Ollie fertelde pas dat flokken uit het tapijt trekken één van zijn hobbies is, hij is tapijtbewerker, ik fond dat leuk om te leezen want ik hau daar ook van, het lukt mij nog niet om flokken los te maken, maar ik trek al wel draaden omhoog!

Krabben

Ik hau heeeeel veel van krabben, maakt niet uit waaraan, en het maakt ook niet uit of ik lig of zit of sta, ik find het altijd en oferal helemaal top, heeeeel soms krab ik per ongeloos aan mijn krabkartons, dat doe ik liefer niet want het zijn MIJN kartons en dat weet iedereen dus hoef ik er niet aan te krabben, ik krab veel liefer aan andere dingen, zoals de floerbedekking, het kleed op de floer, de gordijnen, de stoelen, de bank, de muur, het bed en alles wat op het bed ligt, de teegels in de tuin, mijn rieten stoelen in mijn tuin, het gras in mijn tuin, en ook aan mijn mensen.

Kunst

Natuurlijk maak ik ook nog muziek op de spieraal, maar dat is iets anders, dat is niet gewoon een beetje krabben, dat is kunst, dat heeft met gefoel en ritme te maken, daar heb ik lang op moeten oefenen en dat oefenen doe ik nog steeds, want ook taalent moet je bijhauden.

Wat het draaden trekken betreft ben ik al best fer op een stukje floerbedekking naast de bank, elke dag ga ik daar een paar keer naar toe en krab met folle kragt, ik zet mijn hele gewigt er achter, En dat is niet niks! roept mijn vrouw, flouw hoor, maar enniewee ik hoop dat als ik zo doorga ik binnenkort ook flokken los kan maken.
Misschien fraag je je af of ik dat allemaal mag, want ik hoor best wel eens dat andere katten dat niet mogen, ik heb daar eigenlijk nooit over nagedacht, ik krab gewoon net waar ik toefallig ben als ik ineens zin krijg om te krabben, in het begin zeiden mijn mensen weleens Kee-eef…, dat beteekent dat ze het er niet mee eens zijn of dat ze het liefer niet hebben, maar ik trek me daar niets van aan want ik woon hier toefallig ook, en bofendien zau ik mijn mensen ook nooit ferbieden om ergens aan te krabben.

Meubel

Toen ik hier net woonde legde mijn vrouw op plekken waar ik vaak ging krabben krabkartons neer, die fond ik meteen gaaf, ik heb er twee in de woonkamer en in de slaapkamer drie, ik kan er heerlijk op liggen, ik find het de fijnste plek om gekamd en geborsteld of geknuffeld te worden, en als ik er op lig kan ik ook makkelijk bij de floerbedekking om te krabben, dus dat is handig.

Zo heb ik ook plankjes met van dat tauw aan alle deuren hangen, die in de slaapkamer gebruik ik weleens maar de anderen nooit, ik heb ook krabpaalen gehad, je weet wel: zo een soort dikke stok met tauw er om heen, daar heb ik froeger weleens aan gekrabd maar ik fond er niks aan, mijn vrouw was wel heel antoesjast en ik kreeg veel kompliementen, en toch heb ik aan mijn nieuwe krabmeubel dat voor het raam staat, met ook zo een paal, presies NUL keeren gekrabd, de eenige die er aan krabt is Pokon, en dat mag hij best van mij.

Mijn vrouw roept weer iets, wacht eefen… o ze fraagt waarom ik pasgeleeden op mijn meubel ging staan en toen op mijn achterpooten en TOEN aan de gordijnen ging hangen met mijn naagels, ik kan me dat niet herinneren maar het kan best hoor, ik denk dat ik me toen zo foelde, mijn vrouw zegt dat ze liefer heeft dat ik aan de krabpaal ga krabben maar ik heb dus net uitgelegd waarom ik dat niet doe.

Hobbie

Ik ben een makkelijke jongen find ik zelf, maar ik krab waar IK dat wil, ook al noemt mijn vrouw me een sloopkip, dat maakt me niets uit, en ik find het keigaaf dat Ollie ook tapijtbewerker is, het is een goede hobbie: iedereen kan het, het is niet duur, het is gezond omdat je er lekker bij beweegt, en je maakt je huis ook nog eens mooier.

Ollie zei dat er misschien wel meer poezen en katers zijn die aan tapijtkrabben doen, en dat we een klup kunnen beginnen, en dat find ik een goed plan, dan kunnen we tips geefen aan elkaar, en uitleggen hoe je het beste kan krabben, en footoos laaten zien van wat we hebben gemaakt, en misschien wel een wetstrijd hauden van wie het beste heeft gekrabd, wie wil er in de klup?, ik doe alfast mee!!

***

Ik stuur iedereen die iemand mist heel veel lieve kopjes, en ik tetter weer KEIHARD voor vreede!!

Forige week froeg ik me af of het wel klopte wat ik geschreefen had: dat ik de lente al rook … mijn hele tuin was befrooren, mijn gras was keihard, mijn ooren froren bijna van mijn hoofd, mijn vrienden Pokon, Mikkie en Juultje kwamen steeds maar kort (ook al kwam Pokon wel elke dag in mijn huis om te pieren!), en ik kreeg door die kau vaker kramp in mijn beenen.

Lente

Maar een paar keer kon ik toch efentjes buiten liggen, als ik presies in de zon lag was het lekker warm, dan rook ik de lente ook weer, en de laatste daagen van de week foelde de lucht al veel zachter en was de kau weg.

Alles in mijn tuin stond stil toen het froor, de plantjes gaan niet groeien in de kau en dat snap ik heel goed, ze slaapen tot het weer een beetje warmer wordt, dat doe ik zelf ook, en mijn vrouw roept nau dat zij dat ook wel zau willen, nau ja!!, enniewee, mijn plantjes zijn weer gaan groeien nau het niet meer friest, heeeeeeel langzaam zie ik oferal groene sprietjes bofen de grond komen, en aan de takken komen groene blaadjes die nog helemaal klein opgefauwen zijn.

Kleuren

Dit is al de fierde keer dat ik de lente meemaak in mijn tuin, en elke keer is het weer biesonder, hoe kan het toch dat er allemaal planten en bloemen komen waar eerst alleen maar aarde is?, het is bijna niet te geloofen maar toch is het zo, elk jaar is de lente een

nieuw begin, en elk jaar komt de lente met nieuwe kleuren.

Er zijn wel honderden kleuren groen van de blaadjes, plus bruin en grijs en beisje van de takken, en dan ook nog roose en wit en geel en rood en lielaa en ooranje en paars van de bloemen, ik denk weleens dat er niet NOG meer kleuren bestaan, maar toch zie ik die elk jaar, en mijn vrouw legde me uit dat er nooit een einde komt aan de hoefeelheid kleuren, want de kleuren die er al waren mengen met elkaar, dat beteekent dat ze door elkaar heen gaan, en daardoor komen er altijd weer nieuwe kleuren bij, omdat je kan blijfen mengen en mengen en mengen.

Loes

Fandaag is het een jaar geleeden dat Loes een ster werd, onze Loes van de blog, ik heb van Loes zooooo veel geleerd, ik heb geleerd dat zachtzijn mooi is, dat een ronde buik fantasties is, dat je respek moet hebben voor anderen en dat je voor elkaar moet zorgen, ik probeer dat allemaal te doen zoals Loes het zau willen, maar ik denk niet dat ik het zo goed kan als Loes, want Loes had een heel eigen kleur, een zachte en lieve kleur, en je kan zien dat Loes de kleuren die na haar zijn gekomen zachter en straalender heeft gemaakt.

Iedereen heeft een eigen kleur, van jauw kleur is er maar eentje op de hele weereld en jauw kleur blijft altijd bestaan, het lijkt misschien alsof sommige kleuren er niet meer zijn, dat komt omdat ze gemengd zijn met andere kleuren en daardoor zien ze er anders uit, maar als je goed kijkt kan je de aude kleur nog terug zien!, we kleuren met ons allen de weereld, en ik ga probeeren om net als Loes de weereld mooier te kleuren.

****

Ik stuur iedereen die iemand mist een zacht kopje, en ik tetter weer voor vreede!!

Terwijl ik de lente rook (en dat deed ik echt, ik ruik de lente nog steeds!) is de winter weer terug gekomen, er was veel kau en reegen in in mijn tuin, twee daagen ben ik bijna niet buiten geweest, zo een fies weer fond ik het, er was geen zon en alles zag er grijs en kaud uit, maar dat past wel bij wat ik fandaag ga fertellen.

Spullie

Met mij is alles prima hoor, dat zal ik meteen maar efentjes zeggen, het gaat zelfs beeter dan het ging, ik krijg sinds een tijdje een soort spullie door mijn eeten, en daardoor beweeg ik weer veel makkelijker, het is spesjaal voor je gefrigten (dat zijn je kniejen en je rug enzo), en nau lijk ik soms wel een beebiekitten folgens mijn mensen: ik ren, ik spring en ik hang elke dag een paar keer aan de bank om te laten weeten dat ik wil speelen.

Als je huiskater, huispoes of huiskitten wordt ga je bij mensen wonen die voor je zorgen, die met je knuffelen, je lekker eeten geefen en met je naar de dokter gaan als het noodig is, ook al wil je dat eigenlijk niet, zo hoort het, ik en al mijn vrienden op de blog wonen zo, gelukkig maar, want het kan ook heel anders… zoals met Mio, het minikleine katermannetje dat mevrouw Kim ophaalde uit het asiel.

Mio

Mevrouw Kim is een vriendin van mij, en haar katten Sam ⭐️, Pom en Wolf zijn ook vrienden van mij, als kat bof je maar als je bij mevrouw Kim mag woonen, dat weet ik zeker, je mag bij haar zijn zoals je bent, zoals poes Pom die buiten woont, ze wil niet binnen woonen en heeft een eigen huisje in de tuin, is dat niet fantasties?

Nadat poes Sam een ster was geworden, kwam Wolf bij mevrouw Kim woonen, hij is al helemaal gewend maar wil graag een vriend erbij, en toen mevrouw Kim een footoo van Mio zag staan bij een asiel ging ze hem ophalen, het asiel had gezegd dat Mio pillies moest hebben maar ferder een makkelijke audere katerman was.

Toen Mio uit de reismand kwam merkte mevrouw Kim meteen dat er van alles mis was: hij liep freemd, hij was blind aan een oogje, je kon al zijn botjes foelen en hij snapte er allemaal niks van, maar het grootste probleem was dat hij niet wilde eeten, zelfs met zo een zalluf voor in je oor dat je honger krijgt wilde hij persee niet eeten.

Mio was waar hij froeger woonde zo slecht ferzorgd dat niemand er iets aan had gedaan dat hij helemaal maager was geworden, en niemand was met hem naar de dokter gegaan, in het asiel hadden ze maar wat gedaan, en zo kwam Mio bij mevrouw Kim teregt, zij heeft alles geprobeerd, de dierenarts kwam om de paar daagen bij haar thuis, Mio heeft efentjes toch gegeeten maar hield weer op, zijn lijfje was al te fer kapoo om weer gezond te kunnen worden, en na een maand is hij een prachtig klein sterretje geworden.

Saame

Natuurlijk heeft mevrouw Kim daar heel veel ferdriet van, en ze had al ferdriet omdat poes Sam vlak daarvoor ook een ster was geworden, maar ze is fooral blij dat Mio nog een tijdje goed ferzorgd is en heeft kunnen knuffelen en rusten, soms kun je niet het fijnste doen maar alleen het beste, en dat heeft mevrouw Kim gedaan, hoe moeilijk het ook was, en dat find ik zo mooi, daarom schrijf ik deze blog voor haar, dat heeft ze ferdiend find ik, en de blog is ook voor Mio, en voor alle beestjes die het moeilijk hebben.

Ik ben blij dat Mio het gefoel van Saame heeft gekend ook al was het niet lang, ik zwaai fanafond naar hem, en naar alle andere sterren, en weeten jullie wat zo mooi is?, toen ik dit had geschreefen ging ineens de zon weer schijnen, ik ren en ik spring buiten in mijn tuin, ik geniet van mijn lijf dat zoveel kan en van de knuffels van mijn mensen, van mijn tuin en mijn vrienden en mijn leefen, want ik weet weer ekstra goed hoe biesonder dat allemaal is.

***

Natuurlijk blijf ik doortetteren voor vreede, ik geef nooit op!!, en ik stuur een zacht kopje naar iedereen die iemand mist.

En nog even mevrouw Kever hier
Kever krijgt Glucobest poeder door zijn eten, vanwege artrose, en dat helpt heel goed. Hij eet het redelijk makkelijk (door iets lekkers heen) en hij is sindsdien weer veel actiever!

Deze week leek het zomaar ineens lente in mijn tuin, het foelde nog wel een beetje fris maar als de zon schijnt ziet alles er meteen helemaal anders uit, door de zon lijkt het alsof er veel meer kleuren zijn, en ook al is het in de nacht nog aan het friezen, ik kan de lente al ruiken!

Tuin

Ik was elke dag best lang in mijn tuin, en mijn vrouw ook, ze heeft allemaal takjes en blaadjes weg gehaald, ze heeft aan planten geknipt dat ze kleiner werden, het is eigenlijk te froeg om dat te doen zegt ze, maar ze had net als ik zo een zin om buiten te zijn, en ik find wel dat mijn tuin nu veel netter lijkt, daardoor kan je nu zien dat er oferal kleine groene puntjes naar boofen komen.
Die kleine sprietjes heb ik allemaal bekeeken, ik heb er aan gesnuffeld en soms ben ik er op gaan zitten, mijn vrouw zegt dan iets over dikke billen en fraagt of ik niet ergens anders kan gaan zitten, maar folgens mij is warmte van mijn lijf juist goed voor plantjes, en bofendien: als ik niet op die kleine plantjes mag gaan zitten kan ik NERGENS zitten, dus ik doe net alsof ik niks hoor.

Mikkie staat altijd al klaar op de schuur, of soms in de tuin van de buuren, en we krijgen allebei een snekkie, sinds een week komt zijn zusje af en toe mee, zij is ook een dochter van Bolle en mijn mensen noemen haar Juultje, toen Bolle hier nog woonde kwamen ze vaak op bezoek bij hun papa, ook Juultje krijgt een snekkie en dan zau het zielig zijn als ik niets krijg, find ik, en dat finden mijn mensen gelukkig ook.

Pokon

Als ik in mijn tuin ben hoor ik vaak gekrabbel aan één kant van het hek, dan weet ik al wat er gaat gebeuren: Pokon klimt over mijn gaaas en laat zich naar beneeden fallen, zo in mijn planten, mijn vrouw roept Ja hoor jongens, maken jullie alles maar kapot!, maar ze moet ook lachen, dat hoor ik terwijl ik achter Pokon aan zit, het is een spel dat we elke dag doen, Pokon is sneller maar ik ben Kever!, daarom win ik toch vaak, we rennen heen en weer door de tuin, Pokon springt op de fensterbank of op de taafel, of hij ferstopt zich aan de zijkant van het terras, ik ga hem zoeken en tikken, hij tikt terug, en zo gaan we door tot we er geen zin meer in hebben, kijk maar op de fillum!

(tekst gaat verder onder de fillum)

Pieren

Mijn man zei dat Pokon spesjaal langs komt om efentjes te pieren, dat is een soort klieren maar dan niet ferfeelend, mijn vrouw zei dat het een soort belletje trekken is, en ikzelf moet eerlijk zeggen dat het me soms te veel wordt, ik ben natuurlijk toch al een seeniejor-jongen van 12 jaaren en Pokon is pas 2, die heeft altijd eenersjie en wil altijd nog langer speelen, maar gelukkig letten mijn mensen op en als ik het niet leuk meer find zetten ze Pokon weer bofen op het dak van het schuurtje.

Fandaag, nau ik mijn letters maak, is het ineens weer kauder, maar ik weet dat de lente niet meer zo heel fer weg is, de winter is bijna foorbij, en ik ferheug me op alle zon die gaat komen, op de daagen die steeds langer worden, en op de tijd dat ik in mijn gras kan liggen en over mijn furkering Milamuisje kan dromen, en tussendoor doe ik dan pieren met Pokon, ik zie het helemaal zitten, en als jullie, mijn vrienden, mee willen pieren en klieren zijn jullie altijd welkom!!

***

Ik stuur zachte kopjes en neusjes naar iedereen die iemand mist, en natuurlijk blijf ik doortetteren voor vreede!!