Bert en het grote genieten (30)

Nadat Bert en ik de eerste maanden vooral met spelen hadden doorgebracht, besloot hij op een dag dat het genoeg was. Genoeg van het hele intensieve therapeutische spelen. Al was hij nog steds onzeker en al had hij nog steeds angstklachten, hij had nu innerlijk ruimte om meer te gaan genieten van het leven.

Plank

En dat was vooral genieten van de zon.
Het kwam dan ook goed uit, dat het zomer was. In de huiskamer heb ik ramen over de hele breedte en de twee vensterbanken zijn verbonden door een plank; mijn kleine rode kater Tim liep zo graag daar, dat ik het gewoon zo hield. Bert vond het ook ideaal. En nu zie ik Ollie er tevreden liggen.

Vensterbank

Elke ochtend, middag en ook wel in de vroege avond kon ik Bert in de vensterbank terugvinden. Roerloos liggend, ogen dichtgeknepen, elke straal van de zon in zijn dikke vacht opnemend en warmer en gelukkiger worden.
Het stemde me blij hem zo te zien, in zijn totale ontspanning.
Maar ik werd ook ongerust, de verhalen kennende over verbranding van oortjes (Bert wilde beslist geen beschermende crème) en iets als oververhtting leek me ook niet uitgesloten. Maar Bert nam ook pauzes, en daar vertrouwde ik op.
Daarom besloot ik de vensterbanken wat comfortabeler te maken. En veiliger, want het was er te glad.

Nieuw

Ik lijmde tapijt-kleedjes op de plank, voor het houvast van de pootjes.
Op het linker- en rechteruiteinde van de vensterbanken legde ik een dik kleedje, eerder een kussen, dat ik vastzette met klemmen.
“Kijk eens Bert,” zei ik en wees op het nieuwe.
Hij keek, argwanend natuurlijk. Want nieuw, dat was per definitie niet goed.

Luxe

Maar deze keer duurde de argwaan kort.
Bert ontdekte het luxe liggen. Gestrekt, zittend, op zijn zij, er kwam geen einde aan zijn overgave aan de zon en de warmte, het was een demonstratie van volmaakt geluk. Zo moet het, wist ik dan steeds, je weet dat iets kan ophouden of voorbij kan gaan, maar wat je hebt, dat heb je, en dat is het moment van het nu, waarin alles heerlijk is.
Het was een levensles voor mij, die ik nog steeds probeer te praktiseren.

Lees ook

10 gedachten over “Bert en het grote genieten (30)

  1. Hoi Mevrouw Bert,

    Het is mooi om te zien dat Bert liet zien hoe je met weinig gewoon tevreden kan en mag zijn.
    Een vensterbank, zon en een kussentje meer heb je(bijna) niet nodig om volmaakt tevreden te zijn!
    Hoe mooi is dat, een betere en mooiere les kon je van Bert niet krijgen.

    Groeten van Annelieke (deeltijdbaasje van Tommy)

    1. hoi mevrouw Tommy, ja, het was zien en weten: die totale ontspanning en niet denken van morgen is het vast anders, Bert leefde nu, in het moment en daar stoorde ik hem nooit bij, behalve dan een beetje als ik een foto van hem maakte, maar dat vergaf hij me altijd weer,
      mevrouw Bert

  2. Wat fijn om dit allemaal te lezen. Dankjewel Vilan dat je dit met ons deelt.
    Hoe gelukkig werd Bertje langzaam maar zeker. Hoe bijzonder was hij, hij zit voor altijd diep in mijn hart.❤

    1. dag lieve Ina, hier ook, hij was en blijft voor mij die zachtmoedige kater die hij eigenlijk al op de eerste dag hier was, en toen hij ouder werd, kwam dat nog meer naar voren, ook omdat hij meer durfde en kon, ook op emotioneel gebied,
      Vilan

  3. Hoi mevrouw Bert,

    Hoe mooi toch en wat een heerlijk gevoel!!!
    De rust, tevredenheid, het genieten.
    En dan niet alleen voor Bert maar ook voor jezelf.

    Dikke knuffel van ons allemaal
    😽😽😽😽🐔🐔😘

    1. dankjulliewel – er gebeurde zo weinig wereldschokkends in ons tweepersoonsbestaan, en toch was het elke dag vol van ervaringen,
      mevrouw Bert

  4. Lieve mevrouw Bert,

    Wat een heerlijke herinnering aan Bert.
    En wat fijn dat hij alle verbeteringen aan de vensterbank accepteerde en ook daadwerkelijk gebruikte. Weinig is leuker dan om je kat iets aan te bieden en dan te zien dat ze meteen snappen waar het voor is en er blij mee zijn.
    Dat genieten van het moment is een heel bijzonder iets, en katten hebben dat geperfectioneerd.
    Dat is (maar) één van de redenen waarom ze zo bijzonder zijn.

    Mevrouw Kever en co.

    1. lieve mevrouw Kever en Co,
      Het is zeker een fijne herinnering, hoe hij daar lag en ik het zag en ik dacht, zo is geluk dus, zo ziet het eruit. Wel heeft Bert een week lang de kussenmatjes genegeerd en net toen ik dacht die haal ik weg, toen lag hij er opeens op,
      mevrouw Bert

  5. Hallo mevrouw Bert,
    Het was vast heerlijk om te zien dat Bert zo heerlijk kon genieten in de vensterbank.
    Trouwens ik geniet zelf ook altijd als ik zie dat mijn kat geniet en tevreden is.

    Hartelijke groet van mevrouw Figo.

    1. Dat gevoel ken ik heel goed mevrouw Figo, het is een onbaatzuchtige vorm van liefde denk ik, de vreugde om hem gelukkig te zien. Heerlijk dat te voelen,
      mevrouw Bert

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *