Eigenlijk dacht ik dat de winter wel foorbij zau zijn na het fuurwerk, want al dat lawaai is toch voor een nieuw jaar en een nieuw begin enzo?!, dus ik had me ferheugd op lente, en dat ik lekker rustig in mijn tuin zau kunnen zitten, met Juultje op het dak van het schuurtje en Pokon die af en toe langskomt, en wie weet zau Mikkie zelfs wel efentjes naar mij toe koomen, ik was al helemaal frolijk er van.
Maar ja, jullie weeten vast allemaal hoe het echt is gegaan… er kwamen geen zon en lente, maar witte flokken, steeds meer en meer witte flokken en daar boofenop fielen weer NOG meer witte flokken, net zolang totdat mijn tuin helemaal fol lag, alles was straalend wit.
Flokken
Die flokken zijn heel mooi om te zien, fooral als de zon er op schijnt, maar ze zijn kaud en ook nat, en je kan er zomaar op uitglijden, de eerste paar daagen kwam Juultje nog maar nau is het zelfs voor haar te kaud en te fer weg, alleen Pokon komt bijna elke dag in mijn tuin en mijn huis, hij is nog jong en findt de kau en de witte flokken niet zo erg, zeker niet als hij mijn natvoer op kan eeten.
Vóór in mijn tuin heeft mijn vrouw alles zo veel mogelijk schoongemaakt, en daar zit ik elke dag efentjes te kijken of alles nog in orde is, dat is moeilijk te zien fanwege die flokken, maar het handige is dan weer dat je presies kunt zien of er iemand heeft geloopen, want dan staan er foeten in de witte flokken!
Zo zag ik mijn eigen foeten, de foeten van een duif, en die van mijn mensen, zooo heee en die zijn gieganties!, wat MOET je met zulke groote foeten, ik zau het echt niet weeten, maar enniewee – zo kan ik dus zien dat er ferder niemand in mijn tuin komt, alleen nog wat kleine vogeltjes die van het eeten eeten dat mijn vrouw ophangt, het zijn een soort ballen, ik mocht er aan ruiken maar het leek mij niet lekker, die ballen hangen in de lucht en daar zitten die kleine vogeltjes op om er van te eeten, liefer zij dan ik denk ik elke keer als ik dat zie.
Er was nog een probleem met mijn buitentwalet, ik wil PERSEE niet binnen naar het twalet, ook al heb ik twee grote bakken met spesjale duure korrels (folgens mijn vrouw dan), maar wie heeft er ooit gehoord van een tijger op zo een twalet?!, bofendien moet ik natuurlijk toch aan iedereen (en dan fooral aan de hond die naast mij woont) laten weeten dat het MIJN tuin is.
Buitentwalet
Een paar daagen geleeden zag mijn vrouw dat ik op mijn buitentwalet zat, en dat alleen mijn hoofd nog bofen de witte flokken uitstak, eerst moest ze heel erg lachen, nau ja!!, maar toen fond het ze het toch zielig voor mij en heeft AL die witte flokken weg gehaald, dus dat is gelukkig gereegeld.
Maar als ik heel eerlijk ben hoeft het voor mij niet, die flokken, ik ben geen fen, mijn tuin is een beetje saai, zo helemaal wit, alles ziet er hetzelfde uit, er is niets te beleefen, ik zie geen planten, geen insektjes en bijna geen vogels, alles is kaud en wit, en ik hau juist van kleuren.
Omdat er in mijn tuin niks te doen is met al dat witte ben ik nu dus heeeeeel vaak binnen in mijn huis, oferdag knuffel ik met mijn mensen, ik speel met mijn veeren en pluusjen muisjes en ik slaap lekker in mijn kermusmanden, daardoor ben ik in de nacht vaak wakker en speel ik hele konserten op de spieraal, ik fertel met mijn muziek over zon en bloemen en gras en vlinders, en zo kleur ik toch mijn weereld in.
****
Ik ga steeds harder tetteren voor vreede, want het is nog steeds KEIHARD noodig, het lijkt wel steeds méér noodig!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.
Soms snap ik echt helemaal niets van mensen, ze kunnen dingen doen waarvan je als kat denkt Wat is dit nau weer?!, jullie weeten toch nog dat ik spesjaal poosters had gemaakt tegen fuurwerk?, vrienden hebben die op hun feesboek gezet, en wat denk je dat er een paar daagen geleeden was?, oferal weer fuurwerk, hoe KAN zoiets nau toch en WIE doet zoiets?!
Ik was een beetje boos en ook ferdrietig dat de mensen die fuurwerk deeden zich niets hadden aangetrokken van mijn poosters, en ook niet van veel mensen die het niet meer wilden, zoals poolietsies en brandweer en dokters enzo, maar mijn vrouw zei dat de mensen die zo keihard knallen zich nergens iets van aantrekken, zooo heee dat find ik helemaal niet netjes en ik hoop echt dat het folgend jaar foorbij is met die flouwekul!
Mijn konkluusie is dan ook dat ik dit jaar mijn leefen presies zo wil leefen, als dat kan, dat is ook mijn wens voor al mijn vrienden – ik wens jullie een mooi leefen, een leefen met geluk en liefde en gezond, en natuurlijk ook met snekkies, een leefen dat gewoon ferder gaat en waarin we met zijn allen Saame zijn, en als ik nog meer mag fraagen wens ik dat voor iedereen op de hele weereld: dat we Saame leefen en allemaal gelukkig en feilig zijn.
Toen ik net bij mijn mensen woonde was ik heel erg bang dat ze me weer weg zauden doen, of dat ze zelf weg zauden gaan en dat ik alleen achter zau blijfen, daarom liep ik ze oferal achterna zodat ik alles in de gaaten kon hauden, ik was bij alles wat ze deden, fooral bij mijn vrouw, want die had ik het eerst gezien in het asiel, en zij zat met mij op de achterbank van de outoo van mevrouw Irma toen we naar huis reeden.
zetten of naar het twalet ging liep ik mee, en dan liepen we weer terug naar het buro, in de afond zat ik bij mijn mensen op taafel als ze hun eeten aten, en in de nacht sliep ik onder het grote bed, want OP bed slaapen durfde ik nog niet, de eerste weeken durfde ik oferdag niet eens te slaapen, want stel je voor dat mijn mensen dan stiekum weg zauden gaan zonder dat ik het merkte?!, of dat ik iets faut deed waardoor ze me niet lief meer zauden finden, oooo dat zau erg zijn!
Mand
