Wat een week was het weer… Eindelijk lente, er zwemmen alweer kleine eendjes in de sloot naast m’n achterpad, en in een weiland verderop heb ik een heleboel kleine beebieschaapjes zien stuiteren, maar daar blijf ik toch liever uit de buurt.
Want die zijn me toch een partij druk met rennen en springen… En ik moet er niet aan denken om, als ik even niet goed op zou letten, onder zo’n bolletje wol op pootjes terecht te komen.
Soepie
Maandagavond na ‘t eten voelde ik me ineens niet zo lekker. Ik was een beetje loom en had geen trek in m’n snekkies, al ben ik ‘s nachts wel weer lekker naar buiten gegaan. Niks aan de poot, dacht ik nog. Maar de volgende ochtend heb ik bij thuiskomst m’n ontbijt overgeslagen en ik kreeg geen brokje door m’n keel dus ik ben gelijk op ‘t grote bed gaan liggen en heb bijna de hele dag geslapen. Voor de lunch heb ik nog wel m’n soepie opgelebbert, want dat sla ik eigenlijk nooit over.
Zeker niet wanneer het bij me op het grote bed geserveerd wordt. ‘s Avonds heb ik maar een paar hapjes natvoer op voordat ik weer naar buiten ben gegaan. Het was zulk heerlijk weer, en er moest nog een pindakaaspotteninspectie in ‘t weiland gedaan worden want dat was er de nacht ervoor niet meer van gekomen. Dit weekend moet ik al een paar lege potten vervangen, want de Wilde Weilandmuizen zijn er werkelijk dol op. Dus dat belooft wat voor het derde Grote Weiland Feest.
Afspraak
Intussen was mijn personeel dinsdagochtend al ongerust geworden omdat ik m’n natvoer na een paar hapjes liet staan en geen brokjes meer at. En drinken had ik eigenlijk ook niet zoveel trek in, dus ze besloten zonder eerst even met mij te overleggen een afspraak voor me te maken bij de dierendokter. Dat is, sinds die lieve dierendoktermeneer waar ik m’n hele leven al kwam vorig jaar met pensioen is gegaan, een dierendoktermevrouw 
geworden, maar die heb ik nog nooit ontmoet. En heel eerlijk gemauwd, ik zat daar ook helemaal niet op te wachten.
Maar ja, ongerust personeel is ook niet alles, dus terwijl ik lekker buiten in de zon zat hebben ze geprobeerd om een afspraak voor me te regelen. Vroeger konden we gewoon dezelfde dag nog naar het inloopspreekuur gaan, maar dat is er niet meer. En de eerste mogelijkheid om langs te komen zou pas gisteren zijn, en dat vond m’n personeel veuls te lang duren.
Plus dat Junior anderhalf uur aan de telefoon heeft gezeten, drie keer automatisch doorgeschakeld werd tussen de twee vestigingen (en dus weer drie keer in een nieuwe, langere wachtrij kwam), waar ze ook niet echt blij van werd.
Kennis maken
Om een lang verhaal wat in te korten, m’n personeel heeft besloten dat ik dichter bij huis naar een dokter mag waar ze niet anderhalf uur naar een bandje hoeven te luisteren voordat ze een tweebener kunnen spreken. En daar ben ik donderdag al kennis mee gaan maken.
Het hielp zelfs niet dat ik woensdag m’n ontbijt en diner weer helemaal heb opgegeten en water heb gedronken, m’n personeel zegt dat ik elk jaar best wel even langs de dokter mag om te kijken of alles goed met me gaat. Ik werd dus zonder pardon net na m’n lunch in m’n reismand geholpen en mocht op schoot bij Senior mee voor een ritje in dat bromding. Ik heb ze onderweg zachtjes gemauwd dat ik me écht alweer een heel stuk beter voelde en dat ik naar huis wilde om daar lekker te dutten, maar ze reden gewoon verder.
Toch ben ik blij dat ik even geweest ben om kennis te maken. Want om te beginnen werd ik niet door een grote hand uit m’n reismand gehaald, maar ging de bovenkant los en mocht ik zelf beslissen of ik op tafel wilde komen of lekker op m’n kussentje bleef liggen.
M’n nieuwsgierigheid won het, en ik ging lekker op de koele tafel liggen terwijl de lieve dierendoktermevrouw naar m’n hart en longen luisterde. Die klonken allebei goed en ze vond de binnenkant van m’n oren prachtig, m’n tanden zagen er prima uit en m’n ogen stonden helder. En dat ik sinds vorige zomer 300 gram ben aangekomen was geen enkel probleem omdat ik een grote katermans ben en nog steeds op een normaal gewicht zit.
Misschien kreeg ik daarom ook wel een paar snoepjes van de dokter, maar ik heb van m’n moeder geleerd om niets van vreemde tweebeners aan te nemen. Al heb ik er natuurlijk wel even aan gesnuffeld, want je weet maar nooit.
Uitstapje
Nadat m’n temperatuur was gecontroleerd vond ik het tijd om even een wandelingetje door de onderzoekskamer te maken terwijl m’n gegevens in de leptop gezet werden. Nou, er was genoeg te zien en te snuffelen, al kon ik niet overal bij. Maar dat komt de volgende keer wel, want volgende maand heb ik alweer een tweede date staan omdat het dan tijd is voor de spuit die ik als huis- tuin- en weilandkater elk jaar krijg.
Ik sprong net weer terug op de tafel toen de bovenkant van m’n reismand weer werd vastgeklikt. Zonder me te bedenken wandelde ik naar binnen en nestelde me lekker op m’n kussentje, klaar om naar huis te gaan. Want dit soort uitstapjes zijn leuk, maar moeten me niet te lang duren. Ik heb thuis altijd nog genoeg te doen…
Stevige poot en zachte kopjes,
Joep
Wat een klifhenger, Joep.
Nu weet ik nog niet waarom je geen trek had? Te veel Wilde Weilandmuizen voorgeproefd?
Of lees ik gewoon niet goed?
Koppie van Japie
Tsja Japie, als ik zou weten waarom ik geen trek had was ik niet naar de dierendoktermevrouw gegaan… Maar ik heb geen idee en m’n personeel ook niet.
Gelukkig gaat het alweer een heel stuk beter, ik eet m’n bakjes weer bijna helemaal leeg, en ik heb net nog een blikje soep op en daar heb ik zelfs de stukjes zalm die er in zaten van opgegeten.
Koppie terug vriend!
Hoi Joep,
Ons personeel bepaald altijd wanneer we naar de witjas moeten en we geen enkele inspraak hebben of we wel of niet mee willen.
Gelukkig dat Junior een lieve dierendoktermevrouw dicht bij je in de buurt gefonden heeft.
Fijn dat je heelemaal gezond bent Joep missgien lag er wel een vette pindakaasmuis zwaar op je maag en had je daar last fan.
Feel succes met je feele werk om de muizen vet te mesten foor het weilandenfeest.
Foor de zeekerheid heb ik een paar potten pindakaas foor je bij jullie agterdeur neergezet en een stukje Franse kaas, dat laatste mag je niet ferder fertellen want dat heb ik uit de kast fan mijn mensen gepakt.
Foor jou staan fersgillende snekkies en gourmetmoes bij je kaktuskrabpaal en foor Senior en Junior ferse aarbijenkeek en koffie met feel slagroom.
Poot fan Triton
Wow Triton, dank je wel voor alle verwennerij, ook namens m’n personeel!
De muizen zijn nog niet helemaal op smaak, maar dat gaat vast goedkomen in de komende weken…
Pootje terug, en aaien van m’n personeel!
Hoi Joep,wat heb jij meegemaakt zeg. Op de brommert naar die nieuwe dierendokter mevfouw. Gelukkig viel het allemaal mee en ben je verder gezond verklaard. ik heb ook een nieuwe dierendokter, maar voorlopig hoef ik daar niet naar toe zeg mijn vrouwtje.
Feel plezier in je mooie grote weiland !
Dikke knuffel van Belle.
Hoi Belle,
Gelukkig hoefde ik niet op de brommer mee, maar dat blikding op vier wielen van m’n personeel vind ik ook brommen hoor…
Hopelijk is jouw nieuwe dokter net zo loef als die van mij, ik mag eind van de maand weer naar haar toe voor m’n jaarlijkse inenting. Die mag ik halen omdat ik een deeltijd buitenkater ben, dus het advies was om dat te gaan doen…
Dikke knuffel en zachte kopjes terug! 😽🐾
Wow Triton, dank je wel voor alle verwennerij, ook namens m’n personeel!
De muizen zijn nog niet helemaal op smaak, maar dat gaat vast goedkomen in de komende weken…
Pootje terug, en aaien van m’n personeel!
Lieve Joop,
Gelukkig was er niets ernstigs met je aan de poot. Ja onze baasjes zijn gelijk ongerust als we eens wat minder of zelfs ons eten overslaan. Maar het is toch eigenlijk wel fijn dat ze ze snel ongerust zijn want dan hebben we wel personeel dat heel goed voor ons zorgt.
Succes met het vetmesten van de Weilandmuizen.
Lieve groet van Figo🐈⬛
Lieve Figo,
Sorry voor de late reactie!
Ik denk dat ik toen net iets teveel muizen geproefd had en daardoor ook geen trek meer had in m’n eigen eten thuis. Want ik moet zeggen, de pindakaassmaak is nu al duidelijk te proeven, dus het wordt alleen maar sterker als we de muizen over twee maanden gaan ophalen uit het weiland met Muisbezorgd…
Soms is m’n personeel wat overbezorgd, en krijg ik na een uur iets anders in m’n etensbak omdat ze hopen dat ik dat dan wel eet. Maar ja, als ik genoeg heb dan heb ik genoeg en dan kan er écht geen hapje meer bij…
Lieve groet en pootjes terug, vriend! 😹🐾
Hoi Joep,
Wat balen dat je je niet lekker voelde zeg, hoe kwam dat toch?
Fijn dat je naar een andere dierendoktermevrouw bent gegaan die super lief voor je is, fijn om te lezen dat alles goed met je is.
Nu weer druk druk met alles denk ik.?
Pootje van Tommy!
Hoi Tommy,
Sorry voor de late reactie!
Ik denk dat ik teveel weilandmuis gegeten had, ze waren zooooo lekker…
M’n nieuwe dierendoktermevrouw is heel erg lief, maar toch mis ik m’n ouwe dierendoktermeneer wel een beetje. En m’n personeel mist hem ook, en de drie inloopspreekuren die hij per dag had, want we konden altijd dezelfde dag terecht als ze bezorgd om me waren…
Maar ja, hij geniet nou lekker van een welverdiend pensioen, want dat is wat tweebeners doen als ze jarenlang gewerkt hebben.
Het is nu inderdaad druk met de muizen in de gaten houden, en m’n personeel is druk met brokjes verdienen. Maar gelukkig is altijd wel iemand thuis om de deur open te doen wanneer ik naar binnen wil!
Pootje en kopjes terug, vriend! 😽🐾
Heeee lieve Joep, ik ben blij dat je weer beeter bent, want ziek zijn is niks aan, en ik find het ook helemaal top dat je een lieve dierendoktermevrouw hebt, zooo heee en dat je gewoon rond durfde te loopen… dan ben je echt een tijger!, die snoepjes die je krijgt bij de dokter eet ik ook nooit, en niemand hier at ze, ik fertrauw het niet, die snoepjes, eerst krijg ik prikken en doet de dokter van alles dat ik niet wil en dan krijg ik snoepjes… nee, daar trap ik niet in!, maar ik heb mijn rugzak fol met snekkies gedaan en ik ben onderwef naar jau toe, als ik bij je achterdeur ben tetter ik efentje, okee?, heeeeeeeel veel lieve kopjes voor jau en je mensen, ze zijn van je vriend Kever!!
Hee lieve Kever,
Dank je wel voor je lieve letters en sorry voor de late reactie, maar gelukkig hebben we elkaar diezelfde avond nog gemauwd… En dat was weer kattastisch gezellig!
Enne, hoe lief die nieuwe dierendoktermevrouw ook was, die brokjes waren gewoon niet lekker. En ik laat me ook niet omkopen met snekkies, want toen ik thuis kwam kreeg in een staafje uit eigen snekpot, en die was veeeeeel lekkerderder!
Heel veel zachte kopjes voor jou en je personeel, ik mauw je later, vriend! 😽🐾
Hoi lieve Joep,
Fijn dat de nieuwe dierendoktermevrouw lief was, maar je kunt er maar beter niet naartoe hoeven he? Gelukkig gaat het weer beter met je. Je moet op tijd in vorm zijn voor het grote Weilandfeest.
Hier is Ginger ook naar de witte jas geweest. Na bloedonderzoek, een echo en ontlastingsonderzoek bleek dat ze een slechte bacterie in haar darmen heeft en nu moet ze 30 dagen lang hele vieze pillen.
Kopjes van Ginger, Abby en Wessel
(Die ook alledrie inmiddels werken bij Muisbezorgd.)
Lieve Carina, Ginger, Abby en Wessel,
Sorry voor de late reactie!
En ja, ’t is fijn dat de dierendoktertweebeners er zijn, maar je moet er niet te vaak komen… Gaar het intussen alweer wat beter met Ginger? Vieze pillen blijven altijd vies, zelfs als ’t personeel ze in de lekkerste hapjes stopt…
Wat leuk dat Ginger, Abby en Wessel katlega’s bij Muisbezorgd zijn geworden, nu het feestseizoen weer begint hebben we alle nieuwe extra pootjes hard nodig!
Kopjes terug en ik kijk uit naar de samenwerking! 😽🐾