Als TUINkater weet ik nooit presies wat me buiten te wachten staat, het kan weekenlang warm en zonnig zijn, en dan is er zomaar reegen en kau!, in het begin fond ik dat moeilijk, ik snapte het niet en ging naar mijn mensen om te tetteren dat ze er iets aan moesten doen, mijn vrouw zei altijd dat ze er echt niets aan kon doen, en dat het het hele jaar door zomer zau zijn als zij het voor het zeggen zau hebben, maar toch kon ik niet geloofen dat mijn mensen de zon niet terug konden roepen.

Nu weet ik allang hoe het zit: het weer kan je niet foorspellen en niemand kan er iets aan doen, dat is wel eens moeilijk en ferfeelend, maar zo is het nau eenmaal.

Forige week was er ineens veel reegen en wind, ik fond het ook helemaal niet warm, ik ging een paar keer in mijn gras liggen maar er was niks aan, nadat ik het een paar keer had geprobeerd ging ik maar binnen in mijn kersmusmand slaapen, dat is een foordeel als je een HUIS – EN TUINkat bent, zoals ik dat ben: er is altijd wel ergens een fijne plek om te slaapen of te dutselen.

Buiten

Als je een HUISkat bent heb je met het weer en de natuur niet veel te maken natuurlijk, je ligt altijd lekker droog, net als ik als HUIS – EN TUINkat, maar er zijn ook katten die wel een huis hebben en toch het liefste buiten leefen, zo iemand was poes Pom die bij mevrouw Kim in de tuin woonde, en ook mijn tuinvrienden Mikkie en Juultje zijn BUITENkatten, ze hebben een huis waar ze altijd naar binnen kunnen maar ze foelen zich het fijnste als ze buiten zijn, ze finden het moeilijk en eng om in een huis te zijn, bij mensen.

Met een BUITENkat bedoel ik niet dat je een ZWERFkat bent, dat is alleen maar ferdrietig, je hebt dan niemand die voor je zorgt en geen eigen huis, ik heb er wel erfaaring mee en ik fond er niets aan, ik ben buiten gefonden en naar het asiel gebracht, ik was helemaal maager en bang, en ik wil dat nooooooit meer!

Ik heb toch wel eens ferteld dat Mikkie en Juultje kindertjes zijn van Bolle, die hier voor mij woonde?, hij had wel elluf kindertjes met een damespoes, het waren drie nestjes, ze woonden met zijn allen buiten, pas bij het laatste nestje met kindertjes werden ze allemaal gefangen en kregen ze een sjippie en werd er iets gedaan dat ze geen kindertjes meer konden maken en krijgen, maar als je als kat pas laater in je leefen mensen hebt leeren kennen blijf je ze altijd een beetje eng finden, en foel je je het meeste op je gemak met andere katten, zo is het ook met Mikkie en Juultje.

Fillum

Mikkie een Juultje wonen bij mensen die voor ze zorgen, maar ze komen ook elke dag bij mij langs, mijn mensen knuffelen altijd efentjes met ze en ze krijgen een snekkie, kijk maar op de fillum!, daarna gaan ze lekker op het dak liggen slaapen, OOK als het reegent en ik binnen in mijn mand kruip, dat komt omdat ze dat nau eenmaal het fijnste finden, ze slaapen alleen in de winter binnen in hun huis.

(tekst gaat verder onder de fillum)

Gezellig

Ik find het gezellig dat ze langskomen, en ik mis ze als ze een keertje niet komen want ze hooren er bij, net als Pokon, we zijn allefier kat en toch leefen we allefier ferschillend: ik mag mijn tuin niet uit en zau dat ook niet willen, het lijkt me veeeels te moeilijk en te griezelig!, Pokon woont bij zijn vrouw maar loopt door alle tuinen en klimt in bomen en gaat op bezoek bij andere mensen, hij is een afonturier, en Mikkie en Juultje zijn bijna altijd buiten, zo willen ze dat graag, ze zijn meestal met zijn tweetjes en komen alleen thuis om wat te eeten, allemaal zijn we heppie met hoe we leefen omdat we mogen leefen zoals wij dat zelf het liefste willen, we foelen ons allemaal op onze eigen manier feilig, en je kan pas gelukkig zijn als je je feilig foelt.

***

En ik tetter weer KEIHARD voor vreede, het lijkt wel alsof het steeds MEER noodig is!, en ik stuur iedereen die iemand mist een zacht kopje.

Iedereen en alles heeft gefoelens, misschien alleen steenen niet, daarvan weet ik het niet zeeker, maar ferder foelen we allemaal van alles, en die gefoelens bestaan in twee soorten: gefoelens van je lijf, en gefoelens van je hart.

Als ik bijfoorbeeld honger heb fertelt mijn lijf dat aan me: mijn buik gaat rommelen omdat ie leeg is, en als ik moe ben fallen mijn oogen bijna dicht en moet ik gaapen, dat is allemaal heel heel makkelijk te begrijpen.

In de war

Gefoelens in mijn hart zijn anders, sommige zijn heel sterk: als ik naar de dierendokter ga ben ik BANG, daar hoef ik niet eens over na te denken, dat foel ik meteen!, als ik knuffels krijg van mijn mensen ben ik heppie en gaat mijn motor van brom-brom-brom, maar het kan ook zo zijn dat ik wel merk dat ik iets foel in mijn hart en dat ik er geen woorden voor heb, of dat ik zoveel dingen tegelijk foel dat ik er van in de war raak, en zo was het forige week.

Tuinvrienden

Jullie weeten toch dat ik tuinvrienden heb?, Mikkie, Pokon en Juultje zijn mijn tuinvrienden, Mikkie en Juultje zijn kindertjes van kater Bolle die hier voor mij woonde, ze zijn ongefeer net zo aud als ik, ongefeer twaalf jaaren, en ze blijfen altijd netjes op het dak van het schuurtje of in de tuin van de buuren.

Pokon is een puuberkatertje, zo noemen mijn mensen hem, en hij kan oferal komen waar hij wil omdat hij zo klein en leenig is, en nu met dat nieuwe hek komt hij NOG makkelijker in mijn tuin, elke morgen heeeel froeg eet hij mijn eeten op als mijn luikje weer oopen is, in de nacht is het dicht, totdat ik in de ochtend naar buiten wil, dan doen mijn mensen mijn luikje van het slot en staat Pokon al te wachten, oferdag ligt hij vaak in mijn tuin, dat find ik allemaal prima, echt waar, maar wat er nau een paar daagen geleeden gebeurde…

Omdat het zo warm was was ik nog heel laat buiten in mijn tuin, ik lag op een van mijn stoelen, mijn vrouw sliep al, mijn man kwam me twee keer ophaalen maar ik wilde buiten blijfen, omdat het al zo laat was is mijn man ook naar bed gegaan, en mijn luikje bleef oopen om mij weer naar binnen te laaten.

Maar… Pokon was stiekum ook in mijn tuin en ging natuurlijk meteen naar binnen!, hij at mijn eeten op, speelde met mijn speelgoed, krabte aan mijn kartons en ging toen een dutje doen, ik fond het eerst niet zo erg maar na een tijdje werd het me toch tefeel, ik maakte mijn vrouw wakker, zij zette Pokon naar buiten en ik liep mee, mijn vrouw zei nog Keef, blijf nau hier maar ik wilde buiten tsjekken of Pokon echt wegging, en daardoor moest mijn luikje WEER oopen blijfen.

Een mienuut nadat mijn vrouw weer naar bed was gegaan liep Pokon dus weer naar binnen en begon alles opnieuw, ik tetterde totdat mijn man opstond, maar Pokon ferstopte zich, mijn man zag hem niet en ging terug naar bed.

Knuffels

Pas om zes uur in de ochtend werd mijn vrouw wakker omdat ze iemand hoorde rennen in de slaapkamer, ze wist meteen dat het Pokon was, tilde hem op, zette hem naar buiten, en… deed mijn deurtje op slot!, ik was er efentjes nerfeus van, maar ineens snapte ik waarom dat was, ik kroop op bed bij mijn mensen, aan het foeteneind, mijn vrouw ging ondersteboofen liggen om met mij te knuffelen en zo hebben we een tijd geleegen, ik was helemaal blij en ook heeeeeel erg moe van de hele nacht op Pokon moeten letten.

De folgende dag toen ik Pokon in mijn tuin zag werd ik zomaar ineens heel boos, ik gaf hem een tik en hij maakte zich klein, ik wist zelf niet presies waarom ik nau boos was want zo ben ik helemaal niet!, daar werd ik ferdrietig van, ik liep naar binnen en ging op de grond liggen, helemaal in de war, mijn vrouw kwam naast me zitten en zei dat ik Pokon best een keer een tik mocht geefen, dat dat beteekent dat ik een grens aangeef, dat ik zeg Tot hier en niet verder legde ze me uit, en ze zei dat ze heel goed snapte dat het me tefeel was geworden dat Pokon de hele nacht in mijn huis was.

Ja, zo was het presies, ik snapte wat een grens is, een woord dat ik niet in letters kon zeggen maar wel kon foelen, en nau ik weet wat het is durf ik nog wel eens een grens te maken!

****

Ik tetter weer KEIhard voor vreede, ik ga net zo lang door tot het is gelukt!, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes!!

In mijn leefen als bijna dertienjaarige katerjongen is er al best veel gebeurd, ik find eigenlijk dat ik genoeg spannende dingen heb meegemaakt voor mijn heele leefen, en ik wil nau het liefste dat alles altijd gewoon is, met soms kleine nieuwe dingen zoals ekstra knuffels, een ander krabkarton of brokjes die ik nog niet ken, dat find ik prima en zelfs leuk, maar grote feranderingen hoefen voor mij niet, daar word ik bang van.

Nerfeus

Daarom waren mijn mensen best nerfeus toen er een nieuw hek in mijn tuin moest komen, mijn vrouw fertelde me dat mijn mensen zélf al zenuwachtig waren maar dat ze het nog meer werden omdat ze wisten dat ik het eng zau finden.

Ik had natuurlijk al gemerkt dat mijn mensen druk bezig waren, en dat er in mijn tuin en bij mijn hek steeds planten weg gingen zodat ik op een dag zo naar de tuin van de hond kon kijken!, die tuin had ik nog nooit gezien, en juist daarom had ik er ook geen intresse er in, wat moet ik zien in een tuin die ik niet ken?!, mijn vrouw zei meteen dat ik een praktiese jongen ben en dat ze blij is dat ik niet zo afontuurlijk ben, maar soms ben ik dat ineens wel hoor, dat leezen jullie straks wel!

Feilig

Op een ochtend stonden mijn mensen heeeeeel froeg op, ik snapte het niet helemaal, maar na een tijdje hoorde ik de bel van de deur, daarna was er een hoop lawaai en gedoe, ik was al meteen achter het bed onder de sprei gekropen, dat is nog feiliger dan gewoon ONDER het bed, want daar kan iemand misschien gaan zoeken, en ik weet zeker dat niemand achter het bed kijkt, daar ferwacht je toch niemand?, dus fanaf die plek luisterde ik naar alles wat er gebeurde.

Er waren mannen in mijn tuin, en ze liepen ook steeds door mijn huis, ze bleefen de heele ochtend en ook een stuk van de middag, daarna was het stil en ben ik foorzichtig gaan kijken, eerst in huis en daarna in mijn tuin, ik mocht maar een klein stukje de tuin in, er stond gaaas, net als toen ik hier nog maar kort woonde, ik zag meteen dat mijn hek weg was en dat er allemaal haut en masjienes in de tuin stonden.

Pokon was er ook, hij is oferal gaan kijken, hij durft dat, ik ben gewoon achter mijn gaaas gebleefen, ik snapte meteen dat er de folgende dag weer mannen zauden zijn, dat was moeilijk, en inderdaad waren de mannen er de folgende ochtend weer, ik lag weer achter het bed, maar Pokon durfde zelfs te gaan kijken toen de mannen er waren, mijn vrouw riep nog dat mijn mensen nu op TWEE katerjongens moesten letten!

Mijn man was steeds bij mij op de slaapkamer en mijn vrouw kwam me vaak knuffelen, maar toen ik die middag weer naar buiten mocht kon ik bijna niet meer loopen, mijn beenen waren helemaal in de kramp, zoveel stress had ik, toen ik probeerde te loopen fiel ik zó op mijn bips terug, het lukte me niet, ik heb het steeds opnieuw geprobeerd maar ik kon mijn beenen niet beweegen, mijn mensen masseerden zachtjes mijn foeten, maar daar moest ik keihard van piepgillen, het enige dat ik foelde was PIJN, zoooveel pijn, pas uuren later kon ik weer loopen.

Nieuw hek

En toch zauden de mannen weer terug komen, mijn hek moest gemaakt worden fanwege de hond naast mij, we waren alledrie helemaal ferdrietig, het waren heel erg moeilijke daagen, echt waar, maar gelukkig gingen ze foorbij.

Mijn nieuwe hek is keimooi geworden, flakbij het hek zijn alle plantjes kapoo en kan ik nu perfekt liggen, het is alsof het allemaal spesjaal voor mij gemaakt is!, en dat is ook zo folgens mijn man, want de mannen hebben het hek tot aan de grond gemaakt zodat ik er niet onder door kan kruipen, het waren vriendelijke mannen hebben mijn mensen me ferteld, en dat geloof ik best maar toch heb ik zoiets liefer nooit meer.

Mijn kramp was meteen over toen mijn huis en tuin weer gewoon van mij waren, o wat was ik blij!, mijn tuin is groter geworden en dat find ik leuk, en omdat ik helemaal heppie was ben ik een keer op afontuur gegaan, mijn man was alleen thuis en kwam me knuffelen in de tuin, maar hij kon me niet finden, hij had oferal in de tuin gezocht op plekken waar ik altijd ben, maar ik zat BOOFEN op het hek!!, eerst was ik op een taafeltje gesprongen en toen kon ik zo op het hek klimmen, hoe finden jullie dat?, mijn man heeft me er af getild en het taafeltje weg gehaald, dat fond ik prima, want ik was al weer klaar met dat boofen op het hek loopen, ik blíj́f niet aan de gang met nieuwe dingen en afonturen.

***

Fergeeten jullie niet dat jullie lid kunnen worden van de klup?, het hoeft niet hoor, maar het mag altijd!

***

Naast mijn nieuwe hek tetter ik weer keihard voor vreede, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes!