Categorie archieven: Kever

Kever heeft een mening over floerbedekking

Het meeste hau ik er van als alles GEWOON is, zoals altijd, dus geen nieuwe dingen, en dan fooral niet in mijn huis, want mijn huis is mijn baasis, daar hoort alles te zijn zoals het altijd is, dat is meestal ook zo, maar de laatste tijd gebeurt er zoooveel dat het best moeilijk is voor mij.

Zoals met mijn rug, dat was helemaal niet leuk, gelukkig foel ik me nau weer helemaal prima, ik heb geen pijn en wil weer speelen en rennen, niet tefeel hoor, zo ben ik niet, maar wel elke dag een keertje, dat komt door de pillies maar ook door jullie liefe woorden en daar wil ik jullie heeeeeeel veel voor bedanken, jullie zijn de allerbeste vrienden die er bestaan, zeker weeten!

Slaapkamer

Fandaag heb ik maar een paar letters en kan ik ook niet heel veel antwoorden, want nau zijn mijn mensen ineens druk met van alles in huis, ik hau daar niet van, alles staat zomaar anders, allemaal bofenop elkaar gestaapeld, en alles dat in de woonkamer hoort staat in de slaapkamer, nau ja!

Woonkamer

Mijn mensen legden me uit dat er nieuwe floerbedekking in de woonkamer komt, net zoals forig jaar in de slaapkamer, en dat het efen ferfelend is maar dat alles weer gewoon wordt, en dat ik nergens bang voor hoef te zijn, maar dat ben ik soms tóch… gelukkig krijg ik dan meteen ekstra knuffels en kusjes, en ook een snekkie.

En ik foel dat zolang ik bij mijn mensen ben, en zolang jullie mijn vrienden zijn, alles weer goed komt, met die nieuwe floerbedekking en met mijn rug, dat is omdat we Saame zijn, en dat is het mooiste dat er is.

Ik tetter gewoon door voor vreede, hoor! En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.
Folgende week fertel ik hoe alles is gegaan!

Kever heeft een mening over afwachten

Soms gaat het leefen sneller dan mijn letters, zo ging het forige week, toen ik mijn forige blog maakte dachten mijn mensen en ik dat mijn rugpijn al weer foorbij was, daarom hoefde ik geen meediesijn meer te neemen, maar twee daagen nadat ik was gestopt met dat spullie was ik in mijn tuin en kon ik ineens niet kon loopen, ik probeerde van alles maar ik had veels te veel kramp in mijn beenen, ze gingen steeds helemaal scheef en ik kon er niet op staan, ik likte er aan om te kijken of dat hielp, maar nee, ik kon ook niet meer zitten en al helemáál niet liggen, ik wist niet meer wat ik moest doen en dus trok ik me aan mijn voorpooten door het grind.

Piepen

Mijn vrouw moest bijna huilen toen ze het zag, en mijn man kwam meteen naar me toe, hij heeft me foorzichtig geholpen, mijn vrouw foelde aan mijn rug en het was weer die plek die de dokter had ontdekt, als ze er op drukte moest ik keihard piepen, ik kreeg meteen van dat spullie tegen de pijn in mijn mond gespooten, dat had mijn vrouw gepakt zonder dat ik het merkte, mijn mensen bleefen bij me, na een tijdje kon ik weer loopen en foelde ik me beeter, ik ging naar binnen en fiel meteen in slaap in mijn mand.

De daagen daarna had ik veel knuffels en aandagt noodig want ik was van mijn aproopoo, zoveel pijn had ik nog nooit eerder gehad en dat bleef in mijn hoofd spooken, ik was bang dat het terug kwam, en wat dan?, mijn vrouw was de hele tijd aan het zuchten en mijn man kwam heel vaak naar me kijken, mijn mensen bleefen een paar daagen thuis voor mij, daar was ik blij om want ik wilde niet alleen zijn.

Ik krijg nu elke afond dat spullie tegen de pijn en misschien moet ik het wel mijn hele leefen neemen, het kan zijn dat ik iets heb dat heet ortra… artar… ar-troo-se, ja dat is het!, het is iets met je gefrigten, bij mij is dat fooral in mijn rug, maar ik kan ook een ferkeerde sprong hebben gemaakt en daardoor pijn hebben, dat moeten we efentjes afwachten.

Omdat ik soms mipselijk wordt van dat meediesijn geeft mijn vrouw me nu steeds een klein beetje minder, we probeeren uit te finden hoefeel ik noodig heb zodat ik geen pijn heb maar ook niet mipselijk ben, één dag wilde ik helemaal niet eeten, ik foelde ik me niet fijn, mijn rug deed geen pijn maar mijn buik was in de war, ik lag alleen maar te liggen en pas in de afond was ik weer gewoon Kever.

Lieve woorden

Maar de afgelopen daagen ging het allemaal helemaal top!, ik had geen pijn, ik lustte mijn brokjes en ik ging zelfs speelen met mijn man, hij gooide muisjes door het huis en ik ging ze fangen, daarna hing ik aan de bank en krabde ik oferal, het was keigaaf, ik hoop dat het zo blijft.

Forige week kreeg ik zoooooveel lieve woorden toen ik fertelde over de pijn in mijn rug dat ik helemaal emoo was geworden, en mijn mensen ook, het was zo fijn dat iedereen met me mee leefde, dankjulliewel, ik bewaar al jullie woorden in mijn hart, en mijn hart foelde die dag zo groot en fol!, ik weet dat ik misschien wel weer een keertje pijn kan hebben, maar als dat zo is kijk ik in mijn hart naar jullie lieve woorden, ik hau ze in het licht zodat ze glanzen en straalen, en ik foel jullie vriendschap, en dan is de pijn vanzelf weer minder.

****

Ik blijf gewoon doortetteren voor vreede hoor!, want dat moet nau echt gebeuren, we kunnen niet blijfen wachten!
En iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.

Kever heeft een mening over grijs

Als Kever zijnde ben ik een poositieve jongen, ik ben frolijk en ik hau van mijn leefen, maar er is één ding dat ik moeilijk find en dat is reegen, dus forige week had ik niet zo een fijne week, het reegende oferdag en in de nacht, bofendien waaide het echt KEIhard, ik waaide bijna uit mijn fagt!, als het niet reegende was alles toch nog nat en kon ik niet lekker in mijn gras liggen, ik fond er niks aan, aan die hele herfst niet!, alles was grijs en donker, en zo foelde ik me ook.

Er is nog iets dat ik niet fijn findt, en dat is de dokter, naar de dokter gaan find ik nog erger dan reegen, ik denk dat ik het wel het stomste en engste find dat ik kan bedenken.

Tuin

Forige week moest ik overgeefen in de tuin, en flak daarna had ik diejaree, mijn vrouw had me schoongemaakt want ik had een beetje fiese billen en daar schaamde ik me voor, dat hoeft helemaal niet folgens mijn vrouw, maar ik deed het toch.

De afond daarna foelde ik me niet goed, ik wilde knuffels en flakbij mijn mensen zijn maar ik wilde niet meer eeten, ik lustte geen snekkie, geen natvoer, niet één brokje, ik lag alleen maar op de floer, ik wist zelf natuurlijk wel hoe het kwam maar het lukte me niet om dat aan mijn mensen duidelijk te maken.

Jullie zien het vast al aankomen, en ja: de folgende morgen heel froeg zat ik bij de dokter op taafel, zij foelde oferal aan me, mijn mensen hadden ferteld van het overgeefen omdat ze dachten dat ik pijn in mijn buik had, maar dat was niet zo, ik had ook geen pijn aan mijn tanden, gelukkig merkte de dokter dat ik moest piepen als ze onderaan mijn rug duwde, daar zat een plek die zo een pijn deed!, ik moet haar eerlijk waar kompliementen geefen dat ze dat ontdekte.

Ik kreeg een prik met iets tegen de pijn, en dat meediesijn moest ik nog een paar daagen neemen, toen we thuis kwamen was ik zoooo blij dat ik maar bleef brommen en knuffelen en tetteren, en ik wilde ook weer eeten, alles lustte ik!, ik foelde me helemaal top, ik bleef de hele dag dicht bij mijn mensen zodat ik maar een zacht tettertje hoefde te geefen voor meer knuffels, en het was een fantasties dag, ook al reegende het.

Meediesijn

De dag daarna was ook nog okee, maar de dag dáárna was ik steeds mipselijk, ik wilde niets eeten en mijn mensen maakten zich heel erg zorgen, fooral toen ik ook weer moest overgeefen, maar ik was ferder best frolijk en aktief, gelukkig maar dat mijn man zich ineens herinnerde dat ik altijd een beetje ziekies wordt van meediesijnen tegen de pijn, anders had ik weer bij de dokter gezeeten!

De daagen daarna kreeg ik steeds iets minder van het meediesijn, en op donderdag kreeg ik niets meer, ik foel me nau weer gewoon Kever, ik eet lekker en ik klim op bed om mijn mensen wakker te maken, of ik speel onder het bed spieraal, en zomaar ineens ging ook de zon weer schijnen en was het lekker warm in mijn tuin, en al het grijze is weg gewaaid, uit mijn hoofd en uit mijn tuin.
***
Ik tetter natuurlijk KEIHARD voor vreede, het is zoooo belangrijk!!, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.
***
Nawoord van mevrouw Kever
Precies op de sterfdag van Bolletje werd Kever ziek… en de paniek hier was groot.
Bij de dierenarts bleek dat hij een pijnlijke plek op zijn rug had. Dit kon tijdelijk zijn na een rare sprong, of chronisch door artrose.
Kever kreeg Metacam. Daar wordt hij helaas misselijk van. Van Onsior, een andere pijnstiller, wordt hij extreem slaperig. Dus ze zijn allebei niet ideaal.
De rug van Kever is een kwetsbare plek, doordat hij zo lang is. Daarbij heeft hij hele korte pootjes, en zijn zijn voorpoten te kort om normaal te zitten of te lopen. Dat gaat ooit problemen geven, maar voorlopig voelt ons jochie zich weer goed.

Kever heeft een mening over spinnen

In mijn tuin komen steeds meer spinnen, ik denk dat spinnen niet zo van de zomer hauden maar meer van de herfst, dan zie ik ze ineens oferal, spinnen woonen in een web dat ze van draaden maken die ze in elkaar weefen, het is heel biesonder om naar te kijken, eerst is er maar één draad en hangt de spin daar onderaan, totdat de wind hem (of haar??,daar heb ik geen ferstand van!) een stukje ferder waait en de spin de draad op twee plaatsen kan fast maken, dan NOG een keer een stukje ferder waaien en NOG een keer, en dan kan het web worden gemaakt, van de ene hoek naar de andere, steeds maar heen en weer.

Draaden

Ik heb het al een paar keer gezien en ik snap nog steeds niet presies hoe je van één draad een heel web kan maken, maar dat is het geheim van een spin, ikzelf kan geen draaden maken en ik woon ook niet in een web maar in mijn huis, bij mijn mensen.

Bolle

Mijn mensen zijn niet altijd MIJN mensen geweest, voor mij woonde kater Bolle hier, en forige week was het fijf jaaren geleeden dat Bolle een ster werd, toen ik hier net kwam woonen kon ik hem nog ruiken in het huis en de tuin, hij rook vriendelijk en wijs, en ik wist daardoor meteen dat ik hier feilig was.

Op de dag dat Bolle een ster werd hebben mijn mensen een elektriek kaarsje voor hem aan gedaan, eentje in huis en eentje bij zijn grafje in de tuin, zodat hij weet dat we aan hem denken, folgens mijn vrouw gaat er geen dag foorbij dat ze niet aan hem denkt en hem mist, hij woont nu voor altijd in het hart van mijn mensen en ook een beetje in dat van mij: dappere stoere lieve Bolle blijft altijd bij ons hooren.

Web

Ons leefen bestaat niet uit een heleboel losse stukjes maar het is één lange draad, iedereen heeft zijn of haar eigen draad met een eigen kleur, een kleur die niemand anders heeft, heel soms is jauw draad van jau alleen, maar meestal je draad verweefen met die van anderen, zo is mijn draad nu Saame met die van mijn mensen, en foordat mijn mensen mij leerden kennen was hun draad Saame met die van Bolle, en al die stukken draad blijfen altijd bestaan, de draad wordt gewoon steeds langer.

En met iedereen op de hele weereld maken we met al onze draaden een heel groot web, een web dat nooit af is want er komen altijd weer nieuwe draaden bij, we feranderen allemaal een beetje de weereld, en we blijfen altijd bestaan, met een klein draadje in een groot web, maar WEL een heel biesonder draadje, daarom doe ik mijn best om mijn draad zo mooi mogelijk te maken.

****

Ik tetter steeds harder voor vreede!!
En ik stuur iedereen die iemand mist een zacht kopje.

Kever heeft een mening over kompleet zijn

Hoe het presies kan weet ik niet, maar mijn zomer is terug, ik lig de hele dag in de zon in mijn tuin, ik blijf weer tot heel laat buiten, en weeten jullie wat zo biesonder is?, mijn Mikkie is ook terug!, zau dat met elkaar te maken hebben of is het toefal?, ik weet het niet en het geeft ook niets want mijn Mikkie en Juultje zijn weer elke dag op het dak van het schuurtje, mijn zomer is er en Pokon komt elke dag mijn eeten opeeten: alles is in orde.

Froeg

Totdat mijn mensen een paar daagen geleeden zomaar veel froeger op stonden dan anders, dat merkte ik natuurlijk wel maar ik dacht er ferder niets bij, mijn vrouw ging met me naar mijn tuin en er was gelukkig al zon, zo zaten we gezellig met zijn tweetjes, tot ik de bel van de deur hoorde, en een stem, een mannenstem, ik kroop voor de zekerheid maar onder de planten want misschien zau die man ook naar buiten komen en onder de struiken kon hij me niet zien.

Er kwamen nog méér stemmen, en die stemmen kwamen nau uit MIJN huis!, ik hoorde dat ze naar de slaapkamer gingen en daar bleefen ze, na een tijdje gingen ze weer weg, en kwam er een andere stem, ook een meneermens, dus jullie snappen wel dat ik in mijn tuin bleef.

Ik dacht dat de manmensen wel snel weer weg zauden zijn, maar ze gingen keihard booren met een masjiene, en soms ging er eentje weg en kwam er weer een andere, ik wist niet wat ik ervan moest denken.

In de tuin

Na een tijdje kwam mijn vrouw bij mij zitten, in mijn tuin, en ze legde me uit dat we een nieuwe meeter kreegen voor het gas en de elektraa, en ook nieuwe leidingen voor het gas ofzo, en dat dat in de meeterkast moet die in de slaapkamer is, ik snapte er nog steeds niets van, maar mijn vrouw zei dat het noodig was voor de feiligheid, dus dat zal dan wel.

Later kwam mijn man buiten zitten bij mij en ging mijn vrouw weer naar binnen, zo ging het de hele dag door, folgens mij zijn er in die tijd wel honderd mannen met masjienes binnen geweest, ze klonken heel vriendelijk en rustig, maar ik ging toch niet naar binnen, je weet het tenslotte nooit, het zau best kunnen dat ze mij zauden zien en dan ineens dachten Die katerman ga ik fangen, en dan had ik probleemen.

Pas laat in de middag hoorde ik alleen mijn mensen nog, en de stofzuigmasjien, daar hau ik niet van dus ik bleef nog buiten, maar daarna ging ik binnen kijken, ik zag eigenlijk helemaal niet dat er iets feranderd was, Nee natuurlijk niet, hoe vaak kijk jij nau naar de gasmeter, gekkie zei mijn vrouw, en daar zit wat in, want ik weet niet eens wat dat is.

Kompliementen

Ik heb oferal gekeeken en gesnuft, daarna ging ik op mijn krabkartons liggen toeteren dat ik gekamd en geknuffeld wilde worden, en toen kreeg ik toch zooooveel kompliementen van mijn mensen!, ze zeiden dat ik een dappere jongen was, dat ik zoveel had geleerd sinds ik hier woon, dat ze altijd heel erg trots op me zijn, en dat ze ferbaasd waren dat ik helemaal niet meer nerfeus was na zo een lange dag vol met freemde geluiden en mannen en gedoe.

Ik weet zelf heel goed hoe het komt dat ik al snel niet meer bang ben, dat komt doordat ik Kever ben, dat ben ik altijd wel geweest maar ik ben het nu echt kompleet, ik ben helemaal áf, en als Kever zijnde weet ik dat mijn mensen altijd voor me zorgen, en dat ons huis feilig is, dat het soms efentjes moeilijk kan zijn maar dat het vanzelf weer feilig wordt, ik heb fertrauwen in het leefen gekreegen.

****

Ik tetter door voor vreede en ik geef het niet op want het is dringend!
En iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.