Categorie archieven: Kever

Kever heeft een mening over noodig zijn

Behalfe tuinkater Kever ben ik ook huiskater Kever, dat beteekent dat ik zorg voor mijn mensen en ons huis, in de zomer staat dat op een laager pitje (zo zeg je dat toch?) omdat ik fooral bezig ben met tuinonderhaud, maar deze week had ik het er ineens druk mee.

Aksie

Er was iets met mijn mensen, ik merkte het meteen, ze waren steeds druk en nerfeus, en ook ferdrietig, alles door elkaar heen, ik denk dat ze zelf niet presies wisten wat ze foelden dus hoe zau ik dat dan kunnen weeten?, dat is best moeilijk, ze waren zeker niet frolijk of blij of gelukkig, dat was duidelijk, maar ferder was het te veel door elkaar heen voor mij, froeger zau ik dan bang zijn geworden maar nau onderneem ik aksie.

Bij moeilijke gefoelens is er één ding dat altijd helpt: knuffels!, dus ik zet mijn toeter aan, op de zachtste stand, dan klink ik heeel hoog, alsof ik een beebiekitten ben, ik loop naar mijn vrouw toe en ga naast haar zitten, ze zegt Ach Keef, jij merkt het ook hè?, en gaat met me op de grond liggen om te knuffelen, ik geef kusjes en likjes en kopjes en neusjes, alles wat ik kan bedenken, en zo doe ik dat honderd keer per dag.

Als mijn man er niet is loop ik mijn vrouw oferal achterna, ik ga vaak niet eens naar mijn tuin omdat zij binnen is en ik op haar moet letten, en weet je wat zo grappig is?, mijn vrouw denkt juist dat zij op MIJ moet letten, en ik laat haar dat maar denken.

Brom-brom-brom

Mijn man heeft de meeste zorgen van mij noodig, daarom fraag ik vaak of hij me wil kammen, dat is voor ons allebei fijn, hij wordt er rustig van en ik ook, in de nacht slaap ik tegen zijn voeten aan, met mijn hoofd op zijn beenen, dat geeft hem steun, ik durf dat pas sinds kort maar ik foel dat hij het fijn findt dus ik doe dat voor hem, ook al is mijn vrouw er een klein beetje jaloers op.

Op de moeilijkste dag, toen mijn man heeel froeg weg ging, ben ik naast mijn vrouw in bed gaan liggen, met mijn hoofd in haar hand, we lagen Saame en ik deed brom-brom-brom, ik kroop dicht bij haar en zo laagen we een hele tijd.

Steun

Als huiskater ben ik er in goede tijden voor mijn mensen, maar juist ook in ferdrietige tijden, ik ben daar in gegroeid, froeger had ik dit nog niet gekund maar nu wel, ik weet nu dat mijn mensen en ik bij elkaar hooren, dat ik belangrijk ben, dat ik dingen kan en dat mijn mensen steun hebben aan mij.

En als het noodig is ben ik er, want ik ben Kever en ik zeg Dag Opa, ik ga naar je zwaaien!

****

En natuurlijk blijf ik tetteren voor vreede, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes, fooral ook mijn Oma’s!!

Kever heeft een mening over de zon

Deze zomer is mijn leefen net als de zon – rond, warm en frolijk, ik leef ook MET de zon; elke dag ga ik heel froeg in de ochtend naar mijn tuin en geniet ervan dat het nog lekker frips is, iedere middag kruip ik onder de struiken omdat het warm wordt, en in de afond als het weer koeler is ga ik in mijn gras liggen of op één van mijn stoelen.

Soeselig

Ik ga ook wel eens ergens anders liggen, op de grote stoelen bijfoorbeeld, of op de teegels bij het terras, en natuurlijk ren ik ook rondjes op mijn gras om in form te blijfen, of ik plaag de dikke duif een beetje, hij zit altijd in mijn tuin en is niet bang voor mij, dat hoeft ook niet want ik doe hem niets, maar soms ren ik ineens naar hem toe, het is een grapje en dat weeten we allebei, ferder is elke dag hetzelfde en dat find ik heerlijk.

In mijn tuin ferfeel ik me nooit, ik weet altijd wel iets te doen, Ja, liggen bedoel je! roept mijn vrouw naar me, maar dat find ik flouw, ik doe van alles in mijn tuin, en dan mag ik daarna best efentjes liggen en uitrusten, ook al moet ik toegeefen dat ik van de zon vaak wel een beetje soeselig word, en misschien zelfs efentjes in slaap fal.

Dat ik in mijn tuin slaap is iets nieuws, dat had ik tot nu toe nog nooit gedaan, ik durfde het niet zo goed, ik fond dat er teveel gebeurt: er komen mensen langs lopen in de tuinen naast mijn tuin, de hond blaft ineens, Pokon klimt over het gaaas heen, mijn mensen komen naar buiten en ga zo maar door, dus ik was altijd aalert, ik dacht altijd Je weet maar nooit.

Durfal

Een paar weeken geleeden fiel ik laat op de afond een keer in slaap op mijn rieten stoel, en ik merkte dat er dan niets grieseligs gebeurde, ik sliep en ik werd wakker en alles was gewoon in orde, ja Pokon had in de tussentijd wel mijn eeten opgegeeten binnen, maar dat find ik geen probleem, en ik denk dat als er iets biesonders is Pokon mij dat wel fertelt, maar hij had niets gezegd en alles was feilig.

Zo ging ik in de afond en nacht steeds iets langer slaapen op mijn stoel, en soms, als het HEEL warm is in de nacht, bleef ik de hele nacht buiten slaapen, tot een uur of vijf want dan foel ik altijd dat ik heel hard knuffels noodig heb, en zeker als ik buiten heb geslaapen heb ik natuurlijk URGENT (dat is een moeilijk woord voor dringend) knuffels en aandagt noodig, dus naar binnen en hop de toeter aan!

Mijn mensen worden meteen wakker en zeggen dat ik een nachtvlinder ben, een durfal, ik krijg ekstra veel knuffels en kusjes want ze hebben me gemist, ik klim op bed en slaap efentjes gezellig tussen mijn mensen in, totdat ik weer naar buiten moet, want mijn tuin roep me.

Folgens mijn vrouw ben ik een grote jongen geworden, en dat is zeker waar, ik heb iets nieuws geleerd, ik durf best in mijn upje de hele nacht buiten te zijn, en ik durf ook best buiten te slaapen, ik heb fertrauwen in mijn tuin en mijn leefen gekreegen, en misschien ook wel in mezelf.

Natuurlijk tetter ik nog altijd voor vreede, zo hard mogelijk!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Kever heeft een mening over zwartwit

Zo lang als ik leef ben ik altijd Kever geweest: een katerjongen die een mooie smooking draagt, met een groot hoofd met ronde wangen en een kleine snor maar wel met een toeter met een groot bereik.

Seeniejor

Dit jaar word ik ongefeer dertien jaaren en dat is best seeniejor, ik merk daar niet zo veel van, ja ik foel wel dat mijn kniejen en mijn rug soms pijn doen, daarom krijg ik een soort poeder voor mijn gefrigten, dat poeder is fies en ik lust het niet maar ik lust wel heel graag kvark en daarom krijg ik het daar doorheen, en sinds ik dat poeder krijg speel ik weer veel meer, dus ik denk dat het helpt.

Ferder heb ik niet het gefoel dat ik feranderd ben, ik ben natuurlijk geen beebiekitten meer, dat ziet iedereen, en dat zau ik eigenlijk ook niet meer willen zijn, dat je steeds heel druk oferal moet kijken en rennen en speelen… nee, dat hoeft voor mij niet meer.

Plat

Toch is er iets dat nu helemaal anders is dan een paar jaar geleeden, en dat kunnen jullie ook zien als jullie op de footoos kijken: toen ik hier kwam woonen was ik helemaal zwart met wit, mijn zwarte haaren glansden als een spiegel, ze waren zwarter dan zwart, nog zwarter dan de nacht, mijn witte haaren waren zo wit als sneeuwflokken, en meer kleuren had ik niet, mijn haaren waren glad en foelden heel zacht aan, ze lagen plat op mijn lijf en ik had een dunne fagt.

Nu is mijn haar heel anders geworden, het ligt niet meer plat maar staat wat meer omhoog, en ik heb wel tien keer zoveel haaren gekreegen, loogies natuurlijk, want ik ben een tuinkater geworden en dan heb je meer haaren noodig, en NERGENS zijn mijn haaren meer helemaal zwart, oferal zitten roode en ooranje haaren tussen, dat worden er steeds meer en ze blijfen, ook in de winter, ik heb intussen NIETS meer op mijn lijf dat nog echt zwart is, alleen mijn neus!

Ooranje

Zelfs de dierendokter fond het heel biesonder dat ik zoveel ooranje haaren heb gekreegen, ze zag het meteen, en ze zei dat ze nog niet vaak had gezien dat een zwarte katerjongen zomaar ooranje werd, en dat ze elke keer benieuwd is hoe ik er nu weer uitzie, mijn Ooma denkt dat ik een roode mama of papa had, en dat kan best, ik heb er als beebiekitten eigenlijk niet zo op gelet.

Ik moest wel over die ooranje haaren nadenken want ik ben altijd trots geweest op mijn zwartwitte fagt, niet dat ik ooranje niet mooi find hoor, zo bedoel ik het niet, maar ik WAS nooit ooranje!, als ik straks helemaal ooranje ben, wat dan?, ben ik dan ook iemand anders geworden?

Mijn vrouw legde me uit dat de kleur van je haaren en je huid door pigm-ent komt, hoe meer pigm-ent je hebt hoe donkerder de kleur is, met als allerdonkerste kleur natuurlijk zwart en als allerlichtste kleur wit, als je auder wordt krijg je meestal minder pigm-ent in je haaren, en daardoor worden mensen soms grijs, en honden ook, (maar katten niet, grappig hè?), mijn zwarte haaren hebben nau minder pigm-ent en zijn daardoor rood geworden.

Tooferbal

Zien jullie mijn ooranje en roode haaren?

En ze zei ook dat pigm-ent niets met je kaarakter te maken heeft, dat ik dus nog gewoon dezelfde Kever ben als froeger, en dat is waar, dat foel ik zelf ook, alleen heb ik nau meer erfaaring, ik heb geleerd dat het leefen steeds weer anders is, soms is het feest en de andere keer alleen maar ferdrietig, het leefen kan alle kanten op en het is een reegenboog met alle kleuren die er op de heele weereld bestaan, niets blijft ooit hetzelfde, dus ook mijn haaren niet, hoe meer ik leer en weet hoe minder ik in zwart wit denk, het leefen is als een tooferbal, zo een snoepje dat als je er op sabbelt elke keer weer een andere kleur heeft, en mijn fagt is ook zo.

***

Ik tetter weer KEIHARD voor vreede!!
En iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.

Kever heeft een tip

Soms denk ik dat het warm is in mijn tuin maar dan wordt het warmer en NOG warmer en dan NOG warmer, zo was het forige week, het was echt keiheet en ik kon niet eens meer beweegen, ik lag de hele dag helemaal stil en plat achter de fijgjesboom, af en toe kreeg ik een klein beetje goermet moes met ekstraa waater er doorheen van mijn mensen, dat slobberde ik naar binnen en daarna ging ik weer liggen.

Troopies

Ook in de nacht was ik buiten in mijn tuin, juist omdat het dan niet meer zo heet was, ik lag de halfe nacht op mijn stoel te dutten, kwam in de ochtend naar binnen voor knuffels en ging daarna meteen weer naar buiten naar mijn tuin, want ik fond het HEERLIJK!!, ik was echt waar aan het genieten, mijn vrouw denkt dat ik misschien wel een troopiese katerjongen ben, en dat zau best kunnen.

Nerfeus

Meestal lig ik onder de hortensiejaas, maar dat was met die hitte niet koel genoeg, de fijgjesboom heeft groote blaaderen en ook nog eens een heleboel, ik lig daar helemaal top, alleen waren mijn mensen me kwijt, ze liepen door de tuin en zeiden steeds Keef, Keef, waar ben je?, ik was al rechtop gaan zitten maar dat konden ze niet zien door al die blaadjes, en ik fond het te warm om naar ze toe te loopen, dus mijn mensen bleefen zoeken en pas na een tijdje fond mijn man me.

Mijn mensen waren best nerfeus geworden, ze waren bang dat ik de tuin uit was gegaan en weg was, ook door wat ze net hadden meegemaakt, daar ga ik nau over fertellen, het is moeilijk maar misschien ooit handig, ook al hoop ik dat het nooit noodig is!

Zoeken en finden

Het gaat om hoe je het beste een kat kan gaan zoeken die weg is, want dat hebben mijn mensen forige week gedaan (ik zei al dat het moeilijk is toch?!), met een heppie end hoor, want ze hebben de kat terug gefonden!, de kat was heeeel blij en zijn vrouw ook, ze zijn weer Saame, alles is gelukkig weer helemaal goed.

Vaak gaat iemand die een kat zoekt rondloopen en roepen, maar dat werkt niet zo goed want een kat die ferdwaald is bang en in de war, hij of zij zit ferstopt en heeft tijd noodig om te foorschijn te komen, als je als mens gewoon rondloopt ben je alweer foorbij foordat de kat besloten heeft dattie je kent en naar je toe wil en durft.

Toen mijn mensen dat roepen en loopen een keer deeden spraken ze een mevrouw die uitlegde dat het veel beeter is om een hele tijd te blijfen staan, echt wel een uur ofzo, op een plek waarvan je denkt dat de kat er zau kunnen zitten, en dan zachtjes te praaten en vaak de naam van de kat te zeggen, zodat de kat je kan herkennen en weet dat alles feilig is.

Foorbereid

Zo hebben mijn mensen een keer een katerman terug gefonden die al meer dan drie weeken weg was, een katerjongen die al een week weg was, en forige week een katerman die tien daagen weg was, en weeten jullie waar ze zaten?, allemaal flak bij waar ze woonden!, maar ze waren steeds niet gekomen toen iemand ze riep, omdat ze hun kluts kwijt waren en langer de tijd noodig hadden om zich te laaten zien.

Ik hoop natuurlijk dat jullie deze tip nooit hoefen te gebruiken, maar je weet maar nooit, het is moeilijk om er aan te denken, maar je kan beeter foorbereid zijn toch?, zo en nau kruip ik weer onder de fijgjesboom om te soeselen in de warmte, gewoon in mijn eigen tuin, en het foelt toch alsof ik op fakansie ben in de troopen.

***

Natuurlijk blijf ik tetteren voor vreede, ik ga door zolang het noodig is, het maakt me niet uit hoe lang het duurt!
En iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.

Kever heeft een mening over in het midden staan

Een tijdje geleeden was er keiharde wind, niet de hele tijd, maar af en toe was er een geluid van WOESJ en woeide het zó door mijn hele tuin, er lagen al allemaal blaadjes op mijn gras en ik ging onder de struiken liggen om niet steeds blaadjes op mijn hoofd te krijgen.

Rozenboog

Gelukkig dat ik onder de struiken lag want er was iets omfer gewaaid, een soort ding van metaal waar een plant in groeit, mijn vrouw zegt dat het een rozenboog heet, dat kan best zo zijn maar het lag zomaar op mijn gras, het was kapoo gegaan door die harde wind!, mijn mensen hebben die boog in allemaal kleine stukjes gemaakt, ook de plant die er in groeide ging in kleine stukjes in een zak en mijn man bracht die zakken weg.

Haut

Een week laater werd er een groot pakket bij ons gebracht, met allemaal haut, en op een middag gingen mijn mensen al dat haut aan elkaar maken, met een masjien die gaatjes maakt en iets dat sgroefen heet, dat hoorde ik ze steeds zeggen, het duurde heeeeeeel lang, ik kreeg wel steeds efentjes een knuffel of een aai, maar ze bleefen beezig met dat haut, en na een hele middag hadden ze een groot ding gemaakt, ze tilden het naar achteren, maakten gaaten in de grond voor de pooten van het ding, en zetten het neer, en zeiden Kijk eens wat mooi, Keef!

Ik zag het ding wel, maar ik bleef achterin de tuin liggen, ferstopt achter de fijgjesboom, en weeten jullie waarom?, ik was beleedigd en ferdrietig, ik had niet genoeg aandagt gekreegen, mijn mensen waren gewoon in mijn tuin, bij mij, en toch waren ze niet met mij beezig in hun hoofd maar met dat stomme haut, ik foelde me klein en alleenig, wie ben ik zonder aandagt?, ben ik dan nog steeds Kever?, en als ik Kever ben waarom krijg ik dan geen aandagt?, ik dacht dat ik misschien wel iets faut had gedaan en dat mijn mensen me niet meer lief fonden, dat ze die boog liefer fonden, o en wat dan?!

Mijn mensen zeiden Ach jochie toch, sta je efentjes niet in het middelpunt van de aandacht?, en ze moesten een beetje lachen, maar ik zie het zo: als mijn mensen er zijn hoef ik niet persee in het midden van de aandagt te zijn, ik kan ook best een beetje links of rechts of boofen of onder de aandagt staan, maar niet helemaal er buiten!

Brombrombrombrom

Ik hoorde mijn mensen iets zeggen over ekstra knuffels, maar ik lette niet meer op en deed mijn oogen dicht om niet te hoefen zien dat mijn mensen geen tijd voor me hadden, zo lag ik eenzaam te zijn, totdat mijn vrouw naar me toe kwam en zei Keef, kom je mee?, ze liep naar binnen terwijl ze achterom keek en ik liep met haar mee, zooo heee en toen hebben we geknuffeld…!!!, ik kreeg wel een miljoen kusjes, ik ben helemaal gekamd en geborsteld, ik hoorde allemaal lieve woordjes, en efen later kwam mijn man er ook bij en lagen we met zijn drietjes op de grond, met mij in het midden, ik deed echt KEIHARD brombrombrombrom en kon bijna niet meer stoppen.

Mijn vrouw zei tegen me dat ik altijd – echt ALTIJD – middenin het hart van mijn mensen sta, zelfs als ik efen geen aandagt krijg, ze kuste me op mijn hoofd, ik gaf haar een likje, en ik foelde dat het waar was wat ze zei.

****

Ik tetter steeds harder voor vreede!!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.