Categorie archieven: Kever

Kever heeft een mening over de eerste daagen van de lente

Pokon op mijn bank en ik eronder!

Ineens is de lente in mijn tuin gekoomen, er waaren een paar daagen met zoveel zon dat ik er helemaal frolijk van werd, de eerste dag was ik zó blij dat ik keihard fanuit mijn tuin naar binnen rende, BOEM!, zó door mijn luikje heen, ik galoppeerde door de kaamer, zo noemen mijn mensen het, dat is rennen met ekstraa veel geluid, het is een beetje zoals stampen, je zet je voeten goed hard neer zodat je bonk bonk bonk hoort.

Sinjaal

Tijdens dat rennen tetterde ik, en na een tijdje sloeg ik mijn naagels in de bank en ging daar keihard aan krabben, daarna aan het kleed, ik zag een speelmuisje dat op de grond lag, pakte dat tussen mijn tanden en gooide het omhoog, dat is het sinjaal dat ik wil speelen en wel NU!!

Ik krab aan een stoel!

Dus gooide mijn vrouw mijn muisjes door het huis en rende ik ze achterna, daarna heb ik de feer wel honderd keer gefangen, ik heb mijn ketnipmuis keihard gebeeten en daarna mijn vrouw keihard gekrabd, maar dat was per ongeloos, dat gebeurt wel eens als ik een tijger ben, geeft niets zei mijn vrouw, ze deed er iets op dat het niet meer bloedde en we zijn gewoon door gegaan met speelen.

Die afond wilde ik alWEER speelen, mijn man gooide de muisjes en bewoog de feer, die feer is trauwens biesonder, mijn vrouw had twee van die feeren besteld omdat ze heel steefig zijn, andere feeren gaan altijd zo snel kapoo maar deze niet, ze zijn van een hele grote vogel die aadelaar heet fertelde mijn vrouw, zelf heb ik nooit zo een vogel gezien maar als ik zie hoe groot de feeren zijn moet ie wel gieganties zijn!

Tuin

De folgende morgen toen mijn vrouw tee zat te drinken ging ik weer rennen en tetteren, eerst in de tuin en efen laater binnen, mijn vrouw was helemaal ferbaasd, maar we hebben weer gespeeld met de muisjes en de feer, daarna ben ik op mijn stoel in de tuin gaan liggen totdat ik mijn vrienden de duifen zag, ik ferstopte me een beetje, en toen ze op de grond liepen sprong ik ineens te foorschijn, de duifen kennen mij en ze gingen gewoon een stukje ferderop zitten, ze weeten dat ik ze niets doe en waarom zau ik?, het zijn mijn vrienden.

Ferder kwam Pokon nog een paar keer in mijn tuin en moesten we rennen en elkaar tikken, Juultje zat stiekum bij de buuren in de tuin en dat fond ik keigezellig, mijn kleine vriendje uit Sieprus was op het dak van het schuurtje, ik moest aan alle stoelen krabben en oferal graafen, zooo heee ik had het echt heel erg druk, en TOCH heb ik in de afond nog Saame met mijn man gespeeld.

Nok aut

Daarna ging ik folkoomen nok aut, maar gelukkig werd ik wel op tijd wakker om spieraal te speelen terwijl mijn mensen sliepen, dat moet ik natuurlijk niet ferwaarloozen, taalent alleen is niet genoeg: je hebt ook dissiepliene noodig.

Eigenlijk was het wel prima dat het de folgende ochtend begon te reegenen, zo kon ik tenminste efentjes bijslaapen in mijn mand, en op kragten koomen, ik ben toch al een audere katerjongen van ongefeer dertien jaaren en heb mijn rust hard noodig.

Maar ik heb ook zon noodig, en ik ben klaar voor de lente, die gaat helemaal top worden, dat weet ik nau al.

—-

Ik tetter weer voor vreede, dat is iets dat ik NOOIT op ga geefen!
Iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes, en ik zwaai naar Fons die een straalende nieuw ster is geworden.

Kever heeft een mening over de geur in de lucht

Ook al is het soms nog best kaud, (en heb ik zelfs weer witte flokken gehad!), toch foel ik dat de lente in de buurt is, ik ruik het in de lucht, het is een frisse geur van groen en jong en bloempjes, alle dieren ruiken het en weeten: het is zofer, de lente komt er aan!

Planten en bloemen weeten het ook, hoe dat kan snap ik niet en toch is het zo, in mijn tuin zie ik al allemaal groene dingetjes boofen de grond komen, het zijn blaadjes die uit bolletjes komen die onder de grond zitten, ik had al een keer geschreefen dat een bol eigenlijk hetzelfde is als een ei van vogels, en zo is het presies, in de bolletjes zit eeten voor een beebieplantje om te kunnen groeien, en nu steeken de neusjes van de beebieblaadjes al boofen de grond uit.

Kroo-kusjes

Aan de struiken en boomen zitten kleine groene dingetjes, dat zijn blaadjes die nog helemaal opgefrummeld zijn, maar elke dag zijn ze weer iets grooter gegroeid en fauwen ze zich een beetje meer oopen, net zo lang tot ze een folwassen blad zijn geworden, er bloeien ook al bloempjes, het zijn de eerste bloempjes in mijn tuin na de winter, ze heeten kroo-kusjes en ze zijn paars, elk jaar als ik ze zie weet ik dat het nau ECHT lente gaat worden.

Toen ik hier kwam woonen wist ik dat allemaal nog niet, ik wist helemaal niets van planten en bloemen af, maar hier in mijn tuin heb ik alles geleerd, Bolle heeft me geholpen want ik kon oferal nog ruiken dat hij er had geloopen en daardoor wist ik waar ik moest zijn, hij had in alle stammen van de struiken gekrabd en met zijn naagels geschreefen wat ik moest doen om zijn landgoed bij te hauden, en zo gaf Bolle zijn tuin aan mij door.

Inmiddels ken ik elke plant die in mijn tuin woont, ik ken alle beestjes die er rond loopen of kruipen of fliegen, ik weet hoe mijn tuin er uit ziet in de zomer en ook als er witte flokken liggen, ik weet hoe mijn tuin klinkt in de nacht en hoe hij klinkt in de folle zon, ik weet hoe mijn tuin aanfoelt als mijn gras warm en zacht is en ook als mijn gras bijna weg is, mijn tuin is mijn huis geworden maar dan buiten, ik foel me er feilig en ik weet dat ik dat ook ben.

Kennis

Ik heb nieuwe kennis opgedaan die eigenlijk heel aud is: het is de kennis van de natuur, en die kan je alleen leeren als je goed oplet en geduld hebt, als je foorzichtig bent en goed voor je tuin zorgt, dus dat doe ik allemaal.

Mijn mensen zijn trots op me en finden dat ik het geweldig doe, alleen lukt het mij folgens mijn vrouw niet altijd om foorzichtig te zijn, nau ja!!, ik let altijd keigoed op waar ik loop!, mijn vrouw zegt dat ze dat weet, maar dat het wel eens faut gaat als ik naar mijn twalet ga, dat ik dan dingen uitgraaf en kapoo maak, zoals die kroo-kusjes, dat is wel een beetje waar maar waarom gaan die dan ook presies naast mijn twalet groeien?!

***

Elke dag sta ik in mijn tuin en tetter keihard voor vreede!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Kever heeft een mening over moeilijk of makkelijk

De laatste weeken had mijn mensen me niet echt gekamd, alleen maar geborsteld, en toen mijn vrouw me een paar daagen geleeden weer eens met mijn spesjale kam kamde kwamen er wel een miljoen haaren van me af, ze merkte dat er ook al wat klitten in mijn fagt zaaten, daarom zei ze Geef je been eens, Keef en pakte alfast mijn voet, ik stak meteen mijn been uit en legde het in haar hand, zodat ze me goed kon kammen, daarna draaide ze me om en stak ik mijn andere been uit, het deed een beetje pijn en ik moest me goed fasthauden aan mijn krabkarton om tegendruk te geefen, ik piepte een keertje dat het echt niet fijn was, maar ik bleef netjes liggen.

Lief

Mijn been

Mijn vrouw zei Dank je wel Keverettie, wat ben je toch een lief jongetje, ze findt dat ik zo makkelijk ben met moeilijke dingen, zoals wanneer ik pillies moet slikken, of van die fiese druppels tegen pijn in mijn beenen, bah!, mijn vrouw heeft ze door allerlei dingen gedaan: moes, likwit sneks, sous van natvoer, kvark, ik proefde het zelfs op het allerlekkerste dat er bestaat: kalkoenfileeplakjes, dat eeten sommige mensen en mijn mensen kopen het heeeeeeel soms voor mij, maar met dat spullie erop laat ik het gewoon staan.

Dus doet ze het zo met een spuitje in mijn mond, jakkie, ik probeer om mijn kiezen op elkaar te hauden of om het uit mijn mond te laaten lopen, maar dan geeft ze het me gewoon opnieuw, erg hè?, het is echt een gedoe, en toch kom ik ALTIJD meteen naar haar toe als ze me roept, ik ferstop me nooit, ook al laat ze me dat spuitje zien, ze legt uit dat ze me niet wil foppen, dat find ze niet eerlijk, dus natuurlijk ga ik naar haar toe, ze is toch mijn vrouw?!

Boos

Ik ben wel eens een heel klein beetje boos hoor, als ik bijfoorbeeld van die druppels tegen vlooitjes krijg, die stinken en foelen kaud aan in mijn nek, dan ga ik voor straf efentjes onder de stoel zitten en kijk ik niet naar mijn vrouw, dat zal haar leeren!, maar als ze zegt Sorrie Keef, kom eens knuffelen kan ik niet anders dan meteen weer naar haar toe.

Ik blijf nooit boos, want wat heb je daar aan?, ik hau niet van ruusie of harde stemmen, daar word ik bang van, dus ik maak zelf nooit ruusie, dat is loogies, mijn mensen zeggen vaak dat ik een biesonder jongetje ben, ik weet niet of dat waar is want ik ben altijd mezelf geweest en find mezelf heel gewoon, en trauwens: wie zau ik anders kunnen zijn dan Kever?

Ik weet dat mijn mensen mij de liefste Kever finden, dat fertellen ze me elke dag, niet één keer maar wel honderd keer, en ik fertrauw mijn mensen, ook al find ik het soms niet leuk wat ze doen, ik foel me feilig en ik foel me presies goed zoals ik ben, ik ben Kever en daarom hauden mijn mensen van me.

***

Ik tetter weer door voor vreede, en ik geef het nooit op, echt niet hoor!
En iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.

Kever heeft een mening over lekker slaapen

Ik heb ook een muis om te knuffelen!

Soms ben ik ferbaasd over mezelf, echt waar, ik durf de laatste tijd steeds meer nieuwe dingen en het lijkt wel alsof het nooit op haudt, elke week doe ik weer iets anders nieuws, ik find het keispannend en helemaal fantasties!

Binnen

De meeste nieuwe dingen doe ik binnen in mijn huis, omdat ik daar meestal ben, mijn tuin is nog steeds te kaud om er lang te zijn, daarom ferzin ik van alles in mijn huis om toch afontuuren mee te maken, want anders find ik het een beetje saai worden, zo zonder mijn tuin.

Iets waaraan ik nog niet veel feranderd had sinds ik hier woon (en dat is al meer dan fijf jaaren!!) is waar ik slaap, ik sliep ALTIJD in één van mijn twee kersmusmanden die ik van mevrouw Tj-tjes heb gekreegen, of ik sliep op het grote bed als mijn mensen er ook bij waren, en heel soms sliep ik op de bank.

Ik had al ferteld dat ik de laatste tijd weleens tegen mijn man aan kruip in bed, maar ik kan eigenlijk wel zeggen dat ik dat nau elke nacht doe, ik lig dan ook altijd met mijn hoofd op zijn beenen, en ik slaap heerlijk zo, mijn vrouw is een beetje jaloers en wil heel graag dat ik ook op háár beenen slaap, maar zij beweegt de hele tijd, ze draait en staat ineens op en komt dan weer terug, dat is veels te onrustig voor mij, zo kan ik niet slaapen!, folgens mijn vrouw kan zij niet slaapen door mij, omdat ik steeds toeter of spieraalmuziek speel, maar dat is iets heel anders en dat heeft hier niets mee te maken.

Oferdag

Sinds een paar daagen doe ik iets dat ik nog nooit had gedaan: ik ga ook oferdag op het grote bed liggen!, het begon er mee dat ik foordat mijn mensen gingen slaapen, in de afond, alfast op het grote bed ging liggen, en dat befiel me zo goed dat ik het steeds meer ging doen, en nau heb ik mijn eigen deekentje gekreegen om op te liggen, hoe finden jullie dat?

Mijn mensen zijn helemaal antoesjast, ze zeggen dat Grote Beer, Popje, Molly en Bolle ook altijd oferdag op het grote bed sliepen en dat het fijn is dat ik nau de traadietsie foorzet, ze maken footoos van me en komen me steeds knuffels geefen, allemaal heel gezellig natuurlijk, maar ik probeer dus te slaapen, nau ja het zal wel wennen hoop ik, en dan word ik niet steeds meer lastig gefallen en wakker gemaakt.

Nieuwe bank

Ik ben best heel benieuwd naar wat ik allemaal nog ferder ga durfen en doen, de weereld ligt voor me oopen nau ik zoveel durf en zoveel onderneem (zo noemen mijn mensen dat), wie weet wat er nog allemaal gaat gebeuren, ik heb mijn mensen hooren praaten over een nieuwe bank en ik weet nau al dat ik daar keigoed aan kan gaan hangen en draaden aan kan gaan trekken, dat foel ik gewoon, maar mijn vrouw froeg me of ik niet eens wilde probeeren om slank te worden, dat is ook nieuw en spannend findt ze, gelukkig hoorde ik dat niet goed want toen was ik net in slaap gefallen op het grote bed.

***

Ik tetter nog steeds voor vreede, ik blijf doorgaan zolang het noodig is!
En ik stuur iedereen die iemand mist hele zachte kopjes.

Kever heeft een mening over naar buiten kijken

Deze week was ik een beetje sip, ik had gehoopt dat het eindelijk lente zau worden maar er waren ineens weer van die witte flokken, ik snap er niks van hoe dat allemaal kan en ik find er ook niks aan, nau kan ik wéér niet in mijn tuin liggen!, ik doe het wel hoor, maar niet te lang want het is nog steeds heel erg kaud.

Ferfeling

Daarom ben ik bijna altijd in mijn huis, en als ik heel eerlijk ben ferfeel ik me daar soms een beetje, ik toeter dus naar mijn mensen dat ik me ferfeel, en zij probeeren van alles: ze gooien mijn stoffen muisjes, ze gooien balletjes, ze doen heen en weer met de feer, maar het is allemaal niet wat ik wil.

Daarom toeter ik nog een keer, en nog een keer, ik kruip in mijn mand maar kom er na een paar minuutjes weer uit, Ben je nog niet klaar? fraagt mijn man, en inderdaad, ik ben nog niet klaar om te slaapen, ik wil iets anders en ik weet heel goed wat ik wil: ik wil in mijn gras liggen in de warme zon, ik wil mijn vrienden de duifen zien en een beetje plaagen, ik wil op mijn stoel zitten en rondkijken, ik wil dat mijn vrienden Mikkie, Juultje en Pokon buiten op het dak van het schuurtje zijn en dat we Saame een snekkie eeten.

En dat kan nau niet, dat weet ik best, dus ik toeter weer naar mijn mensen, mijn vrouw fraagt of ik mijn ei niet kwijt kan, nau ja, ik ben toch geen fogel!!, ze gaat bij mijn krabfootuil zitten en klopt erop, ik spring er op en bedenk me te laat dat ik nau naar buiten kan kijken, en dat mijn vrouw dan dingen aan gaat wijzen, allemaal dingen die ik echt niet wil zien.

Ik heb al faker naar buiten gekeeken, als ik dat in de woonkamer doe kan ik mijn tuin zien, maar waarom zau ik die willen zien fanuit de kamer?, ik kan toch veel beeter naar buiten gaan om te kijken wat er allemaal in mijn tuin gebeurt?, ik zit dus nooit op de fensterbank ik de woonkamer, dat lijkt me loogies.

Buiten

In de slaapkamer kan ik op de straat kijken, en dat find ik keigriezelig, ik heb het een paar keer geprobeerd met mijn vrouw erbij, maar wat ik toen allemaal zag…: mensen die foorbij loopen, outoos die rijden of stilstaan, mensen op een fiets, honden die langs komen loopen, echt flakbij!, en het engste: kleine mensen, kinderen heeten ze, zooo heee als ik die zie spring ik altijd meteen op de grond en ferstop me.

Mijn vrouw zegt elke keer dat niemand zomaar binnen kan komen, maar ik find dat je dat nooit zeker kunt weeten, straks zien ze mij en willen ze me fangen!, ik wil dus NIET naar buiten kijken, dat find ik veels te moeilijk, en bofendien: ik woon toch binnen in mijn huis?, waarom zau ik dan op straat kijken?, ik kom daar nooit, ik ken daar helemaal niets en niemand en dat wil ik zo hauden.

Ik ben geen katerjongen om naar buiten te kijken, ik kijk liefer naar binnen, in mijn hoofd en in mijn hart zit alles wat ik noodig heb om gelukkig te zijn, mijn droomen, mijn herinneringen, iedereen die ik lief findt, ook alle sterren, en ik kan in mijn hoofd fantaaseeren dat ik in mijn gras lig in de zon, dat Mikkie er weer is en dat de zomer net begint, ik moet er gewoon van brommen, brombrombrombrom doe ik, en ik klim in mijn mand om ferder te droomen.

****

Ik tetter nog steeds KEIHARD voor vreede, het is dringend!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.