Categorie archieven: Uit het leven van Bert

In de straat (blog)

Sinds een paar dagen zijn er mannen in de straat. Ze maken lawaai. Niet de hele tijd. Soms wel, dan weer zijn ze stil. Het zijn schilders, hoorde ik thuis. En ze blijven nog een tijdje. Ik vind dat moeilijk.

Nou is het wel zo dat ik de laatste tijd meer zelfvertrouwen heb gekregen. Het groeide heel langzaam en opeens voelde ik het. Ik durf meer. Als ik de badkamer in wil, maak ik gewoon de deur open. En vroeger durfde ik niet eens de keuken in. Laatst ben ik op een stapel boeken in de slaapkamer geklommen, daar moest ik vroeger ook niet aan denken. Het leven is gemakkelijker met zelfvertrouwen.

Op die schilders had ik niet gerekend. Echt waar niet. Ze zijn hier nog nooit geweest. Dus ik vond het raar. Er kwam een woonwagen in de straat. Mannen in auto’s en ze schreeuwden naar elkaar. Toen kwam er veel lawaai omdat ze steigers gingen bouwen. Het duurde de hele dag. Ik deed toen alsof ik sliep, want in de vensterbank zitten was te moeilijk voor me.

Ik voelde me best gespannen.
En onrustig.
Slapen lukte niet goed.

In de middag was het opeens stil. Weer zo gek. Toen sprong ik in de vensterbank om te kijken. Geen man te zien.

Thuis heb ik toen een goed gesprek met mijn vrouw gehad. Ze aaide erbij, dan kan ik altijd beter luisteren. Van dat hele zachte aaien. En ze zei dat die mannen buiten waren en wij binnen, en dat we elkaar hadden en dat we veilig waren. Ze zei ook, dat sommige van die mannen thuis een dier hadden waar ze lief en goed voor waren, maar dat wij niet wisten welke mannen dat waren. Daarna zei ze dat de mannen over een tijdje weer weg zouden gaan en dat alles dan weer gewoon zou zijn. Dat vond ik eerlijk gezegd het fijnste.

Ik vind mannen moeilijk. En geluiden ook. Door het gesprek voel ik me weer beter en ook door het aaien. Al met al is het weer een nieuwe ervaring in mijn leven als huiskater. Het is moeilijk, maar toch zit er iets fijns in.

Snoepjes van Whiskas (filmpje)

Voor nieuwe snoepjes ben ik altijd te vinden. Er is zo heel veel dat me goed smaakt. Deze middag kreeg ik Whiskas Tempations om te testen. De smaak was rundvlees.

Het zijn lekkere kraakbrokjes. Het gekke was dat toen ik eenmaal begon te eten, ik niet meer goed kon ophouden. Als ik mijn gewone brokjes eet, voel ik gewoon wanneer ik genoeg heb. Hier kan ik gemakkelijk veel te veel van eten. Dus het is belangrijk dat er per keer net genoeg brokjes op je bordje komen. Anders over-eet je jezelf.

Dat ze kraken vond ik leuk. Dat eet gewoon beter. Soep lust ik niet. Daar ben ik kater voor.

Geur is ook belangrijk aan snacks en snoep. Maar deze vond ik niet zo bijzonder ruiken. Ik zag ze pas toen ze op mijn bordje lagen. Dus als je voorpret belangrijk vindt en voor jou begint dat met een opwindende geur, dan kun je beter iets anders nemen.

Later op de dag kreeg ik opeens dorst. ik heb extra veel gedronken. Dat had ook met die snoepjes te maken al weet ik niet hoe het kan.

Mijn oordeel is: hele lekkere snoepjes, maar of ze gezond zijn dat durf ik niet te zeggen. Vanwege die dorst.

Wat doe je als het warm is? Drie tips

Het gebeurt niet vaak maar als het gebeurt, is het belangrijk dat je je goed blijft voelen. Zomer in Nederland. Wat doe je als het warm is?

Voor een kater met een dikke vacht als ik heb, betekent elke warme dag een hele warme dag. Dan moet je ook verstandig zijn.  Hier volgen mijn tips.

1 Drink water waar en hoe je zin hebt. Dus nou misschien niet uit je vaste schaaltje de hele tijd. Je mensen moeten experimenteren. Een schaaltje op een gekke plek. Een glas dat helemaal bomvol water zit. Soms is vers water het lekkerste. Dan weer hou je van rijp water. Het beste is dat je af en toe iets nieuws krijgt, dan blijft het leuk. Extra tip: poezenlimonade. Daar schreef ik eerder over, in als je te weing drinkt: lees het hier.

2 Aaien. Ja dat klinkt gek. Maar als het warm is, kun je sneller gaan verharen en die losse haartjes gaan er niet allemaal meteen uit. Wel bij aaien. Of kammen. Of borstelen. Net wat je leuk vindt.

1 Niet (altijd) in de zon. Ik zit graag in de vensterbank te zonnen, lekker hoor. Maar ik spring er ook uit om op de bank te gaan slapen. De hele tijd in de warmte is me te veel. Misschien moeten je mensen je daarbij helpen dat ze zeggen nou effe niet.

Dat was het. Normaal doen en rustig aan, daar komt het op neer.

Goed kattenspeelgoed: de veter

Goed kattenspeelgoed hoeft niet duur te zijn. Wat ik persoonlijk erg leuk vind, dat is de veter. Die komt van de schoenmaker. Was twee euro, dacht ik.  Of minder.

Ik vond de veter bijna meteen leuk. Eerst wilde ik er even naar kijken en aan ruiken en ook wilde ik een poosje door de huiskamer lopen terwijl ik deed of de veter er niet was. Dat is wennen, en het hoort erbij.

Toen werd het leuk. De veter is net een lintje maar dan veel meer oer. Het ruikt lekkerder. Je hebt er meer greep op. En je kunt er ook mee rollen, dat is een plus. Ook kun je de veter tussen de krant doen en dan ermee bewegen, ik vind dat spannend.

O ja waar de veter vandaag kwam. Nou, van de schoenmaker. Daar heeft mijn vrouw hem gekocht. Het was geeneens duur. En het is geen officieel kattenspeelgoed maar volgens mij is dat juist het fijnste. Je hebt ook denkspeelgoed dat is helemaal speciaal voor katten, nou dat hoef ik zeker weten niet. Gewoon leuke dingen om mee te spelen vind ik het fijnste. Dat ik er wat mee kan.  En dat het niet te moeilijk is dat je eerst moet denken voordat je speelt. Dat is toch voor niemand leuk zeg nou zelf.

Aan de ene kant is de veter gewoon veter en aan de andere kant zit een knoop. dat heeft mijn vrouw gedaan. Wat ik dan leuk vind, is om die knoop zo BAM neer te slaan. Of mijn poot er helemaal op te leggen. Ik heb dan toch het gevoel dat ik ergens van gewonnen heb. Of van iemand. Het voelt goed. Tevreden.

Een veter is wel iets waarvan ik zeg: daar moet je  echt samen mee spelen, in je eentje kun je beter een muis ofzo nemen.  Maar dat is juist leuk, samen spelen, toch?

Luisteren is een keuze

Uit het leven van Bert,

 In Japan begrijpen ze waar de wetenschap toe dient en dat is om een beter begrip te ontwikkelen van de kat. In Tokyo onderzochten ze of katten konden luisteren.

Ja en nee zeg je dan meteen. Een kat kan uitstekend luisteren. Piept er een verpakking van een geliefde snack, dan hoort de kat dat nog in de diepste slaap. Dat was het ja. Nu komt het nee. Luisteren is iets anders dan gehoorzamen. Net als bij mensen. Een hond vind het leuk om te gehoorzamen. Een kat bekijkt het per geval.

Dus: begrijpen wat de mens vraagt is geen probleem. Doen is een tweede. En dat legt een deel van de verantwoordelijkheid bij de mens: die moet leren vragen op een manier waarop de kat het wenst te overwegen.

Het lag voor de hand, natuurlijk. Maar in Tokyo wilden ze het zeker weten en dat is nu het geval: luisteren is een keuze. Voor de kat, dan.

(Bron: Independent.co.uk)