Al toen ik voor het eerst in mijn tuin kwam rook ik dat er naast mij een hond woont, hij woonde daar ook al toen Bolle hier woonde, het is een hele grote hond met lange haaren en scherpe tanden, de hond haudt niet van katten maar wil ze juist bijten, en hij gaat keihard blaffen als hij Mikkie op het dak van het schuurtje ziet, of als ik tetter, ik trek me daar ferder niks van aan, want ik find dat ik in mijn eigen tuin mag doen wat ik zelf wil.
O, en de hond woont daar trauwens niet alleen hoor!, hij heeft ook mensen, een vrouwtje en een mannetje, net als ik, en onze mensen kennen elkaar al best heel lang.
Een soort hek
Er zit een soort hek tussen de tuin van de hond en mij, aan dat hek zit ekstra gaaas zodat ik er niet onderdoor kan kruipen (alsof ik dat ooit zau doen!), en daar oferheen zitten stukken stof, en daar zitten weer stokjes tegenaan, dat heet riet folgens mijn vrouw, zodat de hond 
mij niet kan zien, ik kan hem dus ook niet zien maar ik weet gewoon dat hij er is, en ik poeps vaak presies bij het hek, zodat hij kan ruiken dat er een gefaarlijke tijger naast hem woont.
De laatste weken waren mijn mensen steeds heel druk bezig bij dat hek, ze haalden allemaal planten weg die er aan groeiden, en achterin de tuin schoofen ze de stoelen opzij en toen kon mijn vrouw zomaar ineens naar de tuin van de hond en weer terug naar ons en weer naar de hond en weer naar ons, ik zag het allemaal maar ik kwam niet te dichtbij, ik fond het een beetje eng dus ik had me ferstopt in de planten en lag daar te kijken, mijn vrouw legde me uit dat het hek achterin helemaal kapoo is en eigenlijk niet eens een hek meer is.
Mijn mensen hebben alles weer dichtgemaakt, en de mensen van de hond ook, dus de hond en ik kunnen niet naar elkaars tuin, gelukkig maar.
Omdat er allemaal planten weg zijn is mijn tuin ineens groter!, ik heb helemaal achterin een soort klein terrasje, onder de appelboom, ik heb er al een paar keer gekeeken en gezeeten, ik find het biesonder want ik was daar nog nooit geweest, het ruikt er naar haut en aarde en dingen die eigenlijk onder de grond hooren te zitten maar nu boofen de grond zijn, het is een aude lugt, en ik steek mijn neus in de kieren die er zitten om die lugt goed op te kunnen snuffen.
Mannen
Nau hebben mijn mensen me ferteld dat er mannen met masjienes komen om een nieuw hek te maken in mijn tuin, en dat ze steeds door ons huis moeten, wel fier daagen lang!, ik kan het haast niet geloofen en mijn mensen zijn er ook nerfeus van zeggen ze, maar het is belangrijk want er MOET een hek zijn, zodat ik niet de weg kwijt kan raaken of dat de hond in mijn tuin komt, en zelf kunnen ze geen hek maken omdat er allemaal steenen in de 
grond zitten.
Ik wil niet ferdwaalen en ik wil al heleMAAL niet dat de hond in mijn tuin komt, dus dan moet het maar, ook al weet ik nau al dat ik me de hele dag ga ferstoppen onder het bed, mijn vrouw zegt dat ze er misschien wel bij komt liggen als die mannen hier door het huis loopen, en dat lijkt me een feilig gefoel.
****
Ik tetter natuurlijk weer voor vreede, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes!
Het was een ochtend zoals altijd, ik werd heel froeg wakker en wilde naar mijn tuin, ik tetterde en mijn man stond op en deed mijn luikje van de klipjes af, die klipjes zitten er op zodat Pokon niet elke nacht stiekum mijn eeten opeet, dat doet hij nau toch ook alleen dan iets laater, maar enniewee; ik ging mijn tuin in en kontroleerde of alles in orde was en dat was zo, dus ik klom weer in bed bij mijn mensen om nog efentjes te slaapen.
Toen ik net hier in huis kwam wonen wist ik nog helemaal niet wat een tuin was, ik moest dus heel erg wennen aan mijn tuin, of eigenlijk fond ik mijn tuin grieselig, ja echt waar!, dat wennen heeft best een tijd geduurd, wel maanden lang folgens mijn vrouw, ik kan me dat niet meer zo presies herinneren omdat het al jaaren geleeden is, maar ik weet nog dat ik heel langzaam mijn tuin begon te fertrauwen, ik was niet bang meer maar juist nieuwsgierig.
Dat heb ik allemaal geleerd van Pom, de buitenpoes van mevrouw Kim, die op 21 feebruari een ster is geworden, Pom wilde niet binnen wonen maar woonde in een huisje in de tuin van mevrouw Kim, en ze had een slaapzak die eigenlijk voor mij was bedoeld maar die ik eng fond, Pom was er dol op en dat fond ik zo fantasties!, Pom wist ALLES over tuinen, loogies want ze had jaarenlange erfaaring en ze hield de tuin van mevrouw Kim altijd keurig netjes bij.
waar mevrouw Kim zo goed voor zorgde.
Geluk is een klein woord voor een groot gefoel, geluk stroomt door je hart en je hoofd en je lijf, het foelt aan als een soort bubbeltjes, kleine lugtbelletjes die bruisen en dansen, soms lijkt het wel alsof ik zoveel geluk foel dat het niet meer in me past, dat het gaat overstroomen, of het is net alsof ik door de lugt zweef, dat komt door al die luchtbelletjes natuurlijk, als dat zo is denk ik nergens meer aan want ik ben alleen maar dat ene gefoel; geluk.
Maar het ECHTE knuffelen gaat zo: ik tetter naar mijn mensen, en daarna loop ik naar mijn krabkartons of naar mijn kersmusmand bij het raam, ik ga daar liggen en mijn mensen (allebei of één van de twee) komt naar me toe, en dan kan het feest beginnen!,
Hebben jullie dat ook weleens, dat je mens iets zegt waarvan je denkt Wat is dat nau weer?!, ik had dat in de laatste tijd best vaak, omdat mijn mensen me dan lastug noemen, ik heb geen idee wat het presies is en waarom ik dat zau zijn.
eeten, snappen jullie dat nau?, ik loop meteen weg als ik weet dat het in mijn eeten zit, ook als het iets is dat ik heeeeeeel erg lekker find, ik had deze week griekse joggurt, een likwid snek, en kipfileeplakjes voor mensen, zooo heee dat find ik allemaal heerlijk!, maar niet met dat spul erin, de eerste keer heb ik het gegeeten maar daarna niet meer, en dan zegt mijn vrouw dat ik lastug ben, gelukkig krijg ik toch wel een klein beetje van dat lekkers ZONDER dat poeder.
Mijn mensen zeggen het woord lastug seeriejeus maar ze moeten ook lachen, en ze zeggen het altijd als ik moeite moet doen om mijn zin te krijgen, gelukkig ben ik een handige jongen die heel veel weet en die zijn mensen goed heeft getreend, zoiets moet je kunnen en ik kan dat!, dus ik denk dat lastug een ander woord is voor SLIM, dat find ik een mooi kompliement, en als ik eerlijk ben denk ik zelf ook dat ik best heel lastug ben!