Ik kan nau gewoon helemaal alleen in de slaapkamer in mijn kersmusmand liggen, dat heb ik forige week ferteld, maar ik durf NOG iets nieuws!, het begon er mee dat ik de laatste tijd een paar keer op de fensterbank in de slaapkamer probeerde te klimmen omdat ik naar buiten wilde kijken, alleen is die fensterbank heel klein en smal, ik pas er maar met één voet en één bil op, en dat zit niet lekker.

Krukje

Mijn vrouw was bang dat ik zau fallen en had daarom een krukje voor het raam gezet, zodat ik daar op kon zitten, dat snapte ik niet, wat moet ik met zo een kruikje?, froeger heb ik een krabpaal gehad die voor het raam stond maar ik fond er niets aan, ik heb er presies één keer opgezeten omdat mijn vrouw me er op had getild, toen kwam er buiten iemand langs lopen en daar schrok ik zo van dat ik me achterofer liet fallen, gelukkig kon mijn vrouw me opfangen, maar mijn mensen haalden die krabpaal meteen weg, en ik heb hem NOOIT gemist.

Doos

Tot ik dus naar buiten probeerde te kijken en niet op de fensterbank paste, mijn vrouw ging daarom op de Aaipet op zoek naar een krabpaal voor mij, eentje waar ik zelf op zau durfen klimmen, en ja hoor!, na een week kwam er een heeeeele grote doos waar ik een beetje bang van was, en weer twee daagen later stond er in de woonkamer een groot ding van haut, ik keek efentjes en liep meteen door naar buiten, naar mijn tuin, ik hau niet van nieuwe dingen, alleen als het om te eeten is, dan wel, maar ik wist natuurlijk meteen dat ik dat ding niet kon eeten.

Gras

Toen ik terug kwam uit mijn tuin stond dat ding in de slaapkamer, voor het raam, naast de stoel waar ik altijd aan krab, en ik rook meteen iets heeeeel lekkers: een grasplantje!!!, o dat find ik zo heerlijk om aan te knabbelen!, er was alleen een probleem: dat plantje stond

bofenop het nieuwe ding… wat nu?!

Ik probeerde om op de stoel te gaan staan en het gras te eeten, dat lukte niet: ik kon er niet bij, ik wilde het eigenlijk al opgeefen maar mijn vrouw kwam bij me staan, ze zei Kijk eens Keef en liet me zien dat ik fia de stoel op dat ding kon klimmen en zo mijn gras kon eeten, het was echt heel spannend en moeilijk, maar ik deed het!, en terwijl ik mijn gras zat te eeten ontdekte ik dat ik OOK NOG naar buiten kon kijken, zooo heee het was echt fantasties!!!

Al diezelfde afond klom ik helemaal in mijn upje op het ding, dat ging prima, en nau zit ik er elke dag een paar keer op, om gras te eeten maar fooral om naar buiten te kijken, ik weet niet of ik net als Bertje de straat durf te kontrooleren, maar ik hau wel een beetje in de gaaten wat er presies voor mijn huis allemaal aan de poot is, en dat daar niks geks gebeurt.

Omdat ik nau zo hoog zit kijk ik altijd of ik mijn vrienden kan zien, ik tetter zachtjes Hallo!, en ik hoop dat jullie mij kunnen horen, ik stuur neusjes naar mijn Milamuisje, en als het donker is zwaai ik naar Bolle, Bertje, Loes, mijn Brammievlinderleeuw en alle anderen sterren.

Trots

Om mij een beetje te plaagen noemen mijn mensen het grote ding een bejaardenkrabpaal, maar dat klopt dus echt niet!, het is een krabpaal voor keidappere tijgers die altijd alles durfen en zo iemand ben ik toefallig, op de doos stond dat het spesjaal voor grote en zwaare katten is, nau dan!!, maar mijn mensen zeggen ook dat ik ze elke keer weer ferras, zoveel als ik ineens durf, en ze geefen me heel veel kompliementen, ik moet eerlijk zeggen dat ik best een beetje trots ben, ik had nooit ferwacht dat ik nog zoveel nieuwe dingen kan leeren terwijl ik toch al twaalluf jaaren ben.

Wie weet wat ik allemaal nog ga leeren en ontdekken, de hele weereld ligt ineens voor me open, er zijn zoooo veel dingen die ik nog kan probeeren, misschien klim ik wel een keer op de bofenste plank van mijn krabpaal, dat is nu nog te grieselig maar het kan best dat ik dat ooit WEL durf!!!

***

Ik stuur Doerak nog steeds heel veel beeterschapskopjes, ik denk aan mevrouw Door, en ik tetter gewoon door voor vreede, fanaf mijn krabpaal dus dan ben ik NOG beeter te hooren!!

Mijn vrouw froeg me of ik niet weer eens een keer iets moest schrijfen over mijn tuinvriend Mikkie, er is nameluk best veel gebeurd in de tijd dat er geen blog was, ik wil dat wel doen maar ik find het ook moeilijk, en dat snappen jullie vast wel als jullie mijn letters hebben geleezen.

Mikkie

Ongefeer een maand geleeden wilden mijn mensen weer eens probeeren of Mikkie misschien hier zau kunnen wonen, we hebben dat al eerder geprobeerd, en toen fond ik het heel moeilijk, ik werd er helemaal onzeeker van en ook een beetje jaloers.
Mikkie heeft gewoon een eigen huis hoor!, hij is geen zwefkat gelukkig, maar hij komt al bij mijn mensen vanaf dat Bolle hier woonde, dat komt omdat hij een zoon is van Bolle, en hij lag graag buiten in één mand met zijn papa, Mikkie zau het liefste hier wonen omdat zijn eigen huis erg druk is, daarom zit hij hier altijd op het dak of in de tuin van de buuren en gaat hij alleen in de nacht naar zijn eigen huis.

Iesooboks

Mikkie is ongefeer twaaluf jaaren, net als ik, hij is veel rustiger dan hij froeger was, en mijn mensen dachten dat ik nau stefig genoeg op mijn hoefjes sta om een “broertje” te kunnen krijgen, dus op een dag met veel zon tilden ze Mikkie van het dak, zo mijn tuin in, ze hadden een iesooboks neergezet voor hem, dat is een soort huisje waar zwerfkatten in kunnen slapen, het is lekker warm en Mikkie kent zoiets van froeger, toen hij met zijn hele famielie buiten woonde, in de tuinen.

Die middag lagen we SAAME in het zonnetje, Mikkie gaf me heeeeeeel veel kopjes, hij probeerde niet ons huis in te gaan, alles ging prima en in de nacht sliep Mikkie in zijn huisje, ik was ook de hele nacht buiten, ik moest steeds alles kontrooleeren, ik kwam pas heel froeg in de ochtend binnen, een beetje moe en kaud.

De folgende dag lag Mikkie vaak in zijn huisje omdat het kaud was en reegende, ikzelf bleef steeds opletten buiten, ik weet eigenlijk niet presies waarom, ook in de nacht was ik buiten, Mikkie lag in zijn huisje en kwam af en toe efentjes naar buiten, gaf mij een kopje en ferder gebeurde er niets.

Kramp

Op de derde dag kwam ik naar binnen, mijn vrouw was in de slaapkamer en ik wilde naar haar toe, maar ik kon niet meer loopen, ik probeerde te gaan zitten maar dat lukte ook niet, ik kon me niet meer beweegen omdat ik helemaal ferkrampt was, door de kau en omdat ik zo nerfeus was, ik ging maar een beetje liggen en ik wist het allemaal niet meer, ik had zoveel pijn en was helemaal in de war en ongelukkig.

Mijn mensen schrokken heel erg en ze wisten meteen dat het zo niet ferder kon, dat het geen goed plan was geweest, buiten reegende het keihard en ze wilden Mikkie niet in de reegen op het dak zetten, maar later op de afond toen het droog was heeft mijn man dat gedaan, hij had traanen en mijn vrouw ook want Mikkie kon er niets aan doen en deed zo zijn best om lief te zijn en zich goed te gedraagen.

De daagen daarop waren heel erg ferdrietig, mijn mensen foelden zich sguldig, mijn vrouw had buikpijn van alles, mijn man was helemaal van de leg, Mikkie snapte er niets van en wilde steeds naar beneeden komen, en ik?, ik had kramp, de hele tijd alleen maar kramp oferal.

Tuinvrienden

Inmiddels zijn we gelukkig weer een tijd ferder, we zijn allemaal weer gewend aan hoe het altijd was, Mikkie zit op het dak en krijgt daar knuffels en een snekkie, hij gaat gelukkig ook wat vaker naar zijn eigen huis, en mijn kramp is bijna weg, soms heb ik er daagen geen last meer van.

Mijn mensen finden het heel erg voor Mikkie en ook voor mij, ze zeggen dat ik het belangrijkste ben, dat mijn geluk foorop staat, en dat ze nau helemaal zeker weeten dat ik altijd eenigst kat blijf, ja dat wil ik het allerliefste!, we weeten ook weer dat de dingen soms niet gaan zoals je wilt, of dat je niet wilt hoe de dingen gaan, dat je het eigenlijk helemaal anders zau willen, maar ja: daar trekt het leefen zich niks van aan, en daarom zijn Mikkie en ik nau weer tuinvrienden, want dat kan ik wél.

***

Ik stuur heeeeeeeeeel veel sterkte kopjes aan Doerak, voor als hij naar de dokter moet voor zijn oogen, en ik stuur mevrouw Door heeeeeeeeel veel zachte kopjes, en natuurlijk tetter ik weer voor vreede!

Folgens mijn vrouw woonde ik een paar daagen geleeden presies fier jaaren bij mijn mensen, op die dag fieren we ook maar mijn ferjaardag, dat is omdat niemand weet wanneer ik ben gebooren, ikzelf ook niet hoor, dat is al zooooo lang geleeden, wel ongefeer twaaluf jaaren!, maar enniewee: mijn mensen en ik hopen dat we nog heeeeeeel veel jaaren met zijn drietjes kunnen zijn, we hebben het zo fijn, dat mag wel altijd zo blijfen!, misschien fragen jullie je af of we een feestje hebben gefierd, dat fertel ik straks, ik kreeg op die dag wel allemaal meels en kaarten van vrienden, dankjulliewel, ik was er zooo blij mee!!

Tips

Eerst wil ik nu letters maken over wat ik allemaal heb geleerd in de tijd dat ik hier woon, in het begin was ik natuurlijk nog helemaal ferleegen, ik kende mijn mensen niet en ons huis en de tuin ook niet, net als Ollie nu heeft bij mevrouw Olliebert, je moet aan alles wennen en dat heeft tijd noodig, nau weet ik al lang hoe alles werkt, en daarom fertel ik wat ik heb geleerd, met tips erbij, misschien zijn sommige dingen ook handig voor Ollie.

Kopjes

Als eerste de situuietaa, of suutaaiet… situaatsie dat jij als kat iets wilt, maar het mag niet van je mensen, dat komt best vaak voor en wat doe je dan?, ik krijg bijfoorbeeld veeeeeels te weinig eeten, ik heb van alles geprobeerd en ik heb erfaaren dat het het beste werkt wanneer ik net als een beebiekitten heeeeeel hoog en heel zachtjes piep, alsof ik met mijn laatste kragten nog om een paar brokjes fraag, en als ik daarna niets meer zeg komen mijn mensen kijken wat er aan de hand is, dan ga ik meteen heel veel kopjes geefen en spinnen, zo van Ik find jullie zo lief, dankjulliewel dat ik brokjes krijg!, en dat werkt bijna altijd, probeer het maar eens!

Aandagt

Wat ook best vaak voorkomt (hier in huis eigenlijk elke nacht wel een paar keeren) is dat ik mijn mensen noodig heb voor knuffels of aandagt of brokjes, maar dat mijn mensen slaapen, dat doen ze trauwens de hele nacht door, dat geloof je toch niet?, dat is veeeeels te lang voor mij, dat hau ik niet fol!, het is niet heel moeilijk om mijn mensen wakker te maken, dat kan op allerlei manieren, ik krab vaak keihard aan de laakens, ik toeter, ik klim op bed en ga mijn mensen kopjes geefen of ik speel natuurlijk spieraal, alleen moeten ze dan ook nog opstaan…, in het begin geloofde ik mijn mensen als ze zeiden Keef, we slapen!, maar inmiddels weet ik dat het juist beteekent dat ze NIET slapen, dus is het zaak om nog efen fol te hauden, en dat is ook zo als ze tegen elkaar zeggen Nau moet jij een keer opstaan voor Keef!

Kersmusmand

Ik heb hier ontdekt dat ik heel graag in een mand slaap, eerst dacht ik van niet maar dat kwam omdat ik niet de goede mand had, ik weet nu dat ik een hele spesjale mand noodig heb: een kersmusmand van mevrouw Tj-tjes!!, één zo een mand heb ik al helemaal kapoo geslaapen, nu heb ik twee hele grote ronde kersmusmanden staan, met kersmannetjes erop of van die witte flokken die uit de lucht fallen, van mevrouw Tj-tjes dus, en ik slaap er zo heerlijk in, ze zijn mijn allerfavoorietste plekken in huis!!

Furkering

Foordat ik hier kwam wonen wist ik niet veel van furkering, het leek me niet echt iets voor mij, totdat ik mijn Milamuisje zag, zij froeg mij om furkering en dat fond ik zo dapper van haar!, ik had ook nog vriendfurkering met mijn Brammievlinderleeuw en hij had weer furkering met Jafita, we waren met zijn fiertjes, alleen is Brammie een ster geworden, maar ik fergeet hem nooit en hij blijft altijd bij ons horen, en ik weet allang dat furkering fantasties is!!, o ja liefde is altijd liefde, het maakt niet uit of je een jongen en een meisje bent of twee jongens of twee meisjes, of een kat en een hond, als jullie gelukkig zijn is dat helemaal prima!

Loket

Omdat ik al fier jaaren een tuin heb en een echte tuinKever ben geworden heb ik geleerd dat ik zomer het allerfijnste find en herfst en winter juist stom, dan is het kaud en reegent het, daar is toch niets aan?, maar ik heb wel een plan gemaakt voor als het reegent, dat ik toch mijn tuin kan kontrooleren zonder nat te worden, mijn mensen zeggen altijd dat ik in mijn looket lig, en het is echt heel handig!

Maar het allerbelangrijkste dat ik heb geleerd is dat als je een THUIS hebt met lieve mensen en lieve vrienden elke dag een feestje is, of je nau jaarig bent of niet!!

***

Het maakt me niet uit hoe lang ik het fol moet hauden, maar ik blijf doortetteren voor vreede!!