Categorie archieven: Kever

Kever heeft een mening over de naazomer

Foordat ik mijn letters ga maken, wil ik mijn vrienden en vriendinnen bedanken voor alle lieve woorden voor Mikkie, we hebben ze doorgegeefen aan zijn mensen en die hebben ze weer aan Mikkie ferteld, hij kan het goed gebruiken want hij is nog steeds bij de dokter, maar hij mag binnenkort weer naar huis, gelukkig maar!

~~~

Troopies

Mijn zomer lijkt elke keer wel voor altijd te zijn, ook dit jaar kan ik me bijna niet meer herinneren hoe het VOOR mijn zomer was, ik find mijn zomer het allerfijnste dat er bestaat, nau ja er zijn meer allerfijnste dingen, maar mijn zomer hoort daar zeker bij, ik hau zoooooveel van zon, hoe meer zon er is hoe fijner, ook als het keiheet is find ik dat fantasties, ik heb het nooit te warm, zau ik misschien een troopiese Kever zijn?!

Een paar daagen geleeden lag ik in mijn tuin en foelde ik ineens druppels… het reegende!, ik bleef gewoon in de struiken liggen want daar komt de reegen niet, totdat de reegen daar plotseling WEL kwam en ik snel naar binnen rende om tegen mijn mensen te tetteren dat ze me droog moesten maken met mijn haswand, dat is een haswand die spesjaal voor mij is als ik nat ben.

Naazomer

Na een paar minuutjes wilde ik weer naar buiten, maar het reegende nog steeds, echt keihard, hoe kan zoiets?, mijn vrouw legde me uit dat het al bijna het einde van de zomer is, dat heet naazomer, en toen begreep ik het: dus daarom is het froeger donker, en daarom liggen er allemaal appeltjes en peertjes in mijn gras, daarom waait het ineens vaker, en daarom foelt het in mijn tuin soms te frips om in het gras te liggen: mijn zomer is bijna afgeloopen…

Ik weet als tuinKever natuurlijk dat er na mijn zomer een herfst komt, en daarna een winter, dat is een tijd om meer binnen in mijn huis te zijn, en daar moet ik nu efentjes aan wennen, dat is omdat ik mijn hele zomer zo veel in mijn tuin ben, nieuwe dingen find ik altijd een beetje moeilijk, ik ga mijn zomer missen, dat weet ik nu al, van mij mag het wel altijd zomer blijfen, maar ik heb geleerd dat dat niet kan, hoe graag ik dat ook zau willen.

Ik werd er een beetje sip van, en mijn vrouw begreep dat meteen, zij findt de zomer ook het fijnste en ze haudt niet van de herfst en de winter, fooral niet als het reegent, Je bent echt een kind van mij Keef!, zei ze, maar dat was maar een grapje hoor!

Fieren

Het feest van mijn zomer is bijna foorbij, dat is jammer, maar mijn vrouw zei dat we nau Saame dan maar een feest van de herfst en de winter gaan maken, ja dat find ik een goed plan!, we weeten nog niet presies hoe, maar ik geloof dat je oferal en altijd feest kan fieren, misschien is het niet het feest waar we op gehoopt hadden, maar nau we er toch zijn gaan we ook dansen en rennen en genieten.

***

Ik blijf keihard tetteren voor vreede!!
En iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.

Kever heeft een mening over jongenspoesen

Van mezelf ben ik een frolijke jongen, daar hoef ik niet veel voor te doen, het gaat eigenlijk vanzelf, mijn letters zijn ook meestal frolijk, en dat is logies want ze komen uit mijn eigen hoofd, maar fandaag heb ik iets ernstigs, het is moeilijk en het gaat over een vriend van mij, gelukkig niet over mezelf want ik word al nerfeus als ik er aan denk.

Mikkie

Jullie kennen toch mijn Mikkie?, mijn tuinvriend, een zoon van kater Bolle die hier voor mij woonde?, Mikkie komt al jaaren elke dag langs op het dak van het schuurtje, vaak zit hij stiekum in de tuin van de buuren, achter mijn gaaas, en als het lekker warm is liggen we allebei te dutselen in de planten, vlak naast elkaar, ik find het heel gezellig dat hij er elke dag is, met zijn zus Juultje, en natuurlijk komt Pokon ook nog, en als iemand een dag niet komt maaken mijn mensen en ik ons zorgen.

Forige week zag mijn vrouw Mikkie door mijn gaaas, en ze schrok heel erg: hij liep heel moeilijk en hij was gewond – er zat een gat op zijn hoofd!, mijn man is meteen een reismand gaan pakken van zolder, en mijn vrouw is in de tuin van de buuren en later nog een tuin ferder gegaan om Mikkie te lokken en te fangen, de eerste keer ging het faut, maar de tweede keer kon ze hem optillen en in de mand zetten, en daarna hebben mijn mensen Mikkie naar zijn eigen huis gebracht.

Zijn mensen zijn met hem naar de dokter gegaan, en daar is hij nou nog steeds, hij is keihard gebeeten door een niet gekatsre… gekestraa… gekastraatsiede gekater, dat weeten ze bij de dokter omdat alleen die katers zo keihard bijten, en nau moet Mikkie pillen tegen apsessen en ook tegen de pijn natuurlijk, zijn hoofd moet steeds gewassen worden en misschien moet hij ook nog worden geopereerd.

Het is heel ernstig, mijn mensen waren er ferdrietig van, en Mikkie’s eigen mensen natuurlijk ook, mijn mensen hebben het me uitgelegd, maar helemaal snappen doe ik het niet… want waar is mijn Mikkie nau?, waarom is hij niet in de tuin van de buuren?, ik ga steeds kijken maar ik zie hem niet, alles is stil, en ik find er niets aan.

Jongenspoes

Mijn vrouw zei dat je hierdoor weer kan zien hoe belangrijk het is dat jongenspoesen geopereerd worden, als dat niet gebeurt ben je als jongen echt keigefaarlijk voor andere jongens, niet geopereerde katerjongens worden in het wild maar een jaar of twee, door alle wonden worden ze ziek en dan is het vaak al te laat, want sommige van die ziektes gaan nooit meer over.

Een jongenskater met alle onderdeelen kan ook steeds kindjes maken bij meisjespoesen, of die dat nau willen of niet, en zo komen er steeds meer katten bij, terwijl de asiels al fol zitten met beebiekittens die geen huis hebben!

Fechten

Volgens mijn vrouw was ik foordat ik in het asiel kwam zelf ook zo een katerman met kerstballen, ik kan me dat niet herinneren hoor, en ik ben blij dat ik nau gewoon Kever ben!, mijn vrouw heeft me alle litteekens aangeweezen van het fechten: mijn ooren zijn helemaal kapoo, over mijn neus loopt een groot litteeken, en oferal op mijn hoofd kan je zien dat ik klappen en beeten heb gekreegen… en vast ook gegeefen, ik kan het me haast niet foorstellen en toch is het zo.

Ik hoop maar dat die andere kater geopereerd wordt, want wat heb je aan fechten?, helemaal niets, er komt alleen maar fedriet van, ik heb veel liefer dat we gewoon weer allemaal vrienden zijn in de tuinen, dat is veel fijner, ik mis mijn Mikkie.

****

Ik blijf tetteren voor vreede, het is keihard noodig!!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Kever heeft een mening over genoeg

Forige week had ik geschreefen dat iedereen zijn of haar eigen hoofd heeft, en dat dat hoofd presies goed is zoals het is, en dat is natuurlijk ook zo!, alleen zau ik soms weleens een kat willen zijn die alles durft en alles snapt, maar dat is lastig met mijn eigen hoofd… misschien zau ik met een ander hoofd veel meer durfen en begrijpen?

Toen ik dat aan mijn vrouw froeg zei ze dat zij ook weleens een ander hoofd zau willen hebben, maar dat dat niet kan, ze fertelde ook dat je WEL met je eigen hoofd iets nieuws kan leeren, want je hoofd zit dan wel vast, maar van binnen kan er van alles bij en af en in en uit, zooo heee daar moest ik over nadenken.

Nieuwe dingen

Op mijn stoel in de tuin, in het donker, dacht ik er over na, en ineens wist ik het, het is waar!, ik HEB al best veel nieuwe dingen in mijn hoofd gestopt.

Met het troopiese weer heb ik een paar nachten buiten in mijn tuin geslaapen, op mijn stoel, de lucht was zo heerlijk zacht dat dat prima kon, en ik durf dat ook best, wat kan me gebeuren in mijn eigen tuin waar ik elk blaadje en takje ken?, ik foel me in mijn tuin net zo feilig als in mijn huis, maar dat is niet altijd zo geweest.

Ik kan het me nau bijna niet meer foorstellen, maar toen ik hier net kwam woonen fond ik de tuin zoooo griezelig, ik zag vogels en insektjes en allemaal andere dingen die ik niet goed kende en het was heel moeilijk voor me, en fooral als mijn mensen OOK in de tuin waren…o nee dat was me echt veels te veel!, ik rende dan snel weer naar binnen en ferstopte me onder het bed, zo eng fond ik dat.

Mijn mensen zijn maanden bezig geweest met gaaas in mijn tuin maaken, zodat ik maar een klein stukje tuin in kon, en dan steeds ietsje ferder, maar na drie maanden snapte ik het ineens: het is MIJN tuin!, en sinds die tijd ben ik elke dag in mijn tuin, ik heb er mijn twalet, mijn gras, mijn stoelen, mijn gaaas om stiekem naar de buuren te kijken, mijn tuinvrienden, mijn ratjes en mijn vogels.

Snappen

Dat beteekent dat ik in mijn hoofd nieuwe informaatsie heb gestopt, en dat mijn hoofd nau een beetje anders is geworden dan het eerst was, en toch is het mijn eigen hoofd nog steeds!

Dus misschien snapt mijn hoofd op een dag ook dat het niet bang hoeft te zijn voor andere mensen, of snapt mijn hoofd hoe ik over het hek in mijn tuin kan springen, Nee Keef, roept mijn vrouw nau, Je hoeft niet alles te snappen, over het hek springen is gefaarlijk!, en dat find ik eigenlijk ook wel, ik hoef niet naar een andere tuin, genoeg is genoeg, mijn eigen tuin past presies in mijn hoofd, het is een perfekte Kevertuin voor in mijn Keverhoofd, ik ben helemaal heppie met dit hoofd en met alles wat er in zit.

****

Zeker weeten dat ik weer KEIhard tetter voor vreede, het is dringend!!
En iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.

Kever heeft een mening over tefreeden zijn

Als ik in mijn tuin in mijn gras lig denk ik na over het leefen, over het leefen in het algemeen en ook over mijn eigen leefen, dat is het leefen dat ik het beste ken omdat ik het zelf leef, het is mijn Keverleefen, zo heeft iedereen zijn of haar eigen leefen, en het leefen van iemand anders kan je fanaf de buitenkant zien, maar je weet nooit presies hoe diegeene het zelf erfaart.

Dat komt omdat je met je eigen oogen kijkt en met je eigen hoofd denkt, en iedereen heeft weer andere oogen en een ander hoofd, als het bijfoorbeeld heel warm is zie ik de zon in mijn tuin en foel ik me helemaal heppie, maar iemand anders kan de zon zien en denken Bah, het is veels te warm, ik find er niets aan, en als er iets gebeurt dat ik niet ken denk ik meestal Brrrr dat is grieselig, ik ferstop me!, maar een andere kat find dat juist leuk en gaat kijken en onderzoeken.

Zo zijn we allemaal ferschillend, en het is niet zo dat de oogen en het hoofd van de één beeter zijn dan die van de ander hoor, we zijn allemaal helemaal prima zoals we zijn, anders waren we wel iemand anders geworden!

Duif

Zelf ben ik een rustige jongen omdat ik al bijna dertien jaaren ben (of misschien ben ik wel altijd zo geweest, dat kan ook), en ik ben helemaal tefreeden met mijn leefen, alles is presies zoals ik het fijn find en ik begrijp alles om me heen, daar hau ik van want ik word bang van dingen die ik niet snap.

En omdat ik tefreeden ben mag van mij de duif die elke dag in mijn tuin komt best mijn brokjes opeeten, fooral ook omdat het mijn diejeetbrokjes zijn en die lust ik eigenlijk toch niet, maar de duif findt ze heerlijk, win/win noemt mijn vrouw dat.

Mikkie en Juultje mogen ook best kopjes geefen aan mijn mensen en snekkies krijgen, ik find het gezellig als ze er zijn en ga mijn mensen halen als ze niet merken dat mijn vrienden wel iets lusten.

En Pokon mag van mij best in mijn tuin en in mijn huis komen, ik geef hem wel altijd efentjes een tik, maar niet hard, hij komt altijd naar mij toe en doet Priet? om hallo te zeggen en gaat dan mijn brokjes eeten, en daarna klimt hij weleens op het buro om mijn vrouw een kopje te geefen, of om haar te bijten, nau ja!

Pokon

Pokon probeert wel eens de duif te fangen, omdat hij nog jong is en zich moet bewijsen, en Mikkie en Pokon hebben wel eens ruusie omdat ze allebei met hun eigen oogen kijken en niet die van de ander, Juultje maakt nooit ruusie, zij is vrienden met iedereen, net als ik, en mijn man is helemaal weg van haar, dat mag van mij, ik ben daar niet jaloers op.

Ik lig en ik kijk, ik kijk met mijn eigen oogen, ik denk met mijn eigen hoofd en foel met mijn eigen hart, ik weet dat ik thuis ben, dat mijn mensen mij de liefste Kever finden, de enigste Kever, en ik foel dat dit het leefen is dat ik altijd heb gewild.

***

Omdat ik graag zau willen dat iedereen zo een fijn leefen heeft blijf ik keihard tetteren voor vreede!
En aan iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.

Kever heeft een mening over deelen

Wat een boel lieve en mooie letters kreeg ik forige week van iedereen, dankjulliewel, ik was er helemaal stil van geworden en dat gebeurt niet vaak, ik fond het zo biesonder en ik foelde het allemaal heel diep in mijn hart, het was echt Saame, dat is zo een mooi en groot gefoel dat ik niets meer heb te tetteren.

Ik heb Saame moeten leeren, toen ik net bij mijn mensen woonde wilde ik graag zelf knuffels en kusjes krijgen, ik liep mijn mensen steeds achterna en ging hard roepen, ik kreeg dan wel knuffels maar toch miste ik iets, ook al wist ik niet eens presies wat dat was.

Als mijn mensen ferdrietig of bang waren werd ik nerfeus en ferstopte me, ik fond het moeilijk want ik dacht dat ik misschien iets faut had gedaan of dat ze me niet meer lief fonden, en omdat ik er nerfeus van werd ferstopten mijn mensen die gefoelens voor mij, en zo ging het een hele tijd door, we ferstopten ons eigenlijk alledrie.

Hier tsjek ik of alles in orde is, zien jullie dat?!

Gefoelens

Doordat ik me steeds feiliger foelde, en steeds meer fertrauwen in mezelf en de wereld kreeg kon ik ook naar buiten kijken, en dan bedoel ik niet uit de raamen in ons huis, maar uit de raamen van mijn hart, en ik zag dat ik niet de enige ben met gefoelens maar dat iedereen gefoelens heeft, zelfs mensen!

Ik wist natuurlijk al lang dat mijn kattenvrienden en vriendinnen van alles foelden, en dat snapte ik prima, ze waren blij of bang of ferdrietig, ze misten iemand of ze waren ferliefd, dat begreep ik allemaal, en ik weet ook dat je Saame bijna alles kunt, zoals Bolle dat zei.

Maar ineens snapte ik dat het met mijn mensen dus ook zo was, en dat ik niet alleen knuffels wilde krijgen maar ze ook wilde geefen, en dat Saamezijn niet alleen nemen is maar ook geefen, soms geeft de een wat meer en ontfangt de ander dus meer, en na een tijdje is het weer andersom.

Tuin

Ik ben er in gegroeid, in het Saamezijn met mijn mensen, ik tsjek nu of alles in orde is met ze, en als ik foel dat het noodig is kom ik kopjes en kusjes geefen, of ik ga naast ze liggen in het grote bed zodat ze weeten dat ik er voor ze ben, forige week was ik een paar daagen alleen met mijn vrouw, en toen heb ik ekstra goed opgelet, ik kontroleerde de tuin wat vaker, ik sliep de hele nacht naast haar in het grote bed en ik kwam steeds kijken of alles in orde was.

Mijn vrouw zegt dat ze zich nog nooit zo feilig heeft gefoeld, dat ze het heel knap fond van mij, dat ik elke dag weer liefer ben dan de forige dag, en dat ze soms denkt dat ze niet NOG meer van me kan hauden maar dat dat toch zo is, en mijn man foelt dat ook.

Zo heb ik geleerd dat je ook in Saame kan groeien, dat je steeds meer Saame kan zijn, en dat Saamezijn beteekent dat je deelt: je deelt gefoelens, je deelt knuffels, je deelt ferdriet en je deelt plezier, je deelt zorgen en je deelt geluk, eigenlijk deel je je hart met elkaar, en dat kan ik nu, en ook al geef ik stukjes van mijn hart weg, ik heb nog nooit zo een fol hart gehad.

****

Natuurlijk tetter ik weer voor vreede, het is ekstraveel noodig!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.