Net toen ik dacht dat mijn zomer heerlijk rustig was, kwam er ineens een nacht waarin zoooveel gebeurde dat ik er helemaal moe van ben, het was een afontuur, maar ik weet niet of ik het nau leuk fond of juist niet.
Het begon op een afond heel laat, ik lag gewoon rustig in mijn tuin, in het donker, Juultje liep bij de buuren te scharrelen, mijn vrouw was bezig met wat ze altijd allemaal doet foordat ze naar bed gaat, en mijn man zat nog achter de kompjoeter, er was niks biesonders aan de hand.
Plof
Tot ik ineens een harde plof hoorde, en daarna weer een geluid dat ik niet kende, maar nu dichterbij, ik keek omhoog en zag dat er zomaar een wit met ooranje kat op mijn hek was gesprongen, de kat begon keihard WOEWOEWOE te doen, hij leek wel een beetje op een hond of een wolf die huilt, mijn vrouw kwam kijken maar zag niets en ging weer naar
binnen, en ik snapte dat ik er alleen voor stond.
Ik was al een beetje nerfeuserig van het WOEWOEWOE, en toen de kat ook nog naar beneeden sprong, mijn tuin in, moest ik een beetje blaasen, ja loogies toch?, ik deed helemaal niets en dan wordt er zomaar naar me geWOEWOEWOEd, dat is niet eerlijk, en ik hau niet van oneerlijk dus ik stond op en liep naar de kat toe, ik wilde eens snufsnuffen wie dat nau presies was.
De kat schrok, daar schrok ik weer van, en ineens waren we aan het fechten, zooo heee ik maakte hele harde geluiden en de andere kat ook, we sloegen elkaar met onze pooten, we fielen over elkaar heen en rolden zo de planten in.
Mijn mensen kwamen naar buiten rennen, met lampen (die heeten zaklampen folgens mijn vrouw) en de kat rende snel weg, mijn man kontroleerde mijn lijf, om te foelen of ik kapoo was, en daarna deed mijn vrouw dat nog een keer, ze foelde dat ik helemaal in orde was, ik had mijn haaren heel hoog gezet en ik leek wel een beer zei ze, maar ik was fooral bang.
Mijn mensen hebben een tijdje gezocht naar de andere kat, ze hadden het jongetje herkend dat al eens eerder was geweest , gelukkig was het jongetje nu rustiger en ferstopte zich, hij deed niet meer fechten, en ik ook niet, en ik ging maar op de teegels liggen, languit, ik was keimoe.
Mijn mensen wisten niet zo goed hoe het nau ferder moest, maar ineens was het jongetje weer uit mijn tuin, hoe dat kon wisten mijn mensen niet en ik ook niet, alleen zijn bandje lag er nog, mijn man tilde mij ons huis in, dat was feiliger fond hij, ik wilde het liefst de hele nacht buiten rondloopen om op te letten maar dat ging dus niet door, ik moest de hele nacht binnen blijfen.
Buiten
De folgende ochtend mocht ik weer naar buiten, ik heb oferal gekeeken maar alles was rustig, mijn vrouw is het bandje terug gaan brengen naar de mensen van het jongetje, zij legden uit dat hij stiekum naar buiten was geklommen, hij was al weer thuis en moet nu weer binnen blijfen.
Ik sliep de hele dag in mijn tuin, zooo heee wat een afontuur was dat geweest!, mijn mensen waren helemaal ferbaasd dat ik ging fechten, in de zes jaaren dat ik hier woon heb
ik dat nog NOOIT gedaan, ik was zelf ook ferbaasd, ik wist niet dat ik dat kon en ik denk niet dat ik het NOG een keer doe, ik deed het omdat ik bang was en het jongetje ook, dan is het eigenlijk toch stom dat je gaat fechten?, gelukkig maar dat we allebei foorzichtig deeden en geen wonden hebben, maar we hadden gewoon rustig moeten doen, dat was beeter geweest, nau ja, ik weet in ieder gefal helemaal 1000 proosent zeker dat ik ruusie stom find, het is veel leuker om vrienden te zijn.
****
Ik tetter ekstra hard voor vreede, juist nu!!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.
Mijn leefen is presies zoals ik het wil: het is zomer, mijn lijf foelt fijn aan, ons huis is rustig, ik heb lekkere brokjes, ik ga mijn vrienden zien op het Weilandfeest bij Joep, wat zau ik nog meer kunnen wensen?, ik kan niets bedenken, echt waar niet.
apsorbeeren voor als het herfst wordt en winter, want ik hau niet zo van reegen en wind en kau en grijs, ik hau juist van zon en warm en kleuren en buiten zijn in mijn tuin, dus ik geniet er zoveel van als ik kan.
Tuin
Zien jullie iets aan mijn footoos?, ik ben in totaal 8 onsen slanker geworden, en dat is best heel veel, het ging eigenlijk vanzelf omdat ik de hele dag in mijn tuin ben en fergeet dat ik honger heb, en ferder krijg ik meer natvoer in plaats van brokjes, dat is goed voor mijn gezond én voor mijn slank.
Ik wil dat meediesijn PERSEE NIET door mijn eeten, ik find het fies en laat alles staan als ik het proef, daarom doen we het nu zo, en dat gaat keigoed, in het begin liet ik het spullie wel eens gewoon uit mijn mond lopen, maar ik weet dat mijn vrouw het dan weer opnieuw in mijn mond doet, daarom stribbel ik niet tegen, en mijn vrouw zegt elke keer weer dat ik zo een makkelijk jongetje ben en dat ik zo goed meewerk, daarna krijg ik een kus en is het alweer foorbij.
Mijn tuin zit aan ons huis vast, of ons huis zit aan mijn tuin vast, net hoe je het bekijkt, je moet een klein trapje af naar mijn tuin, want die is laager dan ons huis, maar mijn tuin wordt steeds NOG een beetje laager, mijn vrouw heeft mij uitgelegd hoe dat komt maar ik snapte het niet helemaal, iets met ferzakken ofzo, maar enniewee: er komt een kier tussen ons huis en de teegels van de tuin.
Ik stond bij die kier en deed heeeeel goed snuffen, wat rook ik nau toch?, en leek het niet net alsof ik iets hoorde beweegen, daar onder de grond?, en zag ik niet iets glinsteren…. nee, het was weer weg.
Mijn vrouw zag de kleine rat de folgende ochtend naar buiten loopen en ze was opgelucht, maar dezelfde afond kwam ik binnen en riep mijn man Keef heeft weer iets!, ik was al weer naar buiten, ik had de beebie binnen gebracht en wilde kijken of ik er nog eentje kon fangen.
De zon is fantasties, en warmte ook, maar eerlijk is eerlijk: het kan ook tefeel worden, zelfs voor mij, en zo was het aan het einde van forige week, het was niet keitroopies maar KEIkeitroopies, het was zo troopies dat ik me helemaal slap en moe foelde, zelfs onder de planten was het te warm, dus ik ging maar binnen onder het bed liggen, naast mijn mand.
Mijn mensen waren het meest bezorgd om Juultje, zij was de hele dag buiten, dus elk uur gingen ze kijken en gaven ze haar waater en natvoer, gelukkig is Juultje keistoer en kon ze best goed tegen het KEIkeitroopies.
Gewoon