Frou Frou: “Midden in de nacht toen het donker er nog was, werd ik wakker van een geluid dat zo door de stilte heen sloop. Nog half in dromenland met mijn oogjes op een kier keek ik naast me, naar de grote mensenmand, en jawel, het was onze mensenbroer die mijn catnap furstoorde. Hij lag te frummelen met de dekens en draaide en draaide maar het hielp niks.

Weer draaide ‘ie mijn kant op met zijn ogen half open en zag dat mijn oogjes ook al half open waren. ‘Ha lieve Frou Frou’, klonk het bijna fluisterend ‘het is nog lang geen tijd, maar ik denk dat mijn grote dut voorbij is.’
Hij tilde de dekens op en meteen wist ik wat me te doen stond. Gewoonlijk hoeft hij niet eens te gebaren. Ik rekte me eens goed uit en strekte mijn pootjes tot over de houten rand van mijn mandje. Nog een beetje wankel van het abrupt wakker worden liep ik naar de grote mensenmand en stak mijn neus onder de dekens. ‘Kom maar bij me knuffelen, misschien slapen we Saame nog even verder’. Hij zei het zachtjes in de hoop dat Jajim niet wakker zou worden, want dan is het meestal gedaan met de nacht. Slaperig en tevreden kroop ik onder de warme dekens en draaide drie rondjes voordat ik wist hoe ik moest liggen.
Uiteindelijk was dat purrcies tussen zijn hoofd en schouder in, ook al had ik nog geen zin om zijn haren te wassen, of die van wie dan ook. Mijn meest favoriete deel van de dag is nog steeds dat moment vlak na het wakker worden, wanneer we Saame nog even blijven liggen om te knuffelen. Maar vandaag was het zelfs voor mij een beetje vroeg.”

Stille nacht

Jajim: “Ze deden dus kei stil, zo stil dat het vanaf mijn mandje bij het raam nauwelijks te horen was. Kunnen ze doen, toch had ik het wel door hoor. Ik zat gewoon nog middenin mijn droom en die moest eerst af. Mijn maag rammelde immers nog niet, dus even verder slapen kon best. Pas toen de eerste zonnestralen voorzichtig tussen de gordijnen door glipten, deed ik mijn ogen open.
Meteen volgde een gaap en een MAUW en ik strekte mijn pootjes goed uit om me klaar te maken voor de dag. Met één blik op de grote mensenmand zag ik dat onze mensenbroer wakker was, dus zoals altijd sprong ik van mijn plekje af en trippelde miauwend naar hem toe. Zon door de gordijnen en een wakkere mensenbroer betekent knuffel-en-ontbijt tijd.”

Erwt

Frou Frou: “Mijn meest favoriete slaapplekjes zijn altijd heel zacht. Het beste ligt mijn mandje bovenop de grote mensenmand of een dik kussen. Daarom noemt onze mensenbroer mij ook wel de prinses op de erwt. Purrsoonlijk weet ik niet waar hij het over heeft want er ligt toch helemaal geen erwt in mijn mand? Dan zou ik er echt niet gaan liggen hoor.
Het schijnt iets te zijn wat mensen zeggen als je een luxepoes- of kater bent. Met luxepoes-zijn is niks mis, vind ikzelf. Onze mensenbroer zegt dat zijn mensenmand niet zacht genoeg meer ligt sinds het gedoe met het Paasei op zijn poot. Zou hij nu dan de prins op het ei zijn?”
Jajim: “Wat er allemaal gebeurt en waarom hij eerder wakker is, snappen we niet zo goed. Iets met een erwt of een ei dus, maar dat klinkt toch helemaal niet logisch? Hoe dan ook, we hadden het vroeger heel gezellig gevonden hoor, om ‘s nachts Saame te knuffelen en te spelen.
Maar Frou Frou en ik zijn geen kittens meer, nu we allebei senior zijn hebben we onze extra catnap nodig. En dat is wel eens knap lastig met zo’n wakker mens om je heen.”

Wilde haren

Jajim: “Nadat ik Frou Frou’s restjes heb opgeruimd en mijn snorharen heb afgelikt, kom ik furhaal halen bij onze mensenbroer. Want waarom is hij tegenwoordig tijdens het donker alweer wakker? Die tijd was toch voorbij sinds dat gedoe met de klok? Hij ging op de bank zitten, klopte op zijn been en zei ‘kom maar hier, Poes’. Dus ik sprong omhoog en nestelde me bij hem op schoot terwijl hij furtelde.
Frou Frou lag op haar troon naast ons en spitste haar oortjes. ‘Het heeft niets te maken met een erwt, meisjes’ zei hij tegen ons allebei. ‘Soms hebben mensen iets waardoor ze veel meer wakker zijn en het heet in-som-nia’. Furvolgens ging hij verder met zijn uitleg. Toen ik nog een jonge poes was bezorgde ik hem iets soortgelijks zei die, maar toen kwam het niet vanuit hem zelf. Het had te maken met mijn wilde haren. Hij furtelde dat ik heel veel wilde spelen en ontdekken.
Nu hij het zegt, herinner ik het me weer. In het donker is alles ook gewoon veel spannender toch? Het liefst sloop ik onder de grote mensenmand door om te ontdekken wat daar allemaal lag en of er niet ergens een furpakking lag die open kon. Of om te spelen met krakend plastic, op de grote mensenmand te springen alsof het een springkasteel is en spulletjes van het nachtkastje te meppen. Het maakte mij niet uit hoe laat het was, er was altijd tijd voor ontdekking.”

Frou Frou: “Mijn grote zus was echt heel lang speels en dan vooral in de nacht. Zelf was ik als kitten al rustig. Spelen doe ik alleen met een hengeltje met touwtjes eraan, of ik roetsj keihard omhoog naar de hoge kast via de krabpaal als mijn energie eruit moet.
Maar waar ik echt een neusje voor heb, is doorhebben wanneer onze mensenbroer wakker is. Want als de wijzers in de klok zitten, zal er geknuffeld worden.”

Wat doe jij als je mens (wel of niet) slaapt?

Zachte kopjes,
Jajim en Frou Frou

Miauw lieve allemaal, het zal geen van onze furriendjes ontgaan zijn. Deze week hadden we een speciale dag. Heel Nederland kleurde oranje. Er werd feest gevierd zelfs tot achter de regenboogbrug, en hoe.

“Laat mij het maar even demonstreren, Frou Frou. Jij en Jajim moeten er nog van leren” klonk het wijs vanachter zijn lange snorharen. Hij likte zijn slachttanden af en keek strak vooruit. Willem stond met zijn buik laag bij de deurmat, vier knieën gebogen, klaar om te springen zodra het doelwit dichtbij genoeg was. ‘Brzzzz-TIK, TIK, TIK’, de kleine zwarte schim vloog wild en wanhopig heen en weer tussen het hoge raam en het gordijn. Zijn vrijheid lag een halve meter naar rechts, waar de balkondeur nog open stond. Onze brommende vriend had geen idee meer waar binnen of buiten was. Zonder een snorhaar te bewegen, zo stil, hielden we de vlieg in de gaten. ‘PATS’, met een razendsnelle beweging greep Willem tussen het gordijn en het raam, purrcies op het moment dat de bromvlieg binnen pootbereik was. Beet! “Leve de Koning, leve de Koning!” riepen al onze furriendjes. Plots stonden we op een groot, zonnig grasveld waar de barbeque al werd aangemaakt en de tafels waren gedekt. Klaar om onze rammelende maagjes te vullen met de furschillende lekkernijen van Muisbezorgd. Met de krakend verse bromvlieg als voorgerecht.”

Wake up call

Frou Frou: “en toen klonk het van ‘TRRR TRR TRRR’. De wekker. Met een zacht piepje tilde ik mijn koppie op en keek naast me. Geen barbeque of grasveld, maar een mens. Een slapend mens. Wat teleurgesteld keek ik naar zijn toen nog gesloten ogen en stak een pootje uit naar zijn wang. Met een paar zachte tikjes er tegenaan kreeg ik hem wakker. Slaapdronken begon ik meteen over de lessen van Willem te tetteren en miauwde over de dag van de Koning. ‘Wat een timing, kleintje’ geeuwde mijn mensenbroer. ‘Was Willem uitgerekend vandaag in jouw droom?’ Geen idee wat hij nou purrcies bedoelde. Ik sprong in de vensterbank van de slaapkamer om wat anders te gaan doen en zag iets wat me vaag bekend voor kwam. Allemaal tweevoeters, furkleed in oranje. Rijen met rood-wit-blauwe kraampjes en er speelde ergens al Nederlandstalige muziek. ‘Leve de Koning!’ schreeuwden de letters op de gevel van het buurtcafé. Purrcies de kreet die ook in mijn droom voor kwam. Zou het weer die tijd zijn voor dat ene feest waarvan Willem altijd miauwde dat het iets met hem te maken had. Of heeft?”

Koning

Jajim: “hoe het nou helemaal werkt, daar zijn we nog steeds niet achter. We weten nu wel dat het feest door blijft gaan, ook nu onze Willem naar regenboogland is afgereisd. De tweevoeters en sommige viervoeters vieren met al hun poten op aarde zijn feest. Er blijkt een mensenman te zijn die ook Willem heet en toevallig ook een Koning is. Dat furzin je toch niet? Hoe dan ook, jullie hoeven je geen zorgen te maken. In regenboogland is Willem’s feest minstens zo uitbundig en gezellig Saame met alle andere sterrenfurriendjes.”

Vrijmarkt

Frou Frou: “oeps, even was ik weer in dromenland gesukkeld, zo op de vensterbank met de zon in mijn vacht. Hoe mijn droom verder ging? De ochtenden in regenboogland zijn altijd zonnig en purrcies warm genoeg. Kittens hadden hun fleece kleedjes al uitgerold met furschillende afdankertjes erop om te furkopen voor een extra brokje. Van licht fursleten mandjes tot kitscherige voerbakjes, eigen creaties of kraampjes met verse snackies, het liefst in oranje. Of een spelletje ‘vang het lichtje’ en een rondje in de krabbelton voor 50 cent. Vandaag mocht het allemaal. Toen de klok 12 uur sloeg, rolden de fleece kleedjes op en ontstond er een polonaise van volwassen katermannen en poezendames rond het grasveld. De kattenmelk en catnipwijn waren niet aan te slepen en op elke hoek van het veld kwam de geur van gefrituurde snackies je tegemoet. Ondanks dat het steeds drukker werd, viel er plotseling een stilte. Alleen het geknetter van de frituur was nog te horen. Alle koppen draaiden om. Lege bekertjes stuiterden op de grond, de menigte schoof uiteen en maakte plek in het midden. Op een hoge troon furscheen hij, Willem. Waarop de katermannen weer miauwden: “leve de Koning!” Willem zwaaide terug met zijn staart en miauwde: ‘de barbeque is geopend! Mrrrauw’, om daarna uit de hoge mand te springen en mee te doen met het feest. Ook al moeten wij Willem hier beneden missen, regenboogland is een Koning rijker.”

Zachte kopjes,
Jajim en Frou Frou

Miauw lieve furrienden, we hadden pas geleden een kort furhaaltje met een hele rare vis, weten jullie het nog? Deze week gaan we miauwen over wat je kan doen in zulke gevallen, namelijk wanneer je een veilige plek nodig hebt om naartoe te gaan.

Net thuis

Frou Frou: “Van een veilige plek heb ik best wat furstand dus ik kan er genoeg over furtellen. Een veilige plek, of furstopplek dat is bijna hetzelfde, moet een paar eigenschappen hebben om het te laten slagen. Zo is het heel belangrijk dat je ergens tegenaan kan kruipen, tegen je mens als die furtrouwd voelt, of je kruipt ergens onder. Voor mij purrsoonlijk hoeft het allemaal niet zo moeilijk, ik ben snel tevreden. Een paar dekens met een kuil in het midden kan al wonderen doen.
Onze mensenbroer legt er meestal nog een knuffel voor me in met een lekkere geur, of een dekentje waar ik al op gelegen heb. En als ik echt een héle veilige plek nodig heb en er is niks wat heel hoog is, dan moet ik ergens onder kunnen zitten. Met rugdekking dus, en een soort kijkgaatje. Het liefst tussen zoveel mogelijk spullen in eigenlijk.

Toen ik net thuis kwam wonen had ik er ook één. Niet alleen een plek, het was een hele kamer! Eentje met furschillende plekken om uit te proberen. Er stond een bankje, een bed, een tafeltje en een kledingrek. Allemaal spullen die ik nog niet kende uit de kennel, maar die ik al gauw leerde kennen, want ik heb alle plekjes uitgeprobeerd. Onze mensenbroer kende ik al, toch ging ik voor de zekerheid op mijn veilige plek liggen als hij de kamer in kwam. Terwijl hij veilig is, maar dit huis kende ik nog niet dus het voelde anders. Vooral in het begin deed ik aan schuilen. Het allermeest veilig was heel ver weg in een hoek onder het bankje dat er stond.
Daar zat Willem ook graag, maar dan aan de andere kant. Minder geschikt was voor mij het tafeltje. Onder een tafeltje heb je geen afgeschermd stuk voor je rug tenzij er een tafelkleed overheen ligt, en dan nóg. Als ik me van mezelf al best veilig voel zou het wel kunnen. Als er zonnestralen op schijnen dan ga ik er wel even liggen om mijn vachtje op te warmen en weg te dromen. Oja, iets wat voor mij en voor veel katers en poezen ook goed werkt is een hoge plek. Liefst één waar geen mens goed bij kan en waar je een goed overzicht hebt.
Mijn lievelings veilige plek voor als er sporadisch bezoek komt, is in het allerhoogste mandje. De klimpaal zit eraan vast en het is maar een milliseconde klauteren voor ik er ben en me met een opgeluchte ‘PRRR’ kan neerleggen. En een veilige plek kan ook gewoon je lievelingsplek worden, zo is het bij mij want dat bovenste mandje is naast veilig, gewoon kattastisch.

Mijn veilige plek is geslaagd zodra ik tevreden ben en mijn motortje aan zet zo van ‘PRRR PRR PRRR’, dan weet onze mensenbroer genoeg.”

Furschil

Jajim: “Frou Frou en ik furschillen ook qua veilige plekjes best veel van elkaar. Dat is mooi, want zo hebben we allebei altijd een plekje die we niet hoeven te delen. Van mezelf vind ik mijn eigen geur erg belangrijk op mijn veilige plek. Of catnip, dat mag ook. En ik moet meteen aan snackies denken, daar heeft mijn zusje helemaal niets over gemiauwd.
Met een gevulde maag voel ik mij altijd direct een stuk zekerder van mezelf en hoef me geen zorgen te maken over die bromvlieg die nog op mijn to-do lijst staat. Zelf lig ik het meest veilig in een lig holletje of krabton. Van die krabbeltonnen hebben we er twee staan en ze komen regelmatig goed van pas. Dat is vooral als de reismand tevoorschijn komt of als onze mensenbroer anders doet dan gewoonlijk en zogenaamd met een snack aan komt en met een net iets te onschuldige stem zegt ‘kijk eens wat ik voor jullie heb?’ Nog voor onze mensenbroer de vloeistof of pil of wat dan ook heeft gedruppeld of in mijn bek heeft gestopt voel ik al nattigheid. Tijd voor de veilige plek dus, ik trek een sprintje naar één van de twee krabtonnen.
Zodra hij bij me is met het pipetje al geopend, krijgt hij een waarschuw-grom. Zo waarschuw ik hem alvast voor mijn vers gepedicuurde, aangescherpte stiletto’s, want ik zal ze gebruiken als het moet. Het voordeel aan zo’n ton met holletjes is dat je mens wel kan proberen je eruit te pakken, maar dat je je makkelijk met vier poten tegelijk kan verweren. Wel moet ik eerlijk miauwen dat, los van die momenten waarop we een pil of koude druppels moeten, er weinig momenten zijn waarop we een veilige plek nodig hebben. Alleen als de monteur komt. Dat was dit jaar drie keer.
En dan deden we iets wat we niet vaak doen; Frou Frou ging in het middelste mandje liggen en ik ging op datzelfde mandje naast haar staan. We liggen nooit bij elkaar maar als er iets raar of nieuw is dan vinden dan zoeken we toch steun bij elkaar, dan is het toch fijn dat je Saame bent. Gelukkig is onze hele woning nu een veilige plek zolang we met onze eigen mensenbroer zijn.”

Heb jij ook een veilige plek? Als je niet weet wat je veilige plek is, moet je je eens voorstellen dat de bel gaat. Waar zou jij als eerste naartoe rennen?

Zachte kopjes,

Jajim en Frou Frou