Categorie archieven: Kever

Kever heeft een mening over wennen aan de herfst

In mijn huis is gelukkig alles weer normaal, er zijn een paar kleine dingen feranderd maar dat find ik geen probleem, mijn leefen is gewoon weer zoals altijd, presies zoals ik het het liefste heb: elke dag is hetzelfde, ik hoef niet bang te zijn dat ik iets niet snap, mijn mensen zijn waar ze hooren te zijn, mijn spulletjes ook en mijn tuin doet zijn eigen ding en is bezig aan de herfst.

Voor mij hoeft dat niet, ik find mijn zomer het allerfijnste, maar mij wordt niks gefraagd, mijn tuin luistert nergens naar en doet gewoon wat ie wil, en zo hoort het ook folgens mijn vrouw, ze zegt dat dat nau eenmaal zo gaat in de natuur.

Papegaaitjes

Mijn appeltjes en peertjes zijn allemaal weg, er lagen er best veel op de grond dit jaar maar die zijn allang opgefrooten door slakken en muisjes, en weeten jullie trauwens WAAROM er zo veel appeltjes op de grond lagen?, omdat de groene papegaaitjes ze uit de boom haalden, ze met één pootje vasthielden, er een paar happen uit namen en ze dan gewoon op mijn gras gooiden, nau ja!

Mijn mensen moesten er om lachen, maar ik find het niet netjes, niet dat ik die appeltjes zelf wilde eeten, bah nee – ik find frugten fies!, maar het werd zo wel een puinhoop in mijn gras, en ik hau mijn gras graag netjes, dat is toch loogies?, maar ferder find ik de papegaaitjes juist leuk, ze kletsen altijd zo gezellig met elkaar en daar luister ik graag naar, ook al kan ik ze niet ferstaan.

Er komen elke dag drie dikke duiven elke dag in mijn tuin, ze heeten hautduiven zegt mijn vrouw, ze gaf de duiven een paar keer wat brokjes van mij, en elke keer als mijn vrouw nu naar buiten gaat komen ze meteen aanfliegen en willen ze brokjes, als ze die niet krijgen gaan ze heel druk doen, en eentje komt dan flakbij mijn vrouw en gaat haar aankijken, met één oog want een duif heeft zijn oogen aan de zijkant van zijn hoofd, dus ze kunnen nooit met twee oogen tegelijk naar fooren kijken, freemd hè?, maar dat maakt ze niets uit.

Als mijn vrouw en ik buiten zitten staat er een glaazen pot met brokjes op de taafel, en soms gaat een duif dan op mijn (MIJN!!) glaazen pot met brokjes zitten en tikt met zijn snaafel tegen het glas, zo van: Ik wil dit!, en nau heeft mijn vrouw spesjaal voor de duiven brokjes die ik niet lust in een andere pot gedaan, en die krijgen de duiven, zo ben ik al best veel fiese brokjes kwijtgeraakt dus ik find het prima.

Kouwstik

Ik lig nog steeds elke dag op mijn stoel, en ik kijk naar mijn tuin, ik zie de blaadjes in het gras fallen, ik zie dat sommige dingen niet meer groen zijn maar een beetje bruin worden, Mikkie en Juultje liggen niet meer de hele dag op het dak van het schuurtje omdat het kauder is, maar ze komen nog wel elke dag, en Pokon natuurlijk ook, soms gooit mijn man of mijn vrouw stukjes kouwstik naar ons om te fangen, en ik kan dat echt keigoed, kijk maar op de footoo!

Ik mis mijn zomer, maar ik denk wel dat de herfst ook fijn kan zijn, sommige dingen zijn een beetje anders, maar net als aan de floerbedekking kan ik daar best aan wennen, want ik ben toch Kever!

***

Ik tetter nog steeds voor vreede, ik denk dat ze ons soms hooren dus het is ekstra belangrijk!
En ik stuur zachte kopjes naar Doerak, dat hij zich goed blijft foelen, je hoort bij ons lieve vriend 💖,
Voor mevrouw Emmy heb ik hele kleine neusjes, spesjaal voor haar en ook voor prinses Noa💝, en naar Belle van mevrouw Ceciel zwaai ik elke afond, ze is een prachtigmooie ster geworden 🌈🌟

Kever heeft een mening over op wolkjes loopen

Zooo heee, wat heb ik een week gehad, elke dag was ferschillend, als ik ging slaapen wist ik niet hoe het huis zau zijn als ik weer wakker werd, en ik zal eerlijk zeggen: ik fond er niets aan.

De eerste dag fiel het nog mee: er stonden opeens spullen in de slaapkamer die eerst in de andere kamer stonden, nau ja dat kan gebeuren natuurlijk, maar de daagen daarna werden de toorens in de slaapkamer steeds hooger en hooger en nog hooger, als ik op het grote bed lag zag ik niets meer, alleen maar spullen, en dat fond ik moeilijk, dus ik sliep niet meer op het grote bed maar in mijn kersmusmand bij het raam.

Na een paar daagen was de woonkamer heel raar geworden, de meeste spullen waren weg maar de slaapkamer was juist helemaal fol, je kon bijna nergens meer loopen, gelukkig lagen mijn krabkartons en mijn manden nog net zo als het hoort.

Kartons

Ik was de folgende dag net in slaap gefallen in mijn mand onder het bed toen ik allemaal lawaai hoorde, het was een geluid van metaal op iets hards, ik bleef onder het bed want ik fertrauwde het niet, en ik moest de hele dag zo ferstopt blijfen foordat het lawaai foorbij was, nadat het stil was geworden kwam mijn vrouw naar mij kijken, ze zat onder het stof, ze froeg ik of naar de woonkamer wilde komen, en toen ik daar kwam was alles helemaal kaal, fooral de floer, die was ineens keihard, ik rende snel naar buiten want ik snapte er niets van, mijn man kwam me efen laater haalen en we gingen met zijn tweetjes weer naar binnen, ik heb oferal gesnuf-snuft, en ik zag dat mijn krabkartons op die harde grond lagen, op een stuk floerbedekking, dat zag er fertrauwd uit en daar ben ik gaan zitten.

Wij hebben thuis maar twee kamers en een gangetje, en ik zag fanaf mijn kartons dat de woonkamer helemaal kaal en leeg was en het gangetje en de slaapkamer helemaal fol, ik fond het echt heel stom.

De ochtend erna waren mijn vrouw en ik in mijn tuin, daar was alles tenminste gewoon zoals altijd, tot ik de bel van de deur hoorde, mijn vrouw ging naar binnen maar ze kon niet meer door het gangetje, ze moest door het raam klimmen, zelf bleef ik buiten natuurlijk!, ik hoorde stemmen en toen kwam mijn vrouw weer naar buiten, daar heeft ze een paar uur met mij gezeten, binnen hoorde ik mannen praaten, en één stem kende ik nog, het was een vriendelijke stem, en opeens snapte ik het een beetje… we kreegen nieuwe floerbedekking!

Floer

En ja hoor, de floer in de woonkamer is nau heerlijk zacht, het lijkt wel alsof ik op wolkjes loop!, het hele huis lijkt ineens veel frolijker door de mooie kleur en het ruikt helemaal niet freemd, de spullen zijn bijna allemaal weer terug waar ze hooren, mijn huis foelt weer gewoon, zoals het altijd is, en mijn mensen zijn helemaal blij, ik hoop maar dat het nau altijd zo blijft, mijn vrouw roept dat zij dat ook hoopt en dat ze de eerste honderd jaaren geen nieuwe floerbedekking meer wil en mijn man ook niet, dus dat moet goed komen.

***
Ik tetter gewoon door voor vreede, gaat het misschien ergens een klein beetje lukken…?!?
En iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.
***
Klein nawoord van mevrouw Kever

Kever heeft het geweldig gedaan tijdens alle veranderingen. We hebben extra met hem geknuffeld en al zijn plekken hetzelfde gehouden.
De enige dag die echt moeilijk voor hem (en ons…) was was de dag waarop meneer Kever en ik VIJF UUR bezig zijn geweest om de oude vloerbedekking met breekijzers los te krijgen.
Daarna viel álles mee 😉

Kever heeft een mening over floerbedekking

Het meeste hau ik er van als alles GEWOON is, zoals altijd, dus geen nieuwe dingen, en dan fooral niet in mijn huis, want mijn huis is mijn baasis, daar hoort alles te zijn zoals het altijd is, dat is meestal ook zo, maar de laatste tijd gebeurt er zoooveel dat het best moeilijk is voor mij.

Zoals met mijn rug, dat was helemaal niet leuk, gelukkig foel ik me nau weer helemaal prima, ik heb geen pijn en wil weer speelen en rennen, niet tefeel hoor, zo ben ik niet, maar wel elke dag een keertje, dat komt door de pillies maar ook door jullie liefe woorden en daar wil ik jullie heeeeeeel veel voor bedanken, jullie zijn de allerbeste vrienden die er bestaan, zeker weeten!

Slaapkamer

Fandaag heb ik maar een paar letters en kan ik ook niet heel veel antwoorden, want nau zijn mijn mensen ineens druk met van alles in huis, ik hau daar niet van, alles staat zomaar anders, allemaal bofenop elkaar gestaapeld, en alles dat in de woonkamer hoort staat in de slaapkamer, nau ja!

Woonkamer

Mijn mensen legden me uit dat er nieuwe floerbedekking in de woonkamer komt, net zoals forig jaar in de slaapkamer, en dat het efen ferfelend is maar dat alles weer gewoon wordt, en dat ik nergens bang voor hoef te zijn, maar dat ben ik soms tóch… gelukkig krijg ik dan meteen ekstra knuffels en kusjes, en ook een snekkie.

En ik foel dat zolang ik bij mijn mensen ben, en zolang jullie mijn vrienden zijn, alles weer goed komt, met die nieuwe floerbedekking en met mijn rug, dat is omdat we Saame zijn, en dat is het mooiste dat er is.

Ik tetter gewoon door voor vreede, hoor! En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.
Folgende week fertel ik hoe alles is gegaan!

Kever heeft een mening over afwachten

Soms gaat het leefen sneller dan mijn letters, zo ging het forige week, toen ik mijn forige blog maakte dachten mijn mensen en ik dat mijn rugpijn al weer foorbij was, daarom hoefde ik geen meediesijn meer te neemen, maar twee daagen nadat ik was gestopt met dat spullie was ik in mijn tuin en kon ik ineens niet kon loopen, ik probeerde van alles maar ik had veels te veel kramp in mijn beenen, ze gingen steeds helemaal scheef en ik kon er niet op staan, ik likte er aan om te kijken of dat hielp, maar nee, ik kon ook niet meer zitten en al helemáál niet liggen, ik wist niet meer wat ik moest doen en dus trok ik me aan mijn voorpooten door het grind.

Piepen

Mijn vrouw moest bijna huilen toen ze het zag, en mijn man kwam meteen naar me toe, hij heeft me foorzichtig geholpen, mijn vrouw foelde aan mijn rug en het was weer die plek die de dokter had ontdekt, als ze er op drukte moest ik keihard piepen, ik kreeg meteen van dat spullie tegen de pijn in mijn mond gespooten, dat had mijn vrouw gepakt zonder dat ik het merkte, mijn mensen bleefen bij me, na een tijdje kon ik weer loopen en foelde ik me beeter, ik ging naar binnen en fiel meteen in slaap in mijn mand.

De daagen daarna had ik veel knuffels en aandagt noodig want ik was van mijn aproopoo, zoveel pijn had ik nog nooit eerder gehad en dat bleef in mijn hoofd spooken, ik was bang dat het terug kwam, en wat dan?, mijn vrouw was de hele tijd aan het zuchten en mijn man kwam heel vaak naar me kijken, mijn mensen bleefen een paar daagen thuis voor mij, daar was ik blij om want ik wilde niet alleen zijn.

Ik krijg nu elke afond dat spullie tegen de pijn en misschien moet ik het wel mijn hele leefen neemen, het kan zijn dat ik iets heb dat heet ortra… artar… ar-troo-se, ja dat is het!, het is iets met je gefrigten, bij mij is dat fooral in mijn rug, maar ik kan ook een ferkeerde sprong hebben gemaakt en daardoor pijn hebben, dat moeten we efentjes afwachten.

Omdat ik soms mipselijk wordt van dat meediesijn geeft mijn vrouw me nu steeds een klein beetje minder, we probeeren uit te finden hoefeel ik noodig heb zodat ik geen pijn heb maar ook niet mipselijk ben, één dag wilde ik helemaal niet eeten, ik foelde ik me niet fijn, mijn rug deed geen pijn maar mijn buik was in de war, ik lag alleen maar te liggen en pas in de afond was ik weer gewoon Kever.

Lieve woorden

Maar de afgelopen daagen ging het allemaal helemaal top!, ik had geen pijn, ik lustte mijn brokjes en ik ging zelfs speelen met mijn man, hij gooide muisjes door het huis en ik ging ze fangen, daarna hing ik aan de bank en krabde ik oferal, het was keigaaf, ik hoop dat het zo blijft.

Forige week kreeg ik zoooooveel lieve woorden toen ik fertelde over de pijn in mijn rug dat ik helemaal emoo was geworden, en mijn mensen ook, het was zo fijn dat iedereen met me mee leefde, dankjulliewel, ik bewaar al jullie woorden in mijn hart, en mijn hart foelde die dag zo groot en fol!, ik weet dat ik misschien wel weer een keertje pijn kan hebben, maar als dat zo is kijk ik in mijn hart naar jullie lieve woorden, ik hau ze in het licht zodat ze glanzen en straalen, en ik foel jullie vriendschap, en dan is de pijn vanzelf weer minder.

****

Ik blijf gewoon doortetteren voor vreede hoor!, want dat moet nau echt gebeuren, we kunnen niet blijfen wachten!
En iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.

Kever heeft een mening over grijs

Als Kever zijnde ben ik een poositieve jongen, ik ben frolijk en ik hau van mijn leefen, maar er is één ding dat ik moeilijk find en dat is reegen, dus forige week had ik niet zo een fijne week, het reegende oferdag en in de nacht, bofendien waaide het echt KEIhard, ik waaide bijna uit mijn fagt!, als het niet reegende was alles toch nog nat en kon ik niet lekker in mijn gras liggen, ik fond er niks aan, aan die hele herfst niet!, alles was grijs en donker, en zo foelde ik me ook.

Er is nog iets dat ik niet fijn findt, en dat is de dokter, naar de dokter gaan find ik nog erger dan reegen, ik denk dat ik het wel het stomste en engste find dat ik kan bedenken.

Tuin

Forige week moest ik overgeefen in de tuin, en flak daarna had ik diejaree, mijn vrouw had me schoongemaakt want ik had een beetje fiese billen en daar schaamde ik me voor, dat hoeft helemaal niet folgens mijn vrouw, maar ik deed het toch.

De afond daarna foelde ik me niet goed, ik wilde knuffels en flakbij mijn mensen zijn maar ik wilde niet meer eeten, ik lustte geen snekkie, geen natvoer, niet één brokje, ik lag alleen maar op de floer, ik wist zelf natuurlijk wel hoe het kwam maar het lukte me niet om dat aan mijn mensen duidelijk te maken.

Jullie zien het vast al aankomen, en ja: de folgende morgen heel froeg zat ik bij de dokter op taafel, zij foelde oferal aan me, mijn mensen hadden ferteld van het overgeefen omdat ze dachten dat ik pijn in mijn buik had, maar dat was niet zo, ik had ook geen pijn aan mijn tanden, gelukkig merkte de dokter dat ik moest piepen als ze onderaan mijn rug duwde, daar zat een plek die zo een pijn deed!, ik moet haar eerlijk waar kompliementen geefen dat ze dat ontdekte.

Ik kreeg een prik met iets tegen de pijn, en dat meediesijn moest ik nog een paar daagen neemen, toen we thuis kwamen was ik zoooo blij dat ik maar bleef brommen en knuffelen en tetteren, en ik wilde ook weer eeten, alles lustte ik!, ik foelde me helemaal top, ik bleef de hele dag dicht bij mijn mensen zodat ik maar een zacht tettertje hoefde te geefen voor meer knuffels, en het was een fantasties dag, ook al reegende het.

Meediesijn

De dag daarna was ook nog okee, maar de dag dáárna was ik steeds mipselijk, ik wilde niets eeten en mijn mensen maakten zich heel erg zorgen, fooral toen ik ook weer moest overgeefen, maar ik was ferder best frolijk en aktief, gelukkig maar dat mijn man zich ineens herinnerde dat ik altijd een beetje ziekies wordt van meediesijnen tegen de pijn, anders had ik weer bij de dokter gezeeten!

De daagen daarna kreeg ik steeds iets minder van het meediesijn, en op donderdag kreeg ik niets meer, ik foel me nau weer gewoon Kever, ik eet lekker en ik klim op bed om mijn mensen wakker te maken, of ik speel onder het bed spieraal, en zomaar ineens ging ook de zon weer schijnen en was het lekker warm in mijn tuin, en al het grijze is weg gewaaid, uit mijn hoofd en uit mijn tuin.
***
Ik tetter natuurlijk KEIHARD voor vreede, het is zoooo belangrijk!!, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.
***
Nawoord van mevrouw Kever
Precies op de sterfdag van Bolletje werd Kever ziek… en de paniek hier was groot.
Bij de dierenarts bleek dat hij een pijnlijke plek op zijn rug had. Dit kon tijdelijk zijn na een rare sprong, of chronisch door artrose.
Kever kreeg Metacam. Daar wordt hij helaas misselijk van. Van Onsior, een andere pijnstiller, wordt hij extreem slaperig. Dus ze zijn allebei niet ideaal.
De rug van Kever is een kwetsbare plek, doordat hij zo lang is. Daarbij heeft hij hele korte pootjes, en zijn zijn voorpoten te kort om normaal te zitten of te lopen. Dat gaat ooit problemen geven, maar voorlopig voelt ons jochie zich weer goed.