Het ene mooment is het winter, een winter die wel altijd lijkt te blijfen duuren, en het andere mooment is het plotseling lente, een beetje foorsichtig nog, maar toch: de winter is foorbij, er komt meer licht en het is iets minder kaud, de vogels gaan zingen en druk rondfliegen, in mijn tuin komen allemaal kleine groene dingetjes te foorschijn aan de takken van planten, maar ook uit de grond komt van alles omhoog, en er zijn zelfs al een paar bloempjes aan het bloeien.
Bram
Maar de afgeloopen daagen leek het ineens geen lente, maar zomer!, er was heel veel zon en het was zo warm dat ik onder mijn bankje moest kruipen, ik kon zelfs op mijn rug in het gras gaan liggen!, toen ik dat deed moest ik meteen aan Brammie denken, de broer van
Mila en Toby, mijn vlinderleeuw, de verkeering van Jafita, onze Brammie van de blog, die een jaar geleeden een ster is geworden.
Ik heb van Brammie geleerd dat je als jongenskater best gefoelig mag zijn, dat het goed is om beestjes in je tuin te helpen, en dat je Saame heel veel plezier kan hebben, en ik mis hem, ook na een jaar nog, maar natuurlijk mist zijn famielie hem het allerergste, daarom stuur ik ze allemaal zachte kopjes, zodat ze weeten dat ik aan ze denk.
Zon
Brammie en ik lagen altijd met onze buiken in de zon, dat fond Mila niet netjes, maar we deeden het stiekum toch, sorry muisje!, het fijne van vrienden is dat je dingen Saame kan doen, dat je een stuk van je leefen deelt, en met elke vriend of vriendin is dat weer een ferschillend stuk, als een vriend een ster wordt is je leefen daarna helemaal anders en het wordt ook nooit meer hetzelfde, er blijft altijd die leege plek, en hoeveel nieuwe vrienden je ook laater nog maakt, er is niemand meer zoals die ene vriend.
Vriend
Je leefen is niet alleen feranderd door het ferdriet van het gemis, maar fooral door de liefde, die draag je altijd je mee, feilig in je hart, en net toen ik daarover nadacht landde er een klein beestje in het gras, een soort hommel, hij ging met zijn fleugels wijd oopen op een blaadje zitten, om zoveel mogelijk van de zon te kunnen genieten, net zoals Brammie en ik altijd deden als we met onze buiken in de zon lagen, en ik knipoogde naar het beestje foordat hij weer ferder floog.
***
Zachte kopjes
Ik stuur zachte kopjes naar iedereen die iemand mist, want dat is heel moeilijk, ik denk aan je!!, en weeten jullie dat sterren ook bij de klup mogen?!
En natuurlijk tetter ik weer voor vreede, het blijft hard noodig, en ik hoop dat ze me ooit een keer hooren, maar ik geef nooit op!

wel iets te beleefen, er gebeurt van alles en ik zie elke dag weer nieuwe planten of beestjes, dus wat zau ik in een andere tuin moeten doen?
Onzeeker
Forige week had ik geschreefen over een krabklup, die had Ollie bedacht omdat hij graag flokken uit het tapijt krabt, hij fertelde dat hij ook al stukjes van de muur kan hallen, dan ben je dus echt een speesjalist!, zo een klup leek mij helemaal top omdat ik draaden trek uit de floerbedekking, zooo heee en ik was helemaal ferrast dat er zooooveel reaksies op kwamen van katten die bij de klup willen komen.

Stuur sekretaares Mila een mail met een foto dat je recht in de camera kijkt en antwoord op vragen:
Ollie fertelde pas dat flokken uit het tapijt trekken één van zijn hobbies is, hij is tapijtbewerker, ik fond dat leuk om te leezen want ik hau daar ook van, het lukt mij nog niet om flokken los te maken, maar ik trek al wel draaden omhoog!
floerbedekking om te krabben, dus dat is handig.
Ollie zei dat er misschien wel meer poezen en katers zijn die aan tapijtkrabben doen, en dat we een klup kunnen beginnen, en dat find ik een goed plan, dan kunnen we tips geefen aan elkaar, en uitleggen hoe je het beste kan krabben, en footoos laaten zien van wat we hebben gemaakt, en misschien wel een wetstrijd hauden van wie het beste heeft gekrabd, wie wil er in de klup?, ik doe alfast mee!!
Forige week froeg ik me af of het wel klopte wat ik geschreefen had: dat ik de lente al rook … mijn hele tuin was befrooren, mijn gras was keihard, mijn ooren froren bijna van mijn hoofd, mijn vrienden Pokon, Mikkie en Juultje kwamen steeds maar kort (ook al kwam Pokon wel elke dag in mijn huis om te pieren!), en ik kreeg door die kau vaker kramp in mijn beenen.
probeer dat allemaal te doen zoals Loes het zau willen, maar ik denk niet dat ik het zo goed kan als Loes, want Loes had een heel eigen kleur, een zachte en lieve kleur, en je kan zien dat Loes de kleuren die na haar zijn gekomen zachter en straalender heeft gemaakt.