Categorie archieven: Kever

Kever heeft een mening over zijn NIEUWE hek

In mijn leefen als bijna dertienjaarige katerjongen is er al best veel gebeurd, ik find eigenlijk dat ik genoeg spannende dingen heb meegemaakt voor mijn heele leefen, en ik wil nau het liefste dat alles altijd gewoon is, met soms kleine nieuwe dingen zoals ekstra knuffels, een ander krabkarton of brokjes die ik nog niet ken, dat find ik prima en zelfs leuk, maar grote feranderingen hoefen voor mij niet, daar word ik bang van.

Nerfeus

Daarom waren mijn mensen best nerfeus toen er een nieuw hek in mijn tuin moest komen, mijn vrouw fertelde me dat mijn mensen zélf al zenuwachtig waren maar dat ze het nog meer werden omdat ze wisten dat ik het eng zau finden.

Ik had natuurlijk al gemerkt dat mijn mensen druk bezig waren, en dat er in mijn tuin en bij mijn hek steeds planten weg gingen zodat ik op een dag zo naar de tuin van de hond kon kijken!, die tuin had ik nog nooit gezien, en juist daarom had ik er ook geen intresse er in, wat moet ik zien in een tuin die ik niet ken?!, mijn vrouw zei meteen dat ik een praktiese jongen ben en dat ze blij is dat ik niet zo afontuurlijk ben, maar soms ben ik dat ineens wel hoor, dat leezen jullie straks wel!

Feilig

Op een ochtend stonden mijn mensen heeeeeel froeg op, ik snapte het niet helemaal, maar na een tijdje hoorde ik de bel van de deur, daarna was er een hoop lawaai en gedoe, ik was al meteen achter het bed onder de sprei gekropen, dat is nog feiliger dan gewoon ONDER het bed, want daar kan iemand misschien gaan zoeken, en ik weet zeker dat niemand achter het bed kijkt, daar ferwacht je toch niemand?, dus fanaf die plek luisterde ik naar alles wat er gebeurde.

Er waren mannen in mijn tuin, en ze liepen ook steeds door mijn huis, ze bleefen de heele ochtend en ook een stuk van de middag, daarna was het stil en ben ik foorzichtig gaan kijken, eerst in huis en daarna in mijn tuin, ik mocht maar een klein stukje de tuin in, er stond gaaas, net als toen ik hier nog maar kort woonde, ik zag meteen dat mijn hek weg was en dat er allemaal haut en masjienes in de tuin stonden.

Pokon was er ook, hij is oferal gaan kijken, hij durft dat, ik ben gewoon achter mijn gaaas gebleefen, ik snapte meteen dat er de folgende dag weer mannen zauden zijn, dat was moeilijk, en inderdaad waren de mannen er de folgende ochtend weer, ik lag weer achter het bed, maar Pokon durfde zelfs te gaan kijken toen de mannen er waren, mijn vrouw riep nog dat mijn mensen nu op TWEE katerjongens moesten letten!

Mijn man was steeds bij mij op de slaapkamer en mijn vrouw kwam me vaak knuffelen, maar toen ik die middag weer naar buiten mocht kon ik bijna niet meer loopen, mijn beenen waren helemaal in de kramp, zoveel stress had ik, toen ik probeerde te loopen fiel ik zó op mijn bips terug, het lukte me niet, ik heb het steeds opnieuw geprobeerd maar ik kon mijn beenen niet beweegen, mijn mensen masseerden zachtjes mijn foeten, maar daar moest ik keihard van piepgillen, het enige dat ik foelde was PIJN, zoooveel pijn, pas uuren later kon ik weer loopen.

Nieuw hek

En toch zauden de mannen weer terug komen, mijn hek moest gemaakt worden fanwege de hond naast mij, we waren alledrie helemaal ferdrietig, het waren heel erg moeilijke daagen, echt waar, maar gelukkig gingen ze foorbij.

Ik zit de eerste middag achter mijn gaaas!!

Mijn nieuwe hek is keimooi geworden, flakbij het hek zijn alle plantjes kapoo en kan ik nu perfekt liggen, het is alsof het allemaal spesjaal voor mij gemaakt is!, en dat is ook zo folgens mijn man, want de mannen hebben het hek tot aan de grond gemaakt zodat ik er niet onder door kan kruipen, het waren vriendelijke mannen hebben mijn mensen me ferteld, en dat geloof ik best maar toch heb ik zoiets liefer nooit meer.

Mijn kramp was meteen over toen mijn huis en tuin weer gewoon van mij waren, o wat was ik blij!, mijn tuin is groter geworden en dat find ik leuk, en omdat ik helemaal heppie was ben ik een keer op afontuur gegaan, mijn man was alleen thuis en kwam me knuffelen in de tuin, maar hij kon me niet finden, hij had oferal in de tuin gezocht op plekken waar ik altijd ben, maar ik zat BOOFEN op het hek!!, eerst was ik op een taafeltje gesprongen en toen kon ik zo op het hek klimmen, hoe finden jullie dat?, mijn man heeft me er af getild en het taafeltje weg gehaald, dat fond ik prima, want ik was al weer klaar met dat boofen op het hek loopen, ik blíj́f niet aan de gang met nieuwe dingen en afonturen.

***

Fergeeten jullie niet dat jullie lid kunnen worden van de klup?, het hoeft niet hoor, maar het mag altijd!

***

Naast mijn nieuwe hek tetter ik weer keihard voor vreede, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes!

Kever heeft een rustdag

Fandaag heb ik een rustdag omdat ik zooooo een drukke week heb gehad!, mijn hek was weg, er waren mannen in mijn huis, en het was best heel moeilijk maar gelukkig is alles weer goed, alleen heb ik helemaal geen tijd gehad om letters te maaken, ik moest me de hele tijd ferstoppen, maar folgende week fertel ik alles!!, heeeeeeeel veel lieve kopjes voor iedereen, ze zijn van Kever!!, o en ik tetter gewoon voor vreede hoor!

Kever heeft een mening over zijn hek

Al toen ik voor het eerst in mijn tuin kwam rook ik dat er naast mij een hond woont, hij woonde daar ook al toen Bolle hier woonde, het is een hele grote hond met lange haaren en scherpe tanden, de hond haudt niet van katten maar wil ze juist bijten, en hij gaat keihard blaffen als hij Mikkie op het dak van het schuurtje ziet, of als ik tetter, ik trek me daar ferder niks van aan, want ik find dat ik in mijn eigen tuin mag doen wat ik zelf wil.

O, en de hond woont daar trauwens niet alleen hoor!, hij heeft ook mensen, een vrouwtje en een mannetje, net als ik, en onze mensen kennen elkaar al best heel lang.

Een soort hek

Er zit een soort hek tussen de tuin van de hond en mij, aan dat hek zit ekstra gaaas zodat ik er niet onderdoor kan kruipen (alsof ik dat ooit zau doen!), en daar oferheen zitten stukken stof, en daar zitten weer stokjes tegenaan, dat heet riet folgens mijn vrouw, zodat de hond mij niet kan zien, ik kan hem dus ook niet zien maar ik weet gewoon dat hij er is, en ik poeps vaak presies bij het hek, zodat hij kan ruiken dat er een gefaarlijke tijger naast hem woont.

De laatste weken waren mijn mensen steeds heel druk bezig bij dat hek, ze haalden allemaal planten weg die er aan groeiden, en achterin de tuin schoofen ze de stoelen opzij en toen kon mijn vrouw zomaar ineens naar de tuin van de hond en weer terug naar ons en weer naar de hond en weer naar ons, ik zag het allemaal maar ik kwam niet te dichtbij, ik fond het een beetje eng dus ik had me ferstopt in de planten en lag daar te kijken, mijn vrouw legde me uit dat het hek achterin helemaal kapoo is en eigenlijk niet eens een hek meer is.

Mijn mensen hebben alles weer dichtgemaakt, en de mensen van de hond ook, dus de hond en ik kunnen niet naar elkaars tuin, gelukkig maar.

Omdat er allemaal planten weg zijn is mijn tuin ineens groter!, ik heb helemaal achterin een soort klein terrasje, onder de appelboom, ik heb er al een paar keer gekeeken en gezeeten, ik find het biesonder want ik was daar nog nooit geweest, het ruikt er naar haut en aarde en dingen die eigenlijk onder de grond hooren te zitten maar nu boofen de grond zijn, het is een aude lugt, en ik steek mijn neus in de kieren die er zitten om die lugt goed op te kunnen snuffen.

Mannen

Nau hebben mijn mensen me ferteld dat er mannen met masjienes komen om een nieuw hek te maken in mijn tuin, en dat ze steeds door ons huis moeten, wel fier daagen lang!, ik kan het haast niet geloofen en mijn mensen zijn er ook nerfeus van zeggen ze, maar het is belangrijk want er MOET een hek zijn, zodat ik niet de weg kwijt kan raaken of dat de hond in mijn tuin komt, en zelf kunnen ze geen hek maken omdat er allemaal steenen in de grond zitten.

Ik wil niet ferdwaalen en ik wil al heleMAAL niet dat de hond in mijn tuin komt, dus dan moet het maar, ook al weet ik nau al dat ik me de hele dag ga ferstoppen onder het bed, mijn vrouw zegt dat ze er misschien wel bij komt liggen als die mannen hier door het huis loopen, en dat lijkt me een feilig gefoel.

****

Ik tetter natuurlijk weer voor vreede, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes!

Kever heeft een mening over ferbanden leggen

Het was een ochtend zoals altijd, ik werd heel froeg wakker en wilde naar mijn tuin, ik tetterde en mijn man stond op en deed mijn luikje van de klipjes af, die klipjes zitten er op zodat Pokon niet elke nacht stiekum mijn eeten opeet, dat doet hij nau toch ook alleen dan iets laater, maar enniewee; ik ging mijn tuin in en kontroleerde of alles in orde was en dat was zo, dus ik klom weer in bed bij mijn mensen om nog efentjes te slaapen.

Mijn eeten

Toen ik daarna weer wakker werd had ik HONGER…!, zooo heee ik lustte wel een hele 10 kieloo zak brokjes!, ik tetterde naar mijn mensen en liep vast naar mijn bakjes, heee wat freemd… die stonden er niet, ik dacht dat mijn mensen zich fergipst hadden en mijn eeten fergeeten waren, dus ik wachtte netjes tot ik mijn brokjes kreeg, maar mijn man gaf me een knuffel en liep meteen weer weg.

Ferband

Mijn mensen zeggen vaak dat ik niet goed ferbanden kan leggen, nee inderdaad niet, ik ben toch geen dokter?, ik heb niet eens ferband of pleisters, dus hoe zau ik dat moeten doen?, mijn vrouw roept nau dat mijn mensen iets anders bedoelen, maar ik heb het ze toch echt zelf hooren zeggen.

Ik fertrauwde er op dat ik zo mijn eeten zau krijgen dus ik bleef tetteren en kopjes geefen en lief doen tegen mijn mensen, mijn vrouw liep de tuin in en froeg of ik mee kwam, ja gezellig, we gingen buiten zitten en ik kreeg knuffels, opeens riep mijn man iets over dat er een tas klaar stond, en foordat ik begreep wat er gebeurde tilde mijn vrouw me op, liep met me naar binnen en daar stond die stomme tas die op een outobus lijkt en daar werd ik zomaar ingestopt.

Ik wist natuurlijk METEEN dat het mis was en ik zette mijn toeter aan, eerst nog zachtjes, en toen ik met mijn vrouw in de trem zat al iets harder, er stapte ook iemand in met een mensenbeebie die toeterde, maar ik wist zeker dat ik veel en veel harder kon en dat was ook zo.

Kaal

Toen we bij de dokter kwamen werd ik zo stil als een muisje, ik dacht dat ze me dan misschien niet zau hooren en zien, maar ik kreeg toch een prik en een pil, en daarna moest ik NOG een prik, voor mijn bloed, de dokter schoor een plekje in mijn nek kaal, zo een prik is best een beetje eng maar ik bleef rustig en de dokter zei dat ik een lieferd was, en dat was ik ook hoor, want ik bleef gewoon netjes liggen op de taafel, hoe grieselig ik het ook fond.

Gelukkig mocht ik daarna weer met mijn mensen mee naar huis, mijn man ging op de fiets, met achterop een heeeeele grote zak brokjes om slank te worden, gek hè, want hij is helemaal niet dik, wacht efentjes, mijn vrouw roept iets… ooooo, die brokjes zijn voor MIJ!!, ja ik hoorde de dokter wel iets zeggen over afvallen en dik zijn, maar ik wist niet dat dat over mij ging, en ik find het ook eigenlijk niet netjes om zoiets zomaar te zeggen.

Brokjes

Toen we weer thuis waren was ik zooo blij, ik bleef maar brom-brom-brom doen, mijn mensen knuffelden de hele tijd met me en ik kreeg eindelijk te eeten, het waren die nieuwe brokjes en ik kan je fertellen dat ze goed smaaken, ik heb nog een tijdje keigoed geknuffeld en ben toen onder het bed in mijn kersmusmand gekropen en heb de hele dag geslaapen, zo moe was ik van het afontuur.

Mijn mensen zijn nog gebeld dat alles prima in orde was met mijn bloed, het was perfekt zei de dokter, ze waren heel blij en ik kreeg weer ekstra veel knuffels en kompliementjes dat ik zo een lief jochie ben, en het eenige dat nog aan mijn afontuur doet denken is de kaale plek in mijn nek waar mijn bloed gepikt is, maar ik hoef daar gelukkig geen ferband te leggen want mijn haar groeit vanzelf weer aan.

***

Ik tetter zoals altijd weer voor vreede, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes, en den ekstra kopje voor mevrouw Emmy en poes Noa.

Kever heeft een mening over zijn tuin bijhauden

Toen ik net hier in huis kwam wonen wist ik nog helemaal niet wat een tuin was, ik moest dus heel erg wennen aan mijn tuin, of eigenlijk fond ik mijn tuin grieselig, ja echt waar!, dat wennen heeft best een tijd geduurd, wel maanden lang folgens mijn vrouw, ik kan me dat niet meer zo presies herinneren omdat het al jaaren geleeden is, maar ik weet nog dat ik heel langzaam mijn tuin begon te fertrauwen, ik was niet bang meer maar juist nieuwsgierig.

Tuin

Natuurlijk had Bolle zijn landgoed piekoobelloo achter gelaten, alles zag er keurig uit en ik kon ruiken dat Bolle oferal op patroeje was geweest, daardoor was ik niet bang meer en durfde steeds meer op onderzoek te gaan in zijn en mijn tuin.

Ik leerde steeds meer, zo leerde ik dat er ferschillende tijden in het jaar zijn en dat die lente-zomer-herrufst en winter heeten, ik leerde ook hoe die aanfoelen en wat ze beteekenen voor mijn tuin, ik ontdekte dat er veel beestjes op bezoek komen, en dat er ook allemaal beestjes in mijn tuin wonen, ik weet nu dat er zelfs ONDER de grond beestjes leefen, hoe dat kan snap ik niet maar toch is het zo!
Mijn vrouw zegt altijd dat zij het meeste werk doet in mijn tuin, en ja: natuurlijk helpt ze me altijd wel, mijn man soms ook, maar jullie geloofen toch niet dat mijn vrouw in mijn tuin gaat werken als het reegent?, en als het fijf uur in de morgen is zie ik haar ook nooit, en dan ben IK er dus wel!, en van wie kon ik leeren wat ik dan moest doen, en hoe ik het beste voor mijn tuin kan zorgen?

Pom

Dat heb ik allemaal geleerd van Pom, de buitenpoes van mevrouw Kim, die op 21 feebruari een ster is geworden, Pom wilde niet binnen wonen maar woonde in een huisje in de tuin van mevrouw Kim, en ze had een slaapzak die eigenlijk voor mij was bedoeld maar die ik eng fond, Pom was er dol op en dat fond ik zo fantasties!, Pom wist ALLES over tuinen, loogies want ze had jaarenlange erfaaring en ze hield de tuin van mevrouw Kim altijd keurig netjes bij.
Pom was miniklein, net als Pokon, en toch was ze nergens bang voor, niet voor die grote zwartwitte vogels, en niet voor kra-kra-kraaien, ze trok zich nergens iets van aan, ze wilde haar leefen op haar eigen manier leefen, en dat kon doordat ze bij mevrouw Kim woonde als tuinpoes.

In het leefen

Als ik door mijn tuin loop en zie hoe mooi alles is denk ik aan Bolle, die ik nooit heb gekend maar toch ook weer wel, ik denk aan Popje, Beer, Molly en Billy die er hun grafjes hebben, ik denk aan Brammie en Loes die als vlinder foorbij komen, ik denk aan Oscar en het stoelenfeest, en ik denk aan Pom, de kleine zwartwitte damespoes die zo dapper was en waar mevrouw Kim zo goed voor zorgde.
En ik weet dat in de natuur en in het leefen alles komt en gaat, en na het ferdriet van de reegen en de kau van de winter komt altijd weer het begin van de lente, foorzichtig maar niet tegen te hauden, dat heeft Pom me ferteld, en zij kon het weeten.