Forige week was het Dierendag, maar de rest van het jaar is het Mensendag, en daarom wil ik fandaag wat dingen over mensen fertellen, ik weet dat veel katten dezelfde vragen hebben als ik, want als kat ben je natuurlijk veel slimmer dan je mens, daar kan niks aan feranderen, maar het is wel goed om sommige dingen te begrijpen van je mens, daarom geef ik op een paar PUNTen uitleg.

Belonen

Kan je een mens iets leren?, dat vragen veel katten zich af, ik ook, maar ik weet wel dat je je mens niet moet straffen, dat heeft helemaal geen zin want daar wordt ie bang van, je moet mensen juist belonen als ze iets goed doen, dus als je een snekkie wilt en je krijgt dat dan is het goed om ekstra kopjes te geven, of eventjes op schoot te komen zitten, zodat ze zien dat je blij bent, dat vinden ze fijn, en je hebt dan een kans dat ze het onthauden, ik was toen ik hier net kwam wonen ook bang dat ik mijn mensen misschien nog zindelijk moest maken, maar dat bleek niet nodig, gelukkig maar, want dat had ik toch wel een moeilijk PUNT gevonden.

Aandagt

Mensen zijn wel fieser dan katten!, ze wassen zich veel en veel minder dan katten, en ze gaan wel oferal zitten en liggen, ook in het grote bed en op de bank, dat is lastig want het is moeilijk om ze dat te verbieden, ik heb het die van mij nog niet af kunnen leren, je kan het maar beter aksepteeren want ze doen het toch, ferder heb ik zelf twee mensen maar er zijn ook katten met één mens, en ze vragen zich af of dat goed gaat, folgens mij kan het allebei, als je één mens hebt moet je er wel iets meer mee spelen en knuffelen, want in hun eentje vervelen ze zich, als je mens niet genoeg aandagt krijgt kan ze gaan slopen of andere rare dingen doen, maar je kunt niet zomaar andere mensen erbij zetten, mensen hebben echt hun eigen vrienden, en als je toch een andere mens erbij zet moet je ze eerst heeeeeel lang aan elkaar laten wennen, en het PUNT is dat dat toch niet altijd goed gaat.

Plesier

Mensen hebben is dus best veel werk, er komt van alles bij kijken en als je daar geen zin in hebt moet je er niet aan beginnen, want je zit er zo vijftien jaren of langer aan vast, je kan ze niet zomaar op straat zetten, dat is zielig, mensen hebben ook gefoelens, en ze hechten zich echt niet alleen aan hun huis, dat lees je wel eens maar dat is niet waar, ook mensen kunnen liefde foelen, net als wij katten, alleen op een heel andere manier, een mens is natuurlijk toch maar een mens, terwijl wij katten zijn, maar als je daar rekening mee haudt en niet teveel van ze ferwacht kun je veel plesier met ze hebben, o ja en je hoeft ze niet te borstelen of te kammen of de bak te ferschonen, dat doen ze zelf, dat is wel een plusPUNT toch?!

Mijn eigen erfaringen zijn dat ik mijn mensen heb geleerd om me eten te geven, om me te knuffelen en om mijn kattenluikje voor me open te doen, en als ik tetter komen ze aanrennen, dus ze luisteren ook nog, ik ben fen!!

En natuurlijk blijf ik tetteren voor vreede, zo lang als het noodig is!!

Deze week had ik toch nog een beetje zomer, er was zon en het was best lekker warm, mijn vrouw en ik waren daar blij om, mijn vrouw vond herfst en winter al nooit leuk, maar ze vindt er nau nog minder aan omdat ze weet dat IK het niet leuk vind!, ikzelf dacht altijd dat iedereen de zomer het allerfijnste vond, tot ik las dat andere katten het veels te warm hadden, en dat ze blij waren dat het eindelijk wat minder warm werd, daar moest ik over nadenken, want hoe kan dat nau?, is mijn zomer anders dan die van anderen?, vindt iedereen iets anders? of is het PUNT dat IK anders ben?

Induuvie…

Ik snapte er niks meer van, totdat ik ineens aan ketnip dacht, veel katten vinden dat leuk, ze worden er haai van, maar ik vind ketnip juist grieselig, als ik het ruik ga ik me meteen ferstoppen!, dat komt omdat iedere kat weer anders is, elke kat denkt en foelt ferschillend, wat de een niet wil is voor een ander misschien juist geweldig, of andersom, ik kan iets helemaal top vinden terwijl iemand anders er niks aan vindt, we zijn allemaal indivuud… induuvie… in-die-vie-duujen en iedereen kijkt vanuit een ander oogPUNT naar de weereld.

Sekonde

Mijn vrouw had forige week in een hele grote kartonnen doos twee deuren en een raam geknipt, zo was het een huis geworden als je hem op zijn kop zette, ik vond het best leuk en ging er elke dag in kijken, na een paar dagen draaide ze de doos om, zodat ik er in kon zitten, ik deed het één sekonde maar ging er snel weer uit, ik vond het een beetje eng, de doos staat alweer een paar dagen zo maar ik ga er nooit inzitten, en al helemaaaaaal niet in slapen!, mijn vrouw zei dat Pop, Beer en Mol en Bol dat wel zauden doen, dat kan best waar zijn maar ik vind er toefallig niks aan, gelukkig begreep mijn vrouw mijn standPUNT en is de doos fandaag weer een huis geworden.

Ferschillend

Zo zie je maar: ook mijn vrouw dacht efentjes dat alle katten hetzelfde willen, dom hè?!, gelukkig is dat niet zo, als we allemaal hetzelfde zauden zijn was het toch saai?!, hier op de blog zijn we allemaal ferschillend en toch zijn we SAMEN, en hoe meer we onze stemmen laten horen op het internet, hoe meer mensen begrijpen dat we niet maar een kat of maar een hond zijn, nee…we zijn IEMAND!, ik ben Kever, Loes is Loes, Bert is Bert, Dorus is Dorus, Minnie is Minnie, Lucky is Lucky, Brammie is Brammie, Oopa is Oopa, Japie is Japie, Toby is een woefhond, en we tellen allemaal mee, PUNT uit.

En ik blijf tetteren voor vreede, ik geef het niet op!!

Op de dag dat ik deze letters schrijf heb ik in mijn tuin zon gehad EN regen EN ook nog iets anders, iets dat ik niet vaak meemaak: er vielen allemaal keiharde klontjes ijs uit de lucht, ze vielen door mijn hele tuin en ook op mij!!, ik bleef zitten in het gras want ik wist niet zo goed wat ik moest doen, totdat mijn mensen me riepen en de deur voor me open hielden, ik rende heel snel naar binnen en mijn man wreef me droog met een haswand, Dat heet een washand! roept mijn vrouw, eeniewee ik vind dat altijd heeeerlijk, en ik moest er zo hard van spinnen dat mijn hele lijf mee spon, van mijn neus tot aan het PUNTje van mijn staart.

Buiten

Ik was feilig in huis, maar ik dacht ineens aan alle dieren die buiten zijn terwijl ze dat helemaal niet willen, net zoals ik toen ik geen huis had, zo zijn er een heleboel katten, zelfs beebiekittens of seeniejor katten!, dat is toch erg?!, het is ferdrietig om buiten te wonen en al die blokjes ijs op je hoofd te krijgen, en naar eten te moeten zoeken, of om in het asiel te wonen en heel bang te zijn, en dat niemand je mee naar huis wil nemen omdat je de ferkeerde kleur haar hebt, of te aud bent of te moeilijk, dan zijn er ook nog dieren die met veels te veel in een klein hok zitten en zich niet eens kunnen beweegen, of dieren die in een kooi zitten voor hun felletje, en nog veel meer ellende, ik noem het niet allemaal op want dan zau ik er nooit een PUNT achter kunnen zetten.

Seeriejeus

Misschien denken jullie Wat is Kever fandaag seeriejeus, ja dat ben ik soms echt wel hoor!, meestal ben ik frolijk, alleen als het regent word ik een beetje mopperig, maar ook fieseloofies, en zo dacht ik aan Dierendag, dat is een dag spesjaal voor dieren, het is deze dinsdag, ik heb al een lijstje gemaakt voor mijn mensen van wat ik wil hebben, er staat op: knuffels, aandagt, kouwstiks, kouwstiks, knuffels, kouwstiks, knuffels en dan een PUNT (maar ik zau stiekem best nog veeeeeel meer knuffels en kouwstiks willen!).

Mijn idee

Voor mij is Dierendag niet nodig, ook al krijg ik dan te weinig kouwstiks en regent het buiten en word ik daar mopperig van, en toch is het juist voor nog veel te veel dieren wél nodig, en nau heb ik een iedee: als wij allemaal voor Dierendag iets doen voor één dier die dat nodig heeft?, mijn vrouw las een keer dat je de weereld niet ferandert met iets doen voor één dier, maar dat je wel de weereld ferandert voor dat dier, en dat is presies het PUNT, doen jullie mee?, ik wel!!

En natuurlijk blijf ik tetteren voor vreede!!

Als eerste wil ik Loes en Bert en Door bedanken voor de Hoedjessjoow, het was helemaal perfekt en Loes is de beste Moeder van alle Sterren die je zau kunnen wensen!!!

Anders

Deze week zat er ferandering in de lucht, ik kon het foelen, een paar dagen was het kaud en reegende het heel veel, en daarna waren er ineens weer dagen dat het wel zomer leek, maar toch was het anders, in de nacht was het kaud en het werd al veel froeger donker, in mijn tuin is het nog groen maar er bloeien niet veel bloemen meer, de blaadjes zijn nog groen maar ze krijgen al bruine PUNTjes.

Frugt

Maar er is iets moois dat ik forig jaar niet had gezien, dat komt omdat ze er toen ook niet waren zegt mijn vrouw, ik heb het over appels, dat is een frugt die mensen eten, ik mag er ook van eten maar ik vind ze niet lekker, ik snuffel er wel aan hoor, want ze ruiken biesonder, een beetje zoetig en ook groen, in de zomer fielen soms beebie-appeltjes in het gras, dan speelde ik er mee, of mijn vrouw gooide ze voor me weg en ik ging ze fangen, ik pakte ze foorsichtig vast met de PUNTjes van mijn tanden.

Appel

Nu is het herfst en zijn al veel appels geplukt, zo heet dat, maar er hangen ook nog een heleboel aan de boom, de appels zijn zwaar en daarom hangen de takken naar beneeden, over het gras heen waar ik vaak loop, mijn man haalt steeds de appels eraf omdat hij bang is dat ze op mijn hoofd gaan vallen, mijn vrouw zei dat ik misschien maar een helm op moet doen in de tuin, nau ja!!!, maar ze denkt dat de kans dat ik op presies dat PUNT loop waar een appel valt niet zo groot is.

Worm

In sommige appels zit een klein gaatje, Dat is van een worm legde mijn vrouw me uit, Die maakt een huisje in de appel, maar dat geeft niks want er zijn genoeg appels, als de appels op de grond vallen eten de vogels ervan, en de slakken en de muisjes, er zijn zoveel appels dat mijn mensen ze weg geven aan de buren, zo heeft iedereen plesier van de appels, mensen en dieren!, over weer nog een tijdje zijn alle blaadjes van de appelboom gevallen en zie je alleen maar kale takken en haut, dan is het winter, maar in de lente komen er weer hele kleine nieuwe groene blaadjes aan, en daarna witte bloempjes, de bijen vinden die heerlijk ruiken en zoemen er omheen, en er groeien weer heeeeele kleine appeltjes aan en dan staat alles op het PUNT om weer opnieuw te beginnen.

Ik blijf echt KEIhard tetteren voor vreede!!

Elke kat heeft een heel eigen stemgeluid, een duidelijk herkenbare miauw. Als je je kat kent weet je ook precies wat ze bedoelen met verschillende miauwtjes en andere geluiden.
De ene kat gebruikt zijn stem meer dan de andere. Sommigen zeggen bijna niks, terwijl anderen juist nooit stil zijn.
Er wordt vaak beweerd dat katten onderling niet miauwen, dat ze dat alleen naar hun mensen doen. Maar wij hebben katten heel vaak tegen elkaar horen “praten”. Pop en Beer maakten altijd een klein kirretje als ze elkaar zagen. Dat deden ze jarenlang, totdat Beer overleed. Daarna maakte Pop dat geluidje nooit meer tegen een andere kat.
Mol en Beer hebben een keer een heel gesprek gehouden, dat hoorde Jeroen.
We hebben ook regelmatig katten elkaar horen roepen, in de tuinen. En dan bedoel ik dus niet krolse katten, maar gewoon vrienden die elkaar zochten.
Kever maakt een soort piepgeluidje als hij een andere kat ziet, een soort “hallo, wie ben jij?”

Beer

Het is wel zo dat katten inderdaad vooral tegen hun mensen praten. En hoe meer hun mens terug praat, hoe meer de kat gaat praten. Als hij of zij al praterig was, tenminste.
Beer bijvoorbeeld praatte vrijwel nooit. Maar als wij iets tegen hem zeiden knipperde hij altijd wel met zijn ogen (“ik ook van jou”).
Toen hij hier net woonde wilde hij nog wel eens kwaken. Zo noemden we dat, omdat het als kikkergekwaak klonk. Als je hem (naar zijn zin) teveel aaide, of als je hem optilde, begon het: “pwaakpwaak, pwaaaak, PWAAK PWAAAK” Steeds harder en steeds boziger. Ik moet toegeven dat we het er soms om deden!
Maar verder miauwde hij nooit. Alleen als hij je ergens zag waar hij je niet verwachtte, bijvoorbeeld op het dak van het schuurtje kwam hij KA-KA-KA-KA-KA!! roepend aan rennen. Een heel enthousiast en verbaasd geluid was het, een soort “wat leuk dat jij hier ook bent!”

Pop

Pop had een klein en hoog stemmetje, precies passend bij hoe hij eruit zag. Een intens aandoenlijk stemmetje, als een klein kerstklokje.
Hij zei niet heel veel, maar praatte toch wel geregeld.
‘s Avonds in de tuin, als ik kwam kijken waar hij was, had ik vaak gesprekjes met hem.
Hele hoge piepgeluidjes maakten we dan tegen elkaar. Als we hem riepen maakte hij vaak een bepaald mauwtje, om te zeggen “ik ben hier!”
Als iets hem niet lukte kon Pop op een heel geergerde toon Mauw! zeggen. Een soort gefrustreerd mauwtje ????

Mol

Mol had een grote stem. En ze had altijd iets te melden. We noemden haar vaak kleine kraai, of oude schuurdeur. Want zo klonk ze. Wij zeiden altijd dat Mol aan het loeien was, als ze weer eens vond dat iets niet ging zoals het hoorde, haha! Dat kon zijn dat iemand nieste, of dat Pop en Beer aan het rennen waren, dat er ergens op het dak een kat rende, of dat het regende buiten. Met luide stem liet ze dan weten dat zoiets ab-so-luut niet de bedoeling was, en dat het meteen op moest houden.
Toen ze op latere leeftijd doof werd werd haar stem nog luider. Logisch, want ze kon zichzelf niet meer horen – maar wij wel…!

Bolle

Bolle had een zachte hoge stem. Hij zei niet vaak iets, maar had wel zijn vaste momenten waarop hij iets zei. Als hij op het bed sprong had hij een bepaald geluidje bijvoorbeeld. Iets dat leek op prrrrrrrwiet.
Een tijdje noemden we hem de tuutvogel. Toen maakte hij ineens een heel vreemd TUUT-geluid. Echt fantastisch! ‘s Avonds kwam hij binnen met een Tuuuut, ging bij Jeroen staan en deed Tuuut, waarop Jeroen met Bol naar de slaapkamer ging en Bol bij het bed Tuuuut deed, en dan bij mij op bed sprong.
Helaas hield hij er op een gegeven moment weer mee op. Hoe hij op dat geluid is gekomen hebben we nooit geweten.

Kever

En Kever… tja, Kever ????
Die heeft net als Mol altijd een mening. Toen hij net bij ons woonde had hij een harde schelle stem. Doordat wij op zachte toon tegen hem gingen praten is hij zelf ook zachter gaan praten. Hij heeft een heel scala aan geluiden en tonen en uitdrukkingen.
In het begin deed hij ook geluiden na, dat was echt hilarisch. Hij heeft een paar keer een sirene van een brandweerauto nagedaan, en die groene papegaaitjes imiteerde hij ook.
Hij heeft een trucje bedacht om ons de deur voor hem open te laten doen: hard tetteren en dat halverwege zomaar af te breken. En dan is het altijd een kwestie van wie het langst volhoudt: wij of Kever. Als wij niet de deur voor hem open gaan doen komt hij verontwaardigd tetterend uiteindelijk toch zelf naar binnen.

(tekst gaat verder onder de video)

Wij praten de hele dag door tegen Kever, en dat deden we ook tegen Pop, Beer, Mol en Bol. Soms op “gewone” toon, maar vooral ik gebruik nogal eens een hogere toon. Omdat ik merk dat ze daar heel sterk op reageren.
Ik heb met iedereen gesprekken gevoerd door hun geluiden na te doen. Dat werkt altijd heel goed, ook al komt het misschien vreemd over voor een buitenstaander…
En alle katten hadden altijd snel door dat ze bij mij hun zin krijgen als ze hun stem gebruiken. Ik vind kattenstemmetjes onweerstaanbaar, het is het mooiste geluid dat ik ken!

Hoe is dat bij jullie katten? Miauwen ze veel? En praat je terug? En als je met meerdere katten woont, praten die dan ook tegen elkaar?
Ik ben heel benieuwd!

Mevrouw Kever