Hallo katermannen en kattenpoezen,
Ik ga jullie vertellen van mijn eerste avontuur met Roover. Bliksem was er ook bij. En het was een spannend avontuur hoor.
Het was op een avond, de lucht was diep blauw en de eerste sterren begonnen al te fonkelen. Ik zat op de schutting en mijn ogen waren gericht op de oude schutting aan het eind van de poort. Roover en Bliksem kwamen ineens naast mij zitten.

Tunnel

Ik hoorde van een duif, begon Roover geheimzinnig, dat er onder de oude schutting een tunnel ligt. Ooit gebruikt door de egels om naar de andere tuin te gaan.

Ik spitste mijn oren. Een tunnel? En waar gaat die dan naartoe?
Bliksem, snel en ongeduldig als die was, sprong al van de schutting. Kom, dat gaan we uitzoeken.

Geheim

Roover en ik volgde. We slopen alle drie over het gras, langs de heggen, tot we bij de oude schutting kwamen. Daar achter een struik, vonden we de tunnel. Roover ging als eerste met zijn poten in de tunnel voelen, en ineens glipte Bliksem als eerste naar binnen. Ik ging snel Bliksem achterna en Roover volgde als laatste in de rij.
In de tunnel was het donker, maar mijn ogen pasten zich snel aan. De tunnel rookte naar aarde en avontuur. Wij volgden het pad , dat kronkelde onder de schutting door, tot we bij het einde kwamen. Ik kwam uit in de tuin van de andere mensen. Daar lagen allerlei spullen, zoals dozen vol papier, maar ook een bak vol kattensnoepjes. Ik rook tonijnsmaak.
Bliksem en Roover kwamen ook uit de tunnel en gingen om de doos met snoepjes staan. Ik ging de snoepjes eerlijk met Bliksem en Roover delen en we spraken af dat dit onze geheime plek zou worden. Alleen wij drieën.
De tunnelbroeders zei Roover trots.
De nachtkatten stelde Bliksem voor.
Ik lachte en zei: wat dacht je van allebei?

Ster

En zo begon mijn eerste avontuur met Roover en Bliksem. Met een tunnel, een schat, en een vriendschap die alleen maar sterker werd.
Toen Bliksem en Roover al aan het slapen waren bleef ik nog even op de schutting kijken naar de nacht. Een ster fonkelde extra fel. En in gedachten mauwde ik: Dag tante Fleur.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik weer knuffels, lekker eten, snacks en veel zon.
Maar volgens mij komt er ander weer aan. Het wordt herfst.
🐾 Poot van Doerak

Hallo katermannen en kattenpoezen,
Ik ga jullie vertellen hoe ik kennis maakte met mijn vriend Roover.
Het was een zonnige ochtend in mijn tuin in Doetinchem. Ik lag languit op mijn tuinbank, mijn rode vacht werd heerlijk warm door de zon. Bliksem lag op de tuinstoel, zijn ogen halfdicht, maar zijn oren waren alert. Dat zag ik. De lucht rook alsof het ander weer ging worden. Dat weet ik als ervaren katerman. En de bladeren begonnen meer te vallen in de tuin.

Geluid

Ineens hoorde ik wat. Ik spitste mijn oren. Er klonk een zacht geritsel in de heg. Niet het gewone geritsel van een vogel of een muis, nee dit was anders. Nieuw. Ik sprong geruisloos van de tuinbank en sloop richting het geluid.
Daar, tussen de bladeren, zat een onbekende kat. Grijs met een beetje zwart en witte achterpoten. Zijn ogen waren helder en hij keek mij zomaar aan.

Roover

Wie ben jij vroeg ik? Roover antwoorde de andere kat. Ik woon 3 huizen verderop. Ik zag jou en die bliksemsnelle zwarte kat vaak spelen. Jullie leken mij wel…..interessant.
Bliksem was er inmiddels ook bijgekomen. Hij keek Roover aan , knikte kort, en zei: als je snel genoeg bent mag je meedoen.
Dat was het begin van een nieuwe vriendschap.
Vanaf die dag waren wij met zijn drieën: Doerak, Bliksem en Roover. We gingen door de tuinen zwerven, sprongen op schuttingen, en ontdekten geheime plekjes in de buurt. Roover was ook een slimme kat, hij wist veel leuke plekjes, Bliksem kende alle vluchtroutes, en ik… ik was de strateeg. Samen vormen we een onverslaanbaar team.
Op een avond toen de maan hoog aan de hemel stond, zat ik met Bliksem en Roover op het dak van het schuurtje van Roover. Wij keken uit over de wijk. Onze wijk.
Vrienden? Vroeg Roover.
Vrienden, antwoorde ik en Bliksem tegelijk.
En zo werd Roover niet alleen de kat van drie huizen verderop, maar ook een vaste vriend van mij en Bliksem.
Een broeder in de dagelijkse en nachtelijke avonturen in de jungles van Doetinchem.
De volgende keer vertel ik over het eerste grote avontuur die ik samen beleefde met Bliksem en Roover in de geheime tunnel onder de oude schutting. Die stond een paar tuinen verderop bij de overburen van Roover.

Zon

Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik weer knuffels, lekker eten, snacks en veel zon.
Maar volgens mij komt er ander weer aan. Het wordt herfst.
🐾 Poot van Doerak

Hallo allemaal,
Het was stil in mijn huis aan de rand van Doetinchem. In de tuin rook ik de lucht van lavendel, dat deed me altijd aan Tante Fleur denken. Nu zij er niet meer was is er iets veranderd. Niet alleen in mijn huis maar ook bij mijzelf. Als senior katerman had ik een taak gekregen. Een taak die ik goed ga uitvoeren.

Tante Fleur had mij, net voor zij haar laatste dutje deed, iets toevertrouwd. Met een zachte stem had zij gevraagd: Zorg goed voor Bliksem, Doerak. Hij is nog jong maar hij heeft een groot hart. Leer hem wat jij weet.
En zo begon mijn eerste jaar waarbij ik mentor van Bliksem werd.

Bliksem

Bliksem was een jonge, nieuwsgierige kater, met een vacht zo zwart als de nacht en ogen die glinsterden als de sterren. Bliksem was snel, onstuimig en soms een beetje roekeloos. Net als ik was als kitten. Maar Bliksem lette goed op mij. Alsof ik de baas was.
Elke avond als we samen in de jungle zaten begon zijn les. Ik leerde hem hoe je stilletjes over schuttingen liep, hoe je de geur van de regen kon ruiken, en hoe je de wind kon gebruiken om te weten waar gevaar schuilde. Ik liet hem de geheime plekjes zien, waar de egels woonde en waar de muizen feestjes hielden. En hoe je heel hoog kon zitten en alle tuinen kon overzien.
Maar het belangrijkste wat ik hem leerde was geduld. Niet alles hoeft snel. Soms is wachten beter. Maar in het begin snapte Bliksem dat niet helemaal.
Bliksem deed best wel luisteren. Hij maakte soms fouten, natuurlijk. Hij viel eens in de vijver toen hij een kikker achterna zat. En hij schrok soms van zijn eigen schaduw. Maar elke keer stond hij op, keek naar mij en leerde.
En ik? Ik voelde trots. Niet alleen omdat Bliksem groeide, maar omdat ik voelde dat tante Fleur nog steeds bij mij was. Ik voelde dat als de blaadjes ritselde en als de sterren fonkelden.

Aan het eind van het eerste jaar, op een heldere lenteavond, Zat Bliksem alleen op het dak van het huis. Ik keek met half gesloten ogen naar Bliksem. Bliksem riep: Ik snap het nu Doerak. Ik keek hem aan en dacht: dan is mijn taak volbracht.
En al was mijn taak volbracht, mijn hartje zit vol liefde voor Bliksem, en volgens mij wordt Bliksem later ook een mentor. Maar dat is een verhaal voor later.

Regen

Er was ook nog een emo moment met Bliksem. Het was een dag dat de regen tegen het raam tikte. Ik zat met Bliksem onder een grote struik te schuilen. Bliksem was stil. Ik zag dat zijn ogen naar een ster keken. Hij voelde dat dit tante Fleur was, en ik zag dat hij haar miste. Dus ik schoof tegen hem aan, duwde mijn kop tegen hem aan en miauwde: Ik ook, elke dag. Maar weet dat zij trots op ons zou zijn.
Ik keek ook naar de ster en dacht: Zij gaf mij een taak, en jij Bliksem jij hebt geleerd vanuit je hart. Daar ben ik super trots op.
En ineens hield de regen op, en was het heel stil. Alles in onze jungle rook ineens naar Tante Fleur.
Ik en Bliksem zullen haar nooit vergeten, en zolang we haar verhalen vertellen leeft ze voort in ons.
En toen begonnen we alle twee zomaar te spinnen in het beginnende donker van de nacht. Samen spinnen dat klonk als een lied voor tante Fleur, terwijl één ster extra begon te flikkeren.
Al mijn vriendjes en vriendinnetjes wens ik weer knuffels, lekker eten, snacks en veel zon.
🐾 Poot van Doerak

Hoofdstuk 1: Tante Fleur en de Sterrenhemel

Sinds die bijzondere zomeravond in Doetinchem, waarin Tante Fleur, zonder dat Doerak dat wist, haar laatste wandeling maakte door de tuin vol lavendel en oude rozenstruiken, voelde Doerak wel dat er iets aan het veranderen was. Tante Fleur was niet meer zo snel, haar ogen keken verder dan de heg, alsof ze iets zag wat anderen niet konden zien.
Op een zachte avond, toen de maan hoog stond en de sterren fonkelden als diamanten, sprong Doerak op de tuinstoel naast haar. Tante Fleur zuchtte diep, keek naar de hemel en fluisterde:
“Lieve Doerak, mijn tijd hier is bijna voorbij. Maar ik zal altijd bij je zijn, als een ster aan de hemel. Wanneer je me mist, kijk omhoog. En wanneer je hulp nodig hebt… dan zal ik je een teken geven.”
Die nacht verdween Tante Fleur stilletjes, vredig, alsof ze oploste in het maanlicht. En toen Doerak de volgende avond naar boven keek, zag hij een nieuwe ster, helderder dan alle anderen. Hij wist: dat is haar.

Hoofdstuk 2: De komst van Bliksem

Dagen gingen voorbij. Doerak voelde zich alleen, maar bleef trouw aan Tante Fleur’ s woorden. Op een stormachtige avond, waarin de bliksem de lucht spleet en de regen tegen de ramen sloeg, hoorde hij een zacht gemiauw vanuit de woonkamer.
Daar zat hij: een klein, zwart-wit katermannetje met ogen vol vuur en nieuwsgierigheid. Hij begon Doerak gelijk te besnuffelen en te onderzoeken. Doerak voelde een rilling over zijn rug. Boven hem flonkerde Tante Fleur’ s ster extra fel.
“Is dit jouw teken?” fluisterde hij.
Het katertje heette Bliksem — snel, eigenwijs, en vol energie. Alles wat Doerak ooit was als kitten. En nu begreep hij zijn taak: hij moest Bliksem opvoeden, net zoals Tante Fleur hem had opgevoed. Met geduld, liefde, en een beetje kattenwijsheid.

Hoofdstuk 3: Een nieuw begin

Doerak leerde Bliksem hoe je stil door de nacht sluipt, hoe je kan klimmen in de jungle, hoe je oer wordt, waar de beste vis te vinden is in Doetinchem, en hoe je mensen kunt laten lachen met één blik. Soms keek hij omhoog, naar de ster van Tante Fleur, en glimlachte.
“Kijk eens, Tante Fleur. Hij leert snel.”
En zo begon een nieuw hoofdstuk. Tante Fleur bleef waken als een ster aan de hemel, Doerak werd een wijze mentor, en Bliksem… werd een legende in wording.
En zo beginnen mijn avonturen met Bliksem. Omdat er veel emo was in die periode ben ik nu wel geholpen om de letters op papier te krijgen. In mijn vervolgverhaal kan ik mijn vriendjes en vriendinnetjes nieuwe avonturen gaan vertellen.
Allemaal weer veel zon, brokjes, snacks en verse vis gewenst.
Veel knuffels en pootjes van mij en Bliksem.