover inmiddels wel een positieve update want sinds een paar dagen zijn de ooievaars er wel! Ik heb ze horen klepperen maar mijn mensen hebben ze ook al gezien. Eerst zat er eentje op het hoge nest dat ze vorig jaar hadden en nu zijn ze al gezellig samen met zijn tweetjes. Hopelijk komen er dit jaar weer kleine ooievaars met wat geluk. Het is toch nog steeds heel gezellig met allerlei vogels in alle soorten en maten hier in de tuin (en ze komen ook nog altijd in de kattenren trouwens dus dat die lijkt af en toe op een vogel volière) en we hebben aardig wat te kijken. Afgelopen weekend was het heel mooi en zonnig weer en ik ben uren in de tuin geweest. Mijn mensen weten nu ook waar ik naartoe ga want de buren van de buren hebben kipjes…tja, die wil ik natuurlijk wel even goed zien, bij voorkeur dagelijks.
Ik had wel iets gedaan waar mijn vrouw een beetje van geschrokken is omdat het gevaarlijk kan zijn. Ze laat me wel eens door de voordeur naar buiten omdat Moos het dan niet ziet of hoort. Hij mag niet los buiten vanwege zijn gehoor maar dan is het niet altijd zo leuk voor hem als ik dat wel kan en ook mag. Maar goed, ze laat me eruit en roept nog (dat doet ze dus echt altijd), niet de straat op Lucky. Ik ben nog wel eens Oost-Indisch doof want ik ben gewoon overgestoken. Ik heb wel goed opgelet maar het kan ook gevaarlijk zijn als er een auto of bus aan komt. Toen er een grote auto kwam, ben ik toch ook maar weer snel naar binnen gehold. Dat leek me wel zo veilig.

Buitenhuis

Omdat het nu weer beter weer is en vooral niet zo koud meer, is Jip ook weer in haar buitenhuisje ingetrokken. Dat vindt ze erg prettig maar het had wel wat voeten in aarde voor het zover was. Ze zat al sinds vorig jaar december binnen omdat het toen zo koud was, zelfs al voor het kerst was. Dat betekent dat ze zowat twee en halve maand binnen gewoond heeft. Ze kan dan ook niet direct terug naar buiten omdat ze intussen haar warme winterjas uitgedaan heeft. Maar goed, mijn mensen hebben haar buitenverblijf weer in orde gemaakt en ik zou mezelf niet zijn als ik het niet eerst verkend had.

Veilig

Jullie kunnen op de foto’s zien hoe ik dat gedaan heb. Ik moet er toch immers voor zorgen dat ook Jip veilig zit en met een gerust konijnenhartje weer daar kan wonen? Dat doe je gewoon als grote kattenbroer. Mijn mensen vonden het maar raar geloof ik wat ik deed maar ik vind het gewoon heel vanzelfsprekend. Ze moesten wel erg lachen toen ik aan het verkennen was maar ja, je doet dat gewoon, ook voor je konijnenzusje. Zij hoort er per slot van rekening ook gewoon bij en ze is mijn goede vriend. We vinden elkaar aardig en ze is niet bang voor mij, ik doe haar ook zeker geen kwaad en bescherm haar gewoon als het nodig mocht zijn. En als er gevaar voor mij dreigt, dan stampt ze hard op de grond zodat ik weet dat er iets aan de hand, huh poot is.
We hopen dat we nog veel meer mooi weer krijgen de komende tijd en wensen iedereen alvast heel fijne zonnige dagen toe. We zwaaien naar alle sterretjes en hopen dat het over de regenboog ook mooi weer is maar ik denk dat daar altijd de zon schijnt?

Veel knuffels van ons allemaal namens Lucky

Lucky vertelt weer over Krullieland

Hoi lieve vriendjes, hier ben ik weer Lucky. Het lijkt deze keer wel echt voorjaar te worden hier want ineens schijnt de zon meer, de witte vlokken zijn allemaal weg en lijken ook niet meer terug te komen voorlopig en het mooiste is eigenlijk wel dat het niet meer zo koud is buiten. Ik kan nu ook vaker naar buiten en als de zon op mijn vachtje schijnt, dan is dat lekker warm.

We hebben vorige week een paar dagen gehad dat ik lekker op de plank in de ren ging zitten. Die hebben mijn mensen meegebracht toen ze de ren gingen ophalen om deze hier in elkaar te zetten. Toen de ren zelf klaar was, kwamen de plankjes er ook allebei in. En we hebben een mooie ton om in of op te zitten. Dat laatste kan namelijk ook prima.

Ik moet zeggen dat een beetje hoger zitten allerlei voordelen heeft. Zo kun je ten eerste veel meer zien, zowel binnen als buiten. Dat is zeker niet verkeerd als er veel vogeltjes in de tuin zitten (zij hangen per slot van rekening toch ook aan het voer dus dat is zowat op dezelfde hoogte als waar ik dan zit) maar je kunt ook goed je eigen tuin bewaken en kijken of er geen buurpoezels komen.

De zwarte poezels uit de buurt komen regelmatig want ik zie ze nog al eens voorbij rennen of even stilzitten in onze tuin maar goed, dat moet kunnen. Vorige week hebben we zelfs een bal gevonden in de tuin, maar die is van de kindjes die hiernaast wonen dus die hebben we teruggegeven. Wij kunnen toch niet goed pootballen dus dat is maar het beste zo ook.

Hoog zitten

Het volgende voordeel van hoog zitten is dat je ook naar binnen kunt kijken vanaf die plank in de ren. Dat betekent dat ik zowel binnen als buiten alles in de gaten kan houden. Dat is uiteraard ook belangrijk want je zou anders misschien een keer de snekkies kunnen missen en dat wil ik dus niet. Het zou wat zijn zeg als er snoepjes worden gedeeld en ik mis dat.
Daar heb ik natuurlijk geen zin in want ik lust ze veel te graag.
Hoog zitten in de ren als het beter weer is, betekent ook dat ik langer in de zon kan zitten. Als deze zich in de ochtend laat zien, dan zit ik op mijn plank meteen in de zon en warm ik lekker op. Ik moet zeggen, de ene plank is zwaar favoriet in de ren want daar zitten zowel Moos als ik met regelmaat op. De andere plank moeten we nog even over nadenken wat we daarmee willen. Die hangt eigenlijk alleen maar in de schaduw maar misschien is dat wel oké als het deze zomer heel erg warm wordt. Dan wil je toch ook niet altijd in de zon zitten maar daar moeten we nog even over nadenken om eerlijk te zijn. Het lijkt me overigens wel een plek waar je goed relaxen kunt.

Jip

Konijntje Jip zit nog binnen momenteel maar ze kan eigenlijk al gewoon weer naar buiten nu het warmer geworden is. Ze heeft intussen wel haar warme winterjas uit gedaan dus het is even goed oppassen dat het niet te koud voor haar wordt als ze weer buiten zit. Dat kan met name in de nacht nog wel eens het geval zijn. Ze krijgt eerst een extra grote ren aan haar verblijf zodat ze lekker rennen kan. Dat doet ze binnen dus ook. Dan horen we haar spelen met haar bal en ze heeft ook zelf andere dingen gevonden waarmee ze spelen kan.
Ik steek wel eens mijn snuit bij haar om de deur om te kijken wat ze allemaal aan het doen is. Dat vindt ze niet erg want we zijn gewoon vriendjes. Ik vind Jip lief en ik denk zij mij ook.
Moos en ik gaan nu regelmatig samen naar buiten maar daarvoor moeten mijn mensen de deur dus wel open zetten want het luik lukt echt niet.

Nu ja, we staan ervoor en als ze het open houden, schiet ik er doorheen maar zelf openen vind ik echt niks aan en is gewoon te ingewikkeld. Mijn mensen blijven hopen dat we het zelf gaan doen maar ze zijn al op zoek naar een oplossing om het luikje met mooi weer open te zetten zodat we ook naar buiten kunnen als de deur dan gesloten is. Ze zijn natuurlijk niet altijd thuis en dan moet de deur gewoon dicht blijven. Dat is wel jammer als het mooi weer is. We zitten trouwens ook regelmatig samen in de kelder…ik heb er een mooi groen krat gevonden waar ik in kan liggen en Moos ligt op zijn kussen dat daar in een rek ligt.
Zo hebben we allebei onze eigen favoriete plekjes en daar maken we graag gebruik van.

Troostknuffels

We sturen speciale troostknuffels naar de mensen van ons vriendje Fons nu hij een ster geworden is en kopjes voor iedereen die deze gebruiken kan. We hopen op een mooi voorjaar met veel zon en dat de tuin er weer helemaal groen en gezellig uit komt te zien. Dan is iedereen ook altijd blij, dat geldt zeker ook voor ons.

Lucky heeft nou weer herfst

Hoi allemaal, hier ben ik weer vanuit een momenteel niet zo koud maar wel nat Krullieland. Het is een beetje raar weer moet ik zeggen want mijn vrouw zei dat het nog winter is maar dat het meer op herfst lijkt nu. We gaan het zien wat het de komende tijd wordt.

Carnaval

Het is momenteel carnaval maar aan die gekkigheden doen wij niet mee hoor. Je mag jezelf dan verkleden (veel mensen doen dat en sommigen zien er dan heus heel raar uit hoor) maar dat is niet voor poezels bedoeld. Tenminste, er zijn mensen die hun huisdier een jas of pakje aantrekken maar dat hoort toch helemaal niet? We hebben onze eigen vacht en die past goed bij alle gelegenheden. Of het nu carnaval is of niet. Ik vind het best als de mensen een raar kostuum aantrekken maar van mij hoeft dat echt niet. Het is overigens vanmorgen wel ineens weer heel koud want de autoruiten zijn helemaal wit en dan moet mijn man er met zo’n krabdinges over heen gaan om iets te kunnen zien. Misschien zou ik dat ook met mijn scherpe nagels kunnen?
Ik heb niet heel veel beleefd de afgelopen twee weken en dat is niet eens zo erg want ik houd erg van alle dagen hetzelfde en routine. Ik denk dat mijn broer Moos dat ook vindt en hij slaapt zo mogelijk nog meer dan ik met dit natte weer. Ik begin mijn dag als mijn vrouw opstaat want dan krijgen we dus iets lekkers. Het kan een blikje of zakje met natvoer zijn dat we met zijn drietjes delen want Dropje lust dat niet graag. Zij krijgt kattenmelk en ik weet inmiddels ook heel goed hoe lekker dat is. Als ik alleen iets uit een blikje of zakje krijg, wacht ik gewoon met eten tot ze er melk bij doen want dat vind ik het lekkerste van allemaal. Moos maakt dat niet zoveel uit want die eet vrijwel alles. En kattenmelk vindt hij drie keer niks dus zo kunnen we het mooi verdelen wat we krijgen.

Routine

Na het eten gaat mijn vrouw soms beneden de was ophangen en gaan we mee want daar staat een bak water. Dat is lekkerder dan het water boven. Vorige week waren hier mensen voor de nieuwe verwarming en toen hadden ze onze waterbak gebruikt als afvalbak. Nu ja zeg. Dat doe je toch niet zomaar? Maar mijn vrouw had het gezien en heeft de bak weer afgewassen zodat we er weer uit kunnen drinken.

Na dit ritueel gaan we naar boven en ga ik altijd bij mijn vrouw liggen. Meestal is dat dus op het bureau, tenzij ze weg moet om brokjes te gaan verdienen. Ze is nu wel vier dagen achter elkaar thuis geweest en dat is fijn moet ik zeggen. Dan krijg ik veel knuffels en ik mag ook altijd bij haar liggen. Ze moest wel veel doen aan de laptop dus ik moest wachten met het schrijven van mijn blog maar dat is niet zo erg. Het is uiteindelijk toch gelukt.

Na een poosje vind ik het er wel zat en ga in de kamer liggen, in mijn mand op de bank of in een korf van de krabpaal. Moos en ik hebben er allebei eentje maar vorige week hebben we van plek geruild. Hij ligt nu in de mand die ik altijd had en ik in die van hem. Dat maakt niks uit eigenlijk want het zijn precies dezelfde. Na een poosje lekker doezelen en slapen is onze man ook weer thuis en krijgen we weer lekkers. Eigenlijk vind ik deze routine wel helemaal prima en zeker niet saai. Ik weet nu gewoon waar ik op kan rekenen en daar is niks mis mee.

Binnen

Als het koud is zitten we meer binnen maar de vogels komen toch en daar kijken en mekkeren we zeker naar. Er komt vrijwel iedere dag een roodborstje in de ren dus dat is gezellig. Het is denk ik steeds dezelfde en ze vindt de vogelpindakaas erg lekker. Dat is wel duidelijk. O ja, Jip had eerder deze week een nieuwe huisgenoot, zo eentje met acht pootjes. Maar ineens was die weg dus waar die gebleven is, weten we niet. Waarschijnlijk ergens in een warm holletje gekropen.

Knuffels van Lucky en de rest, en als jullie naar buiten gaan snel weer naar binnen waar het warm is hoor!

Lucky over buiten en binnen

Hallo iedereen, hier ben ik weer met mijn avonturen. Nu ja, liever gezegd heb ik niet zo veel beleefd de afgelopen twee weken want het is buiten erg koud (waterkoud noemen ze dat maar dat snap ik niet precies want ik zie vooral sneeuw en weinig regen) en wat ik als katermans eigenlijk nog vervelender vind, is dat mijn tuin WEER helemaal wit is.

Buiten

Ik was er eigenlijk wel klaar mee dat het winter was en dat alles er ineens weer zo anders uitziet in mijn tuin en toen we gisteren het rolluik open deden, was het weer zover. Alles wit. En dan ook echt alles. Het was een minder dik pak dan de vorige keer maar de tuin was niet meer te zien. Nu ja, deels nog maar de auto was bijvoorbeeld ook weer spontaan van zwart in wit veranderd.
Jullie weten dat ik geen fan ben van de winter omdat ik dan gewoon minder beleef en minder vaak naar buiten mag en ga. En ja, ik mag iedere dag wel even in de ren maar ook daar is het veel te koud naar mijn zin en ik heb gewoon nu al zin in voorjaar. Ik houd ervan als de bloemetjes hun snuitje ineens boven de grond uitsteken en als alles weer groene of andere kleuren krijgt. Ik vind het dan vooral fijn als ik langer buiten kan blijven, hoewel het nu wel een voordeel is dat het langer donker is want dan mag ik ook wel eens in de kattenren als het nog niet licht geworden is en dat is me toch spannend. Soms zie ik een muisje denken mijn mensen want die hollen dan ook al door de tuin.

Iets dat wel een beetje raar was maar dat vooral ook met de kou te maken heeft denken we hier is dat we pas, toen het zo super koud was en er daarna sneeuw kwam, ineens wat hoorden in de muur. Mijn mensen hebben ons uitgelegd dat de muur dubbel is zodat het in de winter binnen lekker warm blijft en in de zomer koeler. Dat heet dan een spouwmuur en betekent dat er een ruimte tussen de twee muren in zit. Nu hoorden we daar ineens ritselen…en ook op zolder! Dus we denken dat er muisjes binnen gekomen waren. Wij naar het plafond kijken wat er aan de hand was maar ja, je ziet ze dan natuurlijk niet lopen. Als het ’s avonds stil is, dan hoorde je het extra goed en zelfs Moos kon het horen dus dat betekent dat ze behoorlijk wat herrie maakten! Nu schijnt het wel zo te zijn dat een heel klein muisje al veel geluid kan voortbrengen dus laten we hopen dat het maar een kleintje was.

Muisje

Er was ook geknaagd aan het karton dat daar ligt en mijn man is bezig met de zolder te isoleren en aan dat zachte spul was ook geknabbeld. Gekke muis want dat spul kun je niet eens eten, laat staan dat het lekker is. Onze brokjes in de val vonden ze duidelijk wel oké. Maar goed, ineens hoorden we een kleine klap boven ons en of er wat nogal hard door de muur naar beneden kwam. Ik lag gezellig te doezelen op de bank maar ik keek wel wat verschrikt op omdat ik ineens wat hoorde dat ik nooit hoor.

Mijn mensen boven kijken, val leeg en muisje weg. De val was wel afgegaan maar geen muisje erin gelukkig dus het beestje is weggeraakt. Dat vind ik wel goed dus we denken dat onze kleine vriend ontsnapt is en naar beneden gevallen of misschien wel gerend is. Enige nadeel is dat hij of zij geen bijdrage levert aan Muisbezorgd maar dat komt dit voorjaar en in de zomer wel weer goed.
Knuffels en kopjes van Lucky en de rest voor iedereen die het nodig heeft!

PS buurpoes heeft duidelijk geen last van de sneeuw want zij blijft gewoon iedere dag komen! Je kunt haar pootjes ook in de sneeuw zien, net als die van veel vogels in allerlei soorten en maten! Dat is wel erg leuk.

O en op de ene foto zie je dat ik een doos bewaak met voer erin. Alle doosjes die achter me staan zijn niet voor ons maar voor vriendjes die ergens anders wonen. Dat kopen ze hier en dan wordt het opgehaald. Nu is het weer weg maar ik denk dat er nog wel een keer nieuwe komen met de postmevrouw en dan krijgen wij we ook wat van, want er zit altijd wel wat lekkers voor ons tussen!

Lucky over de buurpoezels

Hoi lieve allemaal in het nieuwe jaar, we zijn inmiddels weer van de sneeuw verlost hier. Ik noem het maar zo want om eerlijk te zijn vond ik er echt niet veel aan.

Er kwamen wel heel veel vogels hier tot groot genoegen van mijn broer Moos maar dat witte spul is zo koud aan de pootjes dat ik niet eens meer naar buiten ben geweest. Ik heb één keer de stoute schoenen aangetrokken (zo heet dat nu eenmaal, maar ik draag uiteraard geen schoenen, hoewel snowboots me toch wel aantrekkelijk leken) en ben naar buiten geglipt. Maar toen moest ik door een dun laagje sneeuw terug naar mijn ren en dat vond ik niet echt aangenaam. Inmiddels is mijn tuin weer gewoon groen en bruin en is er geen witte laag meer.

Wit

Het gekke was dat die witte laag op een dag ineens ook weg was dus dat vond ik wel oké. Maar de dag daarna ging mijn vrouw extra vroeg brokjes verdienen. Dat ze zo vroeg ging, kwam omdat ze de sneeuwstorm voor wilde zijn. Dat is gelukt maar ik moet nog wel zeggen dat ik dacht: sneeuwstorm??? Dat ken ik helemaal niet maar nu snap ik wat ze bedoelde. Toen ze weg was, kwam er veel sneeuw en alles waaide om het huis. Er tegenaan, erop, ernaast…echt overal was sneeuw. Waar je ook keek, alles wat wit en nog meer wit. Mijn man was thuis en die heeft met zo’n meetding gekeken hoeveel sneeuw er in een paar uur gekomen was. Nou, dat was behoorlijk veel. Omdat het zo hard erbij waaide, lag er zelfs sneeuw in onze ren! Nou ja zeg…dat kan toch eigenlijk echt niet.

Poezels

Onze zwarte buurpoes vindt sneeuw denk ik niet zo erg want ik zie haar iedere dag toch minstens twee keer voorbijkomen. Ik moet wel zeggen dat ze wel wat harder loopt dan anders en soms zelfs wel eens rent dus misschien vindt zij het ook te koud aan de pootjes. Er is wel een dingetje dat me ineens opviel…ik denk dus dat het twee verschillende poezels zijn! De ene dag komt er namelijk eentje die precies op Dropje lijkt (ze is het niet hoor want zij zit lekker warm binnen, gewoon samen met Molly op zolder want dat vinden zij het fijnste) en de andere dag kwam er eentje die een stuk groter is. Als ze nu eens een keer tegelijk komen, dan weet ik het zeker dat ik me niet vergist heb en dat er daadwerkelijk twee zijn.

Ik ben voordat er sneeuw kwam wel een keertje een van beide in de tuin tegengekomen. Kijk, ik ben een vrij relaxte kater als ik in mijn tuin zit of wandel. Dat betekent dat ik rustig rond sta te snuffelen en allerlei geuren opsnuif in de lucht en sporen zoek in de tuin zelf. Ik was daar dus voordat het niet zo koud was ook mee bezig en lette niet zo goed op wat er om me heen gebeurde. Komt me toch ineens die zwarte buurpoes uit de struik gerend en dook ze zowat bovenop me! Ik denk dat we allebei erg schrokken, ik omdat ik haar niet gehoord had en niet zag aankomen en zij omdat ik ook in de tuin was. Onze man zag het gebeuren en toen zij hem zag, was ze meteen weer weg. Ik moet wel zeggen dat ik toch wel even van de leg was hoor en een beetje in de war van er gebeurde maar we zijn er allebei zonder kleerscheuren (alweer zo’n rare uitdrukking want ik draag toch geen kleren, alleen mijn vacht is prima en die voldoet altijd) vanaf gekomen dus dat scheelt. Ze zat natuurlijk wel in MIJN tuin he….en dan nog ineens uit de struiken komen duiken. Pff…

Lente

Ik hoop dat de lente nu snel komt maar dat kan nog wel even duren zeggen ze. We wachten het af en het komt vanzelf wel goed want dat is nu eenmaal altijd zo met de seizoenen. Die wisselen steeds en na de winter komt er lente en dan zomer. Dat is toch wel bij uitstek mijn meest favoriete seizoen met veel zon en dan kun je fijn buiten slapen en spelen! Denken jullie dat ik vriendjes zou kunnen worden met de zwarte buurpoezels?
Veel knuffels van Lucky