Van alle kanten komt de vraag: ‘Hoe gaat het met de kriebelbeestjes?’ Tja, wat zal ik daar eens op miauwen?! Het is maar hoe je het bekijkt. Het gaat goed. En het gaat niet goed. Zal ik met het slechte meows beginnen? Het gaat niet goed met de beestjes. Met de kriebelaars zelf bedoel ik.
Al is mijn mens van een vredelievend soort ze heeft ze allemaal om zeep geholpen. Dat is best raar, want er kwam geen sop aan te pas. Daarmee kom ik gelijk op het goeie meows. We zijn verlost van al die naarlingen. Tot op zekere hoogte. Ik zal jullie miauwen hoe dat komt.
Pineut
Vorige keer furtelde ik dat we alle drie zo’n koud, nat, stinkend goedje in onze nek hebben 
gekregen. Geheel tegen onze zin! Het heeft nul komma nul effect om op de barrikatten te gaan. Op dit punt is ons mens onverbiddelijk. Het is voor een goed doel, vindt ze. De kleine gluiperdjes houden namelijk niet van dit spul. En zij houdt niet van kleine gluiperdjes.
Eerlijk gemiauwd, houden wij ook niet van die jeuk. Je krabt je suf. Tegen beter weten in. Want die ieniemienie beestjes weten keer op keer te ontsnappen om vervolgens een paar centimeter van je krabbende poot verder te gaan met irriteren. Mijn broer en tante hebben mazzel. De kriebelbeestjes vinden mij het allerallerlekkerst. Daarom ben ik extra de pineut. Dat ik per ongeluk op het huis ga liggen waar ze wonen, blijkt ook niet zo potig. Van hun verblijf naar mijn jas is het slechts één minisprong. Daarna tijgeren ze massaal tussen mijn lange haren door met als ultieme uitdaging: een slokje van mijn bloed. Daar zit nou net het venijn.
In de nesten
De verre familie van Dracula laat zich niet afschrikken door de cocktail uit het pipetje. Dat dacht mijn mens lange tijd. Dat de geur – dat spul ruikt helaas niet naar kattenkruid – zo overweldigend zou zijn dat kriebelbeestjes als vanzelf uit mijn buurt zouden blijven. Niets is minder waar. Pas als ze met dat goedje in aanraking komen, krijgen ze hun vleugels. Daarvoor moeten ze eerst hun tanden in mijn huid zetten. De smaak kan niet anders dan afschuwelijk zijn. Het lijkt erop dat ze zo schrikken van wat ze proeven dat ze vergeten mij los te laten. De hoektandjes van hun kleine kaakjes zetten zich muurvast. En blijven vast. Voor altijd.
Tenzij mijn mens die kaakjes open wrikt en mij bevrijdt van die monsterlijke types. Al doe ik nog zo mijn best met mijn vlijmscherpe stiletto’s het lukt me met geen mogelijkheid om ze los te krijgen. Het enige dat gebeurt is dat ik kramp krijg in mijn achterpoot, dreadlocks draai van mijn haar en mezelf open krabbel. Daarom inspecteert Mo me tig keer per dag. Haar vingers gaan pijlsnel door mijn vacht op zoek naar bobbeltjes. Purcies op die plek vouwt ze m’n lange haren voorzichtig opzij om de snoodaard op te sporen. Met een speciaal haakje wipt ze hem – of haar – eruit. Soms istie kleiner dan klein en glipt tussen het haakje vandaan.
Wat volgt is operatie pincet. Ik doe mijn uiterste best om me in te houden. Want van al dat gefrunnik krijg ik juist weer kriebels. Het liefst sla ik al mijn nagels uit en klauw ze diep in haar handen. ‘Zachtjes Japie,’ zegt ze dan, ‘zachtjes’. Vanuit het niets tovert ze kipsnackjes tevoorschijn. Tijdens die afleidingsmanoeuvre slaat ze toe en rukt de barbaar uit mijn jas.
Nu ik er zo over na denk, zijn die extra snoepies best een goeie deal. Hoogste tijd om mezelf maar weer eens in de nesten te werken.
Koppie van Japie
Lieve Japie. Hier Pasa van Ina. Jongen wat een verhaal over die afschuwelijke bijt kriebel en bloedzuigende beestjes. Ik kreeg er zelf jeuk van, vreselijk. Goed dat jou liefe frau oplet en jou iedere dag katroleert. Wij hopen dat je snel verlost zal zijn van die engerds. Ik stuur je een zacht kopje en Ina een knuffeltje.
Meow toffe Pasa en lieve mevrouw van Pasa,
onze Mo krijgt zelf ook de kriebels van al die beestjes. Ze wordt er zelfs een beetje paranogwat van. Overal denkt ze gluiperdjes te zien. Dat is niet altijd waar hoor. Maar ze denkt dat ze er zijn. Daar krijgen wij dan weer de kriebels.
Koppie van Japie voor u allebei
Hoi Japie,
Heel goed dat je vrouw jou elke dag onder handen neemt om die kriebel beestjes weg te jagen, het is allemaal voor een zeer goede doel toch.
Hopelijk ben je er nu van verlost en komen ze niet meer terug.
Maarre…..misschien een idee om je voorlopig maar NIET in de nesten te gaan werken, je krijgt toch wel lekkere snecks denk ik.
Pootje van Tommy!
Hi Toffe Tommy,
Daar miauw je wat. Denk je echt dat ik toch wel snackies krijg ook al heb ik geen kriebelbeestjes?
Dat moet ik gauw aan mijn broer furtellen, want hij dacht slim te zijn en extra snoepies te kunnen scoren door mij na te doen 🙈
Koppie van Japie
Hoi Japie,
Wat vervelend dat je je nogal eens in de nesten werkt. Ik wist eigenlijk niet dat die kriebelbeestjes een huis hebben waar er meerderen in wonen. Ik ben nu wel extra alert of er in mijn tuin ook geen huis is van zulke kriebelbeestjes. Gelukkig heb ik dan niet zo’n mooie langharige jas als jij want ik denk dat ze daar wel de voorkeur aan geven of is het alleen de smaak van bloed?
Fijn dat jullie een vrouw hebben die jullie zo goed controleert.
Lieve groeten voor jullie en ook voor je vrouw van mijn vrouwtje en mij🐈⬛
Hi lieve Figo,
ik weet het niet zeker hoor of het door mijn kapsel komt. Onze sterrenoom Sjakie had ook altijd van die beestjes en hij had een pittig kort rood-witte jas.
Zou het dan misschien ons (zwervers)bloed zijn? We zijn allebei katers van de straat. Of we smaken gewoon superlekker.
Koppie van Japie, ook voor je lieve vrouw
psssst ons mens denkt dat die gluiperdjes onder de dichte prikkelbosjes wonen waar ik graag slaap
Heee lieve Japie, wat een toestand met die beestjes!, ik heb zulke beestjes gelukkig nog nooit gezien, en ook niet in mijn haaren gehad, maar ik denk dat ik dat ook liefer niet wil, want het is niet netjes dat ze je bijten, dat hoort toch niet?!, goed dat mevrouw Mo ze weg kan haalen want klein fampiers zijn niet fijn!, mijn vrouw roept dat ze hoopt dat die beestjes hier nooit komen want ze is er bang voor, daarom krijg ik net zo een piepet als jullie krijgen, zooo heee wat stinkt dat!, maar ik heb zo een dikke haaren dat je na een dag al niet meer kan finden waar dat spul zat en ik denk dat dat bij jau ook zo is, misschien helpt het als je jehaaren korter maakt?, nee hoor, dat is maar een grapje!, heeeeeeeel veel lieve kopjes voor jau en je hele famielie, ze zijn van KeverT, en ik heb voor jau en Foppe en tante Cato kipsnekkies en kouwstiks neer gelegd, en voor mevrouw Mo staat er een witt sjookoolaade milksjeek!!
meow Knappe KeverT,
Dat recept voor die witte sjookoolaade milksjeek kan ik dat van je kopen? Mijn mens heeft em in één keer opgedronken. Iets met emo-eten, zegt ze. Want gisteren ontdekte ze weer van die kleine vampiertjes. Deze keer niet op mij, maar op mijn broer. En daar kropen ze nog. Ondanks dat pipetje van pas gelee. Ze wordt er paranogwatdinges van. En van witte sjookoolaade milksjeek lijkt ze rustiger te worden. Zou ik daar met spoed nog een paar bekers van kunnen bestellen?
Dank je meow 😽😻
Koppie van Japie
psssst Hoe gaat het vandaag met de pijn in je rug en met de medicijntjes?
Nog meer koppies! Ook voor je lieve mensen
Lieve Japie, wat een ellende toch zeg dat die kriebelbeestjes jou altijd zo goed weten te vinden. Ik denk dat ze jou erg lief vinden maar vooral je vacht erg warm en zacht en dat ze daarom steeds naar jou komen. Ik snap alleen wel dat ze er niet kunnen blijven wonen want dan heb jij steeds de kriebels en je vrouw natuurlijk ook. Het is niks leuk als ze dan aan je zitten te friemelen he om ze eruit te krijgen. Ik heb tegenwoordig nog wel eens stukjes van een struik in mijn jas zitten en die moeten er dan met de borstel uitgehaald worden. Dat vind ik echt niet leuk maar het gaat niet anders zeggen ze dan. Nu ja, dan doe ik dat maar braaf en ik heb dan hetzelfde voordeel als jij; Daarna krijg ik snekkies en natvoer dus ik laat het maar toe als mijn mensen dat willen. Die snekkies eet ik uiteraard met smaak op.
Hopelijk krijg je geen kriebels meer nu en blijven de beestjes weg. Daar duimen we allemaal voor en we draaien ook met onze pootjes! Knuffels van Lucky en de rest