Terwijl ik de lente rook (en dat deed ik echt, ik ruik de lente nog steeds!) is de winter weer terug gekomen, er was veel kau en reegen in in mijn tuin, twee daagen ben ik bijna niet buiten geweest, zo een fies weer fond ik het, er was geen zon en alles zag er grijs en kaud uit, maar dat past wel bij wat ik fandaag ga fertellen.

Spullie

Met mij is alles prima hoor, dat zal ik meteen maar efentjes zeggen, het gaat zelfs beeter dan het ging, ik krijg sinds een tijdje een soort spullie door mijn eeten, en daardoor beweeg ik weer veel makkelijker, het is spesjaal voor je gefrigten (dat zijn je kniejen en je rug enzo), en nau lijk ik soms wel een beebiekitten folgens mijn mensen: ik ren, ik spring en ik hang elke dag een paar keer aan de bank om te laten weeten dat ik wil speelen.

Als je huiskater, huispoes of huiskitten wordt ga je bij mensen wonen die voor je zorgen, die met je knuffelen, je lekker eeten geefen en met je naar de dokter gaan als het noodig is, ook al wil je dat eigenlijk niet, zo hoort het, ik en al mijn vrienden op de blog wonen zo, gelukkig maar, want het kan ook heel anders… zoals met Mio, het minikleine katermannetje dat mevrouw Kim ophaalde uit het asiel.

Mio

Mevrouw Kim is een vriendin van mij, en haar katten Sam ⭐️, Pom en Wolf zijn ook vrienden van mij, als kat bof je maar als je bij mevrouw Kim mag woonen, dat weet ik zeker, je mag bij haar zijn zoals je bent, zoals poes Pom die buiten woont, ze wil niet binnen woonen en heeft een eigen huisje in de tuin, is dat niet fantasties?

Nadat poes Sam een ster was geworden, kwam Wolf bij mevrouw Kim woonen, hij is al helemaal gewend maar wil graag een vriend erbij, en toen mevrouw Kim een footoo van Mio zag staan bij een asiel ging ze hem ophalen, het asiel had gezegd dat Mio pillies moest hebben maar ferder een makkelijke audere katerman was.

Toen Mio uit de reismand kwam merkte mevrouw Kim meteen dat er van alles mis was: hij liep freemd, hij was blind aan een oogje, je kon al zijn botjes foelen en hij snapte er allemaal niks van, maar het grootste probleem was dat hij niet wilde eeten, zelfs met zo een zalluf voor in je oor dat je honger krijgt wilde hij persee niet eeten.

Mio was waar hij froeger woonde zo slecht ferzorgd dat niemand er iets aan had gedaan dat hij helemaal maager was geworden, en niemand was met hem naar de dokter gegaan, in het asiel hadden ze maar wat gedaan, en zo kwam Mio bij mevrouw Kim teregt, zij heeft alles geprobeerd, de dierenarts kwam om de paar daagen bij haar thuis, Mio heeft efentjes toch gegeeten maar hield weer op, zijn lijfje was al te fer kapoo om weer gezond te kunnen worden, en na een maand is hij een prachtig klein sterretje geworden.

Saame

Natuurlijk heeft mevrouw Kim daar heel veel ferdriet van, en ze had al ferdriet omdat poes Sam vlak daarvoor ook een ster was geworden, maar ze is fooral blij dat Mio nog een tijdje goed ferzorgd is en heeft kunnen knuffelen en rusten, soms kun je niet het fijnste doen maar alleen het beste, en dat heeft mevrouw Kim gedaan, hoe moeilijk het ook was, en dat find ik zo mooi, daarom schrijf ik deze blog voor haar, dat heeft ze ferdiend find ik, en de blog is ook voor Mio, en voor alle beestjes die het moeilijk hebben.

Ik ben blij dat Mio het gefoel van Saame heeft gekend ook al was het niet lang, ik zwaai fanafond naar hem, en naar alle andere sterren, en weeten jullie wat zo mooi is?, toen ik dit had geschreefen ging ineens de zon weer schijnen, ik ren en ik spring buiten in mijn tuin, ik geniet van mijn lijf dat zoveel kan en van de knuffels van mijn mensen, van mijn tuin en mijn vrienden en mijn leefen, want ik weet weer ekstra goed hoe biesonder dat allemaal is.

***

Natuurlijk blijf ik doortetteren voor vreede, ik geef nooit op!!, en ik stuur een zacht kopje naar iedereen die iemand mist.

En nog even mevrouw Kever hier
Kever krijgt Glucobest poeder door zijn eten, vanwege artrose, en dat helpt heel goed. Hij eet het redelijk makkelijk (door iets lekkers heen) en hij is sindsdien weer veel actiever!

Deze week leek het zomaar ineens lente in mijn tuin, het foelde nog wel een beetje fris maar als de zon schijnt ziet alles er meteen helemaal anders uit, door de zon lijkt het alsof er veel meer kleuren zijn, en ook al is het in de nacht nog aan het friezen, ik kan de lente al ruiken!

Tuin

Ik was elke dag best lang in mijn tuin, en mijn vrouw ook, ze heeft allemaal takjes en blaadjes weg gehaald, ze heeft aan planten geknipt dat ze kleiner werden, het is eigenlijk te froeg om dat te doen zegt ze, maar ze had net als ik zo een zin om buiten te zijn, en ik find wel dat mijn tuin nu veel netter lijkt, daardoor kan je nu zien dat er oferal kleine groene puntjes naar boofen komen.
Die kleine sprietjes heb ik allemaal bekeeken, ik heb er aan gesnuffeld en soms ben ik er op gaan zitten, mijn vrouw zegt dan iets over dikke billen en fraagt of ik niet ergens anders kan gaan zitten, maar folgens mij is warmte van mijn lijf juist goed voor plantjes, en bofendien: als ik niet op die kleine plantjes mag gaan zitten kan ik NERGENS zitten, dus ik doe net alsof ik niks hoor.

Mikkie staat altijd al klaar op de schuur, of soms in de tuin van de buuren, en we krijgen allebei een snekkie, sinds een week komt zijn zusje af en toe mee, zij is ook een dochter van Bolle en mijn mensen noemen haar Juultje, toen Bolle hier nog woonde kwamen ze vaak op bezoek bij hun papa, ook Juultje krijgt een snekkie en dan zau het zielig zijn als ik niets krijg, find ik, en dat finden mijn mensen gelukkig ook.

Pokon

Als ik in mijn tuin ben hoor ik vaak gekrabbel aan één kant van het hek, dan weet ik al wat er gaat gebeuren: Pokon klimt over mijn gaaas en laat zich naar beneeden fallen, zo in mijn planten, mijn vrouw roept Ja hoor jongens, maken jullie alles maar kapot!, maar ze moet ook lachen, dat hoor ik terwijl ik achter Pokon aan zit, het is een spel dat we elke dag doen, Pokon is sneller maar ik ben Kever!, daarom win ik toch vaak, we rennen heen en weer door de tuin, Pokon springt op de fensterbank of op de taafel, of hij ferstopt zich aan de zijkant van het terras, ik ga hem zoeken en tikken, hij tikt terug, en zo gaan we door tot we er geen zin meer in hebben, kijk maar op de fillum!

(tekst gaat verder onder de fillum)

Pieren

Mijn man zei dat Pokon spesjaal langs komt om efentjes te pieren, dat is een soort klieren maar dan niet ferfeelend, mijn vrouw zei dat het een soort belletje trekken is, en ikzelf moet eerlijk zeggen dat het me soms te veel wordt, ik ben natuurlijk toch al een seeniejor-jongen van 12 jaaren en Pokon is pas 2, die heeft altijd eenersjie en wil altijd nog langer speelen, maar gelukkig letten mijn mensen op en als ik het niet leuk meer find zetten ze Pokon weer bofen op het dak van het schuurtje.

Fandaag, nau ik mijn letters maak, is het ineens weer kauder, maar ik weet dat de lente niet meer zo heel fer weg is, de winter is bijna foorbij, en ik ferheug me op alle zon die gaat komen, op de daagen die steeds langer worden, en op de tijd dat ik in mijn gras kan liggen en over mijn furkering Milamuisje kan dromen, en tussendoor doe ik dan pieren met Pokon, ik zie het helemaal zitten, en als jullie, mijn vrienden, mee willen pieren en klieren zijn jullie altijd welkom!!

***

Ik stuur zachte kopjes en neusjes naar iedereen die iemand mist, en natuurlijk blijf ik doortetteren voor vreede!!

Nu het winter is merk ik wel dat ik geen fijf of acht jaaren meer ben, en al helemáál geen beebiekitten meer, als je jong bent maakt de kau je niet veel uit, en zeker als je nog maar een mini bent ben je de hele dag aan het speelen en ontdekken en groeien, zonder je iets aan te trekken van kau of reegen.

Ikzelf heb al heel veel dingen ontdekt en ik hoef niet meer te groeien maar speelen doe ik nog wel, alleen niet meer de hele dag, een paar minuutjes per keer find ik genoeg, ik bedoel maar: hoe vaak kan je een pluusjen muis fangen?, omdat ik een seeniejor katerjongen ben heb ik wel belangrijkere dingen te doen, mijn vrouw roept nu Slapen zeker!, en ja, dat wilde ik dus net gaan fertellen.

Auder

Deze winter heb ik voor het eerst ontdekt hoe heerlijk het is om lekker in mijn warme kermusmand te slapen, en dan bedoel ik niet alleen in de nacht, maar ook oferdag, dat deed ik nooit, in forige jaaren snapte ik de winter nog niet zo goed en ferfeelde ik me de hele tijd, maar dit jaar ga ik efentjes buiten een plasje of een poeps doen en ik kom meteen weer binnen om geborsteld of gekamd te worden, dan speel ik met mijn ketnipmuis of mijn ketnipaarbei en daarna kruip ik zó weer in mijn mand bij de ferwarming om te knorren.

Mijn mensen moesten er aan wennen, en ik hoorde mijn man zeggen dat hij er een beetje ferdrietig van wordt, omdat het laat zien dat ik auder ben geworden, daar moest ik over nadenken, over dat auder worden, en ik kwam tot de konkluusie dat het niet anders kan.

Drie

Ik kan alleen maar fooruit leefen en niet achteruit, stel je voor: ik moet er niet aan denken dat ik weer een beebiekitten zau worden en heel druk zau moeten doen!, ik ben juist blij dat ik een erfaren audere katerjongen ben die geleerd heeft dat het fantasties is om in een kersmusmand te liggen dromen over mijn furkering Milamuis, over snekkies, of over de zomer.

Ik ben al jong geweest en dat draag ik nog met me mee, kleine Kever woont in mijn hoofd, net als de Kever die folwassen was maar nog niet echt auder, PLUS nog seeniejor Kever, er zijn dus eigenlijk wel drie Kevers in mijn hoofd, en zo heb ik echt keiveel erfaaring!

Maar ik denk dat ik wel een beetje snap wat mijn man bedoelt, hij denkt er aan dat onze tijd Saame die we nog voor ons hebben steeds korter wordt, en dat is waar, maar we hebben al een tijd Saame achter ons, en die zit in ons hart en ons hoofd, nu op dit mooment zijn we ook Saame, en hoe lang dat gaat duuren weeten alleen de sterren maar zij hauden dat geheim, ik zau het ook niet willen weeten van teforen, wat heb je daaraan?, dus foorlopig gaan we met zijn drietjes fooruit en worden we auder, gelukkig maar.

***

Ik stuur heel veel kopjes naar Mio, en naar mevrouw Jeanine, en ik zwaai naar een klein rond sterretje dat Tollie heet.