Hoi lieve allemaal, daar ben ik weer. Inmiddels is de nieuwe deur er al twee weken maar jullie kunnen denk ik al wel raden wat ik van het luikje vind. Ik vind het dus gewoon net als in Nederland drie keer niks. Ik zit er met regelmaat voor en dan zeggen mijn mensen dat ik mijn snuit er tegenaan moet duwen maar ik doe dat dus niet. Ik vind dat te moeilijk en ook aan Moos lijkt het luikje niet besteed te zijn. Ik kan wel goed door het luik heen naar de vogels kijken, dus dat is wel een pluspunt. Ik ben er wel een paar keer al doorheen gegaan maar dan met hulp van mijn mensen. Alleen doe ik het niet en ik wilde helaas ook even niet stilzitten voor een foto waarbij ik voor de deur zit. Maar dat komt nog wel een keer.
Deur
Het was me trouwens wel wat toen die meneer kwam om de nieuwe deur in huis te maken. Hij was er al heel vroeg, het was zelfs nog donker. We hadden al wel lekkers gekregen dus dat scheelt maar zo vroeg de bel, dat zijn we niet gewend. Moos en ik stoven meteen alle kanten op, dat wil zeggen dat ik naar boven ging om veilig bij Dropje en Molly te gaan liggen en Moos dook de kelder in. Dat is zijn veilige plek zeg maar.
De deurenmeneer ging eerst de oude deur eruit halen en omdat mijn mensen bang waren dat we zouden ontsnappen, hadden ze de deur van de ren dichtgemaakt. Aan de andere kant zit de voordeur van het huis dus kreeg de vreemde meneer de sleutel van hen zodat hij niet steeds hoefde aan te bellen want juist daar schrikken we steeds zo van.
Maar goed, ik dus op zolder bij Dropje en Molly met de deur dicht. Dat was niet zo erg tot het moment dat ik begon te miauwen en mijn vrouw de deur weer open deed. Ik eruit en meteen op een draf naar beneden toe. Maar ik had me een beetje vergist want de nieuwe deur was al wel klaar maar die vreemde meneer was er nog steeds. Nu vond hij katten wel leuk en hij praatte zachtjes tegen me maar ik vond het wel erg spannend. Toen hij even naar zijn grote bus ging om iets te halen, hield mijn vrouw het luikje voor me open en ben ik er eventjes doorheen gesprongen maar ik kwam ook snel weer binnen.
Toen de meneer eindelijk naar huis ging, kwamen Moos en ik snel kijken en hebben we alle nieuwigheden natuurlijk uitgebreid besnuffeld. Dat hoort gewoon zo als je wat nieuws in huis gekregen hebt. Dat doen we met spulletjes die voor ons bedoeld zijn maar zeker ook met andere dingen hoor. Ik blijf gewoon altijd Lucky de verkenner en Moos helpt me daar tegenwoordig heel goed bij.
En eerlijk is eerlijk, de deur zit er mooi uit en we kunnen nu dus door zowel het glas als door het luikje vogels kijken. Maar erdoorheen gaan… mijn ding gaat het nooit worden. Dus heeft mijn man maar besloten om er weer wat onder te zetten zoals we eerst ook hadden. Dat werkt gewoon het beste maar hij doet dat alleen als het warmer weer wordt dus we moeten nog even wachten. Moos vindt het momenteel buiten totaal niet interessant en die wil het liefste binnen liggen dus hij kan me ook niet voordoen hoe het moet. Ik zal Drop nog eens vragen hoe zij het ook altijd weer deed.
EEEEKKKK
Nu is er buiten wel iets bijzonders gebeurd pas. Het heeft weer met Muisbezorgd te maken denk ik. Nu Japie geblogd heeft dat het muizenfestijn bij hem op zolder rustig geworden is en er (waarschijnlijk) niet meer zoveel zijn, heeft hij ze denk ik deze kant op gestuurd. Dat is best een aanzienlijke reis voor zo’n kleine muis maar het is ze gelukt. Mijn vrouw zat aan de laptop en ik lag bij haar op het bureau. Tot dusver niks bijzonders natuurlijk want als het ff
kan doe ik dat gewoon iedere dag. Ik lag een beetje te doezelen en keek af en toe naar buiten en ineens riep mijn vrouw EEEEKKKK. Ik dacht nog, ze ziet een spin of zo…daar kan ik wel wat mee. Maar nee, er zat een heel dapper muisje op de koker met vetbollen. Die voor de vogels zijn eigenlijk maar ja, die muis had immers ook trek.
Dus wat doe je dan als ware huis- en tuinkater die gewoon binnen zit en niet eens naar buiten wil? Lekker gezellig mekkeren tegen muisje. Waarbij we ons wel afvroegen hoe hij het voor elkaar kreeg om van het lekkere vetbolletje te snoepen. De koker was er een paar dagen eerder afgevallen maar daarvan verdenken we een grote ekstervogel die er tegenaan gevlogen is. Daarna hadden mijn mensen de koker wat verder in de boom gehangen, op een dikkere tak. Daardoor kan muis er nu ook bij. Die service van Muisbezorgd is toch ongekend zeg, als ze hun levende voorraad zo snel deze kant op sturen. Muis nam een hapje uit de bolletjes en ging ermee op een tak zitten om het op te peuzelen. En toen gebeurde het…zwarte buurpoes kwam in de tuin en jawel hoor, ze klom in de boom. Ik denk niet dat ze muisje te pakken gekregen heeft (het was trouwens een aanzienlijk grotere dan de muis die ik pas als speelgoed gevonden had) want later bleef ze maar rond een hoopje takken snuffelen en kijken waar het beestje gebleven kon zijn. Ik zit daar ook regelmatig dus ik denk dat ze daar hun veilige verstopplekje hebben. Jaja, of het heel veilig voor ze is waag ik te betwijfelen nu ook buurpoes deze plek ontdekt heeft. Zij bewaakt onze tuin duidelijk ook heel goed, dat blijkt wel.
Veel knuffels van Lucky
PS als ik dit schrijf is het Sinterklaasdag. De post heeft net wat gebracht en er schijnt wat voor ons in te zitten. Ik denk dat de postmevrouw stiekem een Hulppietje is…wat denken jullie?
Hoi lieve vriendjes, de afgelopen weken heb ik niet zoveel beleefd maar om eerlijk te zijn, het is veel kouder geworden buiten dus ik blijf lekker binnen. Ik ga lekker in mijn mand op de bank liggen of in de hangmat omdat die tegen de warme plaat aan hangt. Ik kan vanuit mijn mand ook vogels zien dus dat is prima.
Kijk, als onze mensen weggaan, dan zijn we nooit echt alleen want we hebben altijd elkaar
Soms zijn ze wel allebei weg maar we hoeven dan nooit zo heel lang te wachten tot er weer iemand thuis is. En als ze dan thuiskomen, staan wij natuurlijk meteen bij de deur. Omdat het nu koud is, schiet ik niet meteen als een raket naar buiten hoor. Dat bewaar ik wel weer als het voorjaar wordt of zomer is. Ze vinden het fijn als wij naar de deur komen om ze te begroeten dus dan doen we dat ook. Molly doet dat ook op haar manier: ze blijft boven aan de trap staan en gaat gezellig miauwen.
Hoi lieve allemaal, hier ben ik weer, samen met mijn broer Moos. Ik zal deze keer beginnen met mijn eigen nieuwtje waarover ik vorige keer al een tipje van de sluier heb opgelicht. Ik hoop dat jullie nieuwsgierig zijn en mijn verhaal net zo spannend vinden als ik zelf en vooral zo spannend als dat mijn vrouw het vond.
Moos wil nog wat vertellen want ook hij heeft nieuws te miauwen. Hij woont nu iets meer dan anderhalf jaar bij ons en dat is al een hele tijd natuurlijk. In die tijd heeft hij van alles ontdekt en is ook dapperder geworden. Daar heb ik hem natuurlijk bij geholpen want als ware verkenner die al veel langer bij onze mensen woont, weet ik immers veel. En samen sta je gewoon sterk dus daar is veel mee te winnen. Maar goed, Moos hier: een paar weken geleden zat mijn vrouw op de bank en dat doet ze wel vaker maar ineens wist ik het. Ik wil op schoot liggen! Ik deed voorzichtig mijn voorpootjes en mijn snuit op haar benen en dat vond ze prima! Ze was heel erg blij dat ik dat durfde en ook meteen deed en ze zei dat ze heel trots was. Nu ja, dat denk ik want echt gehoord heb ik dat niet maar ik werd zo flink geknuffeld dat het echt heel prettig was. Dat op schoot liggen kan dus niet anders dan positief zijn!
De laatste weken zijn er nogal wat kattenvriendjes over de Regenboogbrug gegaan. Op een keer zagen we een heel mooie regenboog in de lucht, die was voor onze vriend op de blog Willem bedoeld. Hij is nu bij zijn sterrenvriendjes waar hij fijn kan spelen en ze hadden speciaal voor hem zo’n mooie regenboog gestuurd zodat hij rustig en zonder pijn daar kon raken. We hebben hierover met zijn mensen gepraat en weten nu ook dat de regenboog voor hem was. We missen hem en alle andere sterretjes heel erg en zwaaien iedere avond als ze fonkelen in de lucht.
Hoi allemaal, ik weet niet of het jullie al eens overkomen is terwijl je al een hele poos in hetzelfde huis woont met een tuin die wel verandert maar een huis dat veelal hetzelfde blijft, behalve dat de plafonds een andere kleur krijgen maar verder gewoon hetzelfde blijven? Nou, zo’n huis hebben wij dus ook waar ik allerlei favoriete plekjes heb maar waarbij de bank en de krabton zeker bovenaan mijn lijstje staan om te doezelen en te slapen.
Dat is ook wel fijn om te horen maar eerlijk, na drie keer weet ik dat wel. Ze heeft me ook gevraagd of ik eens extra bij Jip wilde kijken omdat die wat slecht eet maar nu heeft ze snoepjes met zo’n gaatje erin en die eet ze erg graag. Ik ben net nog wezen kijken en lig nu weer in de hangmat. Dat geeft toch eigenlijk best een vertrouwd gevoel moet ik zeggen.
Ik ben niet de enige die een nieuwe slaapplek gevonden heeft. Mijn broer Moos slaapt sinds een poosje veel in de kelder. Ik vind het er te koud maar hij niet en er staat inmiddels ook voer en water daar. Hij heeft er wel een zacht en warm kussen gevonden dus zijn idee om daar te slapen is nog lang zo gek niet ook. Maar hij mag van me hoor. Hij komt ook regelmatig weer boven natuurlijk als er wat te snoepen valt en ik vind het ook gezelliger als we dan weer samen zijn. Zo zie je maar dat je toch ineens weer een andere, fijne plek vindt.
Hoi allemaal, hier ben ik weer met mijn blog. Als eerste wil ik graag vertellen over ons nieuwe adoptiezusje op afstand. Pas heb ik verteld dat ons zusje Lobke een sterretje geworden is.
een andere adoptiezusje of -broertje uitkiezen. Alle centjes die we voor daar sparen zijn voor alle katjes maar dan worden zij suikeroom of suikertante van een speciaal katje. Ze hebben Anna gekozen, gewoon omdat ze lief is. En de rest daar natuurlijk ook allemaal. Kijken jullie misschien ook wel eens
wind kan en waar wij toch fijn op kunnen zitten en liggen. Ik denk wel dat hij heus wat gaat bedenken en maken, dus dat moet toch helemaal goedkomen.