Er staat voor mij altijd een bakje brokjes, niet dat ik die eet want het zijn geen lekkere brokjes, maar stel dat ik bijna flouw fal van de honger dan zau ik ze kunnen eeten, in een noodgefal dus, forige week dinsdag stonden die fiese brokjes niet waar ze altijd staan, en mijn mensen kwamen niet, hoe hard of zacht of zielig ik ook toeterde, ze deeden net alsof ze sliepen, ik probeerde ook nog een beetje te slaapen maar dat is moeilijk als je keiveel honger hebt.

Tuin

Toen mijn mensen eindelijk opstonden zei mijn vrouw Ga maar in je tuin kijken Keef!, dus dat deed ik, ook al zag ik niets biesonders, na een tijdje kwam mijn vrouw naar me toe, we liepen Saame naar de tuindeur en ik wist dat ze me eeten zau geefen, ineens tilde ze me op, dat hoeft voor mij niet zo maar ik find het ook niet erg, pas toen ze met mij in haar armen ging loopen en ik in de gang die stomme bus zag staan begon ik te friemelen en tegen te stribbelen, maar het was al te laat: ik zat in de bus.

We gingen met zijn drietjes in de trem, en ik had natuurlijk AL LANG door dat we naar de dierendokter gingen, ik kon geen kant op, ik piepte wel de heele tijd maar ik moest in mijn bus blijfen zitten.

Uit de bus

Bij de dokter moest ik uit mijn bus maar dat wilde ik niet, ik zit toch nog liefer in die bus dan op de taafel van de dokter, maar ze tilde me eruit en ging oferal kijken waar dat niet hoort, en foelen en trekken en nog veel meer, ik kreeg een prik en toen kwam het moeilijkste: mijn bloed moest eruit, om te kijken naar mijn gezond, oooo en ik deed trappelen en wringen en ik ging zelfs grommen, echt waar hoor!, maar toch had de dokter mijn bloed al gefonden.

In de bus

Daarna mocht ik EINDELIJK weer in mijn bus, die foelde ineens heel feilig aan, en mijn mensen en ik gingen met de trem naar huis, zooo heee ik was blij toen we thuis waren!, ik moest de hele tijd tetteren en toeteren en piepen en brommen en oferal kijken en alles tsjekken en dan kwam ik weer terug bij mijn mensen voor knuffels, ik was helemaal heppie, tot in de PUNTjes van mijn teenen!

Mijn bus werd weer geparkeerd in de kast, en als het aan mij ligt blijft hij daar heeeeeel lang, laater op de dag belde de dierendokter dat mijn bloed helemaal piekoo belloo in orde was, mijn mensen waren opgelugt, ik ook, want ik wilde liefer niet terug naar de dokter, ook al is ze heel aardig en zei ze dat ze dat ik zo groot ben en erg lief, maar eerlijk waar: ik blijf liefer in mijn tuin.

Ferwerken

De folgende twee daagen was ik ineens helemaal van mijn slag, want WAT een afontuur had ik meegemaakt!, ik was keibang geweest en dat gefoel was niet zomaar weer weg, ik was stilletjes en ik at niet veel, ik was in mijn tuin maar ik rende niet en ik speelde niet, ik was aan het ferwerken, ik kreeg ekstraveel knuffels en aandagt, ik sliep veel in mijn mand onder het bed, meer dan anders, ik speelde niet eens spieraal in de nacht, zo moe was ik van mijn afontuur, pas na twee daagen deed mijn toeter het weer, ik was weer gewoon Kever en mijn moeilijke gefoelens waren geparkeerd, net als die bus.

Ik tetter ALTIJD door voor vreede, ik geef het nooit op!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Nawoord van mevrouw Kever:
Kever heeft zijn jaarlijkse vaccinaties gekregen, en een seniorencheck.
Hij is te dik, maar verder was alles prima.

Van mezelf ben ik niet heel druk, ik ben meer een fieseloofies ingestelde katerman die nadenkt over het leefen, de weereld en hoe ik meer eeten kan krijgen, dat laatste is belangrijk omdat ik elke dag minder krijg dan ik zau willen en veel minder dan ik noodig heb, mijn vrouw zegt dat dat niet waar is, folgens haar zau ik dan niet te dik zijn, maar wie is er hier nau te dik?!, ik niet in ieder gefal!

Rust

Al sinds ik hier woon ben ik op diejeet, het begon al meteen op de eerste dag, het aasiel had gezegd dat ik niet tefeel mocht eeten omdat ik net gekastraatsied was, dus mijn vrouw ging mijn brokjes op een ding doen dat weegsch-aal heet, zodat ze presies wist hoeveel ik mocht hebben.

In de eerste twee weeken was ik helemaal gestresst, ik rende de hele tijd door het huis, ook als mijn mensen sliepen, ik had diejaaree en ik moest overgeefen, ik sliep niet want ik was bang dat ik dan stiekum terug werd gebracht naar het aasiel, en toch was ik na twee weeken een kieloo ronder geworden, mijn mensen snapten er niks van, en ik ook niet want ik dacht er niet eens over na, ik wilde alleen maar eeten en aandagt, en als ik dan aandagt kreeg moest ik bijten of krabben.

Maar na een tijdje wist ik echt helemaal zeeker dat ik feilig was, en hoefde ik niet meer de hele tijd te rennen, ik durfde gewoon te slaapen en ik beet en krabde niet meer… nau ja: BIJNA niet meer, ik foelde rust en fertrauwen en ik wist dat ik thuis was.

Buik

Het enige dat niet feranderde was dat ik altijd wel iets lustte, dat komt omdat ik op straat zooooveel honger had, ik was fel over botjes, ik wilde alles wel eeten als ik maar kon eeten!, en dat gefoel van honger is gebleefen, het is niet weg, zo kreeg ik mijn ronde buik, en ik ben nau bijna zes jaaren hier in mijn huis, met mijn buik.

Niet netjes

De dierendokter fertelde al de eerste keer dat hij mij zag dat ik probleemen zau krijgen met mijn lijf, omdat het niet helemaal klopt, zo noemde hij het, het zal je maar zo gezegd worden!, ik fond het niet netjes, ik ben altijd zo geweest!, maar mijn mensen zien dat mijn foeten steeds meer naar buiten gaan staan, zoals bij een pingwin zegt mijn man, en dat mijn rug steeds krommer wordt, dat komt doordat mijn rug heeeel lang is en mijn foorpooten te kort, daardoor krijgt mijn rug een knik in het midden, dat was altijd zo en daar kan niemand iets aan doen, zo zit ik nau eenmaal in elkaar.

Dunner

Maar nau ik een audere jongen ben wordt het erger, en de dokter zei dat het goed zau zijn voor mij om dunner te worden, dat hoor ik thuis ook steeds, ik heb zelfs een spesjaale weegsch-aal voor mezelf gekreegen, kijk maar op de footoo!, maar wat mijn mensen ook doen, het helpt allemaal niet: mijn buik blijft presies hetzelfde.

Mijn vrouw roept vaak: Wat moet ik doen dat jij af gaat fallen?!, ik word daar nerfeus van want ik WIL niet af gaan fallen, WAAR moet ik van af fallen, en WAAROM?, straks krijg ik weer pijn aan mijn rug, net als toen ik van het buroo af fiel, of van de taafel sprong maar het ging ferkeerd, ik fiel op mijn rug, toen moest ik heel lang een spullie tegen de pijn!, nee ik ga zeker weeten nergens meer van af fallen, ik begin er niet meer aan.

***

Ik tetter weer door voor vreede, deze week ekstra hard, het is zooo noodig!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Zooo heee, ik had forige week al bijna zomer in mijn tuin, elke dag scheen de zon en was het heerlijk warm, ik was de hele dag buiten en dat was maar goed ook, want in ons huis waren één dag mannen die kwamen voor iets dat glasfeesel heet ofzo, en de andere dag was mijn bank ineens weg, nau ja!!

Mijn bank was er al sinds ik hier kwam, en ik kon meteen ruiken dat alle katten die hier hebben gewoond zich feilig foelden op die bank, ik rook Bolle nog heel goed, en ik kon ook Molly, Popje en Beer ruiken, het was een fijne bank om op te slaapen en me aan omhoog te trekken met mijn naagels, maar ik kon er ook heel goed aan krabben, als ik onder het flies kroop dat er oferheen lag.

Flokken

Ik wist meteen waar de beste plekken waaren om te krabben: dat zijn natuurlijk de hoeken, en ik kon daar ook keigoed krabben omdat Popje al door alle laagen heen had gekrabt, hij was al aan het haut aan het krabben dat binnenin mijn bank zat, en als ik krabte trok ik heerlijk grote flokken los, het was een perfekte bank, echt waar.

Mijn bank was al fijfentwintig jaaren aud, en omdat ik zoveel krab wilde mijn vrouw geen nieuwe bank, mijn mensen zitten toch nooit op de bank, dat hebben ze ferleerd folgens mijn vrouw, omdat froeger Popje, Beer en Molly er altijd op laagen, mijn mensen zijn eigenlijk fergeeten dat ze op de bank kunnen zitten, maar mijn man wilde toch graag een nieuwe bank.

Toen mijn bank ineens weg was fond ik dat best grappig, ik ging op de floerbedekking liggen waar mijn bank had gestaan, dat lag prima, de folgende dag hoorde ik alwéér mannen praaten in mijn huis, dus ik bleef buiten, na een paar uur wist ik zeeker dat ze weg waaren en ging ik binnen kijken, en wat denken jullie?, er stond zomaar een hele nieuwe bank!

Ik was een beetje foorzichtig en snufsnufte aan die nieuwe bank, hij rook anders dan mijn bank, maar niet griezelig ofzo, ik durfde er nog niet op te slaapen maar ik was niet bang.

RATS

De folgende dag was mijn vrouw aan de teelefoon, ik moest toefallig net HEEL dringend knuffels en ik kreeg wel een paar aaien over mijn hoofd, maar ze was met haar aandagt bij die teelefoon, daar hau ik niet van dus ik liep naar de bank en deed RATS RATS RATS!, nau… toen keek ze wel!

Nau zit er op de hoeken de flieslappen die over mijn bank zaten, dat ruikt heerlijk fertrauwd, en het maakt mij niets uit, ik heb al op mijn nieuwe bank geslaapen en hij slaapt heel fijn, krabben lukt ook, eigenlijk beeter dan bij mijn aude bank, al denk ik dat ik neffer nooit zoveel kapoo kan maken als Popje deed, maar ik doe mijn best!, ik ben echt helemaal blij met mijn nieuwe bank, mijn mensen ook, al zei mijn vrouw wel iets tegen mijn man van Zie je wel, maar waarover dat ging weet ik niet.

****

Ik blijf keihard tetteren voor vreede, het moet toch kunnen?!
En ik stuur iedereen die iemand mist hele zachte kopjes.

Forige week kreeg ik van mijn vrienden en vriendinnen ZO een lieve woorden, ze gingen over toen ik kleine Kever was, niemand fond dat raar of stom, niemand zei dat ik maar een grote jongen moest zijn, iedereen wilde me helpen en daar was ik zo blij mee!

Soms is het moeilijk om te zeggen dat je dingen niet kan of niet durft, maar ik probeer het tóch want misschien helpt het iemand, als ik van andere katten lees dat ze bang zijn of iets niet kunnen foel ik dat ik niet alleen ben, en dat find ik fijn om te weeten.

Taalent

Ikzelf kan best heel veel dingen, zo kan ik echt fantasties mooi spieraal speelen, mijn vrouw roept nau dat je dat eigenlijk niet hoort te zeggen van jezelf, maar waarom niet?, ik ben er trots op en ik oefen ook elke nacht, het is een taalent van mij dat ik heb ontdekt toen ik me nog vaak ferstopte onder het bed, ik ben de eerste kat die hier woont die muziek maakt op de spieraal van het bed, dat is toch biesonder?, dat beteekent niet dat ik mezelf beeter find dan anderen hoor, echt niet, zo ben ik niet en ik hau daar ook niet van dus ik ga nooit een patser worden, zeker weeten van niet!

Ik kan ook keigoed tetteren, ik kan de feer fangen, ik kan heel hard over mijn gras rennen, en ik kan knuffelen als de beste, dat zijn allemaal belangrijke dingen en daar ben ik helemaal tefreeden mee.

Maar ik kan ook best veel NIET: ik kan niet klimmen, ik kan niet goed springen, ik ben echt heeeeeel erg bang voor alle mensen die niet mijn mensen zijn, ik durf niet langs de wasmasjien, ik ben bang voor alles wat ik nieuw is, en ik begrijp vaak dingen niet, ik word er wel eens ferdrietig van als ik bijfoorbeeld zie hoe snel Pokon en Juultje zijn en wat ze allemaal kunnen en durfen en doen, terwijl ik er bij sta te kijken en niet snap wat er allemaal gebeurt – dan foel ik me heel klein en onzeeker.

Heppie

Gelukkig krijg ik altijd veel kompliementen van mijn mensen, ze zeggen dat er op de heele weereld geen Kever is die zo lief en grappig is als ik ben, dat ik altijd vriendelijk en netjes ben tegen katten en andere beestjes, en dat ik een Keverzonnetje in huis ben.

Mijn vrouw zei dat niemand beeter is omdat ie meer kan dan een ander, en dat iemand die niet zo veel kan ook niet minder is, dat hoe je je gedraagt veel belangrijker is dan wat je allemaal kunt en hebt, dat we allemaal gelijk zijn, en dat ze trots op me is omdat ik zo lief ben, ze noemde me besch-eiden en vriendelijk, zooo heee ik was er helemaal heppie van!

En daarom ben ik zo blij met jullie als vrienden: omdat we hier op de blog NAAST elkaar staan, niet BOOFEN elkaar, we helpen elkaar, we deelen geluk en ferdriet, en het gaat er niet om wie de beste is, want dat zijn we allemaal Saame!!

***

Ik tetter voor vreede, maakt niet uit hoe lang het noodig is: ik geef het niet op!
Naar iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes, en ik wens jullie allemaal een frolijk Paasen!