Categorie archieven: Lucky

Lucky over de buurpoezels

Hoi lieve allemaal in het nieuwe jaar, we zijn inmiddels weer van de sneeuw verlost hier. Ik noem het maar zo want om eerlijk te zijn vond ik er echt niet veel aan.

Er kwamen wel heel veel vogels hier tot groot genoegen van mijn broer Moos maar dat witte spul is zo koud aan de pootjes dat ik niet eens meer naar buiten ben geweest. Ik heb één keer de stoute schoenen aangetrokken (zo heet dat nu eenmaal, maar ik draag uiteraard geen schoenen, hoewel snowboots me toch wel aantrekkelijk leken) en ben naar buiten geglipt. Maar toen moest ik door een dun laagje sneeuw terug naar mijn ren en dat vond ik niet echt aangenaam. Inmiddels is mijn tuin weer gewoon groen en bruin en is er geen witte laag meer.

Wit

Het gekke was dat die witte laag op een dag ineens ook weg was dus dat vond ik wel oké. Maar de dag daarna ging mijn vrouw extra vroeg brokjes verdienen. Dat ze zo vroeg ging, kwam omdat ze de sneeuwstorm voor wilde zijn. Dat is gelukt maar ik moet nog wel zeggen dat ik dacht: sneeuwstorm??? Dat ken ik helemaal niet maar nu snap ik wat ze bedoelde. Toen ze weg was, kwam er veel sneeuw en alles waaide om het huis. Er tegenaan, erop, ernaast…echt overal was sneeuw. Waar je ook keek, alles wat wit en nog meer wit. Mijn man was thuis en die heeft met zo’n meetding gekeken hoeveel sneeuw er in een paar uur gekomen was. Nou, dat was behoorlijk veel. Omdat het zo hard erbij waaide, lag er zelfs sneeuw in onze ren! Nou ja zeg…dat kan toch eigenlijk echt niet.

Poezels

Onze zwarte buurpoes vindt sneeuw denk ik niet zo erg want ik zie haar iedere dag toch minstens twee keer voorbijkomen. Ik moet wel zeggen dat ze wel wat harder loopt dan anders en soms zelfs wel eens rent dus misschien vindt zij het ook te koud aan de pootjes. Er is wel een dingetje dat me ineens opviel…ik denk dus dat het twee verschillende poezels zijn! De ene dag komt er namelijk eentje die precies op Dropje lijkt (ze is het niet hoor want zij zit lekker warm binnen, gewoon samen met Molly op zolder want dat vinden zij het fijnste) en de andere dag kwam er eentje die een stuk groter is. Als ze nu eens een keer tegelijk komen, dan weet ik het zeker dat ik me niet vergist heb en dat er daadwerkelijk twee zijn.

Ik ben voordat er sneeuw kwam wel een keertje een van beide in de tuin tegengekomen. Kijk, ik ben een vrij relaxte kater als ik in mijn tuin zit of wandel. Dat betekent dat ik rustig rond sta te snuffelen en allerlei geuren opsnuif in de lucht en sporen zoek in de tuin zelf. Ik was daar dus voordat het niet zo koud was ook mee bezig en lette niet zo goed op wat er om me heen gebeurde. Komt me toch ineens die zwarte buurpoes uit de struik gerend en dook ze zowat bovenop me! Ik denk dat we allebei erg schrokken, ik omdat ik haar niet gehoord had en niet zag aankomen en zij omdat ik ook in de tuin was. Onze man zag het gebeuren en toen zij hem zag, was ze meteen weer weg. Ik moet wel zeggen dat ik toch wel even van de leg was hoor en een beetje in de war van er gebeurde maar we zijn er allebei zonder kleerscheuren (alweer zo’n rare uitdrukking want ik draag toch geen kleren, alleen mijn vacht is prima en die voldoet altijd) vanaf gekomen dus dat scheelt. Ze zat natuurlijk wel in MIJN tuin he….en dan nog ineens uit de struiken komen duiken. Pff…

Lente

Ik hoop dat de lente nu snel komt maar dat kan nog wel even duren zeggen ze. We wachten het af en het komt vanzelf wel goed want dat is nu eenmaal altijd zo met de seizoenen. Die wisselen steeds en na de winter komt er lente en dan zomer. Dat is toch wel bij uitstek mijn meest favoriete seizoen met veel zon en dan kun je fijn buiten slapen en spelen! Denken jullie dat ik vriendjes zou kunnen worden met de zwarte buurpoezels?
Veel knuffels van Lucky

Lucky en het nieuwe jaar

Lieve allemaal, hier ben ik weer maar nu in het nieuwe jaar! Kijk, daar hebben wij katten nu eigenlijk helemaal niks mee met zoiets als een jaarwisseling, tenminste mij boeit het niet zo bovenmatig dat het nu andere cijfers geworden zijn. Daar doen katten niet echt aan.
Maar dat neemt zeker niet weg dat ik iedereen wel de beste voor het nieuwe jaar stuur en veel knuffels geef aan iedereen die dat nodig heeft. Aan mens en dier natuurlijk. Ik hoop dat het nieuwe jaar brengt wat je graag zou willen want dat lijkt me erg fijn persoonlijk.

Krullieland

De jaarwisseling hier vond ik niet heel fijn maar eigenlijk viel het reuze mee met de herrie en zo. Ik hoor vaak van andere kattenvriendjes in Nederland dat er al dagen en soms zelfs weken van tevoren veel knallen van vuurwerk te horen zijn. Daarom vond ik het zo super goed dat Kever er posters voor gemaakt heeft om te vragen of mensen geen vuurwerk doen zodat er geen harde knallen zijn. Nu is dat hier in Krullieland eigenlijk niet echt, want je hoort er niet veel. Dat is overigens alleen maar fijn moet ik zeggen. Dat is best raar als je er over nadenkt want mijn mensen zeggen dat er veel andere mensen spulletjes komen kopen hier voor de jaarwisseling maar zij hoeven dat zelf niet. Ze hebben nu een egelhuis gekocht, dat is een beter idee vonden ze zelf en daar ben ik het zeker ook mee eens. Mijn man moet het alleen nog in elkaar zetten maar het is nu weekend dus dan heeft hij daar prima de tijd voor.

Onrust

Maar goed, op de avond dat het jaar ging wisselen, was ik zelf nogal onrustig. Ik kon niet echt lekker in mijn mandje op de bank liggen en ik stond regelmatig op. Soms om wat te eten maar vooral ook om een rondje te lopen. Ik ben verscheidene keren naar Molly en Dropje gegaan, heb bij Jip gekeken of daar ook alles in orde was en daarna weer terug naar Moos. Die het allemaal wel gezegend vond want hij sliep veel. Nu hoort mijn broer natuurlijk ook slecht dus hij reageerde niet eens op een knal hier of daar. Toen de klok 12 uur sloeg, was er vuurwerk bij de buren. Dat vond ik teveel en ik ben toen onder het kleed dat op tafel ligt gekropen. Mijn man was bij ons en Moos sliep rustig verder en na een half uurtje was het gelukkig op. Ik hoop dat Mogwli, dat is de buurhond, ook gewoon binnen was toen er vuurwerk kwam en zijn pootjes op zijn oren gehouden heeft. Er was niet eens super veel herrie maar ik houd er echt niet van.
Toen het stil werd, ben ik weer in mijn mandje gekropen en kon ik lekker slapen want stil is hier ook echt stil. Tot de dag erna toen er andere cijfers gekomen waren. Die dag was er een heel harde en koude wind. Ik ben heel eventjes naar buiten gegaan maar daar had ik het snel gezien. Een nieuw jaar betekent duidelijk niet altijd beter weer weet ik nu. Mijn man had de vuurpijlen die door de harde woei in onze tuin gekomen waren allemaal opgeruimd zodat het veilig is maar ik vond er weinig aan om buiten te lopen. Dus ik weer naar binnen. Het was verder wel rustig maar af en toe hoorden we de wind heel goed, dan lijkt het wel alsof deze hard gilt. Kennen jullie dat geluid ook? Het waait dan tegen de deur en ramen aan en dan krijg je dat geluid. En diezelfde avond schrok ik nog een keer want toen kwam er hagel en het nieuwe jaar bracht nog wat anders mee ook. Sneeuw!

Sneeuw

Nu ken ik wel sneeuw hoor maar daar ga ik niet in lopen. Ik kijk wel als er dikke witte vlokken vallen want dan komt de tuin er ineens heel anders uit te zien. Het sneeuwt nu ik deze blog maak nog altijd. De auto is ineens anders van kleur, buurpoes komt niet maar er zijn wel veel vogels. Die hebben ook extra eten gehad nu. Dat is dan wel weer fijn om te zien maar dat alles nu wit is, is speciaal.
De postbode heeft normaal een gele jas aan, nu was ze helemaal wit! Dat is echt wel raar want het was dezelfde mevrouw als altijd maar dan toch anders. Daar moet ik over nadenken dus ik ga maar in mijn mandje of korfje liggen. Dan lig ik veilig dicht bij mijn broer Moos en kunnen we samen af en toe naar buiten kijken. Lekker warm binnen is het beste hoor. Ik hoop dat alle andere poezels ook binnen zijn nu. En alle konijntjes ook. Jip vindt het binnen in elk geval heerlijk en ze komt soms in de gang en ze speelt veel. Dat kunnen we horen want ze heeft een bal met een rammelding erin. Blij dat zij nu ook binnen is met dit weer.

Zo, het nieuwe jaar heeft al bijzondere dingen gebracht. Ik heb in het oude jaar nog wel wat spannends meegemaakt trouwens maar daar zal ik volgende keer over vertellen. Veel knuffels van ons allemaal, voor iedereen en speciaal voor de mensen die het extra nodig hebben.

Lucky

PS de foto waarop ik op de vensterbank naar de sneeuw kijk is van vorig jaar. Dat kun je zien aan de struik achterin want die is er nu niet meer. Maar verder is het nu net zo wit als toen.

Lucky over de gezelligheid thuis

Hoi allemaal, als jullie dit lezen is het al een heel eind richting Kerst. En ik moet zeggen, ik vind het wel wat deze tijd van het jaar. Kijk, dat het buiten kouder en natter is dat hoeft voor mij dan niet per se maar ik vind het wel gezellig dat er nu veel lichtjes zijn en dat het buiten super druk is met vogels die voer komen eten.

Vorige keer had ik toch verteld van die muis bij de vetbolletjes? Het moet hier niet gekker worden want we krijgen momenteel echt vreemde vogels op bezoek. Vogels bestaan in allerlei soorten en maten heeft mijn vrouw uitgelegd, net zoals dat je ook verschillende katten hebt. We hebben nu een vogel gezien met een rode buik en die was aanzienlijk groter dan de meeste vogels die hier komen. Het is een specht weten we nu, we hebben het opgezocht met behulp van Google.
Die kunnen ook heel hard op bomen en zo timmeren met hun snavel dus een vetbol blijkt geen probleem voor ze te zijn. Wij vonden het bijzonder in ieder geval.

Oppas

Ik had toch verteld dat mijn mensen een paar dagen weg zouden gaan he? Nou, we zagen er wel een beetje tegenop en zij zelf ook maar het is allemaal goed gegaan gelukkig. Wij hebben netjes op het huis gepast en goed gekeken of het allemaal in orde was maar op de zondag dat ze er niet waren, kwam er iemand naar ons kijken. Kijk, als de bel gaat dan schrikken we dus en schieten we weg. Moos meestal naar de kelder of naar de kamer waar de laptop staat en ik ga dan naar boven, want bij Molly en Dropje is het veilig en dan zijn we Saame. Maar nu was het anders. Er kwam iemand die we al kennen en vaker gezien hebben en dat is de vrouw van mijn zusje Ginger. Als zij komt, heeft ze vaak snoepjes bij zich en krijgen we knuffels dus dat is prettig.
Omdat ze nu niet hoefde aan te bellen maar de sleutel van de deur had gekregen van onze mensen, schrokken we niet zo erg en ze zag zelfs nog een zwart staartje en witte pootjes boven weg schieten, dat was Molly. Dat is op zich al heel bijzonder want zij laat zich niet vaak zien aan andere mensen, zeg maar gerust eigenlijk nooit. Maar goed, ineens stond onze oppasmevrouw binnen en dat was niet erg want toen we haar hoorden in de keuken, zijn Moos en ik er meteen daar naartoe gegaan want we kregen lekkers. Jullie kunnen op de foto zien dat we daar samen (want samen sta je per slot van rekening sterk) op staan te wachten. Dat hebben we heel netjes gedaan en onze mensen kregen de foto en waren supertrots op ons dat we het zo goed deden.

Thuis

Nadat we ons te goed hadden gedaan aan het lekkere voer, zijn we allebei in een mandje van de krabpaal gaan slapen en daar heb ik nog knuffels gekregen ook. Dat staat op een filmpje, dat proberen we er de volgende keer bij te doen. En we kregen sowieso allebei aai over onze bol, dat vinden we altijd prettig. Onze mensen vinden het fijn dat we het zo goed gedaan hebben toen ze er niet waren maar ze zeggen nu dat ze het zo nog wel eens kunnen doen. Dat hoeft dan weer niet per se van ons want we vinden het toch nog gewoon het fijnste als ze er wel zijn. Ook al ging het heel goed en was de mevrouw van Ginger heel lief voor ons. Ze heeft zelfs onze bakken nog uitgeschept, dat is toch geweldig want er gaat niks boven een frisse kattenbak natuurlijk.
Met Kerst zijn we hier gezellig allemaal samen thuis. We wensen iedereen heel fijne kerstdagen en het maakt niet uit hoe je het doet, of je het viert of er gewoon niks aan doet maar zorg ervoor dat het gezellig wordt en zoveel mogelijk Saame, want dat is het beste van allemaal. We hopen dat er nergens harde knallen van het vuurwerk komen de week daarna en we wensen iedereen alle goeds voor het nieuwe jaar! Knuffels van ons, namens
Lucky

Lucky over een nieuwe deur en over EEEK

Hoi lieve allemaal, daar ben ik weer. Inmiddels is de nieuwe deur er al twee weken maar jullie kunnen denk ik al wel raden wat ik van het luikje vind. Ik vind het dus gewoon net als in Nederland drie keer niks. Ik zit er met regelmaat voor en dan zeggen mijn mensen dat ik mijn snuit er tegenaan moet duwen maar ik doe dat dus niet. Ik vind dat te moeilijk en ook aan Moos lijkt het luikje niet besteed te zijn. Ik kan wel goed door het luik heen naar de vogels kijken, dus dat is wel een pluspunt. Ik ben er wel een paar keer al doorheen gegaan maar dan met hulp van mijn mensen. Alleen doe ik het niet en ik wilde helaas ook even niet stilzitten voor een foto waarbij ik voor de deur zit. Maar dat komt nog wel een keer.

Deur

Het was me trouwens wel wat toen die meneer kwam om de nieuwe deur in huis te maken. Hij was er al heel vroeg, het was zelfs nog donker. We hadden al wel lekkers gekregen dus dat scheelt maar zo vroeg de bel, dat zijn we niet gewend. Moos en ik stoven meteen alle kanten op, dat wil zeggen dat ik naar boven ging om veilig bij Dropje en Molly te gaan liggen en Moos dook de kelder in. Dat is zijn veilige plek zeg maar.
De deurenmeneer ging eerst de oude deur eruit halen en omdat mijn mensen bang waren dat we zouden ontsnappen, hadden ze de deur van de ren dichtgemaakt. Aan de andere kant zit de voordeur van het huis dus kreeg de vreemde meneer de sleutel van hen zodat hij niet steeds hoefde aan te bellen want juist daar schrikken we steeds zo van.
Maar goed, ik dus op zolder bij Dropje en Molly met de deur dicht. Dat was niet zo erg tot het moment dat ik begon te miauwen en mijn vrouw de deur weer open deed. Ik eruit en meteen op een draf naar beneden toe. Maar ik had me een beetje vergist want de nieuwe deur was al wel klaar maar die vreemde meneer was er nog steeds. Nu vond hij katten wel leuk en hij praatte zachtjes tegen me maar ik vond het wel erg spannend. Toen hij even naar zijn grote bus ging om iets te halen, hield mijn vrouw het luikje voor me open en ben ik er eventjes doorheen gesprongen maar ik kwam ook snel weer binnen.

Toen de meneer eindelijk naar huis ging, kwamen Moos en ik snel kijken en hebben we alle nieuwigheden natuurlijk uitgebreid besnuffeld. Dat hoort gewoon zo als je wat nieuws in huis gekregen hebt. Dat doen we met spulletjes die voor ons bedoeld zijn maar zeker ook met andere dingen hoor. Ik blijf gewoon altijd Lucky de verkenner en Moos helpt me daar tegenwoordig heel goed bij.
En eerlijk is eerlijk, de deur zit er mooi uit en we kunnen nu dus door zowel het glas als door het luikje vogels kijken. Maar erdoorheen gaan… mijn ding gaat het nooit worden. Dus heeft mijn man maar besloten om er weer wat onder te zetten zoals we eerst ook hadden. Dat werkt gewoon het beste maar hij doet dat alleen als het warmer weer wordt dus we moeten nog even wachten. Moos vindt het momenteel buiten totaal niet interessant en die wil het liefste binnen liggen dus hij kan me ook niet voordoen hoe het moet. Ik zal Drop nog eens vragen hoe zij het ook altijd weer deed.

EEEEKKKK

Nu is er buiten wel iets bijzonders gebeurd pas. Het heeft weer met Muisbezorgd te maken denk ik. Nu Japie geblogd heeft dat het muizenfestijn bij hem op zolder rustig geworden is en er (waarschijnlijk) niet meer zoveel zijn, heeft hij ze denk ik deze kant op gestuurd. Dat is best een aanzienlijke reis voor zo’n kleine muis maar het is ze gelukt. Mijn vrouw zat aan de laptop en ik lag bij haar op het bureau. Tot dusver niks bijzonders natuurlijk want als het ff kan doe ik dat gewoon iedere dag. Ik lag een beetje te doezelen en keek af en toe naar buiten en ineens riep mijn vrouw EEEEKKKK. Ik dacht nog, ze ziet een spin of zo…daar kan ik wel wat mee. Maar nee, er zat een heel dapper muisje op de koker met vetbollen. Die voor de vogels zijn eigenlijk maar ja, die muis had immers ook trek.
Dus wat doe je dan als ware huis- en tuinkater die gewoon binnen zit en niet eens naar buiten wil? Lekker gezellig mekkeren tegen muisje. Waarbij we ons wel afvroegen hoe hij het voor elkaar kreeg om van het lekkere vetbolletje te snoepen. De koker was er een paar dagen eerder afgevallen maar daarvan verdenken we een grote ekstervogel die er tegenaan gevlogen is. Daarna hadden mijn mensen de koker wat verder in de boom gehangen, op een dikkere tak. Daardoor kan muis er nu ook bij. Die service van Muisbezorgd is toch ongekend zeg, als ze hun levende voorraad zo snel deze kant op sturen. Muis nam een hapje uit de bolletjes en ging ermee op een tak zitten om het op te peuzelen. En toen gebeurde het…zwarte buurpoes kwam in de tuin en jawel hoor, ze klom in de boom. Ik denk niet dat ze muisje te pakken gekregen heeft (het was trouwens een aanzienlijk grotere dan de muis die ik pas als speelgoed gevonden had) want later bleef ze maar rond een hoopje takken snuffelen en kijken waar het beestje gebleven kon zijn. Ik zit daar ook regelmatig dus ik denk dat ze daar hun veilige verstopplekje hebben. Jaja, of het heel veilig voor ze is waag ik te betwijfelen nu ook buurpoes deze plek ontdekt heeft. Zij bewaakt onze tuin duidelijk ook heel goed, dat blijkt wel.

Veel knuffels van Lucky

PS als ik dit schrijf is het Sinterklaasdag. De post heeft net wat gebracht en er schijnt wat voor ons in te zitten. Ik denk dat de postmevrouw stiekem een Hulppietje is…wat denken jullie?

Lucky over thuis zijn of weggaan

Hoi lieve vriendjes, de afgelopen weken heb ik niet zoveel beleefd maar om eerlijk te zijn, het is veel kouder geworden buiten dus ik blijf lekker binnen. Ik ga lekker in mijn mand op de bank liggen of in de hangmat omdat die tegen de warme plaat aan hangt. Ik kan vanuit mijn mand ook vogels zien dus dat is prima.
Ik tetter tegen de vogels maar dat doe ik best zachtjes. Dit in tegenstelling tot Moos die er een heel spektakel van maakt als hij een vogel ziet. Nu ja, er zitten er momenteel ook erg veel in allerlei soorten en maten dus we hebben volop vogel TV. Dat is enorm leuk moet ik toegeven. Daar krijg je als katermans niet snel genoeg van hoor.

Samen

Deze keer wil ik het wel eens hebben over samen of alleen thuis zijn. Ik ben niet zo van het filosofische en ik denk niet altijd even lang over bepaalde dingen na, ik ben vooral van het doen. Zeg maar als de deur open gaat of staat, dan ga ik gewoon naar buiten en hoef daar niet zo over na te denken. Maar soms denk je wel eens aan bepaalde dingen omdat je ze moeilijk vindt of omdat je er een leuke oplossing voor wilt vinden. Zo is dat ook met samen zijn en dan vooral met mijn mensen.
Kijk, als onze mensen weggaan, dan zijn we nooit echt alleen want we hebben altijd elkaar
nog. Als ik bij een ander wil zijn ga ik gewoon bij Molly of Dropje liggen of ik blijf gezellig samen met Moos in de kamer. Dat is altijd prettig want dan weet je dat je nooit alleen bent. Ik kijk ook regelmatig naar Jip en steek rustig mijn snuit in haar ren, dat vinden we allebei prima.
Nu moeten onze mensen nog wel eens weg, meestal is dat om brokjes te verdienen en dat is uiteraard erg belangrijk. Stel je toch eens voor dat ze dat niet meer zouden doen, wat moeten wij dan eten en erger nog: waar zouden onze snekkies en het natvoer dan nog te vinden zijn? Ik heb als kitten honger gehad dus ik vind het wel belangrijk dat er altijd wat te eten is. Daar zorgen onze mensen voor want ze weten dat ik anders in de stress schiet en dat is natuurlijk ook niet zo goed. Ik geef het altijd op tijd aan als ik wat wil, Moos doet dat ook dus met samenwerken bereiken we al snel ons doel en krijgen we wat lekkers. Zeker als we het bij mijn vrouw proberen want die kan er niet zo goed tegen als je je kopje schuin houdt en een beetje zielig doet.
Let wel: zielig doen hoor want we zijn zeker niet zielig.

Thuis

Maar goed, over dat thuis zijn of weggaan. Daar heb ik eens over nagedacht en bij mijn mensen aangegeven dat ik het fijner vind als ze thuis blijven. Dat geeft me een rustig gevoel en dan kan ik het lekkerste slapen als ik weet dat zij er zijn. Mijn mensen hebben er ook over nagedacht en ze proberen nu om zoveel mogelijk brokjes te verdienen op een manier dat ze ook regelmatig thuis zijn en dat wij lekker bij hen kunnen liggen, kunnen knuffelen en een aai (bij voorkeur meer dan eentje natuurlijk) krijgen. Mijn man gaat vroeg weg en komt vroeg thuis, mijn vrouw doet dat dan laat en ze proberen ook om bepaalde dagen gewoon thuis te zijn. Dan gaat er eentje werken en is de ander thuis en ik moet zeggen dat ik dat erg prettig vind hoor. Dan zijn we gewoon altijd met een van onze mensen samen.
Soms zijn ze wel allebei weg maar we hoeven dan nooit zo heel lang te wachten tot er weer iemand thuis is. En als ze dan thuiskomen, staan wij natuurlijk meteen bij de deur. Omdat het nu koud is, schiet ik niet meteen als een raket naar buiten hoor. Dat bewaar ik wel weer als het voorjaar wordt of zomer is. Ze vinden het fijn als wij naar de deur komen om ze te begroeten dus dan doen we dat ook. Molly doet dat ook op haar manier: ze blijft boven aan de trap staan en gaat gezellig miauwen.
Nu hebben ze hier gezegd dat ze over een paar weekjes een paar dagen weg gaan. Dan zijn wij dus alleen maar dan toch ook weer samen thuis zeg maar. Er komt iemand om ons te verzorgen en die kennen we goed, die brengt vaak snacks mee dus dat is natuurlijk prima. We gaan zien wat het wordt maar we hebben er het volste vertrouwen in dat het goed komt. En als we veel slapen, dan duurt de tijd dat onze mensen weg zijn, niet zo lang. Dat voelt dan gewoon aan alsof het snel gaat en dan zijn ze zo weer thuis. Wat we ook het fijnste van allemaal vinden natuurlijk!

Knuffels van Lucky

PS als jullie mijn verhaal kunnen lezen, is er hier iemand om een nieuwe deur te maken. Jullie weten wel, die deur waar dat kattenluik in komt te zitten. Ben benieuwd wat dat wordt maar ik laat me pas zien als ze weer weg zijn hoor. Eerder hoeft niet zo als ze daar met al dat gereedschap en die grote deur aan de slag zijn. Wordt vervolgd.