Als ik ferhalen lees van katten waarin ze fertellen dat ze puusels maken of een bal rollen voor hun brokjes, dat ze in dingen klimmen, of dat ze op onderzoek gaan, dat ze mee helpen in huis en fooral: dat ze van alles kunnen, word ik soms een beetje onzeeker.

Onzeeker

Ik ben blij voor mijn vrienden dat ze al die dingen doen en durfen, ik ben ook niet jaloers, echt niet hoor, zo bedoel ik het niet!, bofendien: ik ben natuurlijk Kever en als zoodanig kan ik alles wat ik als Kever zijnde noodig heb, dus ik snap zelf niet helemaal waarom ik onzeeker word.

Misschien komt het omdat ik niet zoveel dingen meemaak en daarom soms niet weet waarover ik kan schrijfen, maar als ik heel eerlijk ben WIL ik ook helemaal geen dingen meemaken, ik find nieuwe dingen spannend en vaak veels te moeilijk, ik word er nerfeus van en dan krijg ik weer kramp in mijn beenen en daar is pas echt niks aan.

Mijn vrouw froeg me of ik het gefoel heb dat ik iets mis, ze zei dat ze bedoelde of er iets is dat ik graag zau willen doen en of ze me daarmee kan helpen, ik moest er efentjes over nadenken, maar nee – er is niets wat ik nog zau willen, ik ben helemaal tefreeden met hoe mijn leefen is.

Feilig

En weeten jullie waarom?, het is omdat ik mijn leefen kan begrijpen, er gebeurt niet steeds van alles dat ik niet snap, ik foel me feilig en ik weet dat ik mijn mensen kan fertrauwen, ze probeeren me niet meer van alles te laaten doen dat ik niet kan, dat deeden ze nog wel eens toen ik hier pas woonde, dan moest ik brokjes uit een doosje haalen, maar hoe kon ik nau weeten dat daar brokjes in zaten?, of ik moest zelf de deuren in huis opendoen met mijn neus, en dat fond ik echt heel moeilijk, maar mijn mensen weeten nu dat ik dat soort dingen ECHT niet snap en daarom hoef ik ze gelukkig niet meer te oefenen.

Ik werd er boos en ferdrietig van dat ik dingen niet kon en ook niet begreep, en daar werd ik weer bang van, zau er iets aan de hand zijn met mij, ben ik niet goed genoeg?, en nau ga ik iets fertellen dat best een beetje moeilijk is, maar ik wil eerlijk zijn want we zijn toch vrienden?, dus ik durf het best tegen jullie te zeggen dat de dierendokter al snel aan mijn mensen fertelde dat er iets is met mijn lijf: ik heb veels te korte beentjes en een te lange rug, maar er is ook iets met mijn hoofd, dat dachten mijn mensen ook al maar ze zeiden meteen dat dat niets uitmaakt, en dat er niets FAUT is maar ANDERS, ze finden me perfekt ben zoals ik ben omdat ik Kever ben.

Vaste plek

Ik zau zelf geen ander leefen willen, ik ben helemaal heppie!, en omdat ik me feilig foel durf ik af en toe ineens iets nieuws te doen, niet te vaak hoor, maar deze week had ik bijfoorbeeld voor het eerst achter in mijn tuin op de teegels geleegen die nieuw zijn, mijn mensen fonden het fantasties en mijn man heeft footoos gemaakt, ik kreeg heel veel kompliementen en ik was keitrots!

Toch ben ik daarna snel weer op mijn vaste plek gaan liggen, daar hoef ik niet na te denken of te wennen, ik ken mijn vaste plek, ik hau er van als mijn weereld klein is en ik ga niet op zoek naar een weereld die grooter is, mijn weereld is voor mij gemaakt, ik pas nau presies in mijn weereld en mijn weereld past presies om mij heen, het is mijn eigen Kever-weereld.

****

Ik tetter weer voor vreede, echt KEIhard!, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Katten zijn eigenlijk kleinere leeuwen en tijgers, dat komt doordat we bij dezelfde groep dieren hooren (ja toefallig weet ik zulke dingen!), je kan nog goed zien dat wij hetzelfde zijn als tijgers en leeuwen: we doen veel dingen net als zij dat doen en we lijken op elkaar, mijn vrouw zit nau te lachen en roept dat ik meer op een zwarte beer lijk maar dat is natuurlijk niet waar, ik ben een soepele en slanke tijger die zo stil sluipt dat je hem niet hoort foordat het te laat is.

Jagers

Net als leeuwen en tijgers zijn katten jagers, daarom hebben we de konsentraatsie, het geduld, de goede oogen, ooren en neus om de beestjes te fangen die we eeten, dat jagen doen we fooral in de nacht, en dat is omdat we diertjes eeten die in de nacht wakker zijn zoals muisjes en ratjes, veel katten eeten ook nog vogels maar daar heb ik geen ferstand van, ik find vogels leuk en ik kijk graag naar ze maar ik doe ze helemaal niets.

Zelf jaag ik trauwens niet meer op beestjes, waarom zau ik?, ik heb altijd brokjes klaar staan, en ook al ben ik dan een tijger ik wist nooit zo goed wat ik met die muisjes of ratjes aan moest, als ik heel eerlijk ben find ik natfoer uit een zakje of blikje veel lekkerder.

Oferdag

Boofendien ben ik behalfe een tijger ook een huiskater met een smooking, een knuffelljongen van 12 jaaren, ik ben misschien gewoon wel een beetje te aud om de hele nacht door de woestijn of de djungel te lopen, zoals Pokon dat doet, ik ben liefer binnen bij mijn mensen, dat is fooral fanwege die knuffels, ik heb heeeeeel veel knuffels noodig en oferdag is dat geen probleem, mijn mensen zijn best vaak thuis en als ik tetter dat ik knuffels wil is het zo gereegeld, maar in de nacht is dat anders.

Jullie weeten toch dat ik spieraal speel?, mijn mensen werden daar altijd wakker van en dan kon het knuffelfeest beginnen, maar de laatste tijd slapen ze gewoon door als ik muziek maak, erg hè?, mijn man legde me uit dat dat komt omdat ze er aan gewend zijn, nau ja!!, maar gelukkig heb je als tijger ook nog iets dat heet tak-tiek, dat beteekent dat je een plan maakt om iets voor elkaar te krijgen, en laat dat maar aan mij over!, ik kruip nau elke nacht op het bed omhoog, tussen mijn mensen in, en ga flak naast hun hoofden heeeeeeeeel zachtjes tetteren, alsof ik een pasgebooren beebiekitten ben dat helemaal alleen is en zijn mamma en pappa zoekt, en ja hoor: suukses!

Tijger

Mijn vrouw zegt vaak dat ze best een keer een hele nacht door zau willen slapen, zonder iemand die haar wakker maakt, daarbij kijkt ze naar mij maar ik ben nau eenmaal een tijger, en tijgers jaagen in de nacht, daar kan ik ook niks aan doen, folgens mijn vrouw jaag ik nergens op en fang ik al helemaal niets, maar dat klopt dus niet, want als tijgerKever jaag ik op knuffels, en raad eens?, ik fang ze nog ook!

****

Ik tetter weer KEIHARD voor vreede, ik blijf gewoon doorgaan!, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes!

Als TUINkater weet ik nooit presies wat me buiten te wachten staat, het kan weekenlang warm en zonnig zijn, en dan is er zomaar reegen en kau!, in het begin fond ik dat moeilijk, ik snapte het niet en ging naar mijn mensen om te tetteren dat ze er iets aan moesten doen, mijn vrouw zei altijd dat ze er echt niets aan kon doen, en dat het het hele jaar door zomer zau zijn als zij het voor het zeggen zau hebben, maar toch kon ik niet geloofen dat mijn mensen de zon niet terug konden roepen.

Nu weet ik allang hoe het zit: het weer kan je niet foorspellen en niemand kan er iets aan doen, dat is wel eens moeilijk en ferfeelend, maar zo is het nau eenmaal.

Forige week was er ineens veel reegen en wind, ik fond het ook helemaal niet warm, ik ging een paar keer in mijn gras liggen maar er was niks aan, nadat ik het een paar keer had geprobeerd ging ik maar binnen in mijn kersmusmand slaapen, dat is een foordeel als je een HUIS – EN TUINkat bent, zoals ik dat ben: er is altijd wel ergens een fijne plek om te slaapen of te dutselen.

Buiten

Als je een HUISkat bent heb je met het weer en de natuur niet veel te maken natuurlijk, je ligt altijd lekker droog, net als ik als HUIS – EN TUINkat, maar er zijn ook katten die wel een huis hebben en toch het liefste buiten leefen, zo iemand was poes Pom die bij mevrouw Kim in de tuin woonde, en ook mijn tuinvrienden Mikkie en Juultje zijn BUITENkatten, ze hebben een huis waar ze altijd naar binnen kunnen maar ze foelen zich het fijnste als ze buiten zijn, ze finden het moeilijk en eng om in een huis te zijn, bij mensen.

Met een BUITENkat bedoel ik niet dat je een ZWERFkat bent, dat is alleen maar ferdrietig, je hebt dan niemand die voor je zorgt en geen eigen huis, ik heb er wel erfaaring mee en ik fond er niets aan, ik ben buiten gefonden en naar het asiel gebracht, ik was helemaal maager en bang, en ik wil dat nooooooit meer!

Ik heb toch wel eens ferteld dat Mikkie en Juultje kindertjes zijn van Bolle, die hier voor mij woonde?, hij had wel elluf kindertjes met een damespoes, het waren drie nestjes, ze woonden met zijn allen buiten, pas bij het laatste nestje met kindertjes werden ze allemaal gefangen en kregen ze een sjippie en werd er iets gedaan dat ze geen kindertjes meer konden maken en krijgen, maar als je als kat pas laater in je leefen mensen hebt leeren kennen blijf je ze altijd een beetje eng finden, en foel je je het meeste op je gemak met andere katten, zo is het ook met Mikkie en Juultje.

Fillum

Mikkie een Juultje wonen bij mensen die voor ze zorgen, maar ze komen ook elke dag bij mij langs, mijn mensen knuffelen altijd efentjes met ze en ze krijgen een snekkie, kijk maar op de fillum!, daarna gaan ze lekker op het dak liggen slaapen, OOK als het reegent en ik binnen in mijn mand kruip, dat komt omdat ze dat nau eenmaal het fijnste finden, ze slaapen alleen in de winter binnen in hun huis.

(tekst gaat verder onder de fillum)

Gezellig

Ik find het gezellig dat ze langskomen, en ik mis ze als ze een keertje niet komen want ze hooren er bij, net als Pokon, we zijn allefier kat en toch leefen we allefier ferschillend: ik mag mijn tuin niet uit en zau dat ook niet willen, het lijkt me veeeels te moeilijk en te griezelig!, Pokon woont bij zijn vrouw maar loopt door alle tuinen en klimt in bomen en gaat op bezoek bij andere mensen, hij is een afonturier, en Mikkie en Juultje zijn bijna altijd buiten, zo willen ze dat graag, ze zijn meestal met zijn tweetjes en komen alleen thuis om wat te eeten, allemaal zijn we heppie met hoe we leefen omdat we mogen leefen zoals wij dat zelf het liefste willen, we foelen ons allemaal op onze eigen manier feilig, en je kan pas gelukkig zijn als je je feilig foelt.

***

En ik tetter weer KEIHARD voor vreede, het lijkt wel alsof het steeds MEER noodig is!, en ik stuur iedereen die iemand mist een zacht kopje.

Iedereen en alles heeft gefoelens, misschien alleen steenen niet, daarvan weet ik het niet zeeker, maar ferder foelen we allemaal van alles, en die gefoelens bestaan in twee soorten: gefoelens van je lijf, en gefoelens van je hart.

Als ik bijfoorbeeld honger heb fertelt mijn lijf dat aan me: mijn buik gaat rommelen omdat ie leeg is, en als ik moe ben fallen mijn oogen bijna dicht en moet ik gaapen, dat is allemaal heel heel makkelijk te begrijpen.

In de war

Gefoelens in mijn hart zijn anders, sommige zijn heel sterk: als ik naar de dierendokter ga ben ik BANG, daar hoef ik niet eens over na te denken, dat foel ik meteen!, als ik knuffels krijg van mijn mensen ben ik heppie en gaat mijn motor van brom-brom-brom, maar het kan ook zo zijn dat ik wel merk dat ik iets foel in mijn hart en dat ik er geen woorden voor heb, of dat ik zoveel dingen tegelijk foel dat ik er van in de war raak, en zo was het forige week.

Tuinvrienden

Jullie weeten toch dat ik tuinvrienden heb?, Mikkie, Pokon en Juultje zijn mijn tuinvrienden, Mikkie en Juultje zijn kindertjes van kater Bolle die hier voor mij woonde, ze zijn ongefeer net zo aud als ik, ongefeer twaalf jaaren, en ze blijfen altijd netjes op het dak van het schuurtje of in de tuin van de buuren.

Pokon is een puuberkatertje, zo noemen mijn mensen hem, en hij kan oferal komen waar hij wil omdat hij zo klein en leenig is, en nu met dat nieuwe hek komt hij NOG makkelijker in mijn tuin, elke morgen heeeel froeg eet hij mijn eeten op als mijn luikje weer oopen is, in de nacht is het dicht, totdat ik in de ochtend naar buiten wil, dan doen mijn mensen mijn luikje van het slot en staat Pokon al te wachten, oferdag ligt hij vaak in mijn tuin, dat find ik allemaal prima, echt waar, maar wat er nau een paar daagen geleeden gebeurde…

Omdat het zo warm was was ik nog heel laat buiten in mijn tuin, ik lag op een van mijn stoelen, mijn vrouw sliep al, mijn man kwam me twee keer ophaalen maar ik wilde buiten blijfen, omdat het al zo laat was is mijn man ook naar bed gegaan, en mijn luikje bleef oopen om mij weer naar binnen te laaten.

Maar… Pokon was stiekum ook in mijn tuin en ging natuurlijk meteen naar binnen!, hij at mijn eeten op, speelde met mijn speelgoed, krabte aan mijn kartons en ging toen een dutje doen, ik fond het eerst niet zo erg maar na een tijdje werd het me toch tefeel, ik maakte mijn vrouw wakker, zij zette Pokon naar buiten en ik liep mee, mijn vrouw zei nog Keef, blijf nau hier maar ik wilde buiten tsjekken of Pokon echt wegging, en daardoor moest mijn luikje WEER oopen blijfen.

Een mienuut nadat mijn vrouw weer naar bed was gegaan liep Pokon dus weer naar binnen en begon alles opnieuw, ik tetterde totdat mijn man opstond, maar Pokon ferstopte zich, mijn man zag hem niet en ging terug naar bed.

Knuffels

Pas om zes uur in de ochtend werd mijn vrouw wakker omdat ze iemand hoorde rennen in de slaapkamer, ze wist meteen dat het Pokon was, tilde hem op, zette hem naar buiten, en… deed mijn deurtje op slot!, ik was er efentjes nerfeus van, maar ineens snapte ik waarom dat was, ik kroop op bed bij mijn mensen, aan het foeteneind, mijn vrouw ging ondersteboofen liggen om met mij te knuffelen en zo hebben we een tijd geleegen, ik was helemaal blij en ook heeeeeel erg moe van de hele nacht op Pokon moeten letten.

De folgende dag toen ik Pokon in mijn tuin zag werd ik zomaar ineens heel boos, ik gaf hem een tik en hij maakte zich klein, ik wist zelf niet presies waarom ik nau boos was want zo ben ik helemaal niet!, daar werd ik ferdrietig van, ik liep naar binnen en ging op de grond liggen, helemaal in de war, mijn vrouw kwam naast me zitten en zei dat ik Pokon best een keer een tik mocht geefen, dat dat beteekent dat ik een grens aangeef, dat ik zeg Tot hier en niet verder legde ze me uit, en ze zei dat ze heel goed snapte dat het me tefeel was geworden dat Pokon de hele nacht in mijn huis was.

Ja, zo was het presies, ik snapte wat een grens is, een woord dat ik niet in letters kon zeggen maar wel kon foelen, en nau ik weet wat het is durf ik nog wel eens een grens te maken!

****

Ik tetter weer KEIhard voor vreede, ik ga net zo lang door tot het is gelukt!, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes!!