Categorie archieven: Dorus

Katrientje vertelt: mijn terugblik op 2018

terugblik

Halloooo, daar is jullie prinsesje weer.  Vandaag ga ik terugblikken over 2018. Het jaar waarin ik eindelijk mijn feestboekje kreeg. Maar omdat ikjes minderjarig ben moest ik mijn personeel als auwders opgeven. Ooooooh zo erg.

Dokter

Ook moest ik twee keer naar de dokter. Zo belachelijk gewoon. Ik weet toch zelf wel of ik ziekjes of niet ziekjes ben?

Ook werd onze Bertje wel twee keer geopedingest.
Ooooh wat waren dat spannende dagen. Wat super was, was dat iedereen Bertje steunde. Iedereen zat vrolijk mee te wiewen. Soms wist ik niet eens meer op welke planeet ik liep. Zo knettertje stoont was ik. Ik zag alleen maar roze olifantjes. Knap, want ik heb niet eens een roze olifant.
Ook vriendje Jip moest naar de dokter voor een ooperaasie. Ook voor hem zaten we te wiewen. Allememaggies… ikjes wist niets meer. Ik had mijn wiewmuis waarschijnlijk tegen mijn neus aangeplakt, zo knetter was ikjes. Ik leek wel een sjunkje. Ook Vlekje van tante Truke moest naar de dokter. Ooooh het oogje was ziekjes. Maar het is weer goed hoor.

Leefunsverhaal

Ergens in augustje maakte ikjes een grappige opmerking. Wat als iedere katgenoot zijn of haar leefunsverhaal zou opschrijf doen en dat we dat in een heus echtjes papieren boek zouden stoppen. Zou dat niet koel zijn? En opeens ging het van grapje naar een echt haalbaar iets!!
Een hoop katten doken achter de tiepelmasjiene. Ooooh ik had mokken met kattenmelk naast die van mij staan om maar allert te blijf. En nog wat we zijn ermee bezig.

Zomer

Wat was het heet deze zomer zeg. Ooooh en het allergemeenste was dat ik snachts niet eens op mijn balkon mocht slaap. Omdat ik één keer naar beneden was gevallen zestien jaar geleed. Ik kreeg eten op balkon, zo lekker. En ook werd ik een keer aangevallen door een weps.

Vrouw stond toevallig op balkon. Ze zag het gebeuren en beschermde mij. Echtjeswaar…. ik deed die stomme weps niet eens wat.
Want jaren geleden was ik al een keer geprik door een stomme bij, en daar had ik mijn lesje echt van geleerd. Vrouw redde me van die weps door hem een flinke hersenschudding te slaan met een krant.

Blog

Ook mocht ik van Bert elke week een blog gaan schrijf op zijn sijt. Daarin kan ik dingen van mij afschrijf doen. Over hoe ik de wereld zie of de ellendige ellende die ik met mijn personeel beleef.

Tante

Ook werden Loesje en ik tante van bebiepeuterkleuterpoes Kyana.  Ooooh wat waren we blij toen onze Kyana geboren werd. Samen met haar twee broertjes Kiss en Kyan. Ooooh, en toen kwam het verschrikkelijke nieuws. Kleine Kiss werd een prachtig sterretje en niet lang er na kleine Kyan ook.
We zullen ze nooit vergeten. Schijn maar mooi als sterretjes kleine lieverds.

Nou….dit was het weer voor deze week.
Veel liefs en kusjes

Katrientje (schrijfstertje van beroep) (en prinsesje) (en tante)

Katrientje vertelt: over preifussie voor ons katten

privacy van katten

En daar is ze weer. Vandaag ga ik het over preifussie hebben. Iets waar, wij katten, keihard voor moeten knokjes doen. Want preifussie is een recht waar haast niet 1 personeelslid zich aan houd.

Mijn personeel

Inderdaad… zelfs mijn personeelsleden schenden mijn preifussie.
Ik zal jullie daarover vertellen. Ik kan niet beloven dat ikjes het droog hou hoor. Want het is te erg.
Wat gebeurde er een keer…
Nou… mijn bak werd verschoond, maar het gebeurde op een verrekt ongelukkig moment. Ikjes moest plassen. Oooooooh echt. En dat zagen ze niet.
Hallooooo ik stond met mijn voorpootjes bij mijn achterpootjes. Zijn jullie kippig?

Eksjon

Ikjes plas en druk (ja katgenoten, wij prinsesjes drukken i.p.v poepen) in een zak eigenlijk. Zoiets heet een kattenbakzak. (Te koop bij diverse supjemarkjes, diertjeswinkels of tuinencentra. Het goejekoopst is het bij ze eksjon, maar dan moet je flink van de inslaan doen want zo vaak verkopen ze het niet daar. Vrouw heeft 10 pakken laatst gekocht a 2 euro voor 20 zakken per pak) Die zak word in mijn roze kattenbak gedaan. In die zak komt een krantje te liggen. Niet dat ikjes die ga lezen, maar dat voorkomt dat ik door die bodem heen graaf. (Het zogenaamde tokyograafwerk) En daaroverheen komt een laagje grint.
Dan stoppen ze mijn bak weer in de natte kamer. Haakje op de deur en klaar.

Breenweef

Maar goed…ikjes ben koningin in het afdwalen, dus ik ga nu weer terug naar dat ik met mijn voorpootjes tussen mijn achterpootjes stond.
Ikjes moest dus echt enorm plassen. Ik gilde en krijste en liep rondjes. Nou….toen kreeg vrouw een breenweef volgens mij. Want opeens zag ze het licht.
KatrienToen zei ze tegen man van schiet nou maar op, want trientje moet plassen. Terwijl mijn bak nog in de hal stond.

Nou… man had net de eerste schep grint in de bak gedaan en ik gilde opzijjjjjj. Ik nam me een snoekduik op de bak en ja hoor. Net op tijd. Ooooh zo lekker. Maar goed…. dan staan er wel 2 naar jou te kijken terwijl jij net lekker zit te kletteren. Oooooh ik wist niet waar ik heen moest kijken. En stoppen met plassen is geen opsie hoor. Als de wolkbreuk is losgebarsten dan istie losgebarsten.
Je schaamt je rot. En het is dat ik zwart ben want dan kon niemand me zien bloozen.
En dan staan ze nog lachend na te praten over dat je zo nodig moest.

Foowtoos

Ook wil ikjes het heb over ongewenste foowtoos. Ikjes heb echt geen moeite met fowtoos hoor. Maar dan wil ik er wel voor pooseertje doen. En niet dat ze lukraak een fowtoo schiet waarop ik slaap, of mijn benedenboel schoonhoud. Zoals laatst toen ik lijf was. En lachen dat ze deed!!! Ooooh zo erg.

Aksie

Een tijdje geleden heeft Loes nog een aksiedag gehouden. Ooooh dat was zoon groot zukses. Kat na kat kwam huilend bij onze Loes. Oooooh ze was zo sterk voor ons en liet ons gewoon onze ellendige ellende uithuilen.
We moeten gewoon weer aksie voeren. Ons personeel voor eens en voor altijd duidelijk maken dat wij dit niet meer nemen.

Dit was het weer voor deze keer.
Veel liefs en kusjes

Katrien ( strijdlustig prinsesje van beroep)

 

Basil over de aksie (Kerstblog 5-5)

kerstblog

Loesje en Katrien hebben mij gevraagd om ook wat te schrijven. Ik ben namelijk een zogenaamde ervaringsdeskundige. Die ziekenboeg van DOA ken ik van binnen en van buiten.

In het asiel

Toen ik in het asiel belandde was ik heel ziek. Er liep allemaal pus uit mijn oor en ik moest heel erg niezen en hoesten. Ook had ik heel veel vlooien en wormen en mijn gebit was verrot. Mijn oude baasje was heel lief maar ook in de war en heel arm. Daarom kon hij mij en mijn andere kattenvriendjes niet goed verzorgen. Gelukkig zijn we daar weggehaald en bij DOA beland. We waren met meer dan 20 katten en we waren allemaal ziek.

De verzorgers en dierenartsen stroopten hun mouwen op en gingen aan de slag. We werden van onze vlooien en wormen verlost, ingeënt en onze gebitten werden gedaan. Ook werden we ‘geholpen’ ..daar wil ik verder niet over praten want ik moest mijn edele klokkenspel inleveren, nou ja!

Warm en schoon

Waar ik wel echt superblij van werd is dat we in een warme en schone kennel logeerden, iedere dag lekker te eten kregen, en speelgoed en zachte mandjes hadden. Dat waren we niet gewend en we voelden ons de koning te rijk! Ik liep al heel lang met niesziekte rond en omdat die niet was behandeld bij mijn oude baasje had ik komplikaasies ofzo gekregen. Ik had poliepen in mijn ene oor en een oorontsteking in mijn andere oor die maar niet over wilde gaan.

Gelukkig ben ik een hele lieve kerel en liet ik me braaf iedere dag mijn ontstoken oor zalven. Na maaaaanden was het eindelijk goed! Ik was zo blij!

Ook werden de poliepen uit mijn oren gepulkt (toen was ik wel onder narcose hoor!), maar die krengen groeiden steeds terug. Maar gelukkig….nu zijn ze definitief weg. Ik heb eigenlijk aan al die ellende alleen astma overgehouden, maar dat behandelt mijn baasje braaf iedere dag.

Vriendin

Het gaat nu heel goed met mij! Ik woon samen met mijn vriendinnetje Summer. Zij woonde ook bij mijn oude baasje en wij zijn samen naar ons nieuwe baasje verhuisd. We worden erg verwend, worden naar de dokter gesleept als we maar even te hard boeren, we kunnen fijn spelen en worden heel veel geknuffeld!

Bij de DOA zijn ze echt maanden met mij bezig geweest, ze hebben daar echt mijn leven gered. Ik heb nu een fijn levenen en zou het geweldig vinden als jullie de dieren die nu in de ziekenboeg van DOA verblijven ook die kans zouden willen geven. Want zonder jullie hulp redden ze het niet bij DOA.

Knuffel van Basil

Helpen: wilt u Katrien en Loesje helpen om te helpen? Steunt u katten als Basil en Summer?

Als u  direct wat geld wilt storten dan kan dat op: NL 49 INGB 0000252696

U kunt ook via de site doneren, dan komt echt bij de zieke dieren terecht en wordt het nergens anders voor gebruikt: klik hier en kijk https://www.doamsterdam.nl/steun_doa_/medisch-fonds/

 

Loesje vertelt over de inzamelings-aksie… (Kerstblog 4-5)

kerstblog

Het voelde best spannend in ze asiel, van de honden gingen we naar de katten. Katrien en me eigen hadden veel emoozie want waarom wonen er zoveel katten in ze asiel.

Ik kreeg best veel moeilijke gevoelens en Katrien sloeg haar pootjes om mij eigen heen.

Op de bank

  • Oooh Loesje, ik vind het zo zielig dat de katten niet in een huisje wonen.
  • Ik vind het ook moeilijk Katrien. Zouden ze wel tonijn krijgen voor ze eigen? Misschien alleen harde brokke!
  • Ooooh wat zielig. Maar wat ikjes wel goed vind, het lijkt wel of ze in een huis wonen. Zullen we die bank eens uitproberen Loes?
  • Bank? Ik ben best moe Katrien. Oooh ik moet gaape en slaape, prrr prr
  • Loes? Loehoessss!!! Wakker worden!!
  • Wat? Ontbijt? Oooh ik ben in ze asiel…

Ik moest mij oogjes opendoen en ik moest mij eigen ook wassen. Anders voelde ik mij niet fris voor ze andere katten. Katrien rende al door de gangen en toen kwamen we langs een heel groot veld. Ooh weer grote honden en veel honden, ik voelde mij eigen best onzeker maar ze waren best wel blij aan het spelen. Maar ze zaten niet in een hok.

Bij de honden

  • Katterien, oooh ik vind het best moeilijk. Ik ben bang voor ze grote honden?

Katrien zat op schoot bij een vreemde mevrouw die hier werkte. Het was ze mevrouw vrijwilligster. Ze vertelde dat de honden hier de hele dag zijn en ook weer naar huis gaan aan het eind van de dag. Ik miste me eigen vrouw zo, maar ik deed me eigen groot houden. Ik deed ook rekke en strekke, dat is belangrijk als je stres heb. Toen gingen we naar het kamertje waar twee katten waren. Ik zeg U eerlijk, dat durf ik wel beter.

Bij de katten

  • Hallo katten wij komen even kijken hoe jullie hier leven.
  • En dat jullie gelukkig zijn van jullie eigen, dat is ook belangrijk Katrien. Krijgen jullie wel genoeg te eten?
  • Ooooh we hopen dat jullie snel een huisje krijgen hoor.
  • Een huisje en een vrouw en lekker eten. Van me eigen houd ik het meest van tonijn.

Katrien trok me eigen mee naar buiten en toen kwamen we langs de fysioafdeling. Ik zag een grote bak met water en water vind ik eng. Katrien had alweer gehoord dat dit voor de honden is om beter te leren lopen van ze eigen. Oooh ik hoop dat ik nooit opnieuw moet leren lopen…

Handdoeken

  • Ooooh waar zouden de zwembroekjes dan liggen?
  • Zwembroekjes? Oooh Katrien ik snap er niks van? Een hond in een zwembroek?
  • Ooooh ze gaan bloot?
  • Misschien kunnen ze ook me meeditaasie doen in ze water. Ze poten leren rekke en strekke.

Ineens begon me buik te rammelen, me neus ging omhoog en me staart ook. Ik voelde mij eigen zo hongerig. Het voelde als tonijn maar ik zag het niet. En we kwamen ook langs de keuken

  • Katrien ik voel me buik, zullen we naar binnen gaan. Ik heb nu best honger.
  • Oooooh nee Loes. Dat is niet voor ons!!
  • Jawel Katterien wij zijn ook katten en ik ruik nu echt me tonijn! En ik voel mij eigen zo hongerig.
  • Ik weet dat je tonijn ziet!! Nee Loes!!
  • Maar het kan best en er is niemand.

Ik kon alleen nog maar aan me tonijn denken en ik zeg U eerlijk, ik heb er een in me bek gestoken. Katrien heb het niet gezien hoop ik? Zij was alweer een deur verder, daar lagen allemaal handdoeken.

  • Oooooh wat veel! Kijk eens Loes!!
  • Me vrouw heb er niet zoveel, denk ik van me eigen.
  • Toen jij net tonijn liep te bietsen zei een vrijwilligster dat ze altijd handdoeken kunnen gebruiken. Dus als je thuis oude hebt mogen ze naar een dierenasiel gebracht worden.
  • Oooh wat weet jij toch veel Katrien, jij ben best een echte prinses

Dankbaar

Toen voelde ik wel veel geluk ineens en dankbaarheid in me hart. Katrien en me eigen heb een goed leve. We hebben toen alle lekkere hapjes en spulletjes aan de mevrouw vrijwilligster gegeven. Voor ze dieren. En toen kregen we knuffels en ik voelde mij eigen blozen. Katrien moest ook ze traantje wegpinken. Mevrouw de vrijwilligster ging wel alles aan de dieren geven, ze heb het niet zelf opgegeten. Dat vind ik wel goed aan ze asiel, alles is voor ze dieren en ik voelde mij hartje geraakt.

Helpen

Daarom willen Katrien en me eigen U iets vragen.
Wij zouden van ons eigen graag geld in willen zamelen voor ze zieke dieren, dat zij geholpen kunnen worden. Dan kunnen we zieke dieren beter maken en Katrien en ik vinden dat heel belangrijk van ons eigen.
Morgen zal er een mevrouw vrijwilligster Marion meer vertellen over ze ziekenboeg. Dat U weet wat het is en waar U geld aan geeft. Dan kunnen we met ons allemaal de dieren helpen.

En toen gingen we weer naar huis, maar Katrien zegt ook het is bijna Kerstmis. Dan krijg U allemaal lekker te eten en dat is belangrijk.
Katrien zeg dat ze een kerstwens heb:

  • Ik wil iedereen een fijne en fantastische kerst en een gelukkig nieuwjaar toewensen.
    Mijn kerstwens is dat ieder diertje een fijn huisje mag krijgen. Met veel liefde.
    En voor het nieuwe jaar wens ik dat we allemaal vriendjes blijven en dat in goede gezondheid.
    Loesje, voor ons wens ik een eeuwige liefdevolle vriendschap. SJETEEM.
  • Van me eigen vind ik ook dat U goed moet eten in ze nieuwe jaar en U mag ook best iets anders lekker vinden dan me tonijn.

En ik hoop ook dat U een fijne verkering heb en als U die niet heb dan kan het leven toch mooi zijn. Als we lief zijn voor ze ander en elkaar, dat is dan wel belangrijk. Als alles gewoon is dan heb U rust en kan U rielekst zijn, dat hoop ik wel voor
iedereen.
Katrientje, ik wil ook met jou me liefdevolle vriendschap want jij ben me soolzusje. Sjeteem

Dank U wel
Katrien en Loesje

Katrientje vertelt: toen we naar het asiel gingen (Kerstblog 3-5)

kerstblog

Nou, we werden dus wakker en we besloten om ons uitgebreid te gaan toiletteren. Toen kregen we honger, Loesje zei tegen mij dat haar maagje leeg was. Dus ik liep naar het personeel om om eten te vragen. En we kregen echt lekker eten.

Tonijn

  • Ooooh tonijn. Oooh Loeselien, kijk!!
  • Prrr,prrrr,prrr….oooh Katterien, me tonijn! Ik voel me hart in me buik. Ooooh lekkere kersttonijn.
  • Ooooh nee…ik heb geknoeid op mijn schone pakje Loes.
  • Ooooh ik kan ook niets zonder te knoeien eten zeg.
  • Kom maar bij mij, ik doe jou schoonpoetsen. Smikkelsmak, prrr prrr prrr

Loesje maakte mij schoon. Ze had daar weinig moeite mee hoor, want ze had nog ruimte in haar maagje.We gingen een mooie zak zoeken. Het personeel vond een mooie grote rode zak. Alleen ging het een beetje mis. Loesje was een beetje gehaast.

Kibbelen

  • Oooooh nee, dat moet onderin hoor.
  • Me kip en me garnaaaale moeten onderin Katrien, anders kan ik mij eigen niet beheersen.
  • Neehee, als je dat onderintje legt dan gaat het stuhukk.
  • Jij moet jouw eigen niet met mij eten bemoeien, anders ga ik meediteere in de zak. Ik moet nu voor mij eigen opkomen.
  • Ooooh Loes!!!
  • Katterien, met eten is me leven!

We begonnen zelfs wat te kibbelen. De haartjes vlogen nog net niet in het rond.Mijn personeel zag ons kibbelen en kwam tussenbeide. Er werd geëist dat het weer goed kwam tussen ons.

  • Oooooh Loesje, sorry.
  • Snik, snik, ik voel nu traane van emoozie en verdriet. Ik vind het zo erg Katrien. Ik wil nooit boos op jou zijn van me eigen.
  • Zullen we knuffelen?
  • Prrr prrr prrr oooh ik wil graag knuffelen. En dat we weer soolzusjes zijn Katrien en dat het bijna Kerstmis is

In het asiel

kerstblogHet personeel hielp ons verder en we waren binnen een paar minuten klaar. We dronken nog een watertje en besloten richting asiel te vertrekken. Onderweg zongen we vrolijke kerstliedjes. Na 5 minuten rijden zagen we het groene gebouw van DOA. Daar werden we door de honden Bor en Pippa opgewacht. Pippa legde ons uit dat ze last van haar ruggetje had en dat we daarom zelf even door het asiel mochten lopen.
Daar gingen we.

  • Ooooh Loesje. Moet je kijken!!
  • Ik ben ook best een beetje bang Katrien, van ze honden en als ze woef zeggen.
  • Hier mogen de woefjes spelen Loes.
  • Ik kijk mij oogies uit. Ooh wat zijn ze groot Katrien.
  • Gelukkig zitten ze achter een hek!
  • Misschien krijge ze ook sportbrokke net als me verkering Bert?

We liepen verder. Zo belande we boven, bij de katten. En wat daar gebeurde verteld Loesje in onze laatste blog over onze reis.