Categorie archieven: Kever

Kever heeft een mening over troost

De laatste weeken waren ferdrietig, er waren vrienden die een ster werden (Belle van mevrouw Ceciel, Doerak, Willem en Semmetje) en dat is altijd heel moeilijk, het blijft iets waarvan ik nooit wil dat het gebeurt, en ik weet eigenlijk wel zeker dat NIEMAND het wil, ook al kan het soms niet anders en is het voor de sterren een oplugting om geen pijn meer te hebben.

Genieten

Uiteindelijk worden we allemaal een ster, maar… nu nog niet!, gelukkig kan niemand in de toekomst kijken en weeten we niet wanneer het gebeurt, alleen dat het een keer zofer is, het heeft helemaal geen zin om daarofer te piekeren, probeer maar zo veel mogelijk te genieten nau dat kan, niet wachten tot morgen, NU meteen doen!

Weeten jullie hoe ik dat genieten doe?, door te knuffelen, knuffelen is zoooo heerlijk, dat wil ik altijd wel!, mijn mensen mogen me er voor wakker maken en dat doe ik trauwens ook bij mijn mensen, een hele nacht zonder knuffels is veel te lang voor mij, als mijn mensen slaapen krijg ik geen aandagt en foel ik me helemaal alleen op de weereld, gelukkig maar dat ik spieraal heb leeren speelen.

Oferdag zet ik mijn toeter aan voor knuffels, en ik deed dat de laatste weeken vaaker dan anders, fanwege het ferdriet, als ik aan mijn sterrenvrienden dacht kreeg ik een beetje pijn in mijn buik, het was een gefoel van leegte en gemis, en daarom wilde ik steeds dichtbij mijn mensen zijn, voor een beetje troost, en mijn mensen wilden gelukkig ook bij mij zijn.

Op een nacht ben ik met mijn hoofd, mijn foorpoten en mijn bofenlijf op mijn man zijn buik gaan liggen, ik was eerst tussen mijn mensen omhoog gekroopen, mijn vrouw lag met haar rug naar mij toe dus kroop ik tegen mijn man aan, en toen ging ik ineens een beetje bofenop hem liggen, mijn vrouw werd er wakker van omdat ik zo hard brom-brom-bromde, ze draaide zich om en sloeg haar arm om mij heen, en zo lagen we met zijn drietjes Saame te zijn.

Keitrots

Ik heb nog nooit zo dicht bij mijn mensen geslaapen (ik lig altijd bij hun foeten), maar het was fantasties, en mijn mensen waren keitrots dat ik het had gedurfd, ik denk dat ik het nog wel eens ga doen, en misschien ook wel een keer bij mijn vrouw, dat durf ik best want zij gaat elke dag met haar hoofd bij mij in mijn mand liggen, ik ga dan op mijn rug liggen zodat ze haar hoofd op mijn buik kan leggen, en zo doen we een dutje, dat is altijd supergezellig, dus ik kan toch ook met mijn hoofd op haar buik gaan liggen?

Nau wil ik ook heel graag Saame zijn met jullie, mijn vrienden, om zomaar te knuffelen en voor troost, we woonen allemaal ergens anders daarom kan dat niet altijd, maar in je hoofd of in je hart kan het wél!, dus mijn plan is dit: als jullie je ferdrietig of moeilijk of allenig foelen, doe dan net alsof je je hoofd op mijn buik legt, die is heel groot en zacht, en zo doen we een dutje, misschien kan niet iedereen tegelijk op mijn buik liggen, daar is mijn buik niet groot genoeg voor, of nau ja: het kan wél want het is net alsof, dus alles kan!, en met hoe meer vrienden we Saame zijn, hoe gezelliger, doen jullie mee?

*****

Ik tetter door voor vreede, en dat blijf ik doen!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes, en je mag altijd net doen alsof je je hoofd op mijn buik legt 💖

Kever heeft een mening over Willem

Deze week ben ik vaak in mijn tuin geweest, het was droog en niet zo kaud, elke dag lag ik op mijn nieuwe stoel, die heb ik gekreegen omdat de forige kapoo was gegaan: er zat een groot gat in het stuk waar je met je billen op zit!, als ik lag ging het prima, dan was mijn lijf grooter dan het gat, maar mijn mensen zeiden dat ik er op een dag helemaal doorheen zau zakken, gelukkig zag mijn man weer zo een stoel op straat staan en die heb ik nau, ik foelde meteen dat het een fijne stoel was en hoefde helemaal niet te wennen.

Famielies

Op mijn nieuwe stoel keek ik naar de vogels, en dacht ik na over van alles, zoals over het leefen en over de sterren, ik dacht aan alle sterren die ik ken, met Doerak als laatste, en ik hoopte dat de Brug foorlopig dicht zau blijfen want ik hau mijn vrienden liefer om me heen, en ik weet hoe moeilijk het is voor de famielies van sterren, hoe erg je iemand mist en hoeveel ferdriet je hebt, dus ik hoopte echt HEEL erg hard dat het deurtje in de Brug dicht zau blijfen.

Vriend

Dit is Willem, zien jullie hoe goed hij kon krabben?

En toen las ik dat Willem een ster was geworden, onze eigen Willem van de blog, ik snapte er niets van… hij had toch een blog gemaakt dat hij weer lekker kon eeten?, ik kende Willem nog niet zo goed, maar hij was al een vriend van me, ik fond hem een liefe en aardige katerman, en ik dacht dat we elkaar misschien wel eens zauden ontmoeten omdat we allebei in dezelfde stad woonen, Willem was net als ik best heel bang, en hij kon keigoed krabben, dat kan je zien op de footoo, hij was lief voor zijn zusjes Jajim en Frou Frou en hij had furkeering met mevrouw Cato… nau dan ben je echt een grote jongen hoor!, dus hoe kon het nau dat Willem zomaar ineens een ster was geworden?

Mijn vrouw was ook heel erg geschrokken, maar ze legde me uit dat er soms iets in je lijf zit dat er niet hoort, of dat iets in je lijf niet meer goed werkt en dat het ook niet meer gemaakt kan worden, wat er ook wordt geprobeerd, zelfs de dokter kan dat niet, niemand kan dat meer!, het is net als bij die stoel van mij die kapoo was: een hele tijd merk je niets tot er opeens een keigroot gat in zit, daar kan je dan een tijdje nog wel op liggen, maar het gat wordt steeds grooter en grooter, je foelt dat niet maar op een dag fal je er doorheen, en zo is het gegaan met Willem.

Kopjes

Over de Brug heeft Willem als ster een hele nieuwe stoel gekreegen, hij is weer gezond en kan weer goed aademen, hij heeft alle andere sterren al ontmoet en hij twinkelt in het donker naar zijn mensenbroer en zijn zusjes en zijn Cato die hem het allerallerallermeeste missen, en daarom stuur ik zachte kopjes naar ze toe, voor een klein beetje troost.

Als ik in het donker in mijn tuin op mijn nieuwe stoel lig zwaai ik, ik zwaai naar alle sterren, fooral naar die ene ster die nog helemaal nieuw glanst, en ik foel me ferdrietig maar ook gelukkig, ik heb Willem leeren kennen en we zijn Saame geweest, hier op de blog.

****

Ik tetter nog steeds keihard voor vreede, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Kever heeft een mening over wennen aan de herfst

In mijn huis is gelukkig alles weer normaal, er zijn een paar kleine dingen feranderd maar dat find ik geen probleem, mijn leefen is gewoon weer zoals altijd, presies zoals ik het het liefste heb: elke dag is hetzelfde, ik hoef niet bang te zijn dat ik iets niet snap, mijn mensen zijn waar ze hooren te zijn, mijn spulletjes ook en mijn tuin doet zijn eigen ding en is bezig aan de herfst.

Voor mij hoeft dat niet, ik find mijn zomer het allerfijnste, maar mij wordt niks gefraagd, mijn tuin luistert nergens naar en doet gewoon wat ie wil, en zo hoort het ook folgens mijn vrouw, ze zegt dat dat nau eenmaal zo gaat in de natuur.

Papegaaitjes

Mijn appeltjes en peertjes zijn allemaal weg, er lagen er best veel op de grond dit jaar maar die zijn allang opgefrooten door slakken en muisjes, en weeten jullie trauwens WAAROM er zo veel appeltjes op de grond lagen?, omdat de groene papegaaitjes ze uit de boom haalden, ze met één pootje vasthielden, er een paar happen uit namen en ze dan gewoon op mijn gras gooiden, nau ja!

Mijn mensen moesten er om lachen, maar ik find het niet netjes, niet dat ik die appeltjes zelf wilde eeten, bah nee – ik find frugten fies!, maar het werd zo wel een puinhoop in mijn gras, en ik hau mijn gras graag netjes, dat is toch loogies?, maar ferder find ik de papegaaitjes juist leuk, ze kletsen altijd zo gezellig met elkaar en daar luister ik graag naar, ook al kan ik ze niet ferstaan.

Er komen elke dag drie dikke duiven elke dag in mijn tuin, ze heeten hautduiven zegt mijn vrouw, ze gaf de duiven een paar keer wat brokjes van mij, en elke keer als mijn vrouw nu naar buiten gaat komen ze meteen aanfliegen en willen ze brokjes, als ze die niet krijgen gaan ze heel druk doen, en eentje komt dan flakbij mijn vrouw en gaat haar aankijken, met één oog want een duif heeft zijn oogen aan de zijkant van zijn hoofd, dus ze kunnen nooit met twee oogen tegelijk naar fooren kijken, freemd hè?, maar dat maakt ze niets uit.

Als mijn vrouw en ik buiten zitten staat er een glaazen pot met brokjes op de taafel, en soms gaat een duif dan op mijn (MIJN!!) glaazen pot met brokjes zitten en tikt met zijn snaafel tegen het glas, zo van: Ik wil dit!, en nau heeft mijn vrouw spesjaal voor de duiven brokjes die ik niet lust in een andere pot gedaan, en die krijgen de duiven, zo ben ik al best veel fiese brokjes kwijtgeraakt dus ik find het prima.

Kouwstik

Ik lig nog steeds elke dag op mijn stoel, en ik kijk naar mijn tuin, ik zie de blaadjes in het gras fallen, ik zie dat sommige dingen niet meer groen zijn maar een beetje bruin worden, Mikkie en Juultje liggen niet meer de hele dag op het dak van het schuurtje omdat het kauder is, maar ze komen nog wel elke dag, en Pokon natuurlijk ook, soms gooit mijn man of mijn vrouw stukjes kouwstik naar ons om te fangen, en ik kan dat echt keigoed, kijk maar op de footoo!

Ik mis mijn zomer, maar ik denk wel dat de herfst ook fijn kan zijn, sommige dingen zijn een beetje anders, maar net als aan de floerbedekking kan ik daar best aan wennen, want ik ben toch Kever!

***

Ik tetter nog steeds voor vreede, ik denk dat ze ons soms hooren dus het is ekstra belangrijk!
En ik stuur zachte kopjes naar Doerak, dat hij zich goed blijft foelen, je hoort bij ons lieve vriend 💖,
Voor mevrouw Emmy heb ik hele kleine neusjes, spesjaal voor haar en ook voor prinses Noa💝, en naar Belle van mevrouw Ceciel zwaai ik elke afond, ze is een prachtigmooie ster geworden 🌈🌟

Kever heeft een mening over op wolkjes loopen

Zooo heee, wat heb ik een week gehad, elke dag was ferschillend, als ik ging slaapen wist ik niet hoe het huis zau zijn als ik weer wakker werd, en ik zal eerlijk zeggen: ik fond er niets aan.

De eerste dag fiel het nog mee: er stonden opeens spullen in de slaapkamer die eerst in de andere kamer stonden, nau ja dat kan gebeuren natuurlijk, maar de daagen daarna werden de toorens in de slaapkamer steeds hooger en hooger en nog hooger, als ik op het grote bed lag zag ik niets meer, alleen maar spullen, en dat fond ik moeilijk, dus ik sliep niet meer op het grote bed maar in mijn kersmusmand bij het raam.

Na een paar daagen was de woonkamer heel raar geworden, de meeste spullen waren weg maar de slaapkamer was juist helemaal fol, je kon bijna nergens meer loopen, gelukkig lagen mijn krabkartons en mijn manden nog net zo als het hoort.

Kartons

Ik was de folgende dag net in slaap gefallen in mijn mand onder het bed toen ik allemaal lawaai hoorde, het was een geluid van metaal op iets hards, ik bleef onder het bed want ik fertrauwde het niet, en ik moest de hele dag zo ferstopt blijfen foordat het lawaai foorbij was, nadat het stil was geworden kwam mijn vrouw naar mij kijken, ze zat onder het stof, ze froeg ik of naar de woonkamer wilde komen, en toen ik daar kwam was alles helemaal kaal, fooral de floer, die was ineens keihard, ik rende snel naar buiten want ik snapte er niets van, mijn man kwam me efen laater haalen en we gingen met zijn tweetjes weer naar binnen, ik heb oferal gesnuf-snuft, en ik zag dat mijn krabkartons op die harde grond lagen, op een stuk floerbedekking, dat zag er fertrauwd uit en daar ben ik gaan zitten.

Wij hebben thuis maar twee kamers en een gangetje, en ik zag fanaf mijn kartons dat de woonkamer helemaal kaal en leeg was en het gangetje en de slaapkamer helemaal fol, ik fond het echt heel stom.

De ochtend erna waren mijn vrouw en ik in mijn tuin, daar was alles tenminste gewoon zoals altijd, tot ik de bel van de deur hoorde, mijn vrouw ging naar binnen maar ze kon niet meer door het gangetje, ze moest door het raam klimmen, zelf bleef ik buiten natuurlijk!, ik hoorde stemmen en toen kwam mijn vrouw weer naar buiten, daar heeft ze een paar uur met mij gezeten, binnen hoorde ik mannen praaten, en één stem kende ik nog, het was een vriendelijke stem, en opeens snapte ik het een beetje… we kreegen nieuwe floerbedekking!

Floer

En ja hoor, de floer in de woonkamer is nau heerlijk zacht, het lijkt wel alsof ik op wolkjes loop!, het hele huis lijkt ineens veel frolijker door de mooie kleur en het ruikt helemaal niet freemd, de spullen zijn bijna allemaal weer terug waar ze hooren, mijn huis foelt weer gewoon, zoals het altijd is, en mijn mensen zijn helemaal blij, ik hoop maar dat het nau altijd zo blijft, mijn vrouw roept dat zij dat ook hoopt en dat ze de eerste honderd jaaren geen nieuwe floerbedekking meer wil en mijn man ook niet, dus dat moet goed komen.

***
Ik tetter gewoon door voor vreede, gaat het misschien ergens een klein beetje lukken…?!?
En iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.
***
Klein nawoord van mevrouw Kever

Kever heeft het geweldig gedaan tijdens alle veranderingen. We hebben extra met hem geknuffeld en al zijn plekken hetzelfde gehouden.
De enige dag die echt moeilijk voor hem (en ons…) was was de dag waarop meneer Kever en ik VIJF UUR bezig zijn geweest om de oude vloerbedekking met breekijzers los te krijgen.
Daarna viel álles mee 😉

Kever heeft een mening over floerbedekking

Het meeste hau ik er van als alles GEWOON is, zoals altijd, dus geen nieuwe dingen, en dan fooral niet in mijn huis, want mijn huis is mijn baasis, daar hoort alles te zijn zoals het altijd is, dat is meestal ook zo, maar de laatste tijd gebeurt er zoooveel dat het best moeilijk is voor mij.

Zoals met mijn rug, dat was helemaal niet leuk, gelukkig foel ik me nau weer helemaal prima, ik heb geen pijn en wil weer speelen en rennen, niet tefeel hoor, zo ben ik niet, maar wel elke dag een keertje, dat komt door de pillies maar ook door jullie liefe woorden en daar wil ik jullie heeeeeeel veel voor bedanken, jullie zijn de allerbeste vrienden die er bestaan, zeker weeten!

Slaapkamer

Fandaag heb ik maar een paar letters en kan ik ook niet heel veel antwoorden, want nau zijn mijn mensen ineens druk met van alles in huis, ik hau daar niet van, alles staat zomaar anders, allemaal bofenop elkaar gestaapeld, en alles dat in de woonkamer hoort staat in de slaapkamer, nau ja!

Woonkamer

Mijn mensen legden me uit dat er nieuwe floerbedekking in de woonkamer komt, net zoals forig jaar in de slaapkamer, en dat het efen ferfelend is maar dat alles weer gewoon wordt, en dat ik nergens bang voor hoef te zijn, maar dat ben ik soms tóch… gelukkig krijg ik dan meteen ekstra knuffels en kusjes, en ook een snekkie.

En ik foel dat zolang ik bij mijn mensen ben, en zolang jullie mijn vrienden zijn, alles weer goed komt, met die nieuwe floerbedekking en met mijn rug, dat is omdat we Saame zijn, en dat is het mooiste dat er is.

Ik tetter gewoon door voor vreede, hoor! En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.
Folgende week fertel ik hoe alles is gegaan!