Hallo lieve vrienden en vriendinnen,
Hier een vervolg van mijn leven als kitten.
Tante Fleur
In mijn vorige blog vertelde ik dat mijn naam ineens Doerak was en dat ik bij mijn nieuwe mensen tante Fleur zag staan. Zij snuffelde aan mij gaf me een lik op mijn kop en ik wist dat het goed was. Die eerste nacht dat ik op het grote bed sliep wist ik dat ik tante Fleur in de gaten moest houden. Die gaat mij helpen om alles te ontdekken. Vanaf dat moment was ik ook geeneens meer bang. Dat voelde zo. Tante Fleur is een bijzondere dame. Zij straalde wat uit wat ik als kleine kitten heel fijn vond.
De volgende ochtend vloog ik gelijk naar beneden. Ik rook de brokkenbak en dook erin. Maar dat was niet helemaal de bedoeling want het was de bak van tante Fleur. Rustig werd ik opzij geduwd, en nog een beetje en nog een beetje. En daar was zomaar nog een bak met brokjes en die was, echt waar, wel van mij. Eerst keek ik nog tante Fleur aan, maar die ging rustig zitten en kijken wat ik ging doen. En hoppa ik dook de brokkenbak in. Je heet niet voor niets Doerak. Ja toch?
De jungle
Na de hele ochtend mijn nieuwe huis te hebben onderzocht, waarbij ik van boven naar beneden vloog, kwam het grote moment. Ik mocht naar buiten. Tenminste de deur naar de jungle ging open maar ik wist niet wat dat was en wat ik daar kon. En toch deed ik voorzichtig stapjes richting de jungle. Tante Fleur stond achter me en gaf mij zomaar een duwtje. En toen stond ik in de jungle. Ik rook van alles, zag van alles en hoorde van alles. 
Van het slapen op het grote bed wist ik dat ik kon klimmen dus ik begon hier ook maar te klimmen. Op een stoel, wat later mijn tuinstoel werd, op een hek en iets wat op grote groene dingen leek. Daar kon je heerlijk over heen lopen. Mijn mensen riepen: Doerak wat doe je nou, kom eraf. Maar hee ik ben Doerak, ik kan dat, en tante Fleur zag dat het goed was. Die groene dingen waren cooniveren of zoiets. Dat kende ik echt niet.
Daarna was ik wel kei moe. Ik zag tante Fleur op de stoel liggen en klom erbij. Daarna heb ik heel lang geslapen op de stoel tegen tante Fleur aan. Nu ik senior kater ben denk ik daar nog wel eens aan. Tante Fleur gaf warmte en zelfvertrouwen.
Nou toen wist ik ook meteen, ik word de baas van de jungle. Er mogen best andere mensen en katten vriendjes bij, maar ik ben hier de baas. Ik werd een jonge katerman en klom echt waar overal op. Zelfs op het dak van mijn woonhuis. Dat vonden mijn mensen niet fijn. Je kon zo alles zien wat er in de buurt was.
Schoon
Maar steeds was daar Tante Fleur. In alles wat ik deed hield zij mij in de gaten. Daardoor durfde ik wel alles. Als jonge katerman die alles aan het ontdekken is, is dat superfijn.
Was alles leuk als kleine kitten/jonge katerman. Nou echt niet. Soms moest ik mee voor controle naar de witte jas. En al dat gefriemel aan je is echt niet altijd fijn. Gelukkig was daar thuis dan altijd Tante Fleur. Die ging mij dan gewoon helemaal schoon likken.
De jungle was toch de plek waar ik het liefste wilde zijn. Daar waren namelijk ook vogels en muizen. De geluiden die ik hoorde waren dus van hun. En ineens kwam daar iets van oer in mij. Zomaar, best raar wel, maar ook weer niet. Het ging vanzelf. Ik ging jagen en tante Fleur ging met mij mee. Daar ga ik de volgende keer over vertellen. Het is super spannend en mijn mensen vonden het niet fijn. Dat vind ik zo stom. Oer is gewoon. Dat hoort bij katermannen en poezen. Dat voelde ik gelijk. Tante Fleur keek mij aan, gaf mij een kopje, en daar gingen we. Ik stond op eigen pootjes. Nu al.
Allemaal weer een fijne week met veel snacks, zon en knuffels.
Poot van Doerak
Kitten verhaal van Doerak 🐾
Nou daar ging ik dan, in mijn mand en in de auto. En ik vond dat helemaal niet eng of raar. Bij de mensen in mijn nieuwe huis ging het deurtje van de poezenmand open en ik liep er zo uit en begon gelijk overal te snuffelen, op te klimmen en op de vensterbank ging ik gelijk zitten en naar buiten kijken. Eigenlijk was dat al mijn eerste vensterbank controle denk ik. Stoere man Doerak hoorde ik roepen door mijn man mens. Maar zo ben ik nu eenmaal. Een echte Doerak. Ineens zag ik een brokkenbak staan. Daar rende ik op af en begon gelijk te eten. Dat smaakte goed alleen rook ik iets bij de brokkenbak. Mijn neusje ging als een gek tekeer, snuffel snuffel snuffel. Wat was dat toch?
wel. Dus ik klimmen en op het bed lag tante Fleur en mijn mensen.
Hallo allemaal, Hier een update van Doerak. Jullie kennen mij natuurlijk wel. Al vanaf 2015 doe ik mee op de website van Bert. Toen was ik nog een jonge katerman van 3 jaar. Ik las alle verhalen van Bert en van zijn vriendjes en vriendinnetjes en plaatste ook mijn avonturen. Eerst samen met Tante Fleur en nu samen met Bliksem en ook met Roover. Die hoort er ook bij. Bert had ineens zijn reis over de Regenboogbrug gemaakt en er was veel verdriet. Hoe kon dat nou? En toen na een tijdje was Ollie er. En Ollie doet het goed. Dat kan ik als senior katerman van 13 jaar wel zeggen.
precies waar ik ben. En ik loop nooit ergens tegenaan. Bliksem heeft mij al die tijd goed in de gaten gehouden. Als ik in de jungle ben, of ik ga wandelen in de poort, gaat hij altijd mee. Dat is lief.
Dit was mijn update tot nu toe. Ik ben nog steeds Doerak alleen zonder ogen. In huis kan ik alles wat ik eerst ook kon. In mijn jungle kan ik ook nog alles. Ik kan alleen niet meer klimmen op schuttingen en daken. Soms probeer ik dat wel maar dat mag niet van mijn mensen vanweges dat ze mij dan niet kunnen pakken. In de poort kan ik niet meer zonder tuigje lopen en moeten mijn mensen altijd mee. Dat vind ik best wel raar.