Categorie archieven: Kever

Kever heeft een mening over foeten als een pingwin

Van mezelf ben ik niet heel druk, ik ben meer een fieseloofies ingestelde katerman die nadenkt over het leefen, de weereld en hoe ik meer eeten kan krijgen, dat laatste is belangrijk omdat ik elke dag minder krijg dan ik zau willen en veel minder dan ik noodig heb, mijn vrouw zegt dat dat niet waar is, folgens haar zau ik dan niet te dik zijn, maar wie is er hier nau te dik?!, ik niet in ieder gefal!

Rust

Al sinds ik hier woon ben ik op diejeet, het begon al meteen op de eerste dag, het aasiel had gezegd dat ik niet tefeel mocht eeten omdat ik net gekastraatsied was, dus mijn vrouw ging mijn brokjes op een ding doen dat weegsch-aal heet, zodat ze presies wist hoeveel ik mocht hebben.

In de eerste twee weeken was ik helemaal gestresst, ik rende de hele tijd door het huis, ook als mijn mensen sliepen, ik had diejaaree en ik moest overgeefen, ik sliep niet want ik was bang dat ik dan stiekum terug werd gebracht naar het aasiel, en toch was ik na twee weeken een kieloo ronder geworden, mijn mensen snapten er niks van, en ik ook niet want ik dacht er niet eens over na, ik wilde alleen maar eeten en aandagt, en als ik dan aandagt kreeg moest ik bijten of krabben.

Maar na een tijdje wist ik echt helemaal zeeker dat ik feilig was, en hoefde ik niet meer de hele tijd te rennen, ik durfde gewoon te slaapen en ik beet en krabde niet meer… nau ja: BIJNA niet meer, ik foelde rust en fertrauwen en ik wist dat ik thuis was.

Buik

Het enige dat niet feranderde was dat ik altijd wel iets lustte, dat komt omdat ik op straat zooooveel honger had, ik was fel over botjes, ik wilde alles wel eeten als ik maar kon eeten!, en dat gefoel van honger is gebleefen, het is niet weg, zo kreeg ik mijn ronde buik, en ik ben nau bijna zes jaaren hier in mijn huis, met mijn buik.

Niet netjes

De dierendokter fertelde al de eerste keer dat hij mij zag dat ik probleemen zau krijgen met mijn lijf, omdat het niet helemaal klopt, zo noemde hij het, het zal je maar zo gezegd worden!, ik fond het niet netjes, ik ben altijd zo geweest!, maar mijn mensen zien dat mijn foeten steeds meer naar buiten gaan staan, zoals bij een pingwin zegt mijn man, en dat mijn rug steeds krommer wordt, dat komt doordat mijn rug heeeel lang is en mijn foorpooten te kort, daardoor krijgt mijn rug een knik in het midden, dat was altijd zo en daar kan niemand iets aan doen, zo zit ik nau eenmaal in elkaar.

Dunner

Maar nau ik een audere jongen ben wordt het erger, en de dokter zei dat het goed zau zijn voor mij om dunner te worden, dat hoor ik thuis ook steeds, ik heb zelfs een spesjaale weegsch-aal voor mezelf gekreegen, kijk maar op de footoo!, maar wat mijn mensen ook doen, het helpt allemaal niet: mijn buik blijft presies hetzelfde.

Mijn vrouw roept vaak: Wat moet ik doen dat jij af gaat fallen?!, ik word daar nerfeus van want ik WIL niet af gaan fallen, WAAR moet ik van af fallen, en WAAROM?, straks krijg ik weer pijn aan mijn rug, net als toen ik van het buroo af fiel, of van de taafel sprong maar het ging ferkeerd, ik fiel op mijn rug, toen moest ik heel lang een spullie tegen de pijn!, nee ik ga zeker weeten nergens meer van af fallen, ik begin er niet meer aan.

***

Ik tetter weer door voor vreede, deze week ekstra hard, het is zooo noodig!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Kever heeft een mening over Toby

Naast mijn huis en mijn tuin heb ik oferal buuren, alleen niet onder me, aan één kant woont een keigrote hond, ECHT een hele grote hond, ik zau makkelijk onder hem door kunnen loopen maar dat doe ik niet, en dat mag ook helemaal niet van mijn en zijn mensen, want de hond is gefaarlijk voor katten: hij probeert ze te fangen en dan keihard te bijten.

Honden

Toen ik hier net kwam woonen kende ik nog geen honden en ik was eerst niet bang, de hond kon mij niet zien omdat hek helemaal dicht is, ikzelf wist wel meteen dat hij er was, maar ik merkte al snel dat de hond geen vrienden wilde worden, als hij mij hoorde ging hij grommen en keihard WOEF WOEF doen, nau dan weet je het wel, daarom was ik toch een beetje bang geworden voor honden, en ik dacht dat alle honden zo zauden zijn.

Toby

Maar toen kwam Toby op de blog, hij woonde Saame met mijn vlinderleeuw 🌟Brammie en mijn ferkeering Mila in huis, ze waaren echt broers en zus van elkaar, Toby deed nooit bijten en hij waste mijn Milamuis heel graag, daarom durfde ik wel te fraagen of hij en ik ook vrienden konden worden, dat leek me gezellig, Toby antwoordde dat hij dacht dat iedereen vrienden kon zijn, mooi he?, hij noemde me op de blog altijd Keverkat en gaf me een lik over mijn neus, dat fond ik zoooo leuk, ik deed vaak een beetje moes op mijn neus zodat hij het af kon likken!

Toby had zijn hele leefen diejeet en meediesijnen omdat één van zijn niertjes niet goed was ontwikkeld, dat ging prima, maar hij kreeg steeds meer pijn aan zijn pootjes omdat hij al aud was, hij kreeg pillies voor zijn pootjes en die hielpen een tijd goed, maar op het laatst niet meer, niks hielp meer, hij had zoveel pijn dat leefen niet meer fijn was, dus heeft hij forige week zijn koffertje gepakt en is een prachtig mooie ster geworden.

Ineens heeft mijn Milamuis nu helemaal geen broers meer en dat is wennen, ze is nu enigst kat in huis, gelukkig heeft ze natuurlijk nog haar vrouw en de broer van haar vrouw en haar oma, Saame missen zij Toby nu, en daarom stuur ik heeeeeeel veel zachte troostkopjes en zachte zakdoekjes voor de traanen naar ze toe.

Woefert

Ik mis Toby ook, hij was zo een lieve en frolijke woefert en een goede vriend, en van hem heb ik iets heel belangrijks geleerd: je bent nooit te ferschillend om vrienden te worden, als je maar lief bent tegen elkaar en probeert elkaar te begrijpen.

Dag lieve Toby, doe je alsjeblieft de groetjes aan Brammie?, ik zwaai fanafond naar je en ik gooi een bal omhoog, spesjaal voor jau!, o en ik heb heel rommelig moes gegeeten, het zit op mijn neus en wangen, lik je het alsjeblieft schoon?, ik fergeet je nooit en je blijft altijd bij ons hooren, tot ziens 💖

****

Ik tetter weer voor vreede, en ik ga net zo lang door tot het is gelukt!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Kever heeft een mening over zijn bank

Zooo heee, ik had forige week al bijna zomer in mijn tuin, elke dag scheen de zon en was het heerlijk warm, ik was de hele dag buiten en dat was maar goed ook, want in ons huis waren één dag mannen die kwamen voor iets dat glasfeesel heet ofzo, en de andere dag was mijn bank ineens weg, nau ja!!

Mijn bank was er al sinds ik hier kwam, en ik kon meteen ruiken dat alle katten die hier hebben gewoond zich feilig foelden op die bank, ik rook Bolle nog heel goed, en ik kon ook Molly, Popje en Beer ruiken, het was een fijne bank om op te slaapen en me aan omhoog te trekken met mijn naagels, maar ik kon er ook heel goed aan krabben, als ik onder het flies kroop dat er oferheen lag.

Flokken

Ik wist meteen waar de beste plekken waaren om te krabben: dat zijn natuurlijk de hoeken, en ik kon daar ook keigoed krabben omdat Popje al door alle laagen heen had gekrabt, hij was al aan het haut aan het krabben dat binnenin mijn bank zat, en als ik krabte trok ik heerlijk grote flokken los, het was een perfekte bank, echt waar.

Mijn bank was al fijfentwintig jaaren aud, en omdat ik zoveel krab wilde mijn vrouw geen nieuwe bank, mijn mensen zitten toch nooit op de bank, dat hebben ze ferleerd folgens mijn vrouw, omdat froeger Popje, Beer en Molly er altijd op laagen, mijn mensen zijn eigenlijk fergeeten dat ze op de bank kunnen zitten, maar mijn man wilde toch graag een nieuwe bank.

Toen mijn bank ineens weg was fond ik dat best grappig, ik ging op de floerbedekking liggen waar mijn bank had gestaan, dat lag prima, de folgende dag hoorde ik alwéér mannen praaten in mijn huis, dus ik bleef buiten, na een paar uur wist ik zeeker dat ze weg waaren en ging ik binnen kijken, en wat denken jullie?, er stond zomaar een hele nieuwe bank!

Ik was een beetje foorzichtig en snufsnufte aan die nieuwe bank, hij rook anders dan mijn bank, maar niet griezelig ofzo, ik durfde er nog niet op te slaapen maar ik was niet bang.

RATS

De folgende dag was mijn vrouw aan de teelefoon, ik moest toefallig net HEEL dringend knuffels en ik kreeg wel een paar aaien over mijn hoofd, maar ze was met haar aandagt bij die teelefoon, daar hau ik niet van dus ik liep naar de bank en deed RATS RATS RATS!, nau… toen keek ze wel!

Nau zit er op de hoeken de flieslappen die over mijn bank zaten, dat ruikt heerlijk fertrauwd, en het maakt mij niets uit, ik heb al op mijn nieuwe bank geslaapen en hij slaapt heel fijn, krabben lukt ook, eigenlijk beeter dan bij mijn aude bank, al denk ik dat ik neffer nooit zoveel kapoo kan maken als Popje deed, maar ik doe mijn best!, ik ben echt helemaal blij met mijn nieuwe bank, mijn mensen ook, al zei mijn vrouw wel iets tegen mijn man van Zie je wel, maar waarover dat ging weet ik niet.

****

Ik blijf keihard tetteren voor vreede, het moet toch kunnen?!
En ik stuur iedereen die iemand mist hele zachte kopjes.

Kever heeft een mening over de beste zijn

Aksiefootoo, zien jullie dat ik een tijger ben?!

Forige week kreeg ik van mijn vrienden en vriendinnen ZO een lieve woorden, ze gingen over toen ik kleine Kever was, niemand fond dat raar of stom, niemand zei dat ik maar een grote jongen moest zijn, iedereen wilde me helpen en daar was ik zo blij mee!

Soms is het moeilijk om te zeggen dat je dingen niet kan of niet durft, maar ik probeer het tóch want misschien helpt het iemand, als ik van andere katten lees dat ze bang zijn of iets niet kunnen foel ik dat ik niet alleen ben, en dat find ik fijn om te weeten.

Taalent

Ikzelf kan best heel veel dingen, zo kan ik echt fantasties mooi spieraal speelen, mijn vrouw roept nau dat je dat eigenlijk niet hoort te zeggen van jezelf, maar waarom niet?, ik ben er trots op en ik oefen ook elke nacht, het is een taalent van mij dat ik heb ontdekt toen ik me nog vaak ferstopte onder het bed, ik ben de eerste kat die hier woont die muziek maakt op de spieraal van het bed, dat is toch biesonder?, dat beteekent niet dat ik mezelf beeter find dan anderen hoor, echt niet, zo ben ik niet en ik hau daar ook niet van dus ik ga nooit een patser worden, zeker weeten van niet!

Ik kan ook keigoed tetteren, ik kan de feer fangen, ik kan heel hard over mijn gras rennen, en ik kan knuffelen als de beste, dat zijn allemaal belangrijke dingen en daar ben ik helemaal tefreeden mee.

Maar ik kan ook best veel NIET: ik kan niet klimmen, ik kan niet goed springen, ik ben echt heeeeeel erg bang voor alle mensen die niet mijn mensen zijn, ik durf niet langs de wasmasjien, ik ben bang voor alles wat ik nieuw is, en ik begrijp vaak dingen niet, ik word er wel eens ferdrietig van als ik bijfoorbeeld zie hoe snel Pokon en Juultje zijn en wat ze allemaal kunnen en durfen en doen, terwijl ik er bij sta te kijken en niet snap wat er allemaal gebeurt – dan foel ik me heel klein en onzeeker.

Heppie

Gelukkig krijg ik altijd veel kompliementen van mijn mensen, ze zeggen dat er op de heele weereld geen Kever is die zo lief en grappig is als ik ben, dat ik altijd vriendelijk en netjes ben tegen katten en andere beestjes, en dat ik een Keverzonnetje in huis ben.

Mijn vrouw zei dat niemand beeter is omdat ie meer kan dan een ander, en dat iemand die niet zo veel kan ook niet minder is, dat hoe je je gedraagt veel belangrijker is dan wat je allemaal kunt en hebt, dat we allemaal gelijk zijn, en dat ze trots op me is omdat ik zo lief ben, ze noemde me besch-eiden en vriendelijk, zooo heee ik was er helemaal heppie van!

En daarom ben ik zo blij met jullie als vrienden: omdat we hier op de blog NAAST elkaar staan, niet BOOFEN elkaar, we helpen elkaar, we deelen geluk en ferdriet, en het gaat er niet om wie de beste is, want dat zijn we allemaal Saame!!

***

Ik tetter voor vreede, maakt niet uit hoe lang het noodig is: ik geef het niet op!
Naar iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes, en ik wens jullie allemaal een frolijk Paasen!

Kever heeft een mening over rennen

Om te zien ben ik een grote jongen met breede schauders, bolle wangen, een ronde buik en steefige beenen, maar van binnen kan ik een heel klein jongetje zijn dat de weg een beetje kwijt is, niet altijd hoor!, meestal ben ik een blije en groote Kever die lekker in zijn felletje zit.

En soms fergeet ik bijna dat ik froeger bang was, dat ik me steeds ferstopte onder het bed, en dat ik moest bijten en krabben als ik werd geaaid, niet omdat ik gemeen ben maar omdat ik mijn mensen nog niet durfde te fertrauwen, ik WILDE zo graag knuffels maar als ik ze dan kreeg fond ik het toch te moeilijk, mijn mensen denken ook niet vaak meer aan die tijd, tot er iets in mijn roetiene ferandert en ik ineens weer helemaal nerfeusig word.

Middag weg

Forige week was mijn vrouw een middag weg, ikzelf was thuis, Saame met mijn man, hij heeft me geborsteld en ik kreeg brokjes, we hebben geknuffeld en buiten in mijn tuin gekeeken, alles was helemaal prima, maar toch was het niet zoals het hoorde, omdat mijn vrouw er niet was.

Misschien denk je dat alles weer goed was toen mijn vrouw weer terug kwam, maar ik was een beetje in de war geraakt, mijn weereld was feranderd en hoe kon dat nau?, ik kwam op mijn vrouw af loopen en wilde kopjes geefen, maar toen mijn vrouw naar me toe kwam rende ik weg, ik was helemaal bangig geworden, mijn vrouw moest haar jas uit doen en een tas neerzetten en dat fond ik allemaal zooo griezelig!, ik bleef maar heen en weer rennen, op korte beentjes, dus dat ik door mijn kneiejen zak, en mijn vrouw moest op de grond gaan liggen foordat ik naar haar toe durfde te koomen om heeeeeeeel veel kopjes en knuffels te geefen en te krijgen.

De heele afond bleef ik heen en weer rennen als mijn mensen bewoogen, als ik stond te eeten en mijn mensen zetten één stap rende ik meteen weg, ik was helemaal stilletjes en zei niets want mijn toeter was kapoo, mijn mensen moesten steeds op de floer gaan zitten of liggen om mij te kunnen aaien, en dat deeden ze gelukkig.

Zon

Pas de folgende dag was ik weer gewoon Kever, Kever die tettert en toetert en oferal bij is, Kever die in zijn tuin rent en die de heele dag door aandagt wil hebben, de Kever die ik ben geworden toen ik wist dat ik feilig was.

Gek is dat, ik snap het zelf ook niet helemaal waarom ik zomaar weer bang word, dat komt denk ik door kleine Kever die binnenin mij zit en die denkt dat hij gefangen gaat worden en weer naar het asiel moet, een kleine Kever die niet meer na kan denken maar alleen kan rennen.

Geeft niets, zegt mijn vrouw, op een dag weet kleine Kever ook dat hij feilig is, vertel hem dat maar, en dat heb ik gedaan, als grote Kever zijnde, kleine Kever geloofde het nog niet helemaal maar grote Kever wel, en we hebben Saame elke middag in de zon geleegen, tot alles weer in orde was.

****

Ik tetter steeds harder voor vreede, want wat gebeurt er toch allemaal?!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.