Categorie archieven: Kever

Kever heeft een mening over koorts

Ongefeer een week geleeden moest ik net nadat ik had gegeeten overgeefen, dat gebeurde in het gangetje, ik at gewoon de brokjes die nog helemaal heel waren weer op, totdat ik mijn vrouw hoorde zeggen Ah Keef, wat ben jij nou aan het doen?, ik dacht Wat denk je?, maar liep wel snel naar binnen omdat ze nieuwe brokjes in mijn bakje deed, en die find ik toch lekkerder.

Aaien

Weer een paar daagen later moest ik in de ochtend overgeefen, daarna foelde ik me prima en ging naar buiten, een paar uur later kwam wéér alles uit mijn buik naar buiten, er zat een grote spriet gras in, mijn vrouw belde de dokter en die zei dat ze mij in de gaaten moest hauden, maar ik foelde me heel normaal.
Pas aan het einde van de middag, toen ik nog een keer en nóg een keer en nóg een keer over moest geefen foelde ik me niet fijn meer, ik kroop in mijn mand en had pijn in mijn buik, ik bewoog me niet meer en ik wilde niets eeten, ik wilde ook geen knuffels of aandagt, ik was alleen nog maar ziek, mijn vrouw aaide me, ik moest er van kreunen, en draaide me van haar weg.
Ik merkte wel dat mijn mensen heel druk deeden en dat er paniek was, maar ik kon niet eens meer prootesteeren toen ik in mijn reistas werd gezet, daarvoor foelde ik me te ellendig, maar onderweg heb ik de hele tijd getetterd dat ik het er niet mee eens was.

We kwamen bij een gebouw dat ik wel ken (ik fond er forige keer ook al niks aan om daar te zijn) en na een tijd mochten we naar een dokter, hij foelde aan mijn buik, ik gromde en piepte van de pijn, daarna kreeg ik zomaar een of ander ding in mijn bips, nau ja!!, de dokter zei dat ik koorts had, hoe hij dat wist snap ik niet, en ik kreeg een prik, gelukkig mocht ik toen weer in mijn tas, want anders was ik echt van die taafel gesprongen en zelf naar huis geloopen!

Weer thuis

Toen we na een hele lange tijd in de trem weer thuis waren klom ik uit mijn tas en ging languit op de grond liggen, ik moest keihard spinnen, zo blij was ik dat ik weer thuis was, ik kreeg heeeeeeeel veel knuffels en kusjes, mijn man kamde me zachtjes en ik bleef maar brom…brom…brom… doen, ik was zo opgelugt!, mijn mensen legden me uit dat ik nu moest gaan eeten en niet meer over mocht geefen, als ik weer moest spuugen moest ik terug naar dat ziekenhuis voor dieren, dat snapte ik wel maar ik had echt geen honger, mijn buik deed nog steeds pijn en ik was keimoe van alles wat ik had meegemaakt.

Ik heb de rest van de afond geslaapen, mijn mensen kwamen steeds naar me kijken, en ik kreeg allerlei lekkers voor mijn neus gezet, het rook allemaal heerlijk en toch had ik er geen zin in, pas om twee uur in de nacht dacht ik dat ik wel weer iets zau lusten en heb ik natvoer en brokjes gegeeten, zooo heee en dat ging gewoon!, ik had geen pijn in mijn buik en ik was niet meer misselijk!, ik heb een paar keer een paar hapjes gegeeten terwijl mijn mensen zeiden dat ik zo een grote tijger was, en toen zijn we met zijn drietjes gaan slaapen, we waren alledrie helemaal moe.

Gelukkig hoefde ik niet meer te spuugen en foelde ik me elke dag weer wat beeter, ik had nog wel veel ekstra knuffels noodig en mijn mensen hadden ekstra aandagt van mij noodig, dat merkte ik wel, als ik sliep kwamen ze steeds kijken, en als ik at stonden ze ook te kijken, ikzelf liep mijn mensen steeds achterna en zo waren we alledrie op elkaar aan het passen, dat foelde feilig.

Eeten

Mijn vrouw moest vaak heel erg zuchten als ze mij knuffelde en ze legde me uit dat dat kwam omdat Bolle een ster was geworden nadat hij zo moest overgeefen, en mijn mensen waren bang dat ik hetzelfde had, ja dat snapte ik, maar gelukkig ben ik weer gewoon Kever die rent in de tuin, die keigoed veeren kan fangen, die altijd meer eeten wil en die fijf keer per nacht muziek maakt voor knuffels, daar mopperen mijn mensen soms over maar ze zijn fooral blij dat ik me weer goed foel en dat we met zijn drietjes zijn, ik ook natuurlijk, want daarom maak ik zoveel muziek: om te fieren dat alles weer goed is.

****

Ik zwaai naar een nieuw sterretje, het is ⭐️ Mio, en ik stuur mevrouw Kim heeeeeel veel zachte kopjes.
En ik blijf ook doortetteren voor vreede!!

Kever heeft een mening over drie Kevers

Nu het winter is merk ik wel dat ik geen fijf of acht jaaren meer ben, en al helemáál geen beebiekitten meer, als je jong bent maakt de kau je niet veel uit, en zeker als je nog maar een mini bent ben je de hele dag aan het speelen en ontdekken en groeien, zonder je iets aan te trekken van kau of reegen.

Ikzelf heb al heel veel dingen ontdekt en ik hoef niet meer te groeien maar speelen doe ik nog wel, alleen niet meer de hele dag, een paar minuutjes per keer find ik genoeg, ik bedoel maar: hoe vaak kan je een pluusjen muis fangen?, omdat ik een seeniejor katerjongen ben heb ik wel belangrijkere dingen te doen, mijn vrouw roept nu Slapen zeker!, en ja, dat wilde ik dus net gaan fertellen.

Auder

Deze winter heb ik voor het eerst ontdekt hoe heerlijk het is om lekker in mijn warme kermusmand te slapen, en dan bedoel ik niet alleen in de nacht, maar ook oferdag, dat deed ik nooit, in forige jaaren snapte ik de winter nog niet zo goed en ferfeelde ik me de hele tijd, maar dit jaar ga ik efentjes buiten een plasje of een poeps doen en ik kom meteen weer binnen om geborsteld of gekamd te worden, dan speel ik met mijn ketnipmuis of mijn ketnipaarbei en daarna kruip ik zó weer in mijn mand bij de ferwarming om te knorren.

Mijn mensen moesten er aan wennen, en ik hoorde mijn man zeggen dat hij er een beetje ferdrietig van wordt, omdat het laat zien dat ik auder ben geworden, daar moest ik over nadenken, over dat auder worden, en ik kwam tot de konkluusie dat het niet anders kan.

Drie

Ik kan alleen maar fooruit leefen en niet achteruit, stel je voor: ik moet er niet aan denken dat ik weer een beebiekitten zau worden en heel druk zau moeten doen!, ik ben juist blij dat ik een erfaren audere katerjongen ben die geleerd heeft dat het fantasties is om in een kersmusmand te liggen dromen over mijn furkering Milamuis, over snekkies, of over de zomer.

Ik ben al jong geweest en dat draag ik nog met me mee, kleine Kever woont in mijn hoofd, net als de Kever die folwassen was maar nog niet echt auder, PLUS nog seeniejor Kever, er zijn dus eigenlijk wel drie Kevers in mijn hoofd, en zo heb ik echt keiveel erfaaring!

Maar ik denk dat ik wel een beetje snap wat mijn man bedoelt, hij denkt er aan dat onze tijd Saame die we nog voor ons hebben steeds korter wordt, en dat is waar, maar we hebben al een tijd Saame achter ons, en die zit in ons hart en ons hoofd, nu op dit mooment zijn we ook Saame, en hoe lang dat gaat duuren weeten alleen de sterren maar zij hauden dat geheim, ik zau het ook niet willen weeten van teforen, wat heb je daaraan?, dus foorlopig gaan we met zijn drietjes fooruit en worden we auder, gelukkig maar.

***

Ik stuur heel veel kopjes naar Mio, en naar mevrouw Jeanine, en ik zwaai naar een klein rond sterretje dat Tollie heet.

Kever heeft een mening over ketnip

Toen ik de eerste keer mijn huis binnenkwam lag oferal ketnip, mijn mensen dachten dat ik dat leuk zau finden, Bolle en Beer en Mol en Popje waren er allemaal DOL op, ze konden er niet genoeg van krijgen, dus waren er heeeeeeeel veel speelgoedjes met ketnip, en onder het grote bed waar ik me ferstopte lag ekstra ketnip om rustig van te worden en om mee te speelen.

Zo was het in het asiel ook geweest, ik zat in een aaparte kamer omdat ik zo bang was, Saame met een audere damespoes die ineens haar mens was ferlooren en niet meer wilde eeten, mijn mensen wilden haar ook meenemen maar dat mocht niet van het asiel, omdat we allebei zo bang waren zeiden ze, enniewee in het asiel lag onze kamer fol met ketnip, dat finden katten nau eenmaal fijn spul.

Stroom

Maar ik ben altijd bang geweest van ketnip, ik weet niet eens presies waarom maar ik fond het zoooo grieselig!, ook die takjes om op te kouwen van matatatatabi ofzo find ik moeilijk, maar ketnip was nog wel het ergste, o brrr…. zo freselijk eng!, jullie snappen dus vast wel dat ik hoopte dat ik in een huis zonder ketnippies zau komen en niet blij was dat het oferal lag, maar mijn vrouw merkte al heel snel dat ik reageerde alsof er stroom op stond, zo zei ze dat, en ze haalde alles weg, pfoeh… gelukkig!
Af en toe probeerde ze het weer een keer, en elke keer deinsde ik achteruit, ferstopte me onder het bed en wilde niet meer tefoorschijn komen, dus na een tijdje hield ze er mee op, in de zomer lag ik wel naast de ketnipplanten in de tuin maar als mijn vrouw een blaadje ferfrommelde tussen haar fingers was ik meteen weg, terwijl Mikkie die blaadjes op het dak van het schuurtje kreeg en ervan genoot: hij at ze op, hij ging kwijlen en bleef met grote oogen liggen rollen en was helemaal heppie!

Ik ook hoor, ik was fier jaaren gewoon heppie zonder ketnip, ik heb geen verdoofende middelen noodig om heppie te zijn.

Roze muis

Dat DACHT ik tenminste, want voor mijn twaalufde ferjaardag kreeg ik van oma een roze muis met ketnippies erin, mijn mensen hadden hem eerst bofenin de boekenkast gelegd, maar na een paar daagen liet mijn vrouw me er aan ruiken, ik snuffelde eraan, ik snuffelde nog een keer, ik keek naar de muis, ik duwde mijn hoofd er tegenaan om heel goed te kunnen ruiken, en ineens… werd ik helemaal wild!, ik pakte de muis, beet hem, gooide hem in de lucht en tikte hem met mijn pooten door de hele kamer, ik greep hem steefig vast en schopte hem keihard, ik rende door de kamer met de muis in mijn mond, en ik was echt een tijger, ik was tijgerKever!!, totdat ik ging zitten en een hele diepe zucht deed, echt fanuit mijn teenen, en wat mijn mensen ook proobeerden: ik had geen interesse meer in de muis.
Maar de folgende dag werd ik wéér wild van de muis, en de dag daarop ook, ik snapte ineens wat er leuk is aan ketnippies en aan haai zijn!, maar niet te lang hoor, anders wordt het te gek en ik ben een nette jongen, geen sjunkie.

BAM

Forige week was ik op de leuning van de bank gesprongen en mijn vrouw hield steeds de ketnipaarbei voor mijn neus, ik pakte de aarbei uit haar handen en dan pakte zij hem weer terug, tot na een paar keer tijgerKever ineens kwam en die sloeg zo BAM zijn naagels in de hand van mijn vrouw!, ze moest ervan bloeden maar ze zei ook dat ik er niets aan kon doen, want er zat een dingetje aan de aarbei en daar staat het zelfs op, kijk maar op de footoo!

Elke keer word ik efentjes helemaal wild, ik word tijgerKever en ik raus met de muis of de aarbei, tot het ineens foorbij is en ik heel diep moet zuchten, ik ben weer gewoon Kever die rustig is en lief en die nooit bijt of krabt (nau ja… BIJNA nooit!), en die ZEKER niet schopt tegen speelgoed, ik ben nugter al frolijk genoeg, en ik wil helemaal niet haai worden, dat is nergens goed voor, ik find er niets aan, aan ketnip, wacht eens efen… wat ruik ik?… ruik ik… ruik ik nau echt… KETNIPPIES?!

***

En natuurlijk tetter ik door voor vreede, dat blijf ik doen zolang als het noodig is!!, en ik hoop heel erg dat Mio sterk en gezond wordt!!

Kever heeft een mening over uit de lucht komen fallen

Sinds het een nieuw jaar is geworden is er elke dag iets anders in mijn tuin, de ene dag staat er een keiharde wind zodat mijn haaren bijna van mijn lijf waaien, de folgende dag zijn er van die witte flokken en knerpt mijn gras als ik er overheen loop, weer een dag laater is er reegen, reegen en nog eens reegen, tot er de folgende morgen ineens een beetje zon is maar mijn ooren en teenen toch ijskaud worden.

Pokon

Zau het door dat nieuwe jaar komen?, dat moet haast wel want wat zau het anders kunnen zijn?, ik denk dat het door al dat fuurwerk is gekomen en dat snap ik, als ik het weer was en ik had zoveel flitsen en lawaai meegemaakt dan zau ik ook in de war zijn.
Met die keiharde wind waaien dingen in mijn tuin soms om, er was een heeeele grote plant in een pot omgefallen en allemaal kleine plantjes die op mijn terras staan waren omfer gewaaid, maar er komt ook nog van alles uit de lucht fallen: blaadjes en kleine takjes, uitgedroogde bloempjes, zand en er lag zelfs zomaar een plestik tas in mijn tuin, en die was niet van mij!, maar er komt ook iets kleins en zwarts uit de lucht fallen, ja inderdaad: het is Pokon!
Pokon klimt op elke dag op het hek en laat zich dan gewoon naar beneeden fallen, zó in mijn planten, vaak zit ik al klaar op de plek waar hij teregt wil komen, en dan moet hij naar een ander stuk hek toe om zich fanaf te laten fallen, dat maakt hem niks uit, het lukt hem altijd.
Als hij in mijn planten teregt is gekomen ferstopt hij zich, ik ferstop me ook een beetje en dan wordt het spannend: wie beweegt het eerst?!, meestal is dat Pokon, hij kijkt om zich heen of hij mij ziet en neemt een sprong naar het midden van de tuin, en als hij daar is spring ik te foorschijn, als hij mij ziet gaat hij rennen en ik ren achter hem aan, ineens draai ik me dan om en ren een andere kant op en daardoor raakt Pokon in de war, hij blijft zitten waar hij zit, dus ik draai me om, ren op hem af en geef hem een tik (niet hard hoor, en zonder naagels!!), hij tikt mij terug en we gaan allebei weer rennen, en zo gaat het door.

Mijn tuin

Het is keigaaf om zo te speelen, fooral omdat ik meestal win, dat komt doordat ik mijn tuin beeter ken en ook meer geduld heb, en ik ben zo blij dat ik ineens snap hoe dat moet: speelen met een andere kat!, ik ben stiekum best een beetje trots dat ik soms slimmer ben dan Pokon, en ik krijg heeeeeeel veel kompliementen van mijn mensen, ze zeggen Zo ouwe tijger, je hebt het maar druk, en dat is helemaal waar.
Mijn vrouw zei tegen me dat ik ben gegroeid, en dat zie ik zelf ook, ik was al folwassen toen ik hier kwam wonen dus ik ben niet groter gegroeid, maar mijn buik is veel ronder geworden, o nau roept ze dat ze bedoelt dat ik psiegies ben gegroeid, wat is dat nau weer?, folgens mijn vrouw beteekent dat ik in mijn hoofd ben feranderd, dat ik nu meer voor mezelf op durf te komen, en dat ik wat meer fertrauwen heb in mezelf.
Ja ik denk dat dat waar is, ik foel nau dat ik in mijn tuin best een klein beetje de baas ben, en ik weet dat ik niet nerfeus of bang hoef te zijn, zelfs niet als er iemand uit de lucht komt fallen, want het is Pokon maar en hij komt om te speelen, en dat kan ik, logies want ik ben toch Kever!!

***

En natuurlijk blijf ik tetteren voor vreede, en ik stuur zachte kopjes naar Mio, dat hij beeter wordt!

Kever heeft een mening over de hele weereld

Hier zit ik bij de teekening van Bolle, ik hoorde iets en ging meteen kijken, hij was er efentjes!!

Hopelijk is voor iedereen het nieuwe jaar feilig begonnen, hier was het de dag ervoor ZO hard aan het knallen dat ik al om vijf uur in de middag niet meer naar buiten durfde, binnen fond ik het niet eng hoor, maar ik ben pas de folgende morgen weer mijn tuin in gegaan om te kijken naar dat nieuwe jaar, en dat kon ik nergens finden.

Folgens mijn vrouw kan je zo een nieuw jaar ook niet zien, het IS er gewoon zegt ze, nau ja dat zal dan wel, ik hoop dat het voor iedereen een goed jaar wordt met veel knuffels en snekkies, en dat iedereen weet dat we in dit nieuwe jaar ook weer SAAME zijn, net zoals in het forige jaar.

Pokon en Mikkie

Misschien denk je dat SAAME beteekent dat je bij iemand bent die je lief findt, en dat kan, maar het kan op heel veel ferschillende manieren, ik ben bijfoorbeeld SAAME met mijn ferkering Milamuis, we wonen niet in hetzelfde huis maar toch foel ik dat ze bij me is, en zo is het ook met mijn vrienden, we wonen allemaal ergens anders maar hier op de blog komen we bij elkaar, ik weet dat mijn vrienden er voor me zijn, en ik hoop dat jullie ook foelen dat ik er altijd voor jullie ben.
Soms kan SAAME een beetje moeilijk zijn, zoals ik dat heb met Pokon en Mikkie, ik kijk altijd of ze op het dak zijn of in de tuin van de buuren, dat find ik gezellig en dat hoort zo, we zijn vrienden maar ik heb liefer niet dat ze bij mij in mijn huis of tuin komen!, mijn vrouw legde me uit dat dat prima is, dat SAAME niet hoeft te beteekenen dat je steeds bij elkaar bent, daar was ik stiekum wel een beetje opgelugt over.
Er zijn ook nog de sterren: ik slaap altijd met een vlinderdeeken die van mijn Brammievlinderleeuw is geweest, en ik heb nog speelgoed dat ik van Loes heb gekregen, als ik die dingen zie is het net alsof ze weer efentjes bij me zijn, mooi hè?, als ik mijn letters maak denk ik aan Bertje, want hij is ooit de blog begonnen, ik zwaai elke afond naar de sterren, ze wonen allemaal in mijn hart en daar blijfen ze voor altijd, ik fergeet geen enkele ster!

Famielie

Weeten jullie met wie ik ook SAAME ben?, met Bolle, Billy, Pop, Grote Beer en Molly, zij woonden hier foordat ik kwam en ze wonen nu in hun grafjes in mijn tuin, en ze blijfen altijd bij mij en mijn mensen hooren.
Want dat is mijn eerste SAAME: met mijn mensen!, we zijn een famielie van twee mensen en een hele knappe katerman (dat is een grapje hoor!), het foelt net alsof we altijd bij elkaar zijn geweest en we hopen dat dat nog heeeeeeel lang zo blijft, in ons upje zijn we niet kompleet maar met zijn drietjes wel!

Ik zau het liefste willen dat alle dieren en alle mensen op de hele weereld SAAME zauden zijn, dat er vreede zau zijn en geen ruusie, want ik zie het zo: of we willen of niet, we leefen met zijn allen op deze weereld, dan kan je toch maar het beste vrienden zijn?, je hoeft dus niet persee bij elkaar in huis te wonen, je kan ook in elkaars hart of hoofd wonen, daar is altijd ruimte genoeg, ik denk dat het kan, mijn vrouw weet niet zeker of het gaat lukken maar ze findt het wel een mooi plan, zullen we het gewoon probeeren in dit nieuwe jaar?

***

Ik tetter altijd door voor vreede, en ik stuur zachte kopjes aan mevrouw Kim en Mio, ik hoop dat hij beeter wordt, en ik stuur mevrouw Sylvia zachte neusjes.