Categorie archieven: Kever

Kever heeft een mening over lekker slaapen

Soms ben ik ferbaasd over mezelf, echt waar, ik durf de laatste tijd steeds meer nieuwe dingen en het lijkt wel alsof het nooit op haudt, elke week doe ik weer iets anders nieuws, ik find het keispannend en helemaal fantasties!

Binnen

De meeste nieuwe dingen doe ik binnen in mijn huis, omdat ik daar meestal ben, mijn tuin is nog steeds te kaud om er lang te zijn, daarom ferzin ik van alles in mijn huis om toch afontuuren mee te maken, want anders find ik het een beetje saai worden, zo zonder mijn tuin.

Iets waaraan ik nog niet veel feranderd had sinds ik hier woon (en dat is al meer dan fijf jaaren!!) is waar ik slaap, ik sliep ALTIJD in één van mijn twee kersmusmanden die ik van mevrouw Tj-tjes heb gekreegen, of ik sliep op het grote bed als mijn mensen er ook bij waren, en heel soms sliep ik op de bank.

Ik had al ferteld dat ik de laatste tijd weleens tegen mijn man aan kruip in bed, maar ik kan eigenlijk wel zeggen dat ik dat nau elke nacht doe, ik lig dan ook altijd met mijn hoofd op zijn beenen, en ik slaap heerlijk zo, mijn vrouw is een beetje jaloers en wil heel graag dat ik ook op háár beenen slaap, maar zij beweegt de hele tijd, ze draait en staat ineens op en komt dan weer terug, dat is veels te onrustig voor mij, zo kan ik niet slaapen!, folgens mijn vrouw kan zij niet slaapen door mij, omdat ik steeds toeter of spieraalmuziek speel, maar dat is iets heel anders en dat heeft hier niets mee te maken.

Oferdag

Sinds een paar daagen doe ik iets dat ik nog nooit had gedaan: ik ga ook oferdag op het grote bed liggen!, het begon er mee dat ik foordat mijn mensen gingen slaapen, in de afond, alfast op het grote bed ging liggen, en dat befiel me zo goed dat ik het steeds meer ging doen, en nau heb ik mijn eigen deekentje gekreegen om op te liggen, hoe finden jullie dat?

Mijn mensen zijn helemaal antoesjast, ze zeggen dat Grote Beer, Popje, Molly en Bolle ook altijd oferdag op het grote bed sliepen en dat het fijn is dat ik nau de traadietsie foorzet, ze maken footoos van me en komen me steeds knuffels geefen, allemaal heel gezellig natuurlijk, maar ik probeer dus te slaapen, nau ja het zal wel wennen hoop ik, en dan word ik niet steeds meer lastig gefallen en wakker gemaakt.

Nieuwe bank

Ik ben best heel benieuwd naar wat ik allemaal nog ferder ga durfen en doen, de weereld ligt voor me oopen nau ik zoveel durf en zoveel onderneem (zo noemen mijn mensen dat), wie weet wat er nog allemaal gaat gebeuren, ik heb mijn mensen hooren praaten over een nieuwe bank en ik weet nau al dat ik daar keigoed aan kan gaan hangen en draaden aan kan gaan trekken, dat foel ik gewoon, maar mijn vrouw froeg me of ik niet eens wilde probeeren om slank te worden, dat is ook nieuw en spannend findt ze, gelukkig hoorde ik dat niet goed want toen was ik net in slaap gefallen op het grote bed.

***

Ik tetter nog steeds voor vreede, ik blijf doorgaan zolang het noodig is!
En ik stuur iedereen die iemand mist hele zachte kopjes.

Kever heeft een mening over naar buiten kijken

Deze week was ik een beetje sip, ik had gehoopt dat het eindelijk lente zau worden maar er waren ineens weer van die witte flokken, ik snap er niks van hoe dat allemaal kan en ik find er ook niks aan, nau kan ik wéér niet in mijn tuin liggen!, ik doe het wel hoor, maar niet te lang want het is nog steeds heel erg kaud.

Ferfeling

Daarom ben ik bijna altijd in mijn huis, en als ik heel eerlijk ben ferfeel ik me daar soms een beetje, ik toeter dus naar mijn mensen dat ik me ferfeel, en zij probeeren van alles: ze gooien mijn stoffen muisjes, ze gooien balletjes, ze doen heen en weer met de feer, maar het is allemaal niet wat ik wil.

Daarom toeter ik nog een keer, en nog een keer, ik kruip in mijn mand maar kom er na een paar minuutjes weer uit, Ben je nog niet klaar? fraagt mijn man, en inderdaad, ik ben nog niet klaar om te slaapen, ik wil iets anders en ik weet heel goed wat ik wil: ik wil in mijn gras liggen in de warme zon, ik wil mijn vrienden de duifen zien en een beetje plaagen, ik wil op mijn stoel zitten en rondkijken, ik wil dat mijn vrienden Mikkie, Juultje en Pokon buiten op het dak van het schuurtje zijn en dat we Saame een snekkie eeten.

En dat kan nau niet, dat weet ik best, dus ik toeter weer naar mijn mensen, mijn vrouw fraagt of ik mijn ei niet kwijt kan, nau ja, ik ben toch geen fogel!!, ze gaat bij mijn krabfootuil zitten en klopt erop, ik spring er op en bedenk me te laat dat ik nau naar buiten kan kijken, en dat mijn vrouw dan dingen aan gaat wijzen, allemaal dingen die ik echt niet wil zien.

Ik heb al faker naar buiten gekeeken, als ik dat in de woonkamer doe kan ik mijn tuin zien, maar waarom zau ik die willen zien fanuit de kamer?, ik kan toch veel beeter naar buiten gaan om te kijken wat er allemaal in mijn tuin gebeurt?, ik zit dus nooit op de fensterbank ik de woonkamer, dat lijkt me loogies.

Buiten

In de slaapkamer kan ik op de straat kijken, en dat find ik keigriezelig, ik heb het een paar keer geprobeerd met mijn vrouw erbij, maar wat ik toen allemaal zag…: mensen die foorbij loopen, outoos die rijden of stilstaan, mensen op een fiets, honden die langs komen loopen, echt flakbij!, en het engste: kleine mensen, kinderen heeten ze, zooo heee als ik die zie spring ik altijd meteen op de grond en ferstop me.

Mijn vrouw zegt elke keer dat niemand zomaar binnen kan komen, maar ik find dat je dat nooit zeker kunt weeten, straks zien ze mij en willen ze me fangen!, ik wil dus NIET naar buiten kijken, dat find ik veels te moeilijk, en bofendien: ik woon toch binnen in mijn huis?, waarom zau ik dan op straat kijken?, ik kom daar nooit, ik ken daar helemaal niets en niemand en dat wil ik zo hauden.

Ik ben geen katerjongen om naar buiten te kijken, ik kijk liefer naar binnen, in mijn hoofd en in mijn hart zit alles wat ik noodig heb om gelukkig te zijn, mijn droomen, mijn herinneringen, iedereen die ik lief findt, ook alle sterren, en ik kan in mijn hoofd fantaaseeren dat ik in mijn gras lig in de zon, dat Mikkie er weer is en dat de zomer net begint, ik moet er gewoon van brommen, brombrombrombrom doe ik, en ik klim in mijn mand om ferder te droomen.

****

Ik tetter nog steeds KEIHARD voor vreede, het is dringend!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Kever heeft een mening over knuffelen zoals het hoort

Omdat het buiten nog steeds frips is ben ik vaak binnen in mijn huis, daardoor heb ik ekstraa veel tijd om te knuffelen, en nau wil ik een keertje uitleggen HOE ik knuffel, want elke kat doet dat weer anders, je hebt katten die tegen hun mensen aan kruipen of die op schoot komen, zo waren Popje en Molly die hier froeger woonden, en je hebt katten die wel knuffels willen maar niet al te veel, zo was Grote Beer die hier SAAME met Popje en Mol woonde.

Gereserfeerd

Er zijn ook ook katten die graag knuffels willen maar dan anders, zo was Bolle en zo ben ik ook, mijn vrouw heeft ergens geleezen dat dat komt omdat Bolle en ik allebei voor het grootste deel brits kortharen zijn, die zijn graag bij hun mensen in de buurt maar ze zijn gereserfeerd, dat betekent foorzichtig en een beetje ferleegen, er stond ook nog iets over erg rustig zijn en snel dik worden, maar dat ben ik meteen fergeeten, en ik denk ook niet dat dat waar is – kijk maar naar Bolle en mij.

Toen ik net bij mijn mensen woonde moest ik knuffelen nog leeren, ik fond het wel fijn maar ik ging er ook van bijten en krabben, na fijf jaaren ben ik er natuurlijk al lang aan gewend en folgens mijn vrouw heb ik nu nog maar twee standen: slaapen of knuffelen, dat klopt en dat is toch loogies?, als ik wakker ben wil ik aandagt, wat moet ik anders doen?, mijn vrouw roept nau iets van naar buiten kijken, een voerpuzzel maken, een beetje spelen maar dat zijn dingen die ik niet durf of niet snap, ik heb bijfoorbeeld een paar keer naar buiten gekeeken, zooo heee er liepen mensen foorbij en er stond een outoo, het was kei eng, dat doe ik dus niet nog een keer!

Als ik wil knuffelen ga ik naar mijn mensen, zet mijn toeter aan en loop dan meestal naar mijn krabkartonnen, daar ga ik liggen (soms lig ik gewoon op de floerbedekking, dat kan ook), en ik wacht tot mijn mensen naar me toe komen, dat doen ze gelukkig bijna altijd maar fooral mijn vrouw probeert nog wel eens of ik naar haar toe kom als ik toeter voor knuffels, dat doe ik niet want HET HOORT NIET!!

Oferal en alles

Met knuffelen mag ALLES van mij, mijn mensen mogen me oferal aaien en kusjes geefen, en ik geef ook kusjes terug, en likjes, bij mijn vrouw was ik haar haaren of haar gezicht, bij mijn man lik ik aan zijn neus, ik wrijf altijd mijn hoofd tegen mijn mensen aan, en als ik helemaal heppie ben ga ik op mijn rug liggen, in de armen van mijn vrouw.

Het allerallerallerfijnste find ik het als allebei mijn mensen me tegelijk knuffelen, dan moet ik zo hard brommen dat ik me wel eens ferslik, maar dat geeft niets, we gaan gewoon door, knuffelen word mij nooit tefeel en ik find het jammer dat ik tussendoor moet slaapen, of dat mijn mensen soms slaapen, of dat ze er efentjes niet zijn, of dat ze geen tijd hebben, nau ja!!, hoe KAN zoiets, ik heb toch ook altijd tijd om te knuffelen?, als ik knuffels wil is het dringend, want ik ben toch Kever!!

****

Ik tetter tussendoor weer KEIHARD voor vreede, voor iedereen die meedoet dankjulliewel!!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Kever heeft een mening over kleine grote afonturen

Nu die witte flokken en het fuurwerk weg zijn is mijn leefen weer gewoon geworden, ik kan weer oferal tsjekken of alles in orde is, ik kan weer op mijn stoelen in mijn tuin zitten, ik kan weer op mijn terras liggen, ik kan mijn vrienden de duifen weer een klein beetje plaagen, Juultje ligt weer op het dak van het schuurtje, en er staat nog maar één twalet voor mij binnen.

Zolder

Mijn andere twalet is terug naar zolder, dat heeft mijn man gedaan toen de witte flokken weg waaren, en ik had daarna meteen een afontuur gemaakt voor mezelf, en weeten jullie hoe?, op de dag dat mijn man mijn tweede twalet naar boofen bracht was ik uuuuuuren in mijn tuin maar kwam ik spesjaal naar binnen om te plassen, terwijl ik met die flokken niet EEN keer binnen naar het twalet ben geweest!, mijn vrouw froeg waarom ik dat deed – nau gewoon: zo hau ik mijn leefen spannend.

Want ook al find ik het het fijnste als alles hetzelfde is, soms doe ik toch iets nieuws, dat gaat vanzelf, zonder er over na te denken, ineens foel ik dat ik iets durf wat ik nog nooit heb gedaan, zo heb ik een keertje gegromd tegen Pokon toen hij me wegduwde bij MIJN eeten, daar kreeg ik kompliementen voor van mijn mensen, ze zeiden dat ik best mag zeggen dat ik iets niet wil, misschien fraagen jullie je nu af of Pokon zich er iets van aantrok, en ja dat deed hij efentjes, maar de folgende dag was hij het alweer fergeeten.

Eerste keer

Iets anders dat ik zomaar ineens deed was dat ik op het grote bed met mijn hoofd op het been van mijn vrouw heb geslaapen, ik lag heeeerlijk te knorren en ik werd niet eens wakker toen ze me aaide, ik draaide me alleen op mijn rug en legde ook mijn voorpooten op haar been, mijn vrouw zei dat ze traanen kreeg want het was de eerste keer dat ik zo sliep, alleen de eerste nacht hier ben ik in haar armen gekroopen, ferder slaap ik altijd aan het foetenstuk op bed, maar sinds een tijdje slaap ik af en toe tegen mijn man aan, en nau foelde ik ineens dat ik tegen mijn vrouw aan wilde slaapen.

Ik heb ook al een paar keeren in kastjes gekeeken als de deur open was, dat deed ik nooit maar ineens wilde ik weeten wat er in die kastjes zat, het was niks spesjaals eigenlijk, alleen maar kleeren van mijn mensen, maar nau weet ik dat tenminste.

Ik krabte nooit in mijn tuin, waarom ik dat niet deed weet ik zelf niet presies, maar sinds een tijdje krab ik aan de boozenroog, Rozenboog!! roept mijn vrouw, nau enniewee: ik ga staan en krab zo hoog als ik kan en dan ga ik met mijn hele gewigt aan mijn naagels hangen, skritsj skritsj skritjs en zo maak ik mijn pootteekening in het haut, het is er de tijd voor, zo foel ik dat.

Afonturen

Mijn mensen zijn helemaal onder de indruk, ze zeggen Keef wat durf je toch veel!, ze worden er heel blij van, en ik ook, maar ik doe niet elke dag spannende dingen hoor, soms is er een gewone dag met knuffelen, speelen, slaapen en eeten, en dat zijn fantastiese daagen want knuffelen, speelen, eeten en slaapen zijn altijd fijn, maar als ik er zin in heb maak ik zelf kleine afonturen, afonturen die leuk zijn en niet eng, want ik ben dan wel een groote jongen maar ik heb mijn leefen het liefste klein, Kever-klein.

***

Ik tetter KEIHARD voor vreede, en ik ben bang dat het nog best een tijd noodig is, maar ik geef het niet op!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Kever heeft een mening over oferal wit

Eigenlijk dacht ik dat de winter wel foorbij zau zijn na het fuurwerk, want al dat lawaai is toch voor een nieuw jaar en een nieuw begin enzo?!, dus ik had me ferheugd op lente, en dat ik lekker rustig in mijn tuin zau kunnen zitten, met Juultje op het dak van het schuurtje en Pokon die af en toe langskomt, en wie weet zau Mikkie zelfs wel efentjes naar mij toe koomen, ik was al helemaal frolijk er van.

Maar ja, jullie weeten vast allemaal hoe het echt is gegaan… er kwamen geen zon en lente, maar witte flokken, steeds meer en meer witte flokken en daar boofenop fielen weer NOG meer witte flokken, net zolang totdat mijn tuin helemaal fol lag, alles was straalend wit.

Flokken

Die flokken zijn heel mooi om te zien, fooral als de zon er op schijnt, maar ze zijn kaud en ook nat, en je kan er zomaar op uitglijden, de eerste paar daagen kwam Juultje nog maar nau is het zelfs voor haar te kaud en te fer weg, alleen Pokon komt bijna elke dag in mijn tuin en mijn huis, hij is nog jong en findt de kau en de witte flokken niet zo erg, zeker niet als hij mijn natvoer op kan eeten.

Vóór in mijn tuin heeft mijn vrouw alles zo veel mogelijk schoongemaakt, en daar zit ik elke dag efentjes te kijken of alles nog in orde is, dat is moeilijk te zien fanwege die flokken, maar het handige is dan weer dat je presies kunt zien of er iemand heeft geloopen, want dan staan er foeten in de witte flokken!

Zo zag ik mijn eigen foeten, de foeten van een duif, en die van mijn mensen, zooo heee en die zijn gieganties!, wat MOET je met zulke groote foeten, ik zau het echt niet weeten, maar enniewee – zo kan ik dus zien dat er ferder niemand in mijn tuin komt, alleen nog wat kleine vogeltjes die van het eeten eeten dat mijn vrouw ophangt, het zijn een soort ballen, ik mocht er aan ruiken maar het leek mij niet lekker, die ballen hangen in de lucht en daar zitten die kleine vogeltjes op om er van te eeten, liefer zij dan ik denk ik elke keer als ik dat zie.

Er was nog een probleem met mijn buitentwalet, ik wil PERSEE niet binnen naar het twalet, ook al heb ik twee grote bakken met spesjale duure korrels (folgens mijn vrouw dan), maar wie heeft er ooit gehoord van een tijger op zo een twalet?!, bofendien moet ik natuurlijk toch aan iedereen (en dan fooral aan de hond die naast mij woont) laten weeten dat het MIJN tuin is.

Buitentwalet

Een paar daagen geleeden zag mijn vrouw dat ik op mijn buitentwalet zat, en dat alleen mijn hoofd nog bofen de witte flokken uitstak, eerst moest ze heel erg lachen, nau ja!!, maar toen fond het ze het toch zielig voor mij en heeft AL die witte flokken weg gehaald, dus dat is gelukkig gereegeld.

Maar als ik heel eerlijk ben hoeft het voor mij niet, die flokken, ik ben geen fen, mijn tuin is een beetje saai, zo helemaal wit, alles ziet er hetzelfde uit, er is niets te beleefen, ik zie geen planten, geen insektjes en bijna geen vogels, alles is kaud en wit, en ik hau juist van kleuren.

Omdat er in mijn tuin niks te doen is met al dat witte ben ik nu dus heeeeeel vaak binnen in mijn huis, oferdag knuffel ik met mijn mensen, ik speel met mijn veeren en pluusjen muisjes en ik slaap lekker in mijn kermusmanden, daardoor ben ik in de nacht vaak wakker en speel ik hele konserten op de spieraal, ik fertel met mijn muziek over zon en bloemen en gras en vlinders, en zo kleur ik toch mijn weereld in.

****

Ik ga steeds harder tetteren voor vreede, want het is nog steeds KEIHARD noodig, het lijkt wel steeds méér noodig!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.