Nou daar issie dan hoor, m’n allereerste blog op de derde dag van de eerste maand van het nieuwe jaar…
Om te beginnen wil ik dus heel graag de derde blogger zijn op Saame die op deze pagina, die mijn grote vriend en lichtend voorbeeld Bert ooit begonnen is en die een tijdje nadat Bert een hele mooie ster is geworden gelukkig door zijn opvolger Ollie is voortgezet, al mijn vrienden, vriendinnen en hun personeel nog even 363 hele mooie, gezonde en gelukkige dagen toe te wensen.
Ook namens mijn eigen personeel natuurlijk, dat me ook voor dit komende jaar weer beloofd heeft om me te helpen met het vertalen van mijn gemauwde avonturen en gedachten naar letters die andere tweebeners lijken te kunnen begrijpen. En ik kan je verzekeren dat dat niet altijd even makkelijk gaat, want ze hebben echt wel even heel bedenkelijk zitten kijken hier achter de leptop toen ik m’n tweede zin van deze blog aan ze doormauwde. Maar het is allemaal netjes opgetikt, dus ik kan gewoon verder met m’n verhaal over de afgelopen week.
Katrière
Toen ik nog niet zo heel lang geleden hier kwam wonen als beebiekittenkatertje, had ik nooit gedacht dat ik elke week een stukje zou laten optikken over wat ik allemaal meegemaakt had in de afgelopen week. Ik had wel wat anders aan m’n kop, want in die tijd was ik druk bezig met groterderder en sterkerder te groeien. Mijn droom was toen om ooit een katrière als doelkater in het Nationaal Pootbalteam te beginnen. Maar ja, hoe goed ik ook trainde en m’n personeel ook zocht, er bleek helemaal geen Nationaal Pootbalteam te bestaan dus daar was dan ook geen droge brok mee te verdienen.
In de tussentijd maakte m’n personeel foto’s van me, omdat ze m’n leven van kitten naar kater graag wilden vastleggen. Heel eerlijk vond ik dat in ‘t begin best wel leuk hoor, maar toen bleek dat er geen dag meer voorbij leek te gaan gaan zonder dat ik die camera weer voor m’n snuffert kreeg, was de lol er na een tijdje ook wel van af.
Zaterdag
Die foto’s werden door mijn personeel ook op Feestboek gedeeld, waar ik begon te mauwen over wat ik gedaan had of nog wilde gaan doen. Of hoe ik ergens over dacht. Want ik mauwde wat af in die tijd, en m’n personeel begon dat te vertalen. Ik kreeg vrienden, niet alleen miauwers maar ook blaffers, en zelfs een paar tweebeners begonnen me te volgen. Dagenlang zaten m’n personeel en ik achter de leptop om op iedereen te reageren. Maar m’n personeel moest ook nog tijd overhouden om brokjes voor mij te verdienen, met me te spelen, knuffelen en me te aaien, op jacht te gaan om m’n voorraadkast te vullen en m’n huis aan kant te houden. We hadden het er best wel druk mee.
Een paar weken voordat ik m’n allereerste verjaardag zou vieren kreeg ik een mailtje van Mevrouw Bert, of ik het leuk zou vinden om voor de website van Bert te gaan schrijven. Hij was nog op zoek naar iemand die de zaterdag wilde opvullen toen mijn andere grote vriend Bram een mooie ster was geworden en dus geen tijd meer had om zijn blog nog wekelijks te laten optikken.
Bert
Heel eerlijk gemauwd, m’n personeel en ik zijn toen om de tafel gaan zitten om mijn toekomst te bespreken. Want zij vonden dat ik, nu mijn beebiekittenkatertijd ten einde liep en ik een grote katermans aan het worden was, toch iets om poten moest hebben. Zelf vond ik eigenlijk dat ik het al druk genoeg had met groeien, dutten, spelen en knuffelen tussen fotomodel zijn door, en dan had ik het nog niet eens over de tijd die ik doorbracht achter de leptop om op al mijn vrienden op Feestboek te reageren.
Maar door Bert gevraagd te worden om in Bram z’n voetsporen te treden was toch wel een hele grote eer, dus ik besloot mijn mogelijk toekomstige pootbalkatrière op te geven en naast fotomodel aan huis ook de stap te wagen om als schrijver aan de bak te kunnen en de uitnodiging met beide poten aan te nemen. Want ik had ‘t al niet zo op reizen, mijn wereld binnenshuis en buiten in de wijk waar ik woon was al groot genoeg en daar ben ik nog steeds heel tevreden mee. En voor de combinatie van fotomodel en schrijver kon ik gewoon lekker thuis blijven werken, dichtbij al m’n favoriete plekjes om te dutten, m’n eigen personeel en natuurlijk m’n voorraadkast en etens- en drinkbakjes.
Blogkater
Zo ben ik dus blogkater geworden, en ook in het nieuwe jaar ben ik weer van de partij. Saame met alle andere blogkaters en -poezen, die elke week hun belevenissen met jullie 
als lezer of luisteraar mogen delen. En dat is eigenlijk best wel biezonder, want zo kunnen we kennis met elkaar maken en leren van anderen en ideeën opdoen waar we zelf misschien nog helemaal niet aan gedacht hadden.
Dat maakt onze wereld groterderder, terwijl we gewoon lekker op ons favoriete slaapplekje liggen of met buurtcontrole bezig zijn of gewoon buiten een frisse neus aan het halen zijn. Zolang we onze belevenissen kunnen blijven delen gaat het zeker weer een purrrachtig jaar worden met elkaar.
Stevige poot en zachte kopjes,
Joep
Hoi Joep,
Vind jou een zeer goede en waardige opvolger van Bram, elke week geniet ik van je mooie avonturen die je mee maakt.
En ben blij dat ik jou als vriend heb mogen leren kennen, zou zeggen ga zo door met het bloggen.
Zal ze zeker blijven lezen en reageren.
Pootje van Tommy!
Lieve Tommy,
Dank je wel voor je lieve woorden, ik word er gewoon een beetje verlegen van… Bert en Bram blijven over m’n schouder meekijken, en ik ben ook blij dat ik jou heb leren kennen en dat je m’n blogs leest. Dank je wel, lieve Tommy!
Heel veel zachte kopjes,
Joep. 😻🐾
Lieve Joep,
Vrouwtje en ik hopen dat je nog lang blijft bloggen want wij lezen je blog altijd met heel veel plezier op zaterdag.
Jij bent ook degene geweest die er voor gezorgd heeft dat ik veel vrienden op fb kreeg want jij had in een berichtje op je fb gezet dat ik niet veel vrienden had en dat heeft er voor gezorgd dat ik ook vrienden kreeg. Dat vond ik zo lief van jou en je personeel.
Veel liefs voor nu ook van mijn vrouwtje🐈⬛
Dank je wel lieve Figo, en graag gedaan hoor! Ik wist al zodra ik je foto zag dat jij een hele bijzondere en vriendelijke katermans bent, en gelukkig vonden meer vrienden op fb dat!
Ik hoop dat we er saame weer een heel mooi nieuw jaar van mogen maken, ik kijk alweer uit naar het derde Grote Weilandfeest dit jaar!
Heel veel zachte kopjes voor jou en je vrouwtje, en de hartelijke groeten van m’n personeel! 😽🐾
Meow Joep,
je bent niet alleen een bovenste beste blogger je bent ook een kanjer in het organiseren van Weilandfeesten. Wauw miauw, wat een geweldige herinneringen hebben we met elkaar gemaakt in het kattastische weiland bij jou voor de deur. Ik kijk uit naar al je avonturen in dit meowe jaar. Die hoeven niet altijd meeslepend te zijn. Juist ook die kleinste belevenissen voelen groots.
Koppie van Japie
Lieve Japie,
Ik had ’t afgelopen jaar ook niet willen missen hoor! Niet alleen vanwege het Weilandfeest, maar ook alle mooie momenten met jou en alle anderen bij Muisbezorgd… Ik heb zóveel van je mogen leren!
En je hebt helemaal gelijk, blogs hoeven niet altijd vol te staan met meeslepende avonturen, soms is ’t ook gewoon wel ’s lekker om over het kleine alledaagse te mauwen. Want die zijn ook heel belangrijk hoor, om niet te vergeten.
Stevige poot en heel veel zachte kopjes voor jou, tante Cato en Oom Foppe, en natuurlijk ook voor Mo! 😻🐾
Heee lieve vriend Joep, wat heb je mooi ferteld over hoe je blogkater bent geworden, ik ben blij dat je er bij bent gekoomen, en ik find het mooi dat je Bert en Brammie noemt, want zij waaren twee heeeeeeeel biesondere katermannen, en ze blijfen er altijd bij hooren 💖⭐️, het nieuwe jaar gaat vast fijn worden, en er zullen ook moeilijke dingen zijn, maar met zijn allen kunnen we het en gaan we er een goede tijd van maken, en ik find het zo mooi wat je zegt over dat onze weereld grooterder wordt doordat we elkaars ferhaalen leezen, zo is het presies!, we leeren van elkaar en hebben plesier en troosten elkaar en zijn Saame, ik ferheug me al op dit jaar!, heeeeeeeel veel lieve kopjes voor jau en je mensen, ze zijn van je vriend Kever!!, ik kom gouw weer bij je langs, maar ik find het nau een beetje te frips…😸🙀
Heee lieve vriend Kever!
Van alle vrienden die in m’n leven een mooie ster zijn geworden blijven Bert en Bram toch altijd een speciaal plekje in m’n hart houden hoor… Al heb ik ze niet zo lang gekend als mijn andere vrienden, als kittenkater voelde ik gewoon al hoe bijzonder ze waren. Ik heb veel van ze geleerd, en zelfs als ik in ’t donker naar ze zwaai zijn ze nog steeds heel dicht bij me…
We gaan er gewoon saame met z’n allen weer een heel mooi nieuw jaar van maken, waarin we onze avonturen, gedachten en alledaagse dingen met elkaar mogen blijven delen!
Je hebt gelijk hoor, dat je een keer over slaat. Hier ligt intussen ook al sneeuw, dus ik krijg m’n rolkoffer met snekkies ook niet jouw kant op. Maar dat halen we dan de volgende keer gewoon weer gezellig in, hoor!
Heel veel zachte kopjes terug voor jou en je mensen, en m’n personeel stuurt groeten en dikke knuffels voor jullie allemaal! 😽🐾