Categorie archieven: Kever

Kever heeft een mening over tefreeden zijn

Als ik in mijn tuin in mijn gras lig denk ik na over het leefen, over het leefen in het algemeen en ook over mijn eigen leefen, dat is het leefen dat ik het beste ken omdat ik het zelf leef, het is mijn Keverleefen, zo heeft iedereen zijn of haar eigen leefen, en het leefen van iemand anders kan je fanaf de buitenkant zien, maar je weet nooit presies hoe diegeene het zelf erfaart.

Dat komt omdat je met je eigen oogen kijkt en met je eigen hoofd denkt, en iedereen heeft weer andere oogen en een ander hoofd, als het bijfoorbeeld heel warm is zie ik de zon in mijn tuin en foel ik me helemaal heppie, maar iemand anders kan de zon zien en denken Bah, het is veels te warm, ik find er niets aan, en als er iets gebeurt dat ik niet ken denk ik meestal Brrrr dat is grieselig, ik ferstop me!, maar een andere kat find dat juist leuk en gaat kijken en onderzoeken.

Zo zijn we allemaal ferschillend, en het is niet zo dat de oogen en het hoofd van de één beeter zijn dan die van de ander hoor, we zijn allemaal helemaal prima zoals we zijn, anders waren we wel iemand anders geworden!

Duif

Zelf ben ik een rustige jongen omdat ik al bijna dertien jaaren ben (of misschien ben ik wel altijd zo geweest, dat kan ook), en ik ben helemaal tefreeden met mijn leefen, alles is presies zoals ik het fijn find en ik begrijp alles om me heen, daar hau ik van want ik word bang van dingen die ik niet snap.

En omdat ik tefreeden ben mag van mij de duif die elke dag in mijn tuin komt best mijn brokjes opeeten, fooral ook omdat het mijn diejeetbrokjes zijn en die lust ik eigenlijk toch niet, maar de duif findt ze heerlijk, win/win noemt mijn vrouw dat.

Mikkie en Juultje mogen ook best kopjes geefen aan mijn mensen en snekkies krijgen, ik find het gezellig als ze er zijn en ga mijn mensen halen als ze niet merken dat mijn vrienden wel iets lusten.

En Pokon mag van mij best in mijn tuin en in mijn huis komen, ik geef hem wel altijd efentjes een tik, maar niet hard, hij komt altijd naar mij toe en doet Priet? om hallo te zeggen en gaat dan mijn brokjes eeten, en daarna klimt hij weleens op het buro om mijn vrouw een kopje te geefen, of om haar te bijten, nau ja!

Pokon

Pokon probeert wel eens de duif te fangen, omdat hij nog jong is en zich moet bewijsen, en Mikkie en Pokon hebben wel eens ruusie omdat ze allebei met hun eigen oogen kijken en niet die van de ander, Juultje maakt nooit ruusie, zij is vrienden met iedereen, net als ik, en mijn man is helemaal weg van haar, dat mag van mij, ik ben daar niet jaloers op.

Ik lig en ik kijk, ik kijk met mijn eigen oogen, ik denk met mijn eigen hoofd en foel met mijn eigen hart, ik weet dat ik thuis ben, dat mijn mensen mij de liefste Kever finden, de enigste Kever, en ik foel dat dit het leefen is dat ik altijd heb gewild.

***

Omdat ik graag zau willen dat iedereen zo een fijn leefen heeft blijf ik keihard tetteren voor vreede!
En aan iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.

Kever heeft een mening over deelen

Wat een boel lieve en mooie letters kreeg ik forige week van iedereen, dankjulliewel, ik was er helemaal stil van geworden en dat gebeurt niet vaak, ik fond het zo biesonder en ik foelde het allemaal heel diep in mijn hart, het was echt Saame, dat is zo een mooi en groot gefoel dat ik niets meer heb te tetteren.

Ik heb Saame moeten leeren, toen ik net bij mijn mensen woonde wilde ik graag zelf knuffels en kusjes krijgen, ik liep mijn mensen steeds achterna en ging hard roepen, ik kreeg dan wel knuffels maar toch miste ik iets, ook al wist ik niet eens presies wat dat was.

Als mijn mensen ferdrietig of bang waren werd ik nerfeus en ferstopte me, ik fond het moeilijk want ik dacht dat ik misschien iets faut had gedaan of dat ze me niet meer lief fonden, en omdat ik er nerfeus van werd ferstopten mijn mensen die gefoelens voor mij, en zo ging het een hele tijd door, we ferstopten ons eigenlijk alledrie.

Hier tsjek ik of alles in orde is, zien jullie dat?!

Gefoelens

Doordat ik me steeds feiliger foelde, en steeds meer fertrauwen in mezelf en de wereld kreeg kon ik ook naar buiten kijken, en dan bedoel ik niet uit de raamen in ons huis, maar uit de raamen van mijn hart, en ik zag dat ik niet de enige ben met gefoelens maar dat iedereen gefoelens heeft, zelfs mensen!

Ik wist natuurlijk al lang dat mijn kattenvrienden en vriendinnen van alles foelden, en dat snapte ik prima, ze waren blij of bang of ferdrietig, ze misten iemand of ze waren ferliefd, dat begreep ik allemaal, en ik weet ook dat je Saame bijna alles kunt, zoals Bolle dat zei.

Maar ineens snapte ik dat het met mijn mensen dus ook zo was, en dat ik niet alleen knuffels wilde krijgen maar ze ook wilde geefen, en dat Saamezijn niet alleen nemen is maar ook geefen, soms geeft de een wat meer en ontfangt de ander dus meer, en na een tijdje is het weer andersom.

Tuin

Ik ben er in gegroeid, in het Saamezijn met mijn mensen, ik tsjek nu of alles in orde is met ze, en als ik foel dat het noodig is kom ik kopjes en kusjes geefen, of ik ga naast ze liggen in het grote bed zodat ze weeten dat ik er voor ze ben, forige week was ik een paar daagen alleen met mijn vrouw, en toen heb ik ekstra goed opgelet, ik kontroleerde de tuin wat vaker, ik sliep de hele nacht naast haar in het grote bed en ik kwam steeds kijken of alles in orde was.

Mijn vrouw zegt dat ze zich nog nooit zo feilig heeft gefoeld, dat ze het heel knap fond van mij, dat ik elke dag weer liefer ben dan de forige dag, en dat ze soms denkt dat ze niet NOG meer van me kan hauden maar dat dat toch zo is, en mijn man foelt dat ook.

Zo heb ik geleerd dat je ook in Saame kan groeien, dat je steeds meer Saame kan zijn, en dat Saamezijn beteekent dat je deelt: je deelt gefoelens, je deelt knuffels, je deelt ferdriet en je deelt plezier, je deelt zorgen en je deelt geluk, eigenlijk deel je je hart met elkaar, en dat kan ik nu, en ook al geef ik stukjes van mijn hart weg, ik heb nog nooit zo een fol hart gehad.

****

Natuurlijk tetter ik weer voor vreede, het is ekstraveel noodig!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Kever heeft een mening over noodig zijn

Behalfe tuinkater Kever ben ik ook huiskater Kever, dat beteekent dat ik zorg voor mijn mensen en ons huis, in de zomer staat dat op een laager pitje (zo zeg je dat toch?) omdat ik fooral bezig ben met tuinonderhaud, maar deze week had ik het er ineens druk mee.

Aksie

Er was iets met mijn mensen, ik merkte het meteen, ze waren steeds druk en nerfeus, en ook ferdrietig, alles door elkaar heen, ik denk dat ze zelf niet presies wisten wat ze foelden dus hoe zau ik dat dan kunnen weeten?, dat is best moeilijk, ze waren zeker niet frolijk of blij of gelukkig, dat was duidelijk, maar ferder was het te veel door elkaar heen voor mij, froeger zau ik dan bang zijn geworden maar nau onderneem ik aksie.

Bij moeilijke gefoelens is er één ding dat altijd helpt: knuffels!, dus ik zet mijn toeter aan, op de zachtste stand, dan klink ik heeel hoog, alsof ik een beebiekitten ben, ik loop naar mijn vrouw toe en ga naast haar zitten, ze zegt Ach Keef, jij merkt het ook hè?, en gaat met me op de grond liggen om te knuffelen, ik geef kusjes en likjes en kopjes en neusjes, alles wat ik kan bedenken, en zo doe ik dat honderd keer per dag.

Als mijn man er niet is loop ik mijn vrouw oferal achterna, ik ga vaak niet eens naar mijn tuin omdat zij binnen is en ik op haar moet letten, en weet je wat zo grappig is?, mijn vrouw denkt juist dat zij op MIJ moet letten, en ik laat haar dat maar denken.

Brom-brom-brom

Mijn man heeft de meeste zorgen van mij noodig, daarom fraag ik vaak of hij me wil kammen, dat is voor ons allebei fijn, hij wordt er rustig van en ik ook, in de nacht slaap ik tegen zijn voeten aan, met mijn hoofd op zijn beenen, dat geeft hem steun, ik durf dat pas sinds kort maar ik foel dat hij het fijn findt dus ik doe dat voor hem, ook al is mijn vrouw er een klein beetje jaloers op.

Op de moeilijkste dag, toen mijn man heeel froeg weg ging, ben ik naast mijn vrouw in bed gaan liggen, met mijn hoofd in haar hand, we lagen Saame en ik deed brom-brom-brom, ik kroop dicht bij haar en zo laagen we een hele tijd.

Steun

Als huiskater ben ik er in goede tijden voor mijn mensen, maar juist ook in ferdrietige tijden, ik ben daar in gegroeid, froeger had ik dit nog niet gekund maar nu wel, ik weet nu dat mijn mensen en ik bij elkaar hooren, dat ik belangrijk ben, dat ik dingen kan en dat mijn mensen steun hebben aan mij.

En als het noodig is ben ik er, want ik ben Kever en ik zeg Dag Opa, ik ga naar je zwaaien!

****

En natuurlijk blijf ik tetteren voor vreede, en ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes, fooral ook mijn Oma’s!!

Kever heeft een mening over de zon

Deze zomer is mijn leefen net als de zon – rond, warm en frolijk, ik leef ook MET de zon; elke dag ga ik heel froeg in de ochtend naar mijn tuin en geniet ervan dat het nog lekker frips is, iedere middag kruip ik onder de struiken omdat het warm wordt, en in de afond als het weer koeler is ga ik in mijn gras liggen of op één van mijn stoelen.

Soeselig

Ik ga ook wel eens ergens anders liggen, op de grote stoelen bijfoorbeeld, of op de teegels bij het terras, en natuurlijk ren ik ook rondjes op mijn gras om in form te blijfen, of ik plaag de dikke duif een beetje, hij zit altijd in mijn tuin en is niet bang voor mij, dat hoeft ook niet want ik doe hem niets, maar soms ren ik ineens naar hem toe, het is een grapje en dat weeten we allebei, ferder is elke dag hetzelfde en dat find ik heerlijk.

In mijn tuin ferfeel ik me nooit, ik weet altijd wel iets te doen, Ja, liggen bedoel je! roept mijn vrouw naar me, maar dat find ik flouw, ik doe van alles in mijn tuin, en dan mag ik daarna best efentjes liggen en uitrusten, ook al moet ik toegeefen dat ik van de zon vaak wel een beetje soeselig word, en misschien zelfs efentjes in slaap fal.

Dat ik in mijn tuin slaap is iets nieuws, dat had ik tot nu toe nog nooit gedaan, ik durfde het niet zo goed, ik fond dat er teveel gebeurt: er komen mensen langs lopen in de tuinen naast mijn tuin, de hond blaft ineens, Pokon klimt over het gaaas heen, mijn mensen komen naar buiten en ga zo maar door, dus ik was altijd aalert, ik dacht altijd Je weet maar nooit.

Durfal

Een paar weeken geleeden fiel ik laat op de afond een keer in slaap op mijn rieten stoel, en ik merkte dat er dan niets grieseligs gebeurde, ik sliep en ik werd wakker en alles was gewoon in orde, ja Pokon had in de tussentijd wel mijn eeten opgegeeten binnen, maar dat find ik geen probleem, en ik denk dat als er iets biesonders is Pokon mij dat wel fertelt, maar hij had niets gezegd en alles was feilig.

Zo ging ik in de afond en nacht steeds iets langer slaapen op mijn stoel, en soms, als het HEEL warm is in de nacht, bleef ik de hele nacht buiten slaapen, tot een uur of vijf want dan foel ik altijd dat ik heel hard knuffels noodig heb, en zeker als ik buiten heb geslaapen heb ik natuurlijk URGENT (dat is een moeilijk woord voor dringend) knuffels en aandagt noodig, dus naar binnen en hop de toeter aan!

Mijn mensen worden meteen wakker en zeggen dat ik een nachtvlinder ben, een durfal, ik krijg ekstra veel knuffels en kusjes want ze hebben me gemist, ik klim op bed en slaap efentjes gezellig tussen mijn mensen in, totdat ik weer naar buiten moet, want mijn tuin roep me.

Folgens mijn vrouw ben ik een grote jongen geworden, en dat is zeker waar, ik heb iets nieuws geleerd, ik durf best in mijn upje de hele nacht buiten te zijn, en ik durf ook best buiten te slaapen, ik heb fertrauwen in mijn tuin en mijn leefen gekreegen, en misschien ook wel in mezelf.

Natuurlijk tetter ik nog altijd voor vreede, zo hard mogelijk!
En ik stuur iedereen die iemand mist zachte kopjes.

Kever heeft een mening over zwartwit

Zo lang als ik leef ben ik altijd Kever geweest: een katerjongen die een mooie smooking draagt, met een groot hoofd met ronde wangen en een kleine snor maar wel met een toeter met een groot bereik.

Seeniejor

Dit jaar word ik ongefeer dertien jaaren en dat is best seeniejor, ik merk daar niet zo veel van, ja ik foel wel dat mijn kniejen en mijn rug soms pijn doen, daarom krijg ik een soort poeder voor mijn gefrigten, dat poeder is fies en ik lust het niet maar ik lust wel heel graag kvark en daarom krijg ik het daar doorheen, en sinds ik dat poeder krijg speel ik weer veel meer, dus ik denk dat het helpt.

Ferder heb ik niet het gefoel dat ik feranderd ben, ik ben natuurlijk geen beebiekitten meer, dat ziet iedereen, en dat zau ik eigenlijk ook niet meer willen zijn, dat je steeds heel druk oferal moet kijken en rennen en speelen… nee, dat hoeft voor mij niet meer.

Plat

Toch is er iets dat nu helemaal anders is dan een paar jaar geleeden, en dat kunnen jullie ook zien als jullie op de footoos kijken: toen ik hier kwam woonen was ik helemaal zwart met wit, mijn zwarte haaren glansden als een spiegel, ze waren zwarter dan zwart, nog zwarter dan de nacht, mijn witte haaren waren zo wit als sneeuwflokken, en meer kleuren had ik niet, mijn haaren waren glad en foelden heel zacht aan, ze lagen plat op mijn lijf en ik had een dunne fagt.

Nu is mijn haar heel anders geworden, het ligt niet meer plat maar staat wat meer omhoog, en ik heb wel tien keer zoveel haaren gekreegen, loogies natuurlijk, want ik ben een tuinkater geworden en dan heb je meer haaren noodig, en NERGENS zijn mijn haaren meer helemaal zwart, oferal zitten roode en ooranje haaren tussen, dat worden er steeds meer en ze blijfen, ook in de winter, ik heb intussen NIETS meer op mijn lijf dat nog echt zwart is, alleen mijn neus!

Ooranje

Zelfs de dierendokter fond het heel biesonder dat ik zoveel ooranje haaren heb gekreegen, ze zag het meteen, en ze zei dat ze nog niet vaak had gezien dat een zwarte katerjongen zomaar ooranje werd, en dat ze elke keer benieuwd is hoe ik er nu weer uitzie, mijn Ooma denkt dat ik een roode mama of papa had, en dat kan best, ik heb er als beebiekitten eigenlijk niet zo op gelet.

Ik moest wel over die ooranje haaren nadenken want ik ben altijd trots geweest op mijn zwartwitte fagt, niet dat ik ooranje niet mooi find hoor, zo bedoel ik het niet, maar ik WAS nooit ooranje!, als ik straks helemaal ooranje ben, wat dan?, ben ik dan ook iemand anders geworden?

Mijn vrouw legde me uit dat de kleur van je haaren en je huid door pigm-ent komt, hoe meer pigm-ent je hebt hoe donkerder de kleur is, met als allerdonkerste kleur natuurlijk zwart en als allerlichtste kleur wit, als je auder wordt krijg je meestal minder pigm-ent in je haaren, en daardoor worden mensen soms grijs, en honden ook, (maar katten niet, grappig hè?), mijn zwarte haaren hebben nau minder pigm-ent en zijn daardoor rood geworden.

Tooferbal

Zien jullie mijn ooranje en roode haaren?

En ze zei ook dat pigm-ent niets met je kaarakter te maken heeft, dat ik dus nog gewoon dezelfde Kever ben als froeger, en dat is waar, dat foel ik zelf ook, alleen heb ik nau meer erfaaring, ik heb geleerd dat het leefen steeds weer anders is, soms is het feest en de andere keer alleen maar ferdrietig, het leefen kan alle kanten op en het is een reegenboog met alle kleuren die er op de heele weereld bestaan, niets blijft ooit hetzelfde, dus ook mijn haaren niet, hoe meer ik leer en weet hoe minder ik in zwart wit denk, het leefen is als een tooferbal, zo een snoepje dat als je er op sabbelt elke keer weer een andere kleur heeft, en mijn fagt is ook zo.

***

Ik tetter weer KEIHARD voor vreede!!
En iedereen die iemand mist stuur ik zachte kopjes.