Na de lente komt de zomer en die zomer heeft soms een hittegolf. Dat is een moeilijk iets. De Hollandse huizen zijn er niet voor gebouwd en de mensen die in zo’n huis wonen kunnen er evenmin tegen.
Ik niet, tenminste.
Leeftijd
Bert en ik woonden in een bovenhuis met ramen over de hele lengte van de huiskamer, waarbij ook nog een zongunstige ligging kwam.
Hitte buiten, hitte binnen.
Vooral naarmate Bert ouder werd, maakte ik me zorgen over zijn gestel en of hij wel de hitte zou overleven. Dat had te maken met mijn grootmoeder, ver in de tachtig, die kort na een hittegolf was vertrokken naar de hemel. Iedereen had het ook over haar leeftijd. En daardoor dacht ik aan Bert.
- Zijn dikke vacht, ook na het verharen
- Zijn weigering om te drinken uit een drinkfonteintje, met de poezenlimonade kwam ik misschien niet ver genoeg en zijn avondeten leek door het extra water al op soep
- Zijn verlangen naar gewone dagen, die in niets van elkaar afweken
- Zijn angstklachten, waardoor ventilatoren moeilijk zouden kunnen worden.
Plan
Elke keer keek ik naar het weerbericht en toen de aankondiging van de hitte kwam, maakte ik meteen een plan. Het gaf me wat greep op die ellende.
Opstaan voor 0500 uur. Dan de routine van medicijn-snack, knuffels, samen liggen met extra aaien voor het verharen.
Raam een beetje open, Bert aan het werk als controleur vensterbank, ik aan mijn tafel ook aan het werk.
Tegen het middaguur alles dicht en de ventilatoren aan.
In de middag rusten.
Avond herstel.
De senior katerman Bert deed het uitstekend. Was het ochtend, dan zat hij tevreden in de vroege zon. Met de eerste ventilator aan, ging hij er heerlijk voor liggen.
De tweede ging aan: Bert koos een locatie uit zodat hij van twee kanten goed doorwaaid werd.
Daar lag hij dan. Roerloos. Helemaal in het moment. In rustige rust.
Ook met de derde ventilator aan, die met de andere twee bepaald een ruisend geluid veroorzaakten.
Rust
Als ik hem zo intens stil zag liggen, dacht ik soms aan mijn grootmoeder en dan vroeg ik met bange stem: โBert, ben je dood?โย Als antwoord hief Bert zijn kop op en keek me aan, met een volwassen-vermoeide blik van: je weet toch van niet.
Daarom vroeg ik snel niets meer, zodat hij zijn rust had.
Naarmate de zomer langer duurde, keek ik het voorbeeld van Bert af. Vooral dat roerloos liggen bleek heel goed te werken. Pootjes vooruit, een paar keer zuchten, wat smakken, de wind in huis voelen, en dan duurde een dag een minuut.
Een hittegolf was zo snel voorbij. Eigenlijk.
Hoi Mevrouw Bert,
Tommy vind de zomers ook nooit fijn, en al helemaal niet als het te warm is.
Vind dat je een goeie oplossing hebt gevonden voor jou en Bert om die warme dagen door te komen, en Bert heeft zelfs nog een lesje rustig aan doen gegeven met de warmte.
Tja………….en gelijk heeft hij, lekker tussen de ventilatoren liggen en niks doen en vooral genieten van de wind die door je vacht heen ruist.
Pootje van Tommy!
pootje voor Tommy, hoe Bert er dan kon liggen was inderdaad een groot voorbeeld, ik hoop dat een hittegolf weg blijft dit jaar maar als het komt ,weet ik wat me te doen staat,
mevrouw Vilan
Mevrouw Bert,
Mijn vorige kater, Solo ook een rode, hield erg van zonnebaden in de tuin. Nadat ik hem een keer slap uit de tuin heb moeten wegdragen heeft hij bij hoge temperaturen altijd huisarrest gehad. In gedachten zie ik mooie Bert liggen tussen de ventilatoren in zijn relaxstand.
Lieve groet mevrouw Figo
ach mevrouw Figo, wat moet dat een schrik zijn geweest, vooral dat slappe, en dan is huisarrest een stevige stap maar wel het beste, ik hoop dat Figo beter met de warmte omgaat, elke kat is er weer anders in immers,
mevrouw Bert
Lieve mevrouw Bert,
Wat een heerlijke herinnering aan de zomerhitte-dagen met Bert, die zo voorbij vlogen.
Hier heb ik ook zulke herinneringen aan Pop, Beer, Mol en Bol. Dagen die zo voorbij leken te gaan, maar tegelijkertijd eeuwig leken te duren. En dat doen ze ook, in mijn hart.
Mevrouw Kever en co.
lieve mevrouw Kever en co- ja de herinneringen blijven en voor mij geldt, vooral als ik ze opschrijf. Met een tuin voor katten zijn er vermoed ik ook herinneringen aan zomertijden in het gras, dat lijkt me heerlijk,
mevrouw Bert
Hoi mevrouw Bert,
Ja die hittegolven zijn altijd drama voor de dieren.
Inderdaad maar zoveel mogelijk proberen vocht binnen te krijgen.
Hier mogen ze smorgens vroeg de tuin in en tegen 11 uur gaat de achterdeur dicht.
Gelukkig is hier een koele/koude keuken met tegels waar ze lekker kunnen liggen. In de woonkamer en slaapkamer een ventilator.
Ik ga ook wel met ze voren zitten want daar is smiddags schaduw.
Maar inderdaad blij als de hittegolf voorbij is!!!
Dikke knuffel van ons allemaal
๐ฝ๐ฝ๐ฝ๐ฝ๐๐๐
hoi allemaal dat lijkt me een goed systeem, ook iets waaraan gemakkelijk te wennen valt, maar o, die hitte kan soms zo toeslaan dat is het griezelige ervan. Hopen dat het dit jaar gewoon blijft en te doen is,
mevrouw Bert