Hoi lieve allemaal, vonden jullie het ook een fijn feest voor mijn 100ste blog? Wij hebben er in ieder geval wel van genoten dus jullie hopelijk ook. Nu verder met nummer 101 dus.
Dat klinkt toch echt als heel veel. Eerst wil ik de vrouw van Oscar heel veel sterkte wensen nu hij een ster geworden is. Oscar is nu weer bij al zijn vriendjes en zijn meneer waar hij eerst woonde. Het is erg sneu maar hij zal het daar zeker fijn hebben! We sturen uiteraard ook sterkteknuffels aan iedereen die het nodig heeft, mens en dier!
Moos en ik
Vorige keer had ik beloofd wat te vertellen over ballonnen maar dat laat nog even op zich wachten. Mijn man had er eentje aan het buitenhuisje van Molly gemaakt maar ja, zij vond het maar een eng en raar ding en ging er toen niet meer in liggen. Dus de ballon er weer af en nu regent het steeds dus we moeten even wachten voor foto’s. Als ik dan tenminste wel in het huisje ga liggen. Nu ja, een van ons dan toch.
Daarom vertel ik deze keer maar over mijn broer Moos en mezelf. Moos en Dropje keken elkaar toen hij hier nog maar net was, niet echt aan. Ze negeerden elkaar heet dat dan. Dat vonden mijn mensen niet zo erg want dat was best rustig. Dropje vindt vreemde katten (en dan doet het er niet echt toe of ze hier of in een ander huisje wonen) nu eenmaal niet altijd zo leuk. Mij vond ze in het begin ook niet zo aardig maar ik trok me daar weinig van aan en ik was klein dus dat vond ze minder eng. Alleen vindt ze Moos die wel groot is, nu ineens raar en eng dus die twee hebben wel eens ruzie. Dat is niet zo leuk maar het gaat soms ook goed. Dus laten we hopen dat het steeds beter wordt en Moos niet steeds onder de bank duikt als hij haar hoort of ziet.
Schoot
Moos en ik zijn ondertussen dus wel al aardig aan elkaar gewend. Moos heeft sinds een paar dagen ontdekt dat je heel fijn bij je mensen kunt liggen op de bank. Dan kun je mooi op schoot gaan liggen of tegen ze aan en dat doet hij nu ook. Maar ik lig soms ook op de bank en nu doen we dat gewoon met zijn tweetjes. Op de foto kun je dat zien. Ik sta er heel groot op en Moos lijkt kleiner dan ik. Dat is niet zo maar omdat mijn man heel dichtbij mij zat toen hij de foto maakte, lijkt dat nu zo. Maar we liggen amper 30 cm van elkaar af dus dat vonden mijn mensen erg fijn en dapper ook. We blazen niet meer naar elkaar, geen plumeau staarten meer en alleen wat kijken. En dan vallen we gewoon daarna in slaap. Moos durft ook al samen met mij in de keuken te eten maar we krijgen nog wel ieder een aparte bord. Ik vind samen van dezelfde nog wat ingewikkeld eigenlijk. Ik denk ook dat we momenteel meer snoepjes krijgen dan anders omdat we vriendjes zijn. Daar heb ik uiteraard geen problemen mee. Moos trouwens ook niet.
Nieuwe plek
In huis heb ik inmiddels weer een nieuwe plek ontdekt. We hadden in de berging een wasmachine en die is er nog steeds hoor. Mensen kunnen niet zelf hun jas wassen zoals wij poezels dat kunnen, die hebben daar een apparaat voor nodig. Op die wasmachine stond eerst een droger. Dat is om de natte kleren weer mee droog te maken. Nu doet mijn vrouw
liever buiten de kleren op de waslijn als het droog is want dat vindt ze fijner en heeft ze de droger afgegeven. Die stond bovenop de wasmachine maar omdat ie nu weg is, is daar veel meer plek gekomen. En daar kun je prima zitten zeg ik je! Als het ding uitstaat, is het stil maar soms trilt ie en dat voelt meer als een massage aan. Ik kan het aanraden.
Bovendien kun je veel zien als je erop zit, dat is ook belangrijk. Ik kan zie wie er binnen komt of naar buiten gaat en houd dat goed in de gaten. Je weet immers maar nooit of ze ook dozen met voer en snekkies meebrengen. Of dat buurkat binnen wil komen. Mijn lookalike Hannes zat gisteren in de gang. Ik heb hem niet gezien want ik zat bij de buren op de stoep maar mijn mensen zeiden het. Hannes wil nu ook knuffels en dat kan natuurlijk prima. Alleen komen er ook van die vieze slakken binnen af en toe. Die vind ik maar niks. Zeker die zonder huisjes vind ik griezelig. Toch raar he dat zij het luikje wel snappen. Het is per slot van rekening een kattenluik, geen slakkenluik.
Heel veel knuffels van Lucky en de rest
Lieve allemaal, deze keer ben ik er met zon! Tenminste dat hoop ik toch want nu ik deze blog maak, is er super veel zon en is het lekker warm.
Het is in de achtertuin ook prettig vertoeven hoor. Jullie weten al dat we een buitenhuisje hebben. Dat is een grijs huis maar de kleur doet er eigenlijk niet zoveel toe. Nu lag ik er pas in te slapen en dat vond Molly wel een beetje moeilijk. Zij wilde er namelijk ook graag in liggen maar we zijn allebei niet de kleinste dus dat ging niet lukken. Toen zag mijn vrouw op internet dat de huisjes een beetje goedkoper waren dan anders en heeft ze een nieuw besteld. Of liever, eentje extra! Het kwam heel snel met de postmevrouw maar toen lieten mijn mensen het in de gang staan. Iets met nog even bewaren zeiden ze. Daar deed ik natuurlijk niet aan mee en toen de doos zowat omgevallen was op mij, hebben ze besloten deze daar weg te halen. Molly en ik hebben onze meest zielige blik opgezet en toen was het zo geregeld. Onze man heeft de doos open gemaakt en het huis in elkaar gezet. Dus nu hebben we er twee.
over ballonnen. Nu weet ik niet zo heel goed wat dat voor dingen zijn maar ze horen bij een feestje. Volgende keer meer over ballonnen als ik eenmaal weet wat dat voor dingen zijn. Omdat het toch mooi weer is en we pas zo’n supermooi feest voor Oscar hadden, doen we bij deze ook een poolparty ter gelegenheid van blog nummer 100!
Lieve allemaal, we hebben hier nu zowaar zon vandaag dus ik ga af en toe naar buiten maar om eerlijk te zijn vind ik het soms nog veel te koud dus dan blijf ik lekker binnen. Ik lig graag in een mandje maar ook vaak op de bureaustoel. Dat is handig want dan ben ik meteen dichtbij de laptop om mijn blog te maken. Ik mag, maar heb begrepen dat er meer zijn die dat ook niet mogen, niet alleen daaraan zitten want mijn mensen zijn bang dat ik dan nog meer snekkies bestel maar zeg nu zelf: die kun je toch nooit genoeg hebben zeker als katermans?
geweest maar hij lust wel zowat alles als het om eten gaat. Maar goed, Moos zegt het volgende als tip één: ga er als kat vanuit dat alles wat je mensen je voorzetten in een bakje, schaaltje of op een bordje voor jou bedoeld is. Eerst altijd even goed eraan snuffelen want je mensen denken soms slim te zijn door er een pilletje of druppels die voor je gezond zijn in te doen maar daar trappen wij natuurlijk niet in. In dat geval laat je het dus gewoon staan. Zit er niks in en ruikt het goed? Meteen beginnen te eten natuurlijk. Stel dat ze het bordje namelijk weer weghalen voordat het leeg is. Daar doen we uiteraard niet aan mee.
Lucky
Hoi lieve vriendjes, hier ben ik weer na een paar weekjes dat ik niet op de blog was. Mijn vrouw had veel aan het hoofd en kon me niet helpen met de blog (helemaal alleen aan de laptop mag ik natuurlijk niet) maar daarom heeft Japie ons uit de brand geholpen en is hij twee keer achter elkaar op maandag geweest. Dat vonden we zeer lief van hem, heel erg bedankt daarvoor Japie en de BBB! Wat kan hij mooie dingen dromen zeg, zo over al die muizen en zo. Ik heb mijn mensen wel geholpen door ze veel te knuffelen en daarom is er deze week weer een blog van mij. Het is intussen zomaar blog 98 dus we hebben bijna een feestje natuurlijk als we nummer 100 bereiken. Dat zijn toch wel serieus veel blogs he?
kunnen alleen het kleedje dat erin hoort niet vinden maar goed, met een zachte handdoek zijn we ook al dik tevreden. Molly slaapt veel in het huisje, ik zit er regelmatig bovenop en soms er in. Samen erin doen we maar niet want dat wordt wat krap vrees ik. Het zwembad is er nog niet maar dat is ook nog te koud. Het water moet natuurlijk wel lekker warm worden voordat ik een poolparty kan geven.
kwam want daar is het meeste en lekkerste eten te halen. Wij weten uiteraard precies waar het natvoer staat. Dat kwam eerder deze week weer in zo’n doos met die groene band. Ik ben er maar op gaan zitten om ervoor te zorgen dat het voer niet in verkeerde handen hun pootjes viel en het netjes daarna in de kast werd opgeborgen.
Hoi lieve allemaal, hier is jullie rood witte kater blogger weer. De vorige twee keren heb ik over mijn nieuwe broer Moos verteld en mocht hij zelf ook wat zeggen. Hij is momenteel wel steeds verder de kamer aan het verkennen maar vindt het ook nog best spannend. Hij is vooral aan de wandel als wij buiten zitten en ik zal jullie zeggen, dat kon afgelopen week ook zowaar eens omdat het niet regende. Kijk, in de tuin groeit en bloeit er veel en we hebben nu ook een struik met heel mooie roze bloempjes erin. Deze ruikt ook lekker dus ik geef er regelmatig kopjes aan. Zoals Kever al eerder zei: denk dat Loes ervoor zorgt dat de natuur nu mooi bloeit en Oopa zorgt voor het nodige water voor de planten door flink te pinkelen. Als ik naar de struik kijk, moet ik steeds aan Loes denken.
maar dat komt wel. Ze vonden het zelf wel een beetje spannend ook maar ze denken niet dat hij buiten geweest is. Wij uiteraard wel.
buiten. Hij kijkt naar mensen, wacht op poezels en hondjes die voorbijkomen en op onze mensen tot ze thuis komen. Allemaal dingen die ik ook graag doe. Zal toch eens vragen of hij Loedertje ook al gezien heeft en wat hij nu van haar vindt. Hij kijkt ook graag rond en je moet wel even goed naar de foto’s kijken trouwens. We zitten bijna op dezelfde plek maar het is toch heus de ene keer hij en de andere keer ik op de foto. Je ziet wel duidelijk verschil hoor.