Soms snap ik echt helemaal niets van mensen, ze kunnen dingen doen waarvan je als kat denkt Wat is dit nau weer?!, jullie weeten toch nog dat ik spesjaal poosters had gemaakt tegen fuurwerk?, vrienden hebben die op hun feesboek gezet, en wat denk je dat er een paar daagen geleeden was?, oferal weer fuurwerk, hoe KAN zoiets nau toch en WIE doet zoiets?!

De tuin

Zelf durfde ik al aan het eind van de middag niet meer mijn tuin in, zo een lawaai was het, dus toen heb ik maar op mijn binnentwalet geplast en ben ik onder het grote bed gekroopen, in mijn kersmusmand, daar ben ik altijd feilig.

Ik was een beetje boos en ook ferdrietig dat de mensen die fuurwerk deeden zich niets hadden aangetrokken van mijn poosters, en ook niet van veel mensen die het niet meer wilden, zoals poolietsies en brandweer en dokters enzo, maar mijn vrouw zei dat de mensen die zo keihard knallen zich nergens iets van aantrekken, zooo heee dat find ik helemaal niet netjes en ik hoop echt dat het folgend jaar foorbij is met die flouwekul!

Eigenlijk doe ik niet aan jaaren, ik leef mijn leefen gewoon zoals het komt, maar ik heb wel een beetje nagedacht over het leefen van forig jaar want er zijn veel dingen gebeurd, ik heb vrienden ferlooren omdat ze een ster werden, maar ik heb er ook nieuwe vrienden bij gekreegen, en trauwens: vrienden kun je niet ferliezen, ze blijfen altijd bij je, alleen wonen ze nau bij de sterren EN in mijn hart.

Nieuwe dag

Ferder heb ik dingen geleerd en ben ik dingen fergeeten, ik heb dingen geprobeerd en soms zijn die mislukt, ik heb veel geknuffeld en maar één keertje gegromd, ik heb door mijn huis en mijn tuin gerend maar ik had soms ook pijn aan mijn beenen, ik miste mijn tuinvriend Mikkie en ik kijk nog elke dag of hij er is maar ik weet dat het nog een tijdje kan duuren voor ik hem weer zie, ik was op diejeet maar ik ben net zo gespierd en atleeties gebleefen als ik was, ik heb muziek gemaakt op de spieraal van het grote bed maar ik heb ook heerlijk liggen snurken, soms was ik een beetje mopperig maar ik werd elke ochtend opnieuw wakker met zin in een nieuwe dag.

Mijn leefen

Mijn konkluusie is dan ook dat ik dit jaar mijn leefen presies zo wil leefen, als dat kan, dat is ook mijn wens voor al mijn vrienden – ik wens jullie een mooi leefen, een leefen met geluk en liefde en gezond, en natuurlijk ook met snekkies, een leefen dat gewoon ferder gaat en waarin we met zijn allen Saame zijn, en als ik nog meer mag fraagen wens ik dat voor iedereen op de hele weereld: dat we Saame leefen en allemaal gelukkig en feilig zijn.

****

Ik begin meteen weer met tetteren voor vreede!!

Kramp

Meestal ben ik een frolijke jongen, ik hau van mijn leefen en ik ben snel tefreeden, maar in de winter ferandert dat een beetje want ik hau niet van kau en die is er dan juist veel, ik hau er niet van omdat ik daardoor niet zo lang in mijn tuin kan zijn, maar fooral omdat ik

steeds kramp in mijn beenen krijg, en daar find ik niets aan.

Fuurwerk

De laatste daagen heb ik steeds die kramp, dus als ik heel eerlijk ben was ik al een klein beetje mopperig, maar toen ik hoorde dat over een paar daagen weer dat mensenfeest met fuurwerk komt werd ik ook nog best boos.

Zelf ben ik niet zo bang voor dat lawaai, mijn mensen finden dat biesonder maar ze zijn er ook blij mee, ik zelf ook want ik weet van vrienden dat ze ZOO bang zijn dat ze zich al daagen van teforen ferstoppen en dat ze helemaal moeten bibberen van angst, dat is toch erg?!, voor dieren die buiten woonen is het misschien wel NOG enger, en zij kunnen nergens heen waar het feilig is, o en er zijn trauwens ook mensen die het heel moeilijk finden.

Feest

Als je een feest fiert maar je maakt dieren en ook best veel mensen zo bang dan is het geen goed feest, een feest moet toch voor iedereen leuk zijn?, en nau had ik forig jaar gehoord dat dat lawaai en dat fuur in de lucht ferbooden zau worden, maar het mag toch NOG een keer, hoe kan zoiets?!, forig jaar had ik poosters tegen fuurwerk gemaakt die je op kon hangen of op je feesboek kon zetten, en ik dacht toen dat het dit jaar niet meer noodig zau zijn, maar dat is dus helaas niet zo.

Pooster

We zijn met zijn allen Saame ferantwoordelijk voor de weereld en iedereen die daar op woont, zo zie ik het, en dus moeten we met zijn allen zorgen dat iedereen feilig is en zich feilig foelt, daarom heb ik weer poosters tegen fuurwerk gemaakt, maar ook eentje voor Saame en een pooster voor vreede, want dat hoort allemaal bij elkaar, het nieuwe jaar wordt het allerfijnste als we met zijn allen Saame vrienden zijn en voor elkaar zorgen, en dat kunnen we, ik weet het zeker!

***

Ik stuur iedereen die heel bang is zachte kopjes, ik wens iedereen een mooi nieuw jaar, en ik hoop heel erg dat dit het laatste jaar was met fuurwerk!!

Toen ik net bij mijn mensen woonde was ik heel erg bang dat ze me weer weg zauden doen, of dat ze zelf weg zauden gaan en dat ik alleen achter zau blijfen, daarom liep ik ze oferal achterna zodat ik alles in de gaaten kon hauden, ik was bij alles wat ze deden, fooral bij mijn vrouw, want die had ik het eerst gezien in het asiel, en zij zat met mij op de achterbank van de outoo van mevrouw Irma toen we naar huis reeden.

Slaape

Ik lag of zat altijd bij mijn vrouw op het buro, ik had daar een eigen mandje, als ze tee ging zetten of naar het twalet ging liep ik mee, en dan liepen we weer terug naar het buro, in de afond zat ik bij mijn mensen op taafel als ze hun eeten aten, en in de nacht sliep ik onder het grote bed, want OP bed slaapen durfde ik nog niet, de eerste weeken durfde ik oferdag niet eens te slaapen, want stel je voor dat mijn mensen dan stiekum weg zauden gaan zonder dat ik het merkte?!, of dat ik iets faut deed waardoor ze me niet lief meer zauden finden, oooo dat zau erg zijn!

Dat kon ik natuurlijk niet folhauden, en dat deed ik dus ook niet, maar het was tot een paar weeken geleden wél zo dat ik nooit zomaar in mijn upje ging slaapen in de slaapkamer, ik tetterde altijd of mijn mensen mee gingen en me eerst wilden knuffelen en me lekker in wilden stoppen met deekentjes, zo wist ik tenminste dat het goed was dat ik ging slaapen.
Als mijn mensen weg waren geweest en weer thuis kwamen liep ik altijd meteen naar ze toe, om te laaten zien dat ik er nog ben, want je weet maar nooit: misschien waren ze dat fergeeten in de tijd dat ze weg waren, dat kan best en dan had ik een probleem.

Mand

Maar een paar weeken geleden gebeurde het een keer dat mijn man froeg Waar is Kever? en dat hij zag dat ik zomaar zelf in mijn mand was gekroopen en zachtjes lag te snurken!, dat van dat snurken geloof ik niet hoor, folgens mij doe ik dat nooit, maar de rest is waar: ik was gewoon in mijn eentje gaan slaapen.
Een andere keer kwamen mijn mensen thuis na een paar uur weg te zijn geweest en kwam ik niet kijken, ik lag in mijn mand onder het bed en ik sliep, en ik BLEEF slaapen, wel twee uur lang, mijn man is een paar keer komen kijken of ik nog aademde, zo bang was hij dat er iets met me was, omdat ik bleef slaapen!

Fertrauwen

Maar er was niets engs aan de hand, er was juist iets goeds gebeurd: ik heb het fertrauwen gekreegen dat mijn mensen altijd weer terug komen, dat ze me nooit achter laaten, dat ze van me hauden en dat ik feilig ben, en daardoor kon ik zo lekker blijfen knorren.
Mijn mensen zijn helemaal trots op me, ik kreeg heel veel kompliementjes dat ik zo zelfst-andig ben geworden en dat ik zoveel durf, en dat ik zelf kies wat ik ga doen, ze finden me een katerjongen met een eigen leefen, een grote folwassen katerjongen, en mijn vrouw zei Ga je nau binnenkort op kamers woonen?, maar dat was een grapje, gelukkig maar want ik blijf liefer gewoon thuis woonen.

****

Als kat weet ik heel goed dat het over een paar daagen kersmus is, en dat dat een feest is, maar ook dat niet iedereen dat zo foelt, sommige mensen en katten zijn allenig of hebben ferdriet, dat is moeilijk, ik hoop maar dat jullie weeten dat we allemaal Saame zijn hier op de blog, en dat ik aan jullie denk en jullie heel veel zachte kersmus-knuffels stuur, ik zau best iedereen ECHT kopjes will geefen maar dat kan niet, en als ik eerlijk ben zau ik dat ook niet durfen, daarom stuur ik jullie mijn knuffels zo, fia de blog, ik hoop heel erg dat jullie ze foelen!

En ik tetter ekstrahard voor vreede!!

Op een dag forige week liep ik mijn tuin in, het was niet zo heel kaud dus ik was van plan om oferal te snuffen en dan lekker op mijn stoel te gaan zitten, daar had ik echt zin in, maar wat ik toen zag in mijn tuin… 🙀… ik schrok me de tandjes en wist niet hoe snel ik naar binnen moest komen, ik knalde door mijn luikje heen en ferstopte me onder het bed, zo fer mogelijk naar achteren.

Aalert

Mijn vrouw probeerde me te aaien maar dat wilde ik niet want ik moest aalert zijn, ik had dus geen tijd voor knuffels en ik durfde ook niet onder het bed fandaan te komen, mijn vrouw keek door het raam naar de tuin, daar was niks te zien en er waren ook geen harde geluiden, ze snapte er niets van, maar net foordat ze zich omdraaide zag ze ineens een klein roodwit katje op hooge pootjes rondlopen, ze kon zien dat het een katertje was, hij snuffelde oferal en klom toen over mijn gaaas, zo mijn tuin weer uit.

Ik zat nog steeds ferstopt en ik durfde pas na een hele tijd te foorschijn te komen, en het duurde nog langer foordat ik met mijn mensen naar buiten durfde, ik liep foorzichtig door mijn tuin toen ineens iemand keihard ging blaazen… het was het jongetje, hij stond bij de buren en gilde en blies, zooo heee ik rende meteen weer naar binnen!!

Laater ging ik nog een keer naar buiten, eerst ging het jongetje weer gillen en roepen en grommen, hij bleef blaazen totdat hij merkte dat ik niets deed, en Juultje ook niet, tegen haar had hij ook gegild en geblaazen, maar zij maakte zich klein en liet zo zien dat ze ongefaarlijk was.

Het katerjongetje ging liggen op mijn schuurtje, Juultje lag een stukje ferderop en ik lag in mijn tuin, en het was een tijdje stil, totdat er een andere kat langs kwam en het gegil weer begon, ik fond het allemaal veels te moeilijk en ging naar binnen, ik was helemaal van mijn slag.

Nerfeus

Het katertje rende de hele dag over de schuren en door tuinen, hij riep steeds heel hard en klaaglijk, mijn mensen waren er nerfeus van, ze dachten dat hij nieuw was in de tuinen, en hoe moest dat nau ferder met die gilkip en mij?, ze zagen ook dat het ventje heeeeeel erg bang was, hij stond te trillen van angst, daarom begon hij ook steeds te blaazen naar iedere andere kat, maar pas in de afond toen een buurvrouw zei dat het leek alsof hij zijn huis zocht, begrepen mijn mensen het ineens: het jongetje was de weg kwijt!

Mijn vrouw heeft de Dierenambulans gebeld, het ferhaal ferteld en de mensen van de ambulans froegen of mijn mensen hem konden fangen, dan zauden ze hem op kwamen halen.

Met mijn grote reismand gingen mijn mensen de tuin in, in het donker, het katertje lag op mijn schuurtje en was eindelijk weer rustig, mijn vrouw zette mijn reismand op het dak, en raad eens?, het katertje liep er zó in en ging liggen, hij foelde zich eindelijk weer feilig!!

De mensen van de ambulans zagen dat hij wél een sjippie in zijn nek had, maar dat daar geen naam of teelefoon bijstond, dus hij ging mee naar het asiel, en het jongetje, mijn mensen en ik waren blij dat hij niet meer buiten hoefde te gillen om hulp.

Sieprus

In het asiel is hij na twee daagen al weer opgehaald, door zijn eigen mensen, en weet je wat zo biesonder is? hij woont bij mij om de hoek!, het jongetje komt uit Sieprus, hij woont pas een paar weekjes hier en was stiekum uit het raam geklommen, nu moet hij eerst een tijd binnen blijfen en geopereerd worden, daarna mag hij pas weer naar buiten.

Dan ga ik hem vast wel weer zien, dat is misschien efentjes wennen, maar als we allebei bang zijn van elkaar, omdat we ferleegen en gefoelige jongens zijn, is er toch eigenlijk geen reeden om bang te zijn?, misschien kunnen we wel vrienden worden, als twee bange jongens Saame, ik denk wel dat dat kan.

***

Ik tetter nog steeds voor vreede en ik geef het nooit op!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.