Buiten speel ik het liefste in mijn upje, dat is omdat ik zelf presies weet hoe alles hoort te gaan, het luistert allemaal heel nouw en als mijn mensen zich er mee bemoeien raak ik in de war, mijn spel gaat zo: ik krab eerst aan mijn eene stoel en klim dan naar de andere, daar krab ik ook aan, daarna spring ik op de grond en ren naar mijn gras dat flakbij is, daar ren ik rondjes en als laatste laat ik me fallen en schop tegen het gras en krab er aan zodat de aarde in het rond fliegt, het is een keigaaf spel en ik speel het al zolang ik in mijn tuin kom, het ferfeelt nooit.
Muisjes
Binnen speelde ik soms daagenlang niet, maar nu speel ik elke dag, wel drie of fier of fijf keeren op een dag!, één spel is dat ik aan de bank ga hangen met mijn naagels, ik slaa mijn naagels zo hoog als ik kan in de stof, ik weet dat mijn mensen gaan zeggen Kee-ee-eef…, dus ik sta al klaar om weg te rennen, ik ben echt raazend snel, mijn mensen gooien muisjes door de lucht en die fang ik, ik ren door het hele huis.
Ik kan ook aan de zijkant van de bank krabben, dan pakken mijn mensen de feer, die ferstopt zich onder een tasje dat spesjaal voor mij is, het is net zo een tasje als waar Bolle graag mee speelde, en ik snap helemaal waarom, je kan het tasje bijten of er tegen schoppen, het is echt heel spannend!
Banaan
En dan heb ik NOG een nieuw spel, het is met mijn ketnip-banaan, die heb ik al een hele tijd maar ik fond er niks aan, ik had al een ketnip-fis en een ketnip-aarbei, daar speelde ik wel mee, maar die banaan… nee.
De banaan lag hoog in de boekenkast omdat Pokon hem anders pakt en helemaal nat gaat zitten sabbelen, jakkie wie doet nau zoiets?!, ik niet in ieder gefal, en ik wil ook liefer ook niet dat Pokon dat doet, dus fandaar dat de banaan altijd maar lag te slaapen, daar hoog in de boekenkast, maar nau speel ik elke dag met die banaan!, ik bijt hem, ik trap er tegenaan en ik gooi hem door de kamer, net zolang tot ik moe ben, en dan ga ik liggen, met mijn hoofd op de banaan.
Inspieraatsie
Het komt allemaal door die nieuwe bank en de nieuwe floerbedekking, die krabben zooo fijn dat ik heel veel inspieraatsie krijg om te speelen, ik heb al flokken uit de floerbedekking getrokken, dat was bij de forige veel moeilijker, je zag het bijna niet maar bij deze wel, dat is natuurlijk veel leuker, de nieuwe bank krabt als de beste, en weeten jullie wat zo grappig is?, als ik aan de bank krab of aan de floerbedekking staan mijn mensen meteen klaar om met mij te speelen, en als dat niet zo is krab ik gewoon nog een keer, RITS RATS en ja hoor – het werkt altijd.
Mijn vrouw zegt wel eens Ik zei het toch?! tegen mijn man, zij wilde geen nieuwe bank omdat ik die kapoo zau maken, maar dat zau ik dus echt nooit doen, zo ben ik niet.
***
Ik tetter voor vreede, wanneer luisteren mensen nau eens???
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.
Er staat voor mij altijd een bakje brokjes, niet dat ik die eet want het zijn geen lekkere brokjes, maar stel dat ik bijna flouw fal van de honger dan zau ik ze kunnen eeten, in een noodgefal dus, forige week dinsdag stonden die fiese brokjes niet waar ze altijd staan, en mijn mensen kwamen niet, hoe hard of zacht of zielig ik ook toeterde, ze deeden net alsof ze sliepen, ik probeerde ook nog een beetje te slaapen maar dat is moeilijk als je keiveel honger hebt.
Toen mijn mensen eindelijk opstonden zei mijn vrouw Ga maar in je tuin kijken Keef!, dus dat deed ik, ook al zag ik niets biesonders, na een tijdje kwam mijn vrouw naar me toe, we liepen Saame naar de tuindeur en ik wist dat ze me eeten zau geefen, ineens tilde ze me op, dat hoeft voor mij niet zo maar ik find het ook niet erg, pas toen ze met mij in haar armen ging loopen en ik in de gang die stomme bus zag staan begon ik te friemelen en tegen te stribbelen, maar het was al te laat: ik zat in de bus.
was stilletjes en ik at niet veel, ik was in mijn tuin maar ik rende niet en ik speelde niet, ik was aan het ferwerken, ik kreeg ekstraveel knuffels en aandagt, ik sliep veel in mijn mand onder het bed, meer dan anders, ik speelde niet eens spieraal in de nacht, zo moe was ik van mijn afontuur, pas na twee daagen deed mijn toeter het weer, ik was weer gewoon Kever en mijn moeilijke gefoelens waren geparkeerd, net als die bus.
Van mezelf ben ik niet heel druk, ik ben meer een fieseloofies ingestelde katerman die nadenkt over het leefen, de weereld en hoe ik meer eeten kan krijgen, dat laatste is belangrijk omdat ik elke dag minder krijg dan ik zau willen en veel minder dan ik noodig heb, mijn vrouw zegt dat dat niet waar is, folgens haar zau ik dan niet te dik zijn, maar wie is er hier nau te dik?!, ik niet in ieder gefal!
bang dat ik dan stiekum terug werd gebracht naar het aasiel, en toch was ik na twee weeken een kieloo ronder geworden, mijn mensen snapten er niks van, en ik ook niet want ik dacht er niet eens over na, ik wilde alleen maar eeten en aandagt, en als ik dan aandagt kreeg moest ik bijten of krabben.
Niet netjes
Naast mijn huis en mijn tuin heb ik oferal buuren, alleen niet onder me, aan één kant woont een keigrote hond, ECHT een hele grote hond, ik zau makkelijk onder hem door kunnen loopen maar dat doe ik niet, en dat mag ook helemaal niet van mijn en zijn mensen, want de hond is gefaarlijk voor katten: hij probeert ze te fangen en dan keihard te bijten.
iedereen vrienden kon zijn, mooi he?, hij noemde me op de blog altijd Keverkat en gaf me een lik over mijn neus, dat fond ik zoooo leuk, ik deed vaak een beetje moes op mijn neus zodat hij het af kon likken!
nau… toen keek ze wel!