Categorie archieven: Doerak en Bliksem

🐾 Bliksem en hoe Roover terug komt

Hallo katermannen en kattenpoezen,
Ik ga jullie vertellen hoe Roover ineens weer terug kwam.
Het was een fijne rustige ochtend in mijn jungle. Ik lag languit tussen de struiken, genietend van mijn alledaagse leven toen ik ineens iets hoorde. Het geritsel van pootjes door de gevallen bladeren. Ik spitste mijn oren. En daar, tussen de struiken, verscheen een bekende gestalte: Roover! Na zo een lange tijd was hij eindelijk terug.
Ik sprong overeind, mijn ogen glinsterden van blijdschap.

Op pad

Roover! Waar ben jij al die tijd geweest? Roover grijnsde geheimzinnig. Avonturen, vriend. Maar vandaag… vandaag gaan we weer samen op pad.
Zonder aarzelen renden we naar het achterste deel van de jungle, waar de struiken hoog stonden en een groene muur vormden. Onze jungle. We slopen tussen de takken door sprongen over de bloempotten en volgden een smal pad dat naar een schaduwrijk hoekje leidde.
Plotseling hoorde we een zacht miauwtje. Uit een boom kwam Luna naar beneden geklauterd, haar vacht glanzend in het daglicht.
Wat doen jullie hier? Vroeg ze nieuwsgierig. De jungle verkennen! Zei ik vol trots. Kom mee, Luna. Hoe meer avonturiers, hoe beter!
Samen trokken we verder, alsof wij samen een geheime expeditie vormden. We ontdekten een plek vol mos waar het rook naar regen, we vonden een oude bloempot die dienst deed als grot, en zelfs een mysterieuze veer die volgens Roover van een exotische vogel kon zijn. Wij voelden ons alle drie alsof wij in een andere wereld waren.

Luna

De eerste tuin die we tegen kwamen was van een oude dame die rozen kweekte. De geur was bedwelmend, maar tussen de rozenstruiken lag een slapende hond. Ik sloop als een schaduw langs hem heen, Roover volgde met soepele sprongen, en Luna… Luna tikte speels tegen een rozenblad zodat het hondje even zijn neus bewoog, maar niet wakker werd. 1 tuin gehaald, fluisterde ze met trots.
De 2e tuin was een paradijs van vijvers en fonteinen. Daar zagen we iets bijzonders, een kikker met een gouden stip op zijn rug. Toen hij ons zag, sprong hij naar een steen en kwaakte alsof hij ons wilde waarschuwen. Er is waarschijnlijk gevaar in de buurt dacht ik. Maar er was geen tijd om het te vragen – achter ons klonk er gegrom, en dat kwam steeds dichterbij.
We sprongen over schuttingen, renden langs moestuinen vol pompoenen en bonen, en kwamen uiteindelijk in een tuin die ons de adem benam. Een plek vol lichtgevende bloemen, alsof de maan zelf hier wortel heeft geschoten.
Waar zijn we nu riep ik. En Roover keek ook met verbazing om zich heen.
Dit is het, zei Luna zacht. Dit is mijn tuin. Ik vond dat jullie katermannen de weg moesten weten naar mijn eigen jungle. Zodat we hier ook samen kunnen zijn.
Langzaam aan werd het avond en begon het donker te worden. We keerden terug naar mijn jungle.

Saame

Ik keek naar Roover en Luna en dacht: Dit was de beste dag in lange tijd. Dat zou ome Doerak mooi hebben gevonden. Want soms is het mooiste avontuur gewoon samen zijn. Dat vind ik.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

🐾 Bliksem en het boek van Bert

Hallo katermannen en kattenpoezen,
Ik ga jullie vertellen over een mooi emo boek van Bert en mevrouw Bert.
Het was een rustige avond als alle andere avonden in de woonkamer. Ik lag op mijn favoriete plekje bij het raam, toen mijn man mens een boek op tafel legde. Nieuwsgierig sprong ik erop af. Het was een boek, met een foto van een trotse kater op de kaft: Huiskater Bert – een leven vol liefde.

Geluk

Ik snuffelde aan het boek, alsof ik wist dat dit geen gewoon boek was. Mijn man mens begon te lezen, en al snel vulde de kamer zich met verhalen over Bert. Bert was geen gewone kater, hij was een vriend, een partner, een ziel die warmte bracht in elk hoekje van zijn huis. Samen met zijn vrouw leefde hij een leven vol kleine geluksmomenten: zonnestralen op de vensterbank, zachte dekens op koude dagen, en de stille taal van liefde die geen woorden nodig heeft.
Het boek vertelde ook over Bert ’s vrienden – de Facebook poezen en de stoere katermannen. Een bonte groep die elkaar vond in verhalen, foto’s en gedeelde avonturen. En daar zat ome Doerak ook altijd bij. Het was alsof Bert niet alleen in zijn eigen huis leefde, maar in een wereld vol verbondenheid. Een wereld waar elke pootafdruk een herinnering was, en elke miauw een groet van vriendschap.
Toen mijn man mens bij het laatste hoofdstuk kwam, werd zijn stem zachter. Het ging over het jaar waarin Bert over de regenboogbrug ging. Niet als afscheid, maar als een nieuw begin – een plek waar zonnestralen eeuwig schijnen en waar alle geliefde dieren wachten, tot ze weer samen zijn met degenen die hen liefhebben.
Ik keek op, mijn ogen waren groot en glanzend. Alsof ik begreep dat dit boek meer was dan papier en inkt. Het was een verhaal over onvoorwaardelijke liefde, over samen zijn, en over hoe herinneringen ons hart blijven opwarmen, zelfs als de pootjes niet meer naast ons lopen.

Doerak

Mijn man mens sloot het boek en legde zijn hand op mijn vacht. Dit, fluisterde hij, is wat liefde en samen zijn echt betekent.
Ik moest aan Doerak denken en aan Bert en aan alle poezen en katermannen. Ik bleef bij mijn man mens liggen maar slapen lukte niet.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

🐾 Bliksem en de eerste dagen alleen

Hallo katermannen en kattenpoezen,

Ik ga jullie vertellen over een nieuwe fase in mijn leven die best wel spannend is.
Sinds Doerak een ster was geworden, voelde de jungle anders. Stilte hing tussen de bladeren, alsof zelfs de wind zijn adem inhield. Ik zat op mijn favoriete uitkijkplek, de schutting boven het pad waar we altijd samen de controle deden. Mijn grote donkere ogen glansden in het zonlicht, maar mijn hartje bonsde van onzekerheid.
Vandaag is het aan mij, dacht ik. Doerak zou willen dat ik het probeer.
Ik sprong naar beneden en begon mijn ronde. De jungle leek groter en donkerder dan ooit, en elk geluid leek harder. Een ritsel in de struiken deed mij bijna schrikken, maar het was Roover.

Egel familie

Je hoeft het niet alleen te doen vriend, riep Roover. Wij zijn er om je te helpen.
Even later kwam de egel familie tevoorschijn. De kleintjes piepten vrolijk en moeder egel knikte mij toe. We hebben het nest goed verstopt, zoals Doerak altijd zei: Alles is veilig.
Ik voelde een warme gloed van binnen. Ik ben niet alleen. Hoog boven mij cirkelden de >vogels. Hun ogen keken scherp naar mij en hun vleugels waren stil in de lucht.
Samen trokken we door de jungle. Ik had de leiding, onzeker maar wel vast beraden. Ik controleerde de struiken en de bomen, de geheime doorgangen, en het dak van de schuur. Alles leek in orde.
Aan het einde van mijn ronde ging ik weer op mijn favoriete uitkijkplek zitten. De zon stond hoog en de jungle ademde rustig. En toen keek ik omhoog.
Ik mis je Doerak, dacht ik. Maar ik heb het gedaan, de jungle controle. En ik ben niet alleen.

Pluim

Een zachte bries streek langs mijn vacht, alsof Doerak mij een pluim gaf.
Nu voel ik mij sterker en niet alleen. Dank je wel ome Doerak. Trots en een beetje verdrietig ging ik naar binnen voor mijn snacks.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik knuffels, lekker eten, snacks en veel zon toe. En ome Doerak zit voor altijd in mijn hart.
🐾 Poot van Bliksem

🐾 De Egelfamilie in de tuin van Doerak

Hallo katermannen en kattenpoezen,
Ik ga jullie vertellen over de egel familie die bij mij en Bliksem in de jungle woont. En ze wonen er al vanaf de zomer.

Het was afgelopen zomer op een warme zomerdag bij mij in de jungle. De zon zakte achter de bomen, en de tuin van mij en Bliksem begon te glinsteren van de ondergaande zon. Ik lag op mijn favoriete plekje in de tuin en heb natuurlijk een neus voor avontuur. Bliksem zat naast mij, en zijn staart ging bliksemsnel heen en weer.

Bezoek

Plotseling gingen mijn oren omhoog. Vanuit de struiken hoorde ik een zacht geritsel. Ik zei zachtjes tegen Bliksem: volgens mij hebben we bezoek.
Uit de struiken kwam een klein stekelig bolletje tevoorschijn. Een jonge egel, nog wat onhandig op zijn pootjes. Hij snuffelde wat onhandig aan een slakkenhuisje. Achter hem volgde een grote egel, zijn moeder denk ik. Daar achter liepen nog 2 kleine egeltjes en een grote vader egel. Een nest riep ik tegen Bliksem. Volgens mij wonen ze onder de heg.
Ze zijn hier geboren en nu wonen ze hier.
Vanaf die dag werden de egels vaste bewoners van mijn jungle. Ik ging met Bliksem ze in de gaten houden en hielp ze met het snuffelen en wandelen door de tuin. En ook vertelde ik de egels waar de lekkerste slakken zaten. Elke avond stond er nu water en brokjes voor de egel familie in de tuin. De egels komen alleen tevoorschijn nu als het donker is. Dat weet ik gewoon als senior katerman. Dan is het veilig, zeker voor de kleine egels.

Moeder egel

Nu is het herfst, en op een avond toen de bladeren al begonnen te vallen kwam de moeder egel naar mij toe. Dank je Doerak zei ze zacht, jullie hebben geholpen om de kleine egels groot te laten worden. Nu gaan we ons klaar maken voor de winter. We komen voorlopig elke avond nog wel tevoorschijn. Maar we gaan bouwen aan ons nest om slapend de winter door te komen. En dan zijn we in het voorjaar er weer.
Ik keek naar Bliksem en glimlachte. We hebben goed werk gedaan.
En terwijl de egelfamilie zich terugtrok in hun warme nest onder de heg, lag ik met Bliksem zij aan zij, tevreden in onze jungle vol avonturen.
De tuin was stil, maar vol leven. En het avontuur? Dat gaat altijd door. De jungle is ons huis en er gebeurt altijd wel wat.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik weer knuffels, lekker eten, snacks en veel zon.
De herfst is gearriveerd maar ook nog niet echt. Soms is er nog best wel veel zon. Echt waar. Al is het hele warme nu wel weg.
🐾 Poot van Doerak

🐾 De badkamerinspectie van Doerak

Hallo katermannen en kattenpoezen,
Ik ga jullie vertellen waarom de badkamer controle belangrijk is, en ik 2 ongeduldige vriendjes heb als ik die controle doe.

Elke ochtend, nog voordat de zon haar eerste stralen over de jungle wierp, begin ik aan mijn vaste ritueel: De badkamercontrole. Terwijl de bladeren buiten nog glinsteren van de dauw, sloop ik stilletjes door het huis, mijn rode vacht glanzend en mijn snorharen strak van de concentratie.
De badkamer is mijn domein in de vroege ochtend. Niet zomaar een plek, zoals bijvoorbeeld mijn kattenbak, nee het was een heilig terrein waar orde moest heersen. Dat is belangrijk. Ik sprong op de rand van de wastafel, inspecteerde de kraan (geen druppels, goed), snuffelde aan de handdoeken (fris genoeg, dus goed) en keek streng naar de tandenborstels (allemaal rechtop zoals het hoort, dus goed)

Jungle

Ondertussen, diep in de jungle achter het huis, zaten Bliksem en Roover ongeduldig te wachten. Bliksem met zijn glinsterende zwarte vacht en bliksemsnelle poten, trippelde heen en weer over een boomtak. Roover, de stoere kater met een hartje van goud, lag languit op een stoel, maar zijn staart zwiepte nerveus heen en weer. Waarom duurt het zo lang voordat Doerak er is? Bromde Roover.
Het is Doerak, zuchtte Bliksem. Hij moet eerst zeker weten dat de badkamer schoon en veilig is. Je weet hoe hij is.
Plotseling hoorde ze een stevige miauw. Doerak verscheen aan de rand van de jungle, zijn ogen helder en zijn houding trots.
Ik zei tegen de jonge katermannen: Alles is in orde. De handdoeken zijn schoon en hangen recht, de zeep ligt op zijn plek en de spiegel is streep loos schoon.
Bliksem sprong op. Eindelijk! Kunnen we nu op avontuur? Ja riep Roover de jungle wacht.
Ik begon te glimlachen en zei: maar eerst drinken we een schoteltje kattenmelk.

Mijn dag

En zo begint dus mijn dag – met een badkamer die glanst van orde, een jungle vol geheimen en twee ongeduldige jonge katermannen die met mij op avontuur willen.
Ongeduldige katermannen, dat zijn ze. Maar samen kunnen wij de hele wereld aan.

Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik weer knuffels, lekker eten, snacks en veel zon.
Het wordt wel herfst, dat ruik ik, maar volgens mij komt er deze week best nog wel veel zon. Dat is fijn voor iedereen.
🐾 Poot van Doerak