Categorie archieven: Kever

Kever heeft een mening over genoeg

Forige week had ik geschreefen dat iedereen zijn of haar eigen hoofd heeft, en dat dat hoofd presies goed is zoals het is, en dat is natuurlijk ook zo!, alleen zau ik soms weleens een kat willen zijn die alles durft en alles snapt, maar dat is lastig met mijn eigen hoofd… misschien zau ik met een ander hoofd veel meer durfen en begrijpen?

Toen ik dat aan mijn vrouw froeg zei ze dat zij ook weleens een ander hoofd zau willen hebben, maar dat dat niet kan, ze fertelde ook dat je WEL met je eigen hoofd iets nieuws kan leeren, want je hoofd zit dan wel vast, maar van binnen kan er van alles bij en af en in en uit, zooo heee daar moest ik over nadenken.

Nieuwe dingen

Op mijn stoel in de tuin, in het donker, dacht ik er over na, en ineens wist ik het, het is waar!, ik HEB al best veel nieuwe dingen in mijn hoofd gestopt.

Met het troopiese weer heb ik een paar nachten buiten in mijn tuin geslaapen, op mijn stoel, de lucht was zo heerlijk zacht dat dat prima kon, en ik durf dat ook best, wat kan me gebeuren in mijn eigen tuin waar ik elk blaadje en takje ken?, ik foel me in mijn tuin net zo feilig als in mijn huis, maar dat is niet altijd zo geweest.

Ik kan het me nau bijna niet meer foorstellen, maar toen ik hier net kwam woonen fond ik de tuin zoooo griezelig, ik zag vogels en insektjes en allemaal andere dingen die ik niet goed kende en het was heel moeilijk voor me, en fooral als mijn mensen OOK in de tuin waren…o nee dat was me echt veels te veel!, ik rende dan snel weer naar binnen en ferstopte me onder het bed, zo eng fond ik dat.

Mijn mensen zijn maanden bezig geweest met gaaas in mijn tuin maaken, zodat ik maar een klein stukje tuin in kon, en dan steeds ietsje ferder, maar na drie maanden snapte ik het ineens: het is MIJN tuin!, en sinds die tijd ben ik elke dag in mijn tuin, ik heb er mijn twalet, mijn gras, mijn stoelen, mijn gaaas om stiekem naar de buuren te kijken, mijn tuinvrienden, mijn ratjes en mijn vogels.

Snappen

Dat beteekent dat ik in mijn hoofd nieuwe informaatsie heb gestopt, en dat mijn hoofd nau een beetje anders is geworden dan het eerst was, en toch is het mijn eigen hoofd nog steeds!

Dus misschien snapt mijn hoofd op een dag ook dat het niet bang hoeft te zijn voor andere mensen, of snapt mijn hoofd hoe ik over het hek in mijn tuin kan springen, Nee Keef, roept mijn vrouw nau, Je hoeft niet alles te snappen, over het hek springen is gefaarlijk!, en dat find ik eigenlijk ook wel, ik hoef niet naar een andere tuin, genoeg is genoeg, mijn eigen tuin past presies in mijn hoofd, het is een perfekte Kevertuin voor in mijn Keverhoofd, ik ben helemaal heppie met dit hoofd en met alles wat er in zit.

****

Zeker weeten dat ik weer KEIhard tetter voor vreede, het is dringend!!
En iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.

Kever heeft een mening over tefreeden zijn

Als ik in mijn tuin in mijn gras lig denk ik na over het leefen, over het leefen in het algemeen en ook over mijn eigen leefen, dat is het leefen dat ik het beste ken omdat ik het zelf leef, het is mijn Keverleefen, zo heeft iedereen zijn of haar eigen leefen, en het leefen van iemand anders kan je fanaf de buitenkant zien, maar je weet nooit presies hoe diegeene het zelf erfaart.

Dat komt omdat je met je eigen oogen kijkt en met je eigen hoofd denkt, en iedereen heeft weer andere oogen en een ander hoofd, als het bijfoorbeeld heel warm is zie ik de zon in mijn tuin en foel ik me helemaal heppie, maar iemand anders kan de zon zien en denken Bah, het is veels te warm, ik find er niets aan, en als er iets gebeurt dat ik niet ken denk ik meestal Brrrr dat is grieselig, ik ferstop me!, maar een andere kat find dat juist leuk en gaat kijken en onderzoeken.

Zo zijn we allemaal ferschillend, en het is niet zo dat de oogen en het hoofd van de één beeter zijn dan die van de ander hoor, we zijn allemaal helemaal prima zoals we zijn, anders waren we wel iemand anders geworden!

Duif

Zelf ben ik een rustige jongen omdat ik al bijna dertien jaaren ben (of misschien ben ik wel altijd zo geweest, dat kan ook), en ik ben helemaal tefreeden met mijn leefen, alles is presies zoals ik het fijn find en ik begrijp alles om me heen, daar hau ik van want ik word bang van dingen die ik niet snap.

En omdat ik tefreeden ben mag van mij de duif die elke dag in mijn tuin komt best mijn brokjes opeeten, fooral ook omdat het mijn diejeetbrokjes zijn en die lust ik eigenlijk toch niet, maar de duif findt ze heerlijk, win/win noemt mijn vrouw dat.

Mikkie en Juultje mogen ook best kopjes geefen aan mijn mensen en snekkies krijgen, ik find het gezellig als ze er zijn en ga mijn mensen halen als ze niet merken dat mijn vrienden wel iets lusten.

En Pokon mag van mij best in mijn tuin en in mijn huis komen, ik geef hem wel altijd efentjes een tik, maar niet hard, hij komt altijd naar mij toe en doet Priet? om hallo te zeggen en gaat dan mijn brokjes eeten, en daarna klimt hij weleens op het buro om mijn vrouw een kopje te geefen, of om haar te bijten, nau ja!

Pokon

Pokon probeert wel eens de duif te fangen, omdat hij nog jong is en zich moet bewijsen, en Mikkie en Pokon hebben wel eens ruusie omdat ze allebei met hun eigen oogen kijken en niet die van de ander, Juultje maakt nooit ruusie, zij is vrienden met iedereen, net als ik, en mijn man is helemaal weg van haar, dat mag van mij, ik ben daar niet jaloers op.

Ik lig en ik kijk, ik kijk met mijn eigen oogen, ik denk met mijn eigen hoofd en foel met mijn eigen hart, ik weet dat ik thuis ben, dat mijn mensen mij de liefste Kever finden, de enigste Kever, en ik foel dat dit het leefen is dat ik altijd heb gewild.

***

Omdat ik graag zau willen dat iedereen zo een fijn leefen heeft blijf ik keihard tetteren voor vreede!
En aan iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.

Kever heeft een mening over deelen

Wat een boel lieve en mooie letters kreeg ik forige week van iedereen, dankjulliewel, ik was er helemaal stil van geworden en dat gebeurt niet vaak, ik fond het zo biesonder en ik foelde het allemaal heel diep in mijn hart, het was echt Saame, dat is zo een mooi en groot gefoel dat ik niets meer heb te tetteren.

Ik heb Saame moeten leeren, toen ik net bij mijn mensen woonde wilde ik graag zelf knuffels en kusjes krijgen, ik liep mijn mensen steeds achterna en ging hard roepen, ik kreeg dan wel knuffels maar toch miste ik iets, ook al wist ik niet eens presies wat dat was.

Als mijn mensen ferdrietig of bang waren werd ik nerfeus en ferstopte me, ik fond het moeilijk want ik dacht dat ik misschien iets faut had gedaan of dat ze me niet meer lief fonden, en omdat ik er nerfeus van werd ferstopten mijn mensen die gefoelens voor mij, en zo ging het een hele tijd door, we ferstopten ons eigenlijk alledrie.

Hier tsjek ik of alles in orde is, zien jullie dat?!

Gefoelens

Doordat ik me steeds feiliger foelde, en steeds meer fertrauwen in mezelf en de wereld kreeg kon ik ook naar buiten kijken, en dan bedoel ik niet uit de raamen in ons huis, maar uit de raamen van mijn hart, en ik zag dat ik niet de enige ben met gefoelens maar dat iedereen gefoelens heeft, zelfs mensen!

Ik wist natuurlijk al lang dat mijn kattenvrienden en vriendinnen van alles foelden, en dat snapte ik prima, ze waren blij of bang of ferdrietig, ze misten iemand of ze waren ferliefd, dat begreep ik allemaal, en ik weet ook dat je Saame bijna alles kunt, zoals Bolle dat zei.

Maar ineens snapte ik dat het met mijn mensen dus ook zo was, en dat ik niet alleen knuffels wilde krijgen maar ze ook wilde geefen, en dat Saamezijn niet alleen nemen is maar ook geefen, soms geeft de een wat meer en ontfangt de ander dus meer, en na een tijdje is het weer andersom.

Tuin

Ik ben er in gegroeid, in het Saamezijn met mijn mensen, ik tsjek nu of alles in orde is met ze, en als ik foel dat het noodig is kom ik kopjes en kusjes geefen, of ik ga naast ze liggen in het grote bed zodat ze weeten dat ik er voor ze ben, forige week was ik een paar daagen alleen met mijn vrouw, en toen heb ik ekstra goed opgelet, ik kontroleerde de tuin wat vaker, ik sliep de hele nacht naast haar in het grote bed en ik kwam steeds kijken of alles in orde was.

Mijn vrouw zegt dat ze zich nog nooit zo feilig heeft gefoeld, dat ze het heel knap fond van mij, dat ik elke dag weer liefer ben dan de forige dag, en dat ze soms denkt dat ze niet NOG meer van me kan hauden maar dat dat toch zo is, en mijn man foelt dat ook.

Zo heb ik geleerd dat je ook in Saame kan groeien, dat je steeds meer Saame kan zijn, en dat Saamezijn beteekent dat je deelt: je deelt gefoelens, je deelt knuffels, je deelt ferdriet en je deelt plezier, je deelt zorgen en je deelt geluk, eigenlijk deel je je hart met elkaar, en dat kan ik nu, en ook al geef ik stukjes van mijn hart weg, ik heb nog nooit zo een fol hart gehad.

****

Natuurlijk tetter ik weer voor vreede, het is ekstraveel noodig!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Kever heeft een mening over noodig zijn

Behalfe tuinkater Kever ben ik ook huiskater Kever, dat beteekent dat ik zorg voor mijn mensen en ons huis, in de zomer staat dat op een laager pitje (zo zeg je dat toch?) omdat ik fooral bezig ben met tuinonderhaud, maar deze week had ik het er ineens druk mee.

Aksie

Er was iets met mijn mensen, ik merkte het meteen, ze waren steeds druk en nerfeus, en ook ferdrietig, alles door elkaar heen, ik denk dat ze zelf niet presies wisten wat ze foelden dus hoe zau ik dat dan kunnen weeten?, dat is best moeilijk, ze waren zeker niet frolijk of blij of gelukkig, dat was duidelijk, maar ferder was het te veel door elkaar heen voor mij, froeger zau ik dan bang zijn geworden maar nau onderneem ik aksie.

Bij moeilijke gefoelens is er één ding dat altijd helpt: knuffels!, dus ik zet mijn toeter aan, op de zachtste stand, dan klink ik heeel hoog, alsof ik een beebiekitten ben, ik loop naar mijn vrouw toe en ga naast haar zitten, ze zegt Ach Keef, jij merkt het ook hè?, en gaat met me op de grond liggen om te knuffelen, ik geef kusjes en likjes en kopjes en neusjes, alles wat ik kan bedenken, en zo doe ik dat honderd keer per dag.

Als mijn man er niet is loop ik mijn vrouw oferal achterna, ik ga vaak niet eens naar mijn tuin omdat zij binnen is en ik op haar moet letten, en weet je wat zo grappig is?, mijn vrouw denkt juist dat zij op MIJ moet letten, en ik laat haar dat maar denken.

Brom-brom-brom

Mijn man heeft de meeste zorgen van mij noodig, daarom fraag ik vaak of hij me wil kammen, dat is voor ons allebei fijn, hij wordt er rustig van en ik ook, in de nacht slaap ik tegen zijn voeten aan, met mijn hoofd op zijn beenen, dat geeft hem steun, ik durf dat pas sinds kort maar ik foel dat hij het fijn findt dus ik doe dat voor hem, ook al is mijn vrouw er een klein beetje jaloers op.

Op de moeilijkste dag, toen mijn man heeel froeg weg ging, ben ik naast mijn vrouw in bed gaan liggen, met mijn hoofd in haar hand, we lagen Saame en ik deed brom-brom-brom, ik kroop dicht bij haar en zo laagen we een hele tijd.

Steun

Als huiskater ben ik er in goede tijden voor mijn mensen, maar juist ook in ferdrietige tijden, ik ben daar in gegroeid, froeger had ik dit nog niet gekund maar nu wel, ik weet nu dat mijn mensen en ik bij elkaar hooren, dat ik belangrijk ben, dat ik dingen kan en dat mijn mensen steun hebben aan mij.

En als het noodig is ben ik er, want ik ben Kever en ik zeg Dag Opa, ik ga naar je zwaaien!

****

En natuurlijk blijf ik tetteren voor vreede, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes, fooral ook mijn Oma’s!!

Kever heeft een mening over de zon

Deze zomer is mijn leefen net als de zon – rond, warm en frolijk, ik leef ook MET de zon; elke dag ga ik heel froeg in de ochtend naar mijn tuin en geniet ervan dat het nog lekker frips is, iedere middag kruip ik onder de struiken omdat het warm wordt, en in de afond als het weer koeler is ga ik in mijn gras liggen of op één van mijn stoelen.

Soeselig

Ik ga ook wel eens ergens anders liggen, op de grote stoelen bijfoorbeeld, of op de teegels bij het terras, en natuurlijk ren ik ook rondjes op mijn gras om in form te blijfen, of ik plaag de dikke duif een beetje, hij zit altijd in mijn tuin en is niet bang voor mij, dat hoeft ook niet want ik doe hem niets, maar soms ren ik ineens naar hem toe, het is een grapje en dat weeten we allebei, ferder is elke dag hetzelfde en dat find ik heerlijk.

In mijn tuin ferfeel ik me nooit, ik weet altijd wel iets te doen, Ja, liggen bedoel je! roept mijn vrouw naar me, maar dat find ik flouw, ik doe van alles in mijn tuin, en dan mag ik daarna best efentjes liggen en uitrusten, ook al moet ik toegeefen dat ik van de zon vaak wel een beetje soeselig word, en misschien zelfs efentjes in slaap fal.

Dat ik in mijn tuin slaap is iets nieuws, dat had ik tot nu toe nog nooit gedaan, ik durfde het niet zo goed, ik fond dat er teveel gebeurt: er komen mensen langs lopen in de tuinen naast mijn tuin, de hond blaft ineens, Pokon klimt over het gaaas heen, mijn mensen komen naar buiten en ga zo maar door, dus ik was altijd aalert, ik dacht altijd Je weet maar nooit.

Durfal

Een paar weeken geleeden fiel ik laat op de afond een keer in slaap op mijn rieten stoel, en ik merkte dat er dan niets grieseligs gebeurde, ik sliep en ik werd wakker en alles was gewoon in orde, ja Pokon had in de tussentijd wel mijn eeten opgegeeten binnen, maar dat find ik geen probleem, en ik denk dat als er iets biesonders is Pokon mij dat wel fertelt, maar hij had niets gezegd en alles was feilig.

Zo ging ik in de afond en nacht steeds iets langer slaapen op mijn stoel, en soms, als het HEEL warm is in de nacht, bleef ik de hele nacht buiten slaapen, tot een uur of vijf want dan foel ik altijd dat ik heel hard knuffels noodig heb, en zeker als ik buiten heb geslaapen heb ik natuurlijk URGENT (dat is een moeilijk woord voor dringend) knuffels en aandagt noodig, dus naar binnen en hop de toeter aan!

Mijn mensen worden meteen wakker en zeggen dat ik een nachtvlinder ben, een durfal, ik krijg ekstra veel knuffels en kusjes want ze hebben me gemist, ik klim op bed en slaap efentjes gezellig tussen mijn mensen in, totdat ik weer naar buiten moet, want mijn tuin roep me.

Folgens mijn vrouw ben ik een grote jongen geworden, en dat is zeker waar, ik heb iets nieuws geleerd, ik durf best in mijn upje de hele nacht buiten te zijn, en ik durf ook best buiten te slaapen, ik heb fertrauwen in mijn tuin en mijn leefen gekreegen, en misschien ook wel in mezelf.

Natuurlijk tetter ik nog altijd voor vreede, zo hard mogelijk!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.