voor Ollie
Na een heleboel dagen kau en reegen en wind schijnt ineens de zon weer in mijn tuin, ik ben meteen frolijk, net alsof het lente is, ik weet wel dat dat niet echt zo is, maar het foelt alsof het wél zo is, en weten jullie hoe dat komt?, door Ollie!, Ollie is een zwartwitte katerman en hij woont nau bij mevrouw Bert in huis, dat is keispannend en ook keimooi find ik, daarom zeg ik: Hoi Ollie, ik ben Kever, zullen we vrienden zijn?
Toen Bert een ster werd wist ik niet meer wat ik moest doen, niet alleen miste ik Bertje, maar ook alles om Bertje heen was weg, het foelde alsof de hele weereld die Bertje met zijn blog en feesboek had gemaakt instortte, die weereld van gefoeligheid en vriendschap, van de wijsheid van Bertje, van eerlijk kunnen zeggen dat je bang bent of iets niet snapt, van elkaar helpen en van met zijn allen feest fieren, het was een weereld waar katten hun ferhaal konden fertellen, en nau was dat allemaal foorbij.
Tuin
En tegelijk merkte ik dat de zomer foorbij begon te gaan, er was minder zon, oferal zaten spinnen in hun web, het was minder warm en ik zag steeds minder insektjes, gelukkig flogen er nog wel veel vlinders want de sterren blijfen altijd bij ons, maar ik wist dat het herfst begon te worden, dat find ik altijd een moeilijke tijd en nau zonder Bert was het nog erger.
In de herfst wordt alles in mijn tuin bruin, planten gaan kapoo of ferstoppen zich onder de grond, blaadjes dwarrelen van de bomen naar beneden, er zijn geen bloemen en mijn gras groeit niet meer, ik hoor bijna geen vogels want die zijn allemaal naar het zuiden geflogen folgens mijn vrouw, mijn tuin is bruin en nattig en druilerig, alsof hij nooit meer mooi en zonnig wordt, en daar word ik altijd een beetje somber van.
Als het dan eindelijk lente wordt lijkt het alsof alles helemaal opnieuw is begonnen, maar dat is niet zo want mijn tuin rust nu alleen maar uit, dat heb ik geleerd als tuinKever, de bloempjes en blaadjes die in de lente gaan groeien groeien op de planten en bomen die er al zijn, die lijken nu kaal maar onder de grond gaan ze gewoon ferder met leefen, en zo is het ook met de weereld van Bertje, die heeft niet stilgestaan maar is ferder gegroeid, naar een nieuwe blog die SAAME heet.
Saame
Nau zijn we SAAME met Ollie, en ik ben heel blij dat ik er weer bij mag zijn!, ik snap dat het nog best moeilijk is voor jau lieve Ollie, want ineens heb je een huis en een vrouw, dat is fantasties maar ook heel spannend, alles is nieuw en daarom soms ook grieselig, je moet oferal aan wennen en je hebt nog geen roetiene, maar ik weet zeker dat dat goed gaat komen!, je staat er niet alleen voor, je hebt natuurlijk je vrouw mevrouw Olliebert, en je hebt heeeeeeeel veel vrienden en vriendinnen hier op jauw blog, en met zijn allen gaan we zorgen dat alles goed gaat komen en dat we SAAME een hele nieuwe blog gaan maken.
Die nieuwe blog groeit ferder op de blog van Bertje en op alles wat Bertje ons heeft geleerd, en ook op onze sterrenvrienden Loes, mijn Brammievlinderleeuw, Oopa, Bolle, Oscar, Katrientje, Stokkie-Stefan en nog veel meer vrienden die nu aan de hemel twinkelen, we nemen ze mee in ons hart, en daar zijn ze feilig.
Het maakt me nau niet meer uit of de herfst komt met kau en reegen, ik hoef er niet meer somber van te worden want ik heb weer zon en vriendschap in mijn hart, ik ben klaar voor nieuwe afonturen, SAAME met Ollie en mijn vrienden!
***
Wat ik gewoon blijf doen is tetteren voor vreede, er is alleen maar meer ruusie gekomen dus het blijft noodig!!
Nau het in mijn tuin zomer is heb ik een zomer-roetiene gekregen, ik hau altijd van roetienes omdat ik dan weet wat er wanneer en waar en hoe gebeurt, ik hoef niet te piekeren over wat er misschien gaat gebeuren, nee ik weet eigenlijk al hoe mijn dag gaat worden, daarom ben ik fen van roetiene, en in de zomer heb ik de allerallerallerfijnste roetiene.
Buiten
Gewoon
Zooo heee, wat was het warm, het was gewoon troopies, ik lag de hele dag maar een beetje te soeselen, zo languit mogelijk, dan kon ik nog een beetje koelte foelen op mijn lijf, (maar ik lette er wel op dat ik netjes lag, Milamuisje!), een paar keer lag ik zelfs ondersteboofen, of boofenste-onder, dat is maar net hoe je het wilt noemen, en doordat ik zo lag zag ik niet alleen mijn tuin ineens helemaal anders, maar ook de binnenkant van mijn hoofd.
zijn, dat ik me zau gaan ferstoppen en dat dat een tijd zau duren, maar ik deed heel anders: ik was keidapper en fertrauwde op mijn mensen, ik fond het allemaal wel heel spannend en moeilijk, maar ik kroop dicht tegen mijn mensen aan en wist dat ik feilig was.
Zelf kijk ik nau anders naar Pokon, in het begin fond ik hem veels te druk en dacht ik dat hij wilde fechten, maar ik heb gemerkt dat hij heel lief is en dat als hij mij een kleine tik geeft het beteekent dat hij wil speelen, wanneer hij nau in mijn tuin komt laat ik hem gewoon zijn gang gaan en dan gaat hij na een tijdje vanzelf weer weg, en weeten jullie wat ook heel leuk is?, ik speel soms met Mikkie, door mijn gaaas heen, we tikken onze pooten steeds tegen elkaar, ik find het een keigaaf spel!
Als eerste wil ik mijn vrienden en vriendinnen bedanken voor hun fantasties lieve woorden van forige week, ik bewaar ze allemaal in mijn hart, en als ik ooit een keer ferdrietig ben denk ik aan jullie woorden en foel ik me meteen weer frolijk!
Er is alleen één klein probleempje: als ik de hele dag in mijn tuin ben kan ik natuurlijk nooit zoveel knuffels krijgen als wanneer ik binnen ben, en zeker niet als ik onder de planten lig, daar kunnen mijn mensen niet eens bij, dus aan het einde van elke afond heb ik een aandagts- en een knuffeltekort, terwijl mijn mensen dan juist willen gaan slapen.
dat is echt zooo fijn!
Als het zomer is lijkt het alsof de tijd in mijn tuin stil staat, elke dag is hetzelfde: er is zon en het wordt lekker warm, daar ben ik blij mee want ik hau van zon en warmte, er gebeurt dan niet zoveel en iedereen doet het rustig aan, omdat het veels te warm is om druk te doen.
Alle tijden komen bij elkaar in het hart van dat kleine stipje dat Kever heet, mijn hart heeft heel veel ruimte voor mijn mensen en al mijn vrienden en alle sterren, en ik ben vol van geluk met alles wat in mijn hart zit, nu ben ik hier, froeger waren er andere katten, en laater weer nog andere katten, maar er blijft altijd iets achter, ook van mij; herinneringen, liefde, en vlinders.