Categorie archieven: Uit het leven van Bert

De grootste kater ter wereld

Uit het leven van Bert, ,

Je kunt een huiskater zijn, elf kilo wegen en geen gram overgewicht hebben. Goededag Ludo, de grootste kater ter wereld. Zelfs voor een Maine Coon is hij met zijn bijna 120 cm en elf kiloaan de grote kant. En Ludo is nog steeds in de groei.

Inmiddels staat Ludo in het Guinnes World Record Book, en dat zegt twee dingen. Ten eerste, de mensen bij wie hij woont hadden zin in de ongelofelijke administratie waar je doorheen moet om in dat boek te komen. Ten tweede, er is best kans dat er katten leven die nog groter zijn.

De grootste huiskatten zijn: Main Coone, Noorse boskatten, Savannah katten en Chaussie katten. Groot, breed, harig.

Dan is er ook een tussencategorie: de lijger. Vader is leeuw, moeder is tijger. Dan kom je bij iemand als de filmster Hercules:

Hercules kan in huis wonen maar het is zeer de vraag of hij een knuffelkater is. Nee, dan Main Coones. Nog een foto van Ludo?

 

 

 

 

Inderdaad, groot. Een baby is een mini-kitten vergeleken bij hem.  Maar groot is niet gevaarlijk. Ludo is lief en knuffelig, zeggen zijn mensen. Dat is mooi. Vooral als hij op schoot wil of voor de gezelligheid ’s nachts even op je gezicht gaat zitten.

Pootje vast

Nou weet u al dat ik sinds kort boven op een handdoek slaap. Dat is nog steeds heel fijn!! Ik lig altijd lekker. Maar soms wil ik anders liggen en dan zit ik vast met mijn pootje.

De handdoek is zacht en dik.
Mijn nagels zijn scherp.
Ik hang natuurlijk vaak aan de klimpaal.
Dus ik zit soms vast.
Dat moet niet.
Ik wil los.

Ik rukken met mijn pootje.
Kijken.
Rukken.
Het moet los, meteen, helemaal!!
Maar hoe gaat het met een dikke handdoek, zit je vast dan zit je ook echt vast.

Mijn vrouw wil me dan helpen. Dan komt ze naar me toe en ze pakt mijn pootje vast en ze zegt: “Ik maak je wel los, Bertje.”

Dat wil ik niet. Dus dan ruk ik me extra hard los. Van binnen voel ik hrrrrr. Van buiten laat ik niks merken, zo ben ik ook wel weer.

En zo kom ik dan los van de handdoek. Zult u zeggen, nou klaar maar het is niet klaar. Dan wil mijn vrouw een gesprek. Dat ze me wil helpen als er iets is. En dat ik het moet toelaten. En ook dat ik het moet leren want je weet maar nooit, en dan kan het belangrijk zijn. Ik luister altijd maar als ze dan juist aan mijn poot gaat friemelen waarmee ik vast zat, gaat het me te ver. Dan kijk ik een andere kant op en ik trek mijn poot terug. Ik voel me dan anders, ik weet niet waarom.

Volgens mij is het nog iets van vroeger toen ik op straat leefde. Want na een poosje voel ik me weer gewoon en dan krijg ik knuffels.

(dit blog verscheen evenals andere blogs bij de Vereniging Kattenzorg)

Hoe krijg je een glanzende vacht

Mensen vragen me vaak, Bertje wat doe je toch om je vacht zo dik en glanzend te krijgen? Want ja, dat wil iedereen wel. Snap ik. Dus ik zal het uitleggen.

Voor een goede vacht moet je aanleg hebben. Dat is nou eenmaal zo. Een naaktkat kan van alles doen en laten, maar voor een goede vacht maakt het niets uit. Aanleg is er of aanleg is er niet. In alle gevallen maakt dat dus belangrijker wat u wel kunt doen.

Het eerste wat u voor een goede vacht moet doen is verstandig eten. Dat is iets anders dan alles eten wat u lekker vindt. Ik heb van de dierenarts van die brokjes waar alles in zit. Het merk is Specific. Daar eet ik elke dag wat van, de ene keer heb ik meer trek dan de andere keer. In mijn brokjesbal zitten superlekkere brokjes, die zijn van Royal Canin. En dan eet ik avondeten alleen van de betere merken. Iams, Royal Canin, Hills. Een keer kreeg ik iets biologisch op mijn bord en dat weigerde ik. Te vies.

Dus: verstandig eten. Snoepen mag best. Ik heb elke avond een snack en soms wat tussendoor.

Dan nu het tweede. Drinken, en dan bedoel ik water. Elke dag.

Derde punt. Onderhoud. Ik was mezelf en daar neem ik de tijd voor. Dat doe ik een paar keer per dag, want ik ben graag netjes. En schoon.

Het vierde punt is regelmatig aaien, liefst een paar keer dagelijks. Borstelen en kammen kan ook, maar persoonlijk hou ik het allerallermeeste van een zachte warme vrouwenhand. Daar wordt je vacht vanzelf mooier van. Ook netter, vind ik.

En dan het vijfde en laatste punt. Je moet natuurlijk wel een beetje opletten. Dat je nergens in gaat zitten of rollen wat er eigenlijk niet hoort te zijn. Soms zwiept mijn staart per ongeluk in mijn water, maar veel gekker doe ik niet. Ook moet je bewegen dat is voor de doorbloeding. Dus rennen is goed. En dan pak je je rust weer natuurlijk.

Dat was mijn beauty-advies. Ik hoop dat iedereen er wat aan heeft. Maar echte beauty zit van binnen.

Een eng geluid van buiten (filmpje)

 

Weet u wat ik moeilijk vind? Geluid van buiten. Rare piepende geluiden waarvan je denkt: wat zijn dat voor geluiden?  Je bent nieuwsgierig en toch wil je het niet weten. Dat komt door bang zijn.

Bang is moeilijk. Ik voel het soms. Door geluiden dus. Of als er monteurs komen die van binnen boos en hard zijn en die raar naar me kijken dan weet ik het ook niet meer.

Toen de geluiden in de straat begonnen, durfde ik niet meer in de vensterbank te springen. Ik bleef waar ik was, dus op het tapijt. Er was iets in mij dat zei: Bertje wegwezen, en er was iets in mij dat zei Bertje opletten. Dus ik kon daardoor opeens helemaal niet meer goed lopen en ik bleef waar ik was.

Mijn vrouw kwam bij me liggen. Aaien kan dan niet, wegens de spanning. Dat snapt ze gelukkig. Erbij vind ik wel fijn. Het scheelt toch.

De geluiden in de straat duurden gelukkig niet lang. Daarna voelde ik me nog maar een beetje raar. Ik sprong in de vensterbank om te kijken of de straat weer normaal was. Niks geks te zien, gelukkig. Dat was in orde.

Mijn vrouw gaf me knuffels. Van die zachte aaien over mijn hele rug, voor de rust en de ontspanning. En ik kreeg een  snack. En dat hielp want later voelde ik me weer mijn gewone zelf.

Ik kreeg Milky Melody (filmpje)

Ik kreeg nieuw snoep, of eigenlijk was het een snack, dat snapte ik niet goed. Het was een klein pakje van Vitakraft waar ik ook die staafjes van heb. Die zijn lekker. En het liep tegen etenstijd en ik had trek dus ik dacht, nou, een klein hapje, dat gaat er wel in.

Mijn vrouw zette het bord neer en ik liep ernaar toe.

Even ruiken.

Nog even ruiken.

Ik heb echt mijn best gedaan met het ruiken, maar eigenlijk wist ik het al meteen. Getsie, nee. Dit lust ik niet. Het is een soort melk,  geloof ik.  Vinden vast veel katten lekker. Ik niet. Er zijn veel smaken in, en ik had de pure melk. Misschien zijn de andere smaken wel lekker. Ik hoef het niet.

Gelukkig kreeg ik daarna gewoon avondeten, dat was wel echt lekker!! En een knuffel kreeg ik ook.

Als je een snack krijgt en die valt tegen dan is dan twee keer moeilijk. Want eerst was je blij en dan niet meer en dan heb je ook nog iets in je neus dat vies is. En daarna wil je eigenlijk geen nieuwe snack meer proberen want misschien is dat ook wel vies. Dat is eigenlijk het derde moeilijke eraan.

Dus het is best moeilijk. Maar toch moet je af en toe wat nieuws  proberen. Want eerlijk  is eerlijk, zo heb ik die zachte staafjes ontdekt. Ook van Vitakraft. En die vind ik superlekker. Vooral de eerste keren dat ik het kreeg. Ik wist toen nog niet dat iets zo heel erg lekker kon zijn.

Dus je weet het niet altijd van te voren.

Snacks en snoep is heel persoonlijk. Je lust iets of niet.  Ik heb liever iets anders dan dit, eerlijk gezegd. Bijvoorbeeld zo’n zacht staafje en dan het liefste kip. Twee mag ook!