Categorie archieven: Kever

Kever heeft een mening over grijs

Als Kever zijnde ben ik een poositieve jongen, ik ben frolijk en ik hau van mijn leefen, maar er is één ding dat ik moeilijk find en dat is reegen, dus forige week had ik niet zo een fijne week, het reegende oferdag en in de nacht, bofendien waaide het echt KEIhard, ik waaide bijna uit mijn fagt!, als het niet reegende was alles toch nog nat en kon ik niet lekker in mijn gras liggen, ik fond er niks aan, aan die hele herfst niet!, alles was grijs en donker, en zo foelde ik me ook.

Er is nog iets dat ik niet fijn findt, en dat is de dokter, naar de dokter gaan find ik nog erger dan reegen, ik denk dat ik het wel het stomste en engste find dat ik kan bedenken.

Tuin

Forige week moest ik overgeefen in de tuin, en flak daarna had ik diejaree, mijn vrouw had me schoongemaakt want ik had een beetje fiese billen en daar schaamde ik me voor, dat hoeft helemaal niet folgens mijn vrouw, maar ik deed het toch.

De afond daarna foelde ik me niet goed, ik wilde knuffels en flakbij mijn mensen zijn maar ik wilde niet meer eeten, ik lustte geen snekkie, geen natvoer, niet één brokje, ik lag alleen maar op de floer, ik wist zelf natuurlijk wel hoe het kwam maar het lukte me niet om dat aan mijn mensen duidelijk te maken.

Jullie zien het vast al aankomen, en ja: de folgende morgen heel froeg zat ik bij de dokter op taafel, zij foelde oferal aan me, mijn mensen hadden ferteld van het overgeefen omdat ze dachten dat ik pijn in mijn buik had, maar dat was niet zo, ik had ook geen pijn aan mijn tanden, gelukkig merkte de dokter dat ik moest piepen als ze onderaan mijn rug duwde, daar zat een plek die zo een pijn deed!, ik moet haar eerlijk waar kompliementen geefen dat ze dat ontdekte.

Ik kreeg een prik met iets tegen de pijn, en dat meediesijn moest ik nog een paar daagen neemen, toen we thuis kwamen was ik zoooo blij dat ik maar bleef brommen en knuffelen en tetteren, en ik wilde ook weer eeten, alles lustte ik!, ik foelde me helemaal top, ik bleef de hele dag dicht bij mijn mensen zodat ik maar een zacht tettertje hoefde te geefen voor meer knuffels, en het was een fantasties dag, ook al reegende het.

Meediesijn

De dag daarna was ook nog okee, maar de dag dáárna was ik steeds mipselijk, ik wilde niets eeten en mijn mensen maakten zich heel erg zorgen, fooral toen ik ook weer moest overgeefen, maar ik was ferder best frolijk en aktief, gelukkig maar dat mijn man zich ineens herinnerde dat ik altijd een beetje ziekies wordt van meediesijnen tegen de pijn, anders had ik weer bij de dokter gezeeten!

De daagen daarna kreeg ik steeds iets minder van het meediesijn, en op donderdag kreeg ik niets meer, ik foel me nau weer gewoon Kever, ik eet lekker en ik klim op bed om mijn mensen wakker te maken, of ik speel onder het bed spieraal, en zomaar ineens ging ook de zon weer schijnen en was het lekker warm in mijn tuin, en al het grijze is weg gewaaid, uit mijn hoofd en uit mijn tuin.
***
Ik tetter natuurlijk KEIHARD voor vreede, het is zoooo belangrijk!!, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.
***
Nawoord van mevrouw Kever
Precies op de sterfdag van Bolletje werd Kever ziek… en de paniek hier was groot.
Bij de dierenarts bleek dat hij een pijnlijke plek op zijn rug had. Dit kon tijdelijk zijn na een rare sprong, of chronisch door artrose.
Kever kreeg Metacam. Daar wordt hij helaas misselijk van. Van Onsior, een andere pijnstiller, wordt hij extreem slaperig. Dus ze zijn allebei niet ideaal.
De rug van Kever is een kwetsbare plek, doordat hij zo lang is. Daarbij heeft hij hele korte pootjes, en zijn zijn voorpoten te kort om normaal te zitten of te lopen. Dat gaat ooit problemen geven, maar voorlopig voelt ons jochie zich weer goed.

Kever heeft een mening over spinnen

In mijn tuin komen steeds meer spinnen, ik denk dat spinnen niet zo van de zomer hauden maar meer van de herfst, dan zie ik ze ineens oferal, spinnen woonen in een web dat ze van draaden maken die ze in elkaar weefen, het is heel biesonder om naar te kijken, eerst is er maar één draad en hangt de spin daar onderaan, totdat de wind hem (of haar??,daar heb ik geen ferstand van!) een stukje ferder waait en de spin de draad op twee plaatsen kan fast maken, dan NOG een keer een stukje ferder waaien en NOG een keer, en dan kan het web worden gemaakt, van de ene hoek naar de andere, steeds maar heen en weer.

Draaden

Ik heb het al een paar keer gezien en ik snap nog steeds niet presies hoe je van één draad een heel web kan maken, maar dat is het geheim van een spin, ikzelf kan geen draaden maken en ik woon ook niet in een web maar in mijn huis, bij mijn mensen.

Bolle

Mijn mensen zijn niet altijd MIJN mensen geweest, voor mij woonde kater Bolle hier, en forige week was het fijf jaaren geleeden dat Bolle een ster werd, toen ik hier net kwam woonen kon ik hem nog ruiken in het huis en de tuin, hij rook vriendelijk en wijs, en ik wist daardoor meteen dat ik hier feilig was.

Op de dag dat Bolle een ster werd hebben mijn mensen een elektriek kaarsje voor hem aan gedaan, eentje in huis en eentje bij zijn grafje in de tuin, zodat hij weet dat we aan hem denken, folgens mijn vrouw gaat er geen dag foorbij dat ze niet aan hem denkt en hem mist, hij woont nu voor altijd in het hart van mijn mensen en ook een beetje in dat van mij: dappere stoere lieve Bolle blijft altijd bij ons hooren.

Web

Ons leefen bestaat niet uit een heleboel losse stukjes maar het is één lange draad, iedereen heeft zijn of haar eigen draad met een eigen kleur, een kleur die niemand anders heeft, heel soms is jauw draad van jau alleen, maar meestal je draad verweefen met die van anderen, zo is mijn draad nu Saame met die van mijn mensen, en foordat mijn mensen mij leerden kennen was hun draad Saame met die van Bolle, en al die stukken draad blijfen altijd bestaan, de draad wordt gewoon steeds langer.

En met iedereen op de hele weereld maken we met al onze draaden een heel groot web, een web dat nooit af is want er komen altijd weer nieuwe draaden bij, we feranderen allemaal een beetje de weereld, en we blijfen altijd bestaan, met een klein draadje in een groot web, maar WEL een heel biesonder draadje, daarom doe ik mijn best om mijn draad zo mooi mogelijk te maken.

****

Ik tetter steeds harder voor vreede!!
En ik stuur iedereen die iemand mist een zacht kopje.

Kever heeft een mening over kompleet zijn

Hoe het presies kan weet ik niet, maar mijn zomer is terug, ik lig de hele dag in de zon in mijn tuin, ik blijf weer tot heel laat buiten, en weeten jullie wat zo biesonder is?, mijn Mikkie is ook terug!, zau dat met elkaar te maken hebben of is het toefal?, ik weet het niet en het geeft ook niets want mijn Mikkie en Juultje zijn weer elke dag op het dak van het schuurtje, mijn zomer is er en Pokon komt elke dag mijn eeten opeeten: alles is in orde.

Froeg

Totdat mijn mensen een paar daagen geleeden zomaar veel froeger op stonden dan anders, dat merkte ik natuurlijk wel maar ik dacht er ferder niets bij, mijn vrouw ging met me naar mijn tuin en er was gelukkig al zon, zo zaten we gezellig met zijn tweetjes, tot ik de bel van de deur hoorde, en een stem, een mannenstem, ik kroop voor de zekerheid maar onder de planten want misschien zau die man ook naar buiten komen en onder de struiken kon hij me niet zien.

Er kwamen nog méér stemmen, en die stemmen kwamen nau uit MIJN huis!, ik hoorde dat ze naar de slaapkamer gingen en daar bleefen ze, na een tijdje gingen ze weer weg, en kwam er een andere stem, ook een meneermens, dus jullie snappen wel dat ik in mijn tuin bleef.

Ik dacht dat de manmensen wel snel weer weg zauden zijn, maar ze gingen keihard booren met een masjiene, en soms ging er eentje weg en kwam er weer een andere, ik wist niet wat ik ervan moest denken.

In de tuin

Na een tijdje kwam mijn vrouw bij mij zitten, in mijn tuin, en ze legde me uit dat we een nieuwe meeter kreegen voor het gas en de elektraa, en ook nieuwe leidingen voor het gas ofzo, en dat dat in de meeterkast moet die in de slaapkamer is, ik snapte er nog steeds niets van, maar mijn vrouw zei dat het noodig was voor de feiligheid, dus dat zal dan wel.

Later kwam mijn man buiten zitten bij mij en ging mijn vrouw weer naar binnen, zo ging het de hele dag door, folgens mij zijn er in die tijd wel honderd mannen met masjienes binnen geweest, ze klonken heel vriendelijk en rustig, maar ik ging toch niet naar binnen, je weet het tenslotte nooit, het zau best kunnen dat ze mij zauden zien en dan ineens dachten Die katerman ga ik fangen, en dan had ik probleemen.

Pas laat in de middag hoorde ik alleen mijn mensen nog, en de stofzuigmasjien, daar hau ik niet van dus ik bleef nog buiten, maar daarna ging ik binnen kijken, ik zag eigenlijk helemaal niet dat er iets feranderd was, Nee natuurlijk niet, hoe vaak kijk jij nau naar de gasmeter, gekkie zei mijn vrouw, en daar zit wat in, want ik weet niet eens wat dat is.

Kompliementen

Ik heb oferal gekeeken en gesnuft, daarna ging ik op mijn krabkartons liggen toeteren dat ik gekamd en geknuffeld wilde worden, en toen kreeg ik toch zooooveel kompliementen van mijn mensen!, ze zeiden dat ik een dappere jongen was, dat ik zoveel had geleerd sinds ik hier woon, dat ze altijd heel erg trots op me zijn, en dat ze ferbaasd waren dat ik helemaal niet meer nerfeus was na zo een lange dag vol met freemde geluiden en mannen en gedoe.

Ik weet zelf heel goed hoe het komt dat ik al snel niet meer bang ben, dat komt doordat ik Kever ben, dat ben ik altijd wel geweest maar ik ben het nu echt kompleet, ik ben helemaal áf, en als Kever zijnde weet ik dat mijn mensen altijd voor me zorgen, en dat ons huis feilig is, dat het soms efentjes moeilijk kan zijn maar dat het vanzelf weer feilig wordt, ik heb fertrauwen in het leefen gekreegen.

****

Ik tetter door voor vreede en ik geef het niet op want het is dringend!
En iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.

Kever heeft een mening over de naazomer

Foordat ik mijn letters ga maken, wil ik mijn vrienden en vriendinnen bedanken voor alle lieve woorden voor Mikkie, we hebben ze doorgegeefen aan zijn mensen en die hebben ze weer aan Mikkie ferteld, hij kan het goed gebruiken want hij is nog steeds bij de dokter, maar hij mag binnenkort weer naar huis, gelukkig maar!

~~~

Troopies

Mijn zomer lijkt elke keer wel voor altijd te zijn, ook dit jaar kan ik me bijna niet meer herinneren hoe het VOOR mijn zomer was, ik find mijn zomer het allerfijnste dat er bestaat, nau ja er zijn meer allerfijnste dingen, maar mijn zomer hoort daar zeker bij, ik hau zoooooveel van zon, hoe meer zon er is hoe fijner, ook als het keiheet is find ik dat fantasties, ik heb het nooit te warm, zau ik misschien een troopiese Kever zijn?!

Een paar daagen geleeden lag ik in mijn tuin en foelde ik ineens druppels… het reegende!, ik bleef gewoon in de struiken liggen want daar komt de reegen niet, totdat de reegen daar plotseling WEL kwam en ik snel naar binnen rende om tegen mijn mensen te tetteren dat ze me droog moesten maken met mijn haswand, dat is een haswand die spesjaal voor mij is als ik nat ben.

Naazomer

Na een paar minuutjes wilde ik weer naar buiten, maar het reegende nog steeds, echt keihard, hoe kan zoiets?, mijn vrouw legde me uit dat het al bijna het einde van de zomer is, dat heet naazomer, en toen begreep ik het: dus daarom is het froeger donker, en daarom liggen er allemaal appeltjes en peertjes in mijn gras, daarom waait het ineens vaker, en daarom foelt het in mijn tuin soms te frips om in het gras te liggen: mijn zomer is bijna afgeloopen…

Ik weet als tuinKever natuurlijk dat er na mijn zomer een herfst komt, en daarna een winter, dat is een tijd om meer binnen in mijn huis te zijn, en daar moet ik nu efentjes aan wennen, dat is omdat ik mijn hele zomer zo veel in mijn tuin ben, nieuwe dingen find ik altijd een beetje moeilijk, ik ga mijn zomer missen, dat weet ik nu al, van mij mag het wel altijd zomer blijfen, maar ik heb geleerd dat dat niet kan, hoe graag ik dat ook zau willen.

Ik werd er een beetje sip van, en mijn vrouw begreep dat meteen, zij findt de zomer ook het fijnste en ze haudt niet van de herfst en de winter, fooral niet als het reegent, Je bent echt een kind van mij Keef!, zei ze, maar dat was maar een grapje hoor!

Fieren

Het feest van mijn zomer is bijna foorbij, dat is jammer, maar mijn vrouw zei dat we nau Saame dan maar een feest van de herfst en de winter gaan maken, ja dat find ik een goed plan!, we weeten nog niet presies hoe, maar ik geloof dat je oferal en altijd feest kan fieren, misschien is het niet het feest waar we op gehoopt hadden, maar nau we er toch zijn gaan we ook dansen en rennen en genieten.

***

Ik blijf keihard tetteren voor vreede!!
En iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.

Kever heeft een mening over jongenspoesen

Van mezelf ben ik een frolijke jongen, daar hoef ik niet veel voor te doen, het gaat eigenlijk vanzelf, mijn letters zijn ook meestal frolijk, en dat is logies want ze komen uit mijn eigen hoofd, maar fandaag heb ik iets ernstigs, het is moeilijk en het gaat over een vriend van mij, gelukkig niet over mezelf want ik word al nerfeus als ik er aan denk.

Mikkie

Jullie kennen toch mijn Mikkie?, mijn tuinvriend, een zoon van kater Bolle die hier voor mij woonde?, Mikkie komt al jaaren elke dag langs op het dak van het schuurtje, vaak zit hij stiekum in de tuin van de buuren, achter mijn gaaas, en als het lekker warm is liggen we allebei te dutselen in de planten, vlak naast elkaar, ik find het heel gezellig dat hij er elke dag is, met zijn zus Juultje, en natuurlijk komt Pokon ook nog, en als iemand een dag niet komt maaken mijn mensen en ik ons zorgen.

Forige week zag mijn vrouw Mikkie door mijn gaaas, en ze schrok heel erg: hij liep heel moeilijk en hij was gewond – er zat een gat op zijn hoofd!, mijn man is meteen een reismand gaan pakken van zolder, en mijn vrouw is in de tuin van de buuren en later nog een tuin ferder gegaan om Mikkie te lokken en te fangen, de eerste keer ging het faut, maar de tweede keer kon ze hem optillen en in de mand zetten, en daarna hebben mijn mensen Mikkie naar zijn eigen huis gebracht.

Zijn mensen zijn met hem naar de dokter gegaan, en daar is hij nou nog steeds, hij is keihard gebeeten door een niet gekatsre… gekestraa… gekastraatsiede gekater, dat weeten ze bij de dokter omdat alleen die katers zo keihard bijten, en nau moet Mikkie pillen tegen apsessen en ook tegen de pijn natuurlijk, zijn hoofd moet steeds gewassen worden en misschien moet hij ook nog worden geopereerd.

Het is heel ernstig, mijn mensen waren er ferdrietig van, en Mikkie’s eigen mensen natuurlijk ook, mijn mensen hebben het me uitgelegd, maar helemaal snappen doe ik het niet… want waar is mijn Mikkie nau?, waarom is hij niet in de tuin van de buuren?, ik ga steeds kijken maar ik zie hem niet, alles is stil, en ik find er niets aan.

Jongenspoes

Mijn vrouw zei dat je hierdoor weer kan zien hoe belangrijk het is dat jongenspoesen geopereerd worden, als dat niet gebeurt ben je als jongen echt keigefaarlijk voor andere jongens, niet geopereerde katerjongens worden in het wild maar een jaar of twee, door alle wonden worden ze ziek en dan is het vaak al te laat, want sommige van die ziektes gaan nooit meer over.

Een jongenskater met alle onderdeelen kan ook steeds kindjes maken bij meisjespoesen, of die dat nau willen of niet, en zo komen er steeds meer katten bij, terwijl de asiels al fol zitten met beebiekittens die geen huis hebben!

Fechten

Volgens mijn vrouw was ik foordat ik in het asiel kwam zelf ook zo een katerman met kerstballen, ik kan me dat niet herinneren hoor, en ik ben blij dat ik nau gewoon Kever ben!, mijn vrouw heeft me alle litteekens aangeweezen van het fechten: mijn ooren zijn helemaal kapoo, over mijn neus loopt een groot litteeken, en oferal op mijn hoofd kan je zien dat ik klappen en beeten heb gekreegen… en vast ook gegeefen, ik kan het me haast niet foorstellen en toch is het zo.

Ik hoop maar dat die andere kater geopereerd wordt, want wat heb je aan fechten?, helemaal niets, er komt alleen maar fedriet van, ik heb veel liefer dat we gewoon weer allemaal vrienden zijn in de tuinen, dat is veel fijner, ik mis mijn Mikkie.

****

Ik blijf tetteren voor vreede, het is keihard noodig!!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.