Categorie archieven: Lucky

Lucky heeft nou weer herfst

Hoi allemaal, hier ben ik weer vanuit een momenteel niet zo koud maar wel nat Krullieland. Het is een beetje raar weer moet ik zeggen want mijn vrouw zei dat het nog winter is maar dat het meer op herfst lijkt nu. We gaan het zien wat het de komende tijd wordt.

Carnaval

Het is momenteel carnaval maar aan die gekkigheden doen wij niet mee hoor. Je mag jezelf dan verkleden (veel mensen doen dat en sommigen zien er dan heus heel raar uit hoor) maar dat is niet voor poezels bedoeld. Tenminste, er zijn mensen die hun huisdier een jas of pakje aantrekken maar dat hoort toch helemaal niet? We hebben onze eigen vacht en die past goed bij alle gelegenheden. Of het nu carnaval is of niet. Ik vind het best als de mensen een raar kostuum aantrekken maar van mij hoeft dat echt niet. Het is overigens vanmorgen wel ineens weer heel koud want de autoruiten zijn helemaal wit en dan moet mijn man er met zo’n krabdinges over heen gaan om iets te kunnen zien. Misschien zou ik dat ook met mijn scherpe nagels kunnen?
Ik heb niet heel veel beleefd de afgelopen twee weken en dat is niet eens zo erg want ik houd erg van alle dagen hetzelfde en routine. Ik denk dat mijn broer Moos dat ook vindt en hij slaapt zo mogelijk nog meer dan ik met dit natte weer. Ik begin mijn dag als mijn vrouw opstaat want dan krijgen we dus iets lekkers. Het kan een blikje of zakje met natvoer zijn dat we met zijn drietjes delen want Dropje lust dat niet graag. Zij krijgt kattenmelk en ik weet inmiddels ook heel goed hoe lekker dat is. Als ik alleen iets uit een blikje of zakje krijg, wacht ik gewoon met eten tot ze er melk bij doen want dat vind ik het lekkerste van allemaal. Moos maakt dat niet zoveel uit want die eet vrijwel alles. En kattenmelk vindt hij drie keer niks dus zo kunnen we het mooi verdelen wat we krijgen.

Routine

Na het eten gaat mijn vrouw soms beneden de was ophangen en gaan we mee want daar staat een bak water. Dat is lekkerder dan het water boven. Vorige week waren hier mensen voor de nieuwe verwarming en toen hadden ze onze waterbak gebruikt als afvalbak. Nu ja zeg. Dat doe je toch niet zomaar? Maar mijn vrouw had het gezien en heeft de bak weer afgewassen zodat we er weer uit kunnen drinken.

Na dit ritueel gaan we naar boven en ga ik altijd bij mijn vrouw liggen. Meestal is dat dus op het bureau, tenzij ze weg moet om brokjes te gaan verdienen. Ze is nu wel vier dagen achter elkaar thuis geweest en dat is fijn moet ik zeggen. Dan krijg ik veel knuffels en ik mag ook altijd bij haar liggen. Ze moest wel veel doen aan de laptop dus ik moest wachten met het schrijven van mijn blog maar dat is niet zo erg. Het is uiteindelijk toch gelukt.

Na een poosje vind ik het er wel zat en ga in de kamer liggen, in mijn mand op de bank of in een korf van de krabpaal. Moos en ik hebben er allebei eentje maar vorige week hebben we van plek geruild. Hij ligt nu in de mand die ik altijd had en ik in die van hem. Dat maakt niks uit eigenlijk want het zijn precies dezelfde. Na een poosje lekker doezelen en slapen is onze man ook weer thuis en krijgen we weer lekkers. Eigenlijk vind ik deze routine wel helemaal prima en zeker niet saai. Ik weet nu gewoon waar ik op kan rekenen en daar is niks mis mee.

Binnen

Als het koud is zitten we meer binnen maar de vogels komen toch en daar kijken en mekkeren we zeker naar. Er komt vrijwel iedere dag een roodborstje in de ren dus dat is gezellig. Het is denk ik steeds dezelfde en ze vindt de vogelpindakaas erg lekker. Dat is wel duidelijk. O ja, Jip had eerder deze week een nieuwe huisgenoot, zo eentje met acht pootjes. Maar ineens was die weg dus waar die gebleven is, weten we niet. Waarschijnlijk ergens in een warm holletje gekropen.

Knuffels van Lucky en de rest, en als jullie naar buiten gaan snel weer naar binnen waar het warm is hoor!

Lucky over buiten en binnen

Hallo iedereen, hier ben ik weer met mijn avonturen. Nu ja, liever gezegd heb ik niet zo veel beleefd de afgelopen twee weken want het is buiten erg koud (waterkoud noemen ze dat maar dat snap ik niet precies want ik zie vooral sneeuw en weinig regen) en wat ik als katermans eigenlijk nog vervelender vind, is dat mijn tuin WEER helemaal wit is.

Buiten

Ik was er eigenlijk wel klaar mee dat het winter was en dat alles er ineens weer zo anders uitziet in mijn tuin en toen we gisteren het rolluik open deden, was het weer zover. Alles wit. En dan ook echt alles. Het was een minder dik pak dan de vorige keer maar de tuin was niet meer te zien. Nu ja, deels nog maar de auto was bijvoorbeeld ook weer spontaan van zwart in wit veranderd.
Jullie weten dat ik geen fan ben van de winter omdat ik dan gewoon minder beleef en minder vaak naar buiten mag en ga. En ja, ik mag iedere dag wel even in de ren maar ook daar is het veel te koud naar mijn zin en ik heb gewoon nu al zin in voorjaar. Ik houd ervan als de bloemetjes hun snuitje ineens boven de grond uitsteken en als alles weer groene of andere kleuren krijgt. Ik vind het dan vooral fijn als ik langer buiten kan blijven, hoewel het nu wel een voordeel is dat het langer donker is want dan mag ik ook wel eens in de kattenren als het nog niet licht geworden is en dat is me toch spannend. Soms zie ik een muisje denken mijn mensen want die hollen dan ook al door de tuin.

Iets dat wel een beetje raar was maar dat vooral ook met de kou te maken heeft denken we hier is dat we pas, toen het zo super koud was en er daarna sneeuw kwam, ineens wat hoorden in de muur. Mijn mensen hebben ons uitgelegd dat de muur dubbel is zodat het in de winter binnen lekker warm blijft en in de zomer koeler. Dat heet dan een spouwmuur en betekent dat er een ruimte tussen de twee muren in zit. Nu hoorden we daar ineens ritselen…en ook op zolder! Dus we denken dat er muisjes binnen gekomen waren. Wij naar het plafond kijken wat er aan de hand was maar ja, je ziet ze dan natuurlijk niet lopen. Als het ’s avonds stil is, dan hoorde je het extra goed en zelfs Moos kon het horen dus dat betekent dat ze behoorlijk wat herrie maakten! Nu schijnt het wel zo te zijn dat een heel klein muisje al veel geluid kan voortbrengen dus laten we hopen dat het maar een kleintje was.

Muisje

Er was ook geknaagd aan het karton dat daar ligt en mijn man is bezig met de zolder te isoleren en aan dat zachte spul was ook geknabbeld. Gekke muis want dat spul kun je niet eens eten, laat staan dat het lekker is. Onze brokjes in de val vonden ze duidelijk wel oké. Maar goed, ineens hoorden we een kleine klap boven ons en of er wat nogal hard door de muur naar beneden kwam. Ik lag gezellig te doezelen op de bank maar ik keek wel wat verschrikt op omdat ik ineens wat hoorde dat ik nooit hoor.

Mijn mensen boven kijken, val leeg en muisje weg. De val was wel afgegaan maar geen muisje erin gelukkig dus het beestje is weggeraakt. Dat vind ik wel goed dus we denken dat onze kleine vriend ontsnapt is en naar beneden gevallen of misschien wel gerend is. Enige nadeel is dat hij of zij geen bijdrage levert aan Muisbezorgd maar dat komt dit voorjaar en in de zomer wel weer goed.
Knuffels en kopjes van Lucky en de rest voor iedereen die het nodig heeft!

PS buurpoes heeft duidelijk geen last van de sneeuw want zij blijft gewoon iedere dag komen! Je kunt haar pootjes ook in de sneeuw zien, net als die van veel vogels in allerlei soorten en maten! Dat is wel erg leuk.

O en op de ene foto zie je dat ik een doos bewaak met voer erin. Alle doosjes die achter me staan zijn niet voor ons maar voor vriendjes die ergens anders wonen. Dat kopen ze hier en dan wordt het opgehaald. Nu is het weer weg maar ik denk dat er nog wel een keer nieuwe komen met de postmevrouw en dan krijgen wij we ook wat van, want er zit altijd wel wat lekkers voor ons tussen!

Lucky over de buurpoezels

Hoi lieve allemaal in het nieuwe jaar, we zijn inmiddels weer van de sneeuw verlost hier. Ik noem het maar zo want om eerlijk te zijn vond ik er echt niet veel aan.

Er kwamen wel heel veel vogels hier tot groot genoegen van mijn broer Moos maar dat witte spul is zo koud aan de pootjes dat ik niet eens meer naar buiten ben geweest. Ik heb één keer de stoute schoenen aangetrokken (zo heet dat nu eenmaal, maar ik draag uiteraard geen schoenen, hoewel snowboots me toch wel aantrekkelijk leken) en ben naar buiten geglipt. Maar toen moest ik door een dun laagje sneeuw terug naar mijn ren en dat vond ik niet echt aangenaam. Inmiddels is mijn tuin weer gewoon groen en bruin en is er geen witte laag meer.

Wit

Het gekke was dat die witte laag op een dag ineens ook weg was dus dat vond ik wel oké. Maar de dag daarna ging mijn vrouw extra vroeg brokjes verdienen. Dat ze zo vroeg ging, kwam omdat ze de sneeuwstorm voor wilde zijn. Dat is gelukt maar ik moet nog wel zeggen dat ik dacht: sneeuwstorm??? Dat ken ik helemaal niet maar nu snap ik wat ze bedoelde. Toen ze weg was, kwam er veel sneeuw en alles waaide om het huis. Er tegenaan, erop, ernaast…echt overal was sneeuw. Waar je ook keek, alles wat wit en nog meer wit. Mijn man was thuis en die heeft met zo’n meetding gekeken hoeveel sneeuw er in een paar uur gekomen was. Nou, dat was behoorlijk veel. Omdat het zo hard erbij waaide, lag er zelfs sneeuw in onze ren! Nou ja zeg…dat kan toch eigenlijk echt niet.

Poezels

Onze zwarte buurpoes vindt sneeuw denk ik niet zo erg want ik zie haar iedere dag toch minstens twee keer voorbijkomen. Ik moet wel zeggen dat ze wel wat harder loopt dan anders en soms zelfs wel eens rent dus misschien vindt zij het ook te koud aan de pootjes. Er is wel een dingetje dat me ineens opviel…ik denk dus dat het twee verschillende poezels zijn! De ene dag komt er namelijk eentje die precies op Dropje lijkt (ze is het niet hoor want zij zit lekker warm binnen, gewoon samen met Molly op zolder want dat vinden zij het fijnste) en de andere dag kwam er eentje die een stuk groter is. Als ze nu eens een keer tegelijk komen, dan weet ik het zeker dat ik me niet vergist heb en dat er daadwerkelijk twee zijn.

Ik ben voordat er sneeuw kwam wel een keertje een van beide in de tuin tegengekomen. Kijk, ik ben een vrij relaxte kater als ik in mijn tuin zit of wandel. Dat betekent dat ik rustig rond sta te snuffelen en allerlei geuren opsnuif in de lucht en sporen zoek in de tuin zelf. Ik was daar dus voordat het niet zo koud was ook mee bezig en lette niet zo goed op wat er om me heen gebeurde. Komt me toch ineens die zwarte buurpoes uit de struik gerend en dook ze zowat bovenop me! Ik denk dat we allebei erg schrokken, ik omdat ik haar niet gehoord had en niet zag aankomen en zij omdat ik ook in de tuin was. Onze man zag het gebeuren en toen zij hem zag, was ze meteen weer weg. Ik moet wel zeggen dat ik toch wel even van de leg was hoor en een beetje in de war van er gebeurde maar we zijn er allebei zonder kleerscheuren (alweer zo’n rare uitdrukking want ik draag toch geen kleren, alleen mijn vacht is prima en die voldoet altijd) vanaf gekomen dus dat scheelt. Ze zat natuurlijk wel in MIJN tuin he….en dan nog ineens uit de struiken komen duiken. Pff…

Lente

Ik hoop dat de lente nu snel komt maar dat kan nog wel even duren zeggen ze. We wachten het af en het komt vanzelf wel goed want dat is nu eenmaal altijd zo met de seizoenen. Die wisselen steeds en na de winter komt er lente en dan zomer. Dat is toch wel bij uitstek mijn meest favoriete seizoen met veel zon en dan kun je fijn buiten slapen en spelen! Denken jullie dat ik vriendjes zou kunnen worden met de zwarte buurpoezels?
Veel knuffels van Lucky

Lucky en het nieuwe jaar

Lieve allemaal, hier ben ik weer maar nu in het nieuwe jaar! Kijk, daar hebben wij katten nu eigenlijk helemaal niks mee met zoiets als een jaarwisseling, tenminste mij boeit het niet zo bovenmatig dat het nu andere cijfers geworden zijn. Daar doen katten niet echt aan.
Maar dat neemt zeker niet weg dat ik iedereen wel de beste voor het nieuwe jaar stuur en veel knuffels geef aan iedereen die dat nodig heeft. Aan mens en dier natuurlijk. Ik hoop dat het nieuwe jaar brengt wat je graag zou willen want dat lijkt me erg fijn persoonlijk.

Krullieland

De jaarwisseling hier vond ik niet heel fijn maar eigenlijk viel het reuze mee met de herrie en zo. Ik hoor vaak van andere kattenvriendjes in Nederland dat er al dagen en soms zelfs weken van tevoren veel knallen van vuurwerk te horen zijn. Daarom vond ik het zo super goed dat Kever er posters voor gemaakt heeft om te vragen of mensen geen vuurwerk doen zodat er geen harde knallen zijn. Nu is dat hier in Krullieland eigenlijk niet echt, want je hoort er niet veel. Dat is overigens alleen maar fijn moet ik zeggen. Dat is best raar als je er over nadenkt want mijn mensen zeggen dat er veel andere mensen spulletjes komen kopen hier voor de jaarwisseling maar zij hoeven dat zelf niet. Ze hebben nu een egelhuis gekocht, dat is een beter idee vonden ze zelf en daar ben ik het zeker ook mee eens. Mijn man moet het alleen nog in elkaar zetten maar het is nu weekend dus dan heeft hij daar prima de tijd voor.

Onrust

Maar goed, op de avond dat het jaar ging wisselen, was ik zelf nogal onrustig. Ik kon niet echt lekker in mijn mandje op de bank liggen en ik stond regelmatig op. Soms om wat te eten maar vooral ook om een rondje te lopen. Ik ben verscheidene keren naar Molly en Dropje gegaan, heb bij Jip gekeken of daar ook alles in orde was en daarna weer terug naar Moos. Die het allemaal wel gezegend vond want hij sliep veel. Nu hoort mijn broer natuurlijk ook slecht dus hij reageerde niet eens op een knal hier of daar. Toen de klok 12 uur sloeg, was er vuurwerk bij de buren. Dat vond ik teveel en ik ben toen onder het kleed dat op tafel ligt gekropen. Mijn man was bij ons en Moos sliep rustig verder en na een half uurtje was het gelukkig op. Ik hoop dat Mogwli, dat is de buurhond, ook gewoon binnen was toen er vuurwerk kwam en zijn pootjes op zijn oren gehouden heeft. Er was niet eens super veel herrie maar ik houd er echt niet van.
Toen het stil werd, ben ik weer in mijn mandje gekropen en kon ik lekker slapen want stil is hier ook echt stil. Tot de dag erna toen er andere cijfers gekomen waren. Die dag was er een heel harde en koude wind. Ik ben heel eventjes naar buiten gegaan maar daar had ik het snel gezien. Een nieuw jaar betekent duidelijk niet altijd beter weer weet ik nu. Mijn man had de vuurpijlen die door de harde woei in onze tuin gekomen waren allemaal opgeruimd zodat het veilig is maar ik vond er weinig aan om buiten te lopen. Dus ik weer naar binnen. Het was verder wel rustig maar af en toe hoorden we de wind heel goed, dan lijkt het wel alsof deze hard gilt. Kennen jullie dat geluid ook? Het waait dan tegen de deur en ramen aan en dan krijg je dat geluid. En diezelfde avond schrok ik nog een keer want toen kwam er hagel en het nieuwe jaar bracht nog wat anders mee ook. Sneeuw!

Sneeuw

Nu ken ik wel sneeuw hoor maar daar ga ik niet in lopen. Ik kijk wel als er dikke witte vlokken vallen want dan komt de tuin er ineens heel anders uit te zien. Het sneeuwt nu ik deze blog maak nog altijd. De auto is ineens anders van kleur, buurpoes komt niet maar er zijn wel veel vogels. Die hebben ook extra eten gehad nu. Dat is dan wel weer fijn om te zien maar dat alles nu wit is, is speciaal.
De postbode heeft normaal een gele jas aan, nu was ze helemaal wit! Dat is echt wel raar want het was dezelfde mevrouw als altijd maar dan toch anders. Daar moet ik over nadenken dus ik ga maar in mijn mandje of korfje liggen. Dan lig ik veilig dicht bij mijn broer Moos en kunnen we samen af en toe naar buiten kijken. Lekker warm binnen is het beste hoor. Ik hoop dat alle andere poezels ook binnen zijn nu. En alle konijntjes ook. Jip vindt het binnen in elk geval heerlijk en ze komt soms in de gang en ze speelt veel. Dat kunnen we horen want ze heeft een bal met een rammelding erin. Blij dat zij nu ook binnen is met dit weer.

Zo, het nieuwe jaar heeft al bijzondere dingen gebracht. Ik heb in het oude jaar nog wel wat spannends meegemaakt trouwens maar daar zal ik volgende keer over vertellen. Veel knuffels van ons allemaal, voor iedereen en speciaal voor de mensen die het extra nodig hebben.

Lucky

PS de foto waarop ik op de vensterbank naar de sneeuw kijk is van vorig jaar. Dat kun je zien aan de struik achterin want die is er nu niet meer. Maar verder is het nu net zo wit als toen.

Lucky over de gezelligheid thuis

Hoi allemaal, als jullie dit lezen is het al een heel eind richting Kerst. En ik moet zeggen, ik vind het wel wat deze tijd van het jaar. Kijk, dat het buiten kouder en natter is dat hoeft voor mij dan niet per se maar ik vind het wel gezellig dat er nu veel lichtjes zijn en dat het buiten super druk is met vogels die voer komen eten.

Vorige keer had ik toch verteld van die muis bij de vetbolletjes? Het moet hier niet gekker worden want we krijgen momenteel echt vreemde vogels op bezoek. Vogels bestaan in allerlei soorten en maten heeft mijn vrouw uitgelegd, net zoals dat je ook verschillende katten hebt. We hebben nu een vogel gezien met een rode buik en die was aanzienlijk groter dan de meeste vogels die hier komen. Het is een specht weten we nu, we hebben het opgezocht met behulp van Google.
Die kunnen ook heel hard op bomen en zo timmeren met hun snavel dus een vetbol blijkt geen probleem voor ze te zijn. Wij vonden het bijzonder in ieder geval.

Oppas

Ik had toch verteld dat mijn mensen een paar dagen weg zouden gaan he? Nou, we zagen er wel een beetje tegenop en zij zelf ook maar het is allemaal goed gegaan gelukkig. Wij hebben netjes op het huis gepast en goed gekeken of het allemaal in orde was maar op de zondag dat ze er niet waren, kwam er iemand naar ons kijken. Kijk, als de bel gaat dan schrikken we dus en schieten we weg. Moos meestal naar de kelder of naar de kamer waar de laptop staat en ik ga dan naar boven, want bij Molly en Dropje is het veilig en dan zijn we Saame. Maar nu was het anders. Er kwam iemand die we al kennen en vaker gezien hebben en dat is de vrouw van mijn zusje Ginger. Als zij komt, heeft ze vaak snoepjes bij zich en krijgen we knuffels dus dat is prettig.
Omdat ze nu niet hoefde aan te bellen maar de sleutel van de deur had gekregen van onze mensen, schrokken we niet zo erg en ze zag zelfs nog een zwart staartje en witte pootjes boven weg schieten, dat was Molly. Dat is op zich al heel bijzonder want zij laat zich niet vaak zien aan andere mensen, zeg maar gerust eigenlijk nooit. Maar goed, ineens stond onze oppasmevrouw binnen en dat was niet erg want toen we haar hoorden in de keuken, zijn Moos en ik er meteen daar naartoe gegaan want we kregen lekkers. Jullie kunnen op de foto zien dat we daar samen (want samen sta je per slot van rekening sterk) op staan te wachten. Dat hebben we heel netjes gedaan en onze mensen kregen de foto en waren supertrots op ons dat we het zo goed deden.

Thuis

Nadat we ons te goed hadden gedaan aan het lekkere voer, zijn we allebei in een mandje van de krabpaal gaan slapen en daar heb ik nog knuffels gekregen ook. Dat staat op een filmpje, dat proberen we er de volgende keer bij te doen. En we kregen sowieso allebei aai over onze bol, dat vinden we altijd prettig. Onze mensen vinden het fijn dat we het zo goed gedaan hebben toen ze er niet waren maar ze zeggen nu dat ze het zo nog wel eens kunnen doen. Dat hoeft dan weer niet per se van ons want we vinden het toch nog gewoon het fijnste als ze er wel zijn. Ook al ging het heel goed en was de mevrouw van Ginger heel lief voor ons. Ze heeft zelfs onze bakken nog uitgeschept, dat is toch geweldig want er gaat niks boven een frisse kattenbak natuurlijk.
Met Kerst zijn we hier gezellig allemaal samen thuis. We wensen iedereen heel fijne kerstdagen en het maakt niet uit hoe je het doet, of je het viert of er gewoon niks aan doet maar zorg ervoor dat het gezellig wordt en zoveel mogelijk Saame, want dat is het beste van allemaal. We hopen dat er nergens harde knallen van het vuurwerk komen de week daarna en we wensen iedereen alle goeds voor het nieuwe jaar! Knuffels van ons, namens
Lucky