Hallo lieve vriendjes, hier is Lucky alweer. Soms gaat het zo snel dat er weer een nieuwe blog gemaakt moet worden dat ik het bijna niet meer bijhoud. Maar het is wel altijd gezellig om te doen dus ook nu ben ik er weer. Ik had nog beloofd om verder te vertellen over het kattenluik dat we nu hebben dus bij deze.
Luik
Nou, laten we eens beginnen bij het begin. Zoals jullie allang weten zijn zowel Moos als ik geen fan om zelf door het kattenluik heen te gaan. Nadat we heel vaak voor het luikje zijn gaan zitten en onze meest zielige snuit getrokken hebben, uiteraard in combinatie met een zo mogelijk nog zieligere miauw, hebben we het voor elkaar gekregen dat onze mensen de deur open zetten of alleen het luikje. Kijk, als het heel mooi weer is dan is het geen probleem dat de achterdeur van het huis helemaal open staat.
Binnen regenen kan het niet maar het is vooral voor de temperatuur dat het niet kan. Als de zon niet zo heel hard schijnt wordt het binnen sneller koud en mag de deur niet helemaal open. Dat vinden wij anders daarna ook niet prettig als het binnen koud is en we willen slapen. Daarvoor hebben we dus dat luik gekregen en ook dat we zelf naar buiten kunnen gaan als onze mensen er niet zijn.
Open
Maar goed, met mooi weer kan de deur dus open. Dan kunnen we gezellig binnen of buiten gaan zitten, net waar we dan het meeste zin in hebben natuurlijk. Geen probleem maar wat doe je dan als kater zijnde als je mensen niet thuis zijn en de deur op slot moet? Daarvoor krijg je dan dus dat speciale luik. Dat we niet leuk vinden en ook wel ingewikkeld trouwens. Als ik ervoor sta en met mijn poot probeer het luik te openen, dan klinkt het net als de bus waar de postmevrouw brieven en kaarten in steekt maar veel verder kom ik dan niet. Letterlijk en figuurlijk dus echt niet.
Mijn mensen hebben uitgelegd dat ik dan eerst mijn snuit er tegenaan moet duwen maar eerlijk gezegd, dat lukt me gewoonweg niet. Sommige katten schijnen dat heel snel te kunnen leren en ook goed te kunnen, maar voor mij is dat duidelijk niet weggelegd.
Maar nu hebben we een oplossing want onze man heeft iets gemaakt van hout. Jullie kunnen op de foto zien dat Moos en ik het nu wel snappen. Het houten ding is zo gemaakt dat het onder de klep van het luikje gezet kan worden. Dit betekent dat het luik op die manier altijd open blijft staan. Dit is gewoon super handig voor ons want nu kunnen we goed naar buiten kijken, de buitenlucht opsnuiven en alles alvast vanaf binnen bekijken. Je wilt als kater/verkenner immers wel weten of alles veilig is, ook als je alleen de ren in gaat. De vogels denken namelijk nog altijd dat de ren een volière is dus die komen we daar ook regelmatig tegen.
Als we naar buiten willen en het houten ding staat onder het klepje is het dus peanuts om buiten en ook weer binnen te komen. Hup, kop erdoor en meteen ons lijf er achteraan en we zijn er al. Dat onze mensen dat nu niet eerder bedacht hebben voor ons, is werkelijk het enige dat ik me afvraag. Ze hadden kennelijk hun hoop op Moos gevestigd dat hij wist hoe het moest, maar helaas lukte het hem ook niet.
Hoe het werkt
De enige die er zelf door weet te komen is trouwens onze zus Dropje. Maar zij wist altijd al hoe het luik werkte, eerlijk is eerlijk. Ze heeft het vaak voorgedaan maar ik blijf het ingewikkeld vinden om het zelf te doen. Met de nieuwe constructie zijn we superblij want nu kunnen we zelf bepalen wanneer we binnen of buiten gaan. Dat is toch geweldig als je van die mensen hebt die met je meedenken en wat leuks en nuttigs voor je maken!
We mogen soms ook buiten als het nog of al donker is en dat is me toch spannend. Af en toe mag ik ook buiten de ren maar niet de hele tijd want dat is niet leuk voor Moos. Ik moet als broer ook solidair met hem zijn natuurlijk en hem niet steeds alleen laten. Saame staan we immers sterk en we zitten nu ook vaak met zijn tweetjes in de ren. Hij vindt het ook erg leuk als het dan donker is en we kunnen het zien als onze mensen met de auto thuis komen. De belangrijkste reden waarom ik soms wat verder de tuin in mag dan hij heeft nu met beweging te maken. Dat heeft de witte jas gezegd omdat die gekke bak waarin ze je wegen van die rare cijfers aangaf. Iets met afvallen zei ze nog maar toen heb ik gebeten en ben ik weer direct in mijn reismand gaan zitten. Dat voelde een stuk veiliger aan moet ik zeggen. Hierover volgende keer meer.
Knuffels van Lucky
We sturen troostknuffels naar de mensen van onze woefer vriend Khumba, die onverwacht een mooie ster geworden is. We zwaaien nu naar hem als het donker is, doen jullie mee?
Hallo lieve vriendjes, als jullie dit lezen ben ik bijna jarig en dat betekent dat mijn zusje Ginger dat ook is. We worden alweer 11 jaar dus sinds een jaar hebben we dubbele cijfers. Dat klinkt best gewichtig maar jullie mogen daarbij wil bedenken dat ik hier nog altijd de jongste, oftewel de Benjamin van het hele stel ben want beide poezendames en ook mijn broer Moos zijn ouder dan ik. Moos niet veel maar toch…nu ja, dat is wat in zijn paspoortje toch staat want misschien is hij in werkelijkheid jonger dan ik. Maar ach, dat maakt allemaal niks uit want je bent gewoon zo oud of jong als je jezelf voelt. Soms voel ik me nog net een kitten en ren ik rondjes door de tuin en het huis dus het maakt niet echt veel uit hoeveel jaren je dan daadwerkelijk bent.
daar hebben ze toch lekkere hapjes, jammie. Mochten jullie mensen ook mee willen komen, dan zorgen we ervoor dat er ook voor hen lekker eten en drinken is natuurlijk. Met warm weer kan de bbq aan maar daar mogen wij als katten niet te dicht bij in de buurt komen want daar kunnen we ons aan branden. Dat geeft niet want dan bakken onze mensen wel wat lekkers en mogen wij mee snoepen. Kunnen we zelf mooi gezellig in de tuin spelen, achter vogeltjes en muisjes aanrennen en lekker in de zon zitten als we moe zijn. Dat is altijd aangenaam om te doen. Komen jullie dan ook op mijn feestje? Dat zou ik super gezellig vinden.
daar in de wei ook meteen mooi gemaaid. Wel handig eigenlijk als mensen daar zo’n dier neerzetten maar ik vind het vooral gezellig.
Hoi lieve vriendjes, hier is Lucky weer. Ik moet zeggen dat ik momenteel lekker in mijn vel zit nu het een stuk beter weer is. Ik mag en kan ook weer buiten en als het zonnetje dan schijnt, ben ik absoluut in mijn element.
Plankje
zat lekker in de ren van het zonnetje te genieten dus ik wilde niet naar binnen. Ze zeiden nog iets van dat ik dan de hele dag buiten zat als de deur dicht ging en dat ze de trein moesten halen (geen idee waarom ze die halen want ik heb het ding hier nog nooit gezien). Het luik bleek de enige oplossing maar het is nog niet helemaal goed wat ze nu gemaakt hebben.
Hoi lieve vriendjes, dit is alweer blog nummer 40 vanuit Krullieland! Dat zijn er al best veel, vinden jullie niet? Terwijl ik aan de laptop zit samen met mijn vrouw kijken we ook regelmatig naar buiten want het is werkelijk een vogelfeest in de tuin.
toch nog steeds heel gezellig met allerlei vogels in alle soorten en maten hier in de tuin (en ze komen ook nog altijd in de kattenren trouwens dus dat die lijkt af en toe op een vogel volière) en we hebben aardig wat te kijken. Afgelopen weekend was het heel mooi en zonnig weer en ik ben uren in de tuin geweest. Mijn mensen weten nu ook waar ik naartoe ga want de buren van de buren hebben kipjes…tja, die wil ik natuurlijk wel even goed zien, bij voorkeur dagelijks.
Jullie kunnen op de foto’s zien hoe ik dat gedaan heb. Ik moet er toch immers voor zorgen dat ook Jip veilig zit en met een gerust konijnenhartje weer daar kan wonen? Dat doe je gewoon als grote kattenbroer. Mijn mensen vonden het maar raar geloof ik wat ik deed maar ik vind het gewoon heel vanzelfsprekend. Ze moesten wel erg lachen toen ik aan het verkennen was maar ja, je doet dat gewoon, ook voor je konijnenzusje. Zij hoort er per slot van rekening ook gewoon bij en ze is mijn goede vriend. We vinden elkaar aardig en ze is niet bang voor mij, ik doe haar ook zeker geen kwaad en bescherm haar gewoon als het nodig mocht zijn. En als er gevaar voor mij dreigt, dan stampt ze hard op de grond zodat ik weet dat er iets aan de hand, huh poot is.
Het volgende voordeel van hoog zitten is dat je ook naar binnen kunt kijken vanaf die plank in de ren. Dat betekent dat ik zowel binnen als buiten alles in de gaten kan houden. Dat is uiteraard ook belangrijk want je zou anders misschien een keer de snekkies kunnen missen en dat wil ik dus niet. Het zou wat zijn zeg als er snoepjes worden gedeeld en ik mis dat.
Troostknuffels