Categorie archieven: Kever

Kever heeft een mening over feiligheid

Zooo heee wat had ik een lente deze week, ik heb er echt van genooten, mijn tuin was heerlijk warm met veel zon, elke dag zag ik nieuwe blaadjes en andere groene dingetjes, er was ook al zo een dikke brommer, die heet homm-el, Juultje zat bijna de hele dag op het dak van het schuurtje, en mijn vrouw dronk elke morgen haar tee in mijn tuin, Saame met mij.

Tuin

Folgens mijn vrouw ligt mijn tuin op het zuiden, dat is niet waar want mijn tuin ligt gewoon achter ons huis, ze zegt ook dat het er daarom al snel lekker warm is, nau ja!!, dan merk je toch echt dat mensen niet veel weeten, want die warmte komt natuurlijk door de zon!, maar enniewee het was toch heel gezellig zo met zijn tweetjes in mijn tuin.

Nog altijd ga ik meteen kijken als ik iets hoor bij de buuren aan de rechterkant, maar het is nooit mijn Mikkie, dat komt omdat Mikkie niet meer naar buiten mag, het is te gefaarlijk op drie pootjes, het gaat heel goed met hem en hij speelt veel, maar mijn mensen en ik missen hem, ook al zijn we blij dat hij frolijk is en zich goed foelt.

Mijn mensen hebben een stuk van het gaaas dat om mijn tuin heen zat weg gehaald, dat was gaaas dat heel hoog was, dat is niet noodig voor mij want ik klim niet uit mijn tuin, ik zau niet weeten waarom ik dat zau doen, mijn tuin is de allerfijnste die er is, en bofendien ken ik andere tuinen helemaal niet dus wat zau ik daar moeten doen?, ik hau nau eenmaal niet van dingen die ik niet ken, die find ik eng.

Boom

Mijn vrouw was aan een stuk van mijn gaaas bezig op een plek die een beetje kaalig is, dat komt omdat er een boom boofen groeit, en daaronder finden planten het dan te donker, er ligt dus gewoon aarde, na een tijdje fond mijn vrouw dat het fies rook, naar mijn poepsen, ze keek naar beneeden en zag een hele rij poepsen liggen, allemaal presies voor het gaaas, ze moest lachen en froeg waarom ik dat zo had gedaan.

Nau, dat is loogies: omdat ik steeds van die raare ferhaalen op de raadio hoor, van grote ruusies enzo, die ruusies worden steeds maar grooter, het gaat bijna over de heele weereld nau, dat wil ik niet in mijn tuin, ik wil vreede!, froeger zat Mikkie altijd stiekum in de tuin van de buuren, toen was alles feilig, maar nu moet ik het zelf doen, dus daarom heb ik mijn eigen ferdeediging aangelegd, ik bescherm mijn mensen en mijzelf, door een lijn te maken die zegt Tot hier en niet ferder!, in mijn tuin geen ruusie!!

***

Ik tetter weer KEIHARD voor vreede!
En ik stuur zachte kopjes naar iedereen die iemand mist.
En ik hoop dat Ollie en mevrouw Ollie een beetje kunnen wennen in het nieuwe huis.

Kever heeft een mening over duuwen

Zomaar ineens heeft de lente zich een beetje ferstopt, ze zit ferstopt achter de wolken, of duuwen de wolken de lente naar achteren?, dat zau niet netjes zijn find ik, ik duuw zelf nooit want dat hoort niet, Pokon duuwt mij weleens en dan ga ik gewoon opzij, ook al zeggen mijn mensen dat ik best wel een keertje terug mag duuwen, maar zo ben ik nau eenmaal niet.

Knuffels

Soms was de lente efentjes in mijn tuin: er was zon en de lucht foelde warm aan, maar net als ik dan op mijn stoel wilde gaan zitten kwam er reegen, en van reegen hau ik niet, daarom ben ik veel binnen in mijn huis geweest, dat was een paar daagen heel fijn, want ik had een beetje een tekort aan knuffels doordat ik steeds in mijn tuin was, en dat heb ik nau weer ingehaald.

Maar omdat ik gewend was aan mijn tuin foelde mijn huis ineens veel kleiner, gek is dat, het foelde een beetje saai, en daarom heb ik zelf afontuuren voor binnen bedacht.

Ik had toch ferteld dat ik niet naar buiten wil kijken?, dat is omdat ik aan de ene kant van ons huis mijn tuin zie, en die ken ik, en aan de andere kant zie ik de straat, met mensen en kinderen en outoos en dat find ik zooo eng, dus daar kijk ik niet meer, het is te groot voor mij, ik snap het niet en daar word ik bang van.

Maar forige week ging ik ineens op een ding zitten dat voor het raam staat, dat heeft mijn vrouw daar neergezet voor als ik misschien TOCH naar buiten wil kijken, en ik foelde dat ik het nu durfde, ik zat op dat ding dat mijn mensen een poef noemen en ik keek naar de straat, en ook steeds naar mijn vrouw want zij was er bij, ze zei dat ik zo een grote jongen was en dat ik heel dapper was, ze kwam naast me zitten en ik durfde zelfs te kijken naar iemand die foorbij ons raam liep, maar toen er WEER iemand foorbij liep werd het me tefeel en sprong ik op de grond.

Naar de gang

Mijn tweede afontuur was dat ik langs mijn man heen glipte om de gang op te gaan, de grote gang waar iedereen die hier woont binnen komt, ik heb oferal gesnufsnuft en gekeeken, ik krabte aan de mat die voor de deur ligt zodat iedereen weet Hier woont Kever!, ik heb aan de fiets van de buurman kopjes gegeefen en ik wilde eigenlijk ook de trap naar boofen op, maar dat mocht niet van mijn man, mijn mensen gafen me heel veel kompliementen, ze zeiden dat ik een tijger was die alles durft, en zo foelde ik me ook, ik was best trots op mezelf.

Maar toen ik van mijn mensen na een paar daagen WEER de gang op mocht wilde ik dat niet, ik was nog aan het bijkoomen van mijn forige afontuur, dat was foorlopig genoeg, ik moest ook alles goed ferwerken, zo een afontuur kost best veel eenersjie, ik moet alle nieuwe erfaaringen een plek in mijn hoofd geefen en dat kost tijd, voor een nieuw afontuur was het nog te froeg, mijn weereld moet zonder duuwen wel in mijn hoofd blijfen passen, want ik hau nau eenmaal niet van duuwen.

***

Ik tetter KEIHARD voor vreede, wat zijn mensen nau allemaal aan het doen?!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Kever heeft een mening over slaapen in de lente

Zooo heee wat is de lente fantasties, elke dag heb ik zon en is de lugt heerlijk zacht, ik lig languit op mijn terras om zoveel mogelijk warmte en licht te apsorbeeren en ik rieleks voor wel duizend proosent, ferder lig ik veel op mijn stoelen en ik krab er elke dag wel tien keeren aan, ik heb al stukken van dat spul los gemaakt, het heet riet zegt mijn vrouw, en dat kan best, het ligt zo fijn en het krabt bijna nog beeter.

Werk

Op mijn stoel

Alle plantjes in mijn tuin heb ik al gesnufsnuft en ik heb er ook al een paar uitgegraafen, als mijn vrouw ergens een nieuw plantje neerzet en ik find dat het niet goed staat graaf ik het uit, mijn vrouw zet het weer terug en zo gaat dat een paar keeren, dan legt ze een grote steen bij het plantje, maar die schuif ik gewoon opzij en zo kan ik het plantje weer uitgraafen, het is een hoop werk maar iemand moet het doen, de plantjes hooren nau eenmaal presies goed te staan.

Ferder ferplaats ik mijn buitentwalet steeds, dat is om mijn mensen een beetje te foppen, want zij maken mijn buitentwalet elke keer schoon en dat wil ik niet, ik find het juist fijn als mijn tuin naar mij ruikt, maar mijn mensen zeggen dat mijn twalet soms stinkt, nau ja!!, dat kan toch helemaal niet?, enniewee, daarom poeps ik dus op geheime plekken in mijn tuin, ik heb nau een hele fijne plek met losse aarde om goed te graafen bij de peertjesboom, niet ferder fertellen hoor!

Genieten

Ik hoop dat jullie allemaal zo genieten van de lente, ik las al dat veel vrienden ineens zoveel eenersjie krijgen, dat heb ik ook, ik ben de hele dag bezig, in de afond slaap ik een paar uurtjes in mijn mand onder het bed en ga daarna weer naar mijn tuin waar het dan donker is geworden, Pokon is er meestal en we rennen een beetje, Juultje zit nog op het dak van het schuurtje en gaat zo richting huis, pas als iedereen weg is ga ik naar binnen en spring op het grote bed, om Saame met mijn mensen te slaapen.

Slaapen

En daar zit een probleem folgens mijn mensen: mijn mensen slaapen de hele nacht maar ik word na twee of drie uurtjes slaapen wakker, mijn eenersjie is weer opgelaaden dus ik ga spieraal speelen, ik maak muziek over de zon, over dat alles weer groen wordt, dat ik al bloempjes heb gezien, dat ik helemaal blij en frolijk ben, en o ja: dat ik een knuffel wil en ook wel een snekkie.

Lentedag

Soms hooren mijn mensen mijn muziek niet, erg hè?, ze zijn er aan gewend, en dan moet ik iets anders ferzinnen want ik speel natuurlijk niet voor de kat zijn fiool!, gelukkig geef ik niet snel op, ik krab aan de maatras, ik tetter of ik klim op het bed en ga flakbij mijn mensen zachtjes piepen, heel lief, alsof ik een klein beebiekitten ben dat helemaal alleen op de weereld is, mijn mensen doen dan een tijdje of ze niets merken, maar ik weet dat ze wakker zijn dus ik ga door, net zolang tot ik mijn mensen dingen hoor zeggen als Het is zinloos, hij geeft toch niet op, en ik weet dat ze efentjes met mij op gaan staan.

En zo begint om fier uur in de ochtend alweer een nieuwe lentedag, van de lente moet je folop genieten, slaapen is zonde van de tijd find ik, dat kan altijd nog.

****

Ik tetter ekstrahard voor vreede, want ik snap niet hoe er steeds meer ruusie kan komen!
En iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.

Kever heeft een mening over de eerste daagen van de lente

Pokon op mijn bank en ik eronder!

Ineens is de lente in mijn tuin gekoomen, er waaren een paar daagen met zoveel zon dat ik er helemaal frolijk van werd, de eerste dag was ik zó blij dat ik keihard fanuit mijn tuin naar binnen rende, BOEM!, zó door mijn luikje heen, ik galoppeerde door de kaamer, zo noemen mijn mensen het, dat is rennen met ekstraa veel geluid, het is een beetje zoals stampen, je zet je voeten goed hard neer zodat je bonk bonk bonk hoort.

Sinjaal

Tijdens dat rennen tetterde ik, en na een tijdje sloeg ik mijn naagels in de bank en ging daar keihard aan krabben, daarna aan het kleed, ik zag een speelmuisje dat op de grond lag, pakte dat tussen mijn tanden en gooide het omhoog, dat is het sinjaal dat ik wil speelen en wel NU!!

Ik krab aan een stoel!

Dus gooide mijn vrouw mijn muisjes door het huis en rende ik ze achterna, daarna heb ik de feer wel honderd keer gefangen, ik heb mijn ketnipmuis keihard gebeeten en daarna mijn vrouw keihard gekrabd, maar dat was per ongeloos, dat gebeurt wel eens als ik een tijger ben, geeft niets zei mijn vrouw, ze deed er iets op dat het niet meer bloedde en we zijn gewoon door gegaan met speelen.

Die afond wilde ik alWEER speelen, mijn man gooide de muisjes en bewoog de feer, die feer is trauwens biesonder, mijn vrouw had twee van die feeren besteld omdat ze heel steefig zijn, andere feeren gaan altijd zo snel kapoo maar deze niet, ze zijn van een hele grote vogel die aadelaar heet fertelde mijn vrouw, zelf heb ik nooit zo een vogel gezien maar als ik zie hoe groot de feeren zijn moet ie wel gieganties zijn!

Tuin

De folgende morgen toen mijn vrouw tee zat te drinken ging ik weer rennen en tetteren, eerst in de tuin en efen laater binnen, mijn vrouw was helemaal ferbaasd, maar we hebben weer gespeeld met de muisjes en de feer, daarna ben ik op mijn stoel in de tuin gaan liggen totdat ik mijn vrienden de duifen zag, ik ferstopte me een beetje, en toen ze op de grond liepen sprong ik ineens te foorschijn, de duifen kennen mij en ze gingen gewoon een stukje ferderop zitten, ze weeten dat ik ze niets doe en waarom zau ik?, het zijn mijn vrienden.

Ferder kwam Pokon nog een paar keer in mijn tuin en moesten we rennen en elkaar tikken, Juultje zat stiekum bij de buuren in de tuin en dat fond ik keigezellig, mijn kleine vriendje uit Sieprus was op het dak van het schuurtje, ik moest aan alle stoelen krabben en oferal graafen, zooo heee ik had het echt heel erg druk, en TOCH heb ik in de afond nog Saame met mijn man gespeeld.

Nok aut

Daarna ging ik folkoomen nok aut, maar gelukkig werd ik wel op tijd wakker om spieraal te speelen terwijl mijn mensen sliepen, dat moet ik natuurlijk niet ferwaarloozen, taalent alleen is niet genoeg: je hebt ook dissiepliene noodig.

Eigenlijk was het wel prima dat het de folgende ochtend begon te reegenen, zo kon ik tenminste efentjes bijslaapen in mijn mand, en op kragten koomen, ik ben toch al een audere katerjongen van ongefeer dertien jaaren en heb mijn rust hard noodig.

Maar ik heb ook zon noodig, en ik ben klaar voor de lente, die gaat helemaal top worden, dat weet ik nau al.

—-

Ik tetter weer voor vreede, dat is iets dat ik NOOIT op ga geefen!
Iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes, en ik zwaai naar Fons die een straalende nieuw ster is geworden.

Kever heeft een mening over de geur in de lucht

Ook al is het soms nog best kaud, (en heb ik zelfs weer witte flokken gehad!), toch foel ik dat de lente in de buurt is, ik ruik het in de lucht, het is een frisse geur van groen en jong en bloempjes, alle dieren ruiken het en weeten: het is zofer, de lente komt er aan!

Planten en bloemen weeten het ook, hoe dat kan snap ik niet en toch is het zo, in mijn tuin zie ik al allemaal groene dingetjes boofen de grond komen, het zijn blaadjes die uit bolletjes komen die onder de grond zitten, ik had al een keer geschreefen dat een bol eigenlijk hetzelfde is als een ei van vogels, en zo is het presies, in de bolletjes zit eeten voor een beebieplantje om te kunnen groeien, en nu steeken de neusjes van de beebieblaadjes al boofen de grond uit.

Kroo-kusjes

Aan de struiken en boomen zitten kleine groene dingetjes, dat zijn blaadjes die nog helemaal opgefrummeld zijn, maar elke dag zijn ze weer iets grooter gegroeid en fauwen ze zich een beetje meer oopen, net zo lang tot ze een folwassen blad zijn geworden, er bloeien ook al bloempjes, het zijn de eerste bloempjes in mijn tuin na de winter, ze heeten kroo-kusjes en ze zijn paars, elk jaar als ik ze zie weet ik dat het nau ECHT lente gaat worden.

Toen ik hier kwam woonen wist ik dat allemaal nog niet, ik wist helemaal niets van planten en bloemen af, maar hier in mijn tuin heb ik alles geleerd, Bolle heeft me geholpen want ik kon oferal nog ruiken dat hij er had geloopen en daardoor wist ik waar ik moest zijn, hij had in alle stammen van de struiken gekrabd en met zijn naagels geschreefen wat ik moest doen om zijn landgoed bij te hauden, en zo gaf Bolle zijn tuin aan mij door.

Inmiddels ken ik elke plant die in mijn tuin woont, ik ken alle beestjes die er rond loopen of kruipen of fliegen, ik weet hoe mijn tuin er uit ziet in de zomer en ook als er witte flokken liggen, ik weet hoe mijn tuin klinkt in de nacht en hoe hij klinkt in de folle zon, ik weet hoe mijn tuin aanfoelt als mijn gras warm en zacht is en ook als mijn gras bijna weg is, mijn tuin is mijn huis geworden maar dan buiten, ik foel me er feilig en ik weet dat ik dat ook ben.

Kennis

Ik heb nieuwe kennis opgedaan die eigenlijk heel aud is: het is de kennis van de natuur, en die kan je alleen leeren als je goed oplet en geduld hebt, als je foorzichtig bent en goed voor je tuin zorgt, dus dat doe ik allemaal.

Mijn mensen zijn trots op me en finden dat ik het geweldig doe, alleen lukt het mij folgens mijn vrouw niet altijd om foorzichtig te zijn, nau ja!!, ik let altijd keigoed op waar ik loop!, mijn vrouw zegt dat ze dat weet, maar dat het wel eens faut gaat als ik naar mijn twalet ga, dat ik dan dingen uitgraaf en kapoo maak, zoals die kroo-kusjes, dat is wel een beetje waar maar waarom gaan die dan ook presies naast mijn twalet groeien?!

***

Elke dag sta ik in mijn tuin en tetter keihard voor vreede!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.