Categorie archieven: Uit het leven van Bert

Waarom die ene lange ochtendknuffel zo belangrijk is

ochtendknuffel

Elke ochtend krijg ik thuis knuffels. Op bed. Op de overloop als we naar beneden gaan. Beneden. En dan komt die ene lange ochtendknuffel. Die is extra belangrijk.

Kleine knuffel

Elke knuffel is belangrijk op een eigen manier, en ik kan niks missen. Dat zal ik uitleggen.

  • op bed: als ik op bed lig als we aan de dag beginnen, wil ik een hele zachte goedemorgen-aai over mijn kop. Dat ik weet dat ze wakker is en dat het allemaal in orde is en dat we zo gaan opstaan en dan kan ik water uit de badkamer gaan drinken.
  • op de overloop: nou weet ik zeker dat we gaan opstaan, ik geef de boeken die er staan kopjes en ik krijg aaien over mijn lichaam, de dag gaat serieus waar beginnen
  • beneden: voor of na het water drinken uit de badkamer ga ik op mijn kussen liggen en dan wil ik knuffels met een gesprekje, dat alles fijn is en wat we vandaag gaan doen en dat ze veel van me houdt en al die dingen meer. Dan voel ik me ontspannen en tevreden.

Als ik genoeg heb gedronken in de badkamer, mag zij erin. Daarna gaat ze aan haar werktafel zitten en dan kom ik erbij op de bank achter haar of op het krukje naast  de tafel. Aaien, ja tuurlijk. maar dat tel ik even niet mee. Een poosje later komt het. De echte grote ochtendknuffel.

Grote knuffel

“Mewww?” vraag ik dan. Ze kijkt en snapt het. “Ga maar naar je kussen, Bert,” zegt ze, “ik kom mee.” En dan komt de grote knuffel.
Zachtjes aaien met de ene hand en de andere hand tegen mijn schouder.
Friemelen in mijn buikvacht.
Zachte woordjes die ik geeneens altijd kan verstaan maar die toch heel fijn zijn om te horen.
Soms stopt ze haar gezicht in mijn vacht en dan gaat ze vachthappen. Of ze gaat op mijn heup liggen. Ze doet van alles en ik voel me dan steeds meer ontspannen worden, ik zak er helemaal in weg.
En zo val ik dan in slaap.

Dus daar is die ochtendknuffel voor,  om superheerlijk in slaap te vallen.

De operatie en toen ik lekker eten kreeg (filmpje)

“Zin in iets lekkers, Bert?” vroeg mijn vrouw. Nou zeker weten. Wegens mijn operatie had ik een hele dag niks op. Eerst mocht ik niks. Toen wilde ik niks. Maar daarna wel.

Superlekker

Ik had heel erg trek maar toch kon ik niet veel eten. Dat kwam omdat ik moest wennen dat ik weer at. En ook omdat het superlekker spul is. Het heet:  a/d restorative care en het is van Hills.  Later op de dag kreeg ik het weer. Wanneer ik weer aan de brokjes begin, weet ik niet.

Kiezen

foto: Dierenkliniek Stevenshof

Want die operatie was wegens mijn tanden. Er zijn nou twee kiezen uit en mijn vrouw moet de rest van mijn leven op mijn tanden blijven letten. De dokter zei dat ik resorpie letsel had. Dus dat je moeilijke tanden kunt krijgen.

Op de foto ben ik net uit de operatie. Dus nog bij de dokter. Ik heb allemaal spullen van thuis om op en onder te liggen. De spullen roken naar mijn vrouw. Dat was een geur van liefde.

Daar had ik steun aan.

Thuis

Hoe het verder moet met die tanden weet ik niet. Ik leef nou en nou ben ik lekker weer thuis dus dat is zoals het moet zijn. Gisteren overdag begon ik me weer normaal te voelen.

Nacht

Als alles gewoon is, mag ik door het hele huis. Alleen de nacht na mijn operatie mocht het niet. Toen stond ik nog wankel op mijn pootjes. Ik moest in de huiskamer blijven en mijn vrouw ging op de bank slapen. Doet ze anders nooit. Het was voor de gezelligheid. Dus toen ging ik ook maar op de bank slapen, op een ander stuk ervan. Heel soms werd ik wakker en dan keek ik naar haar. Dat ze bij me was.

Toen het ochtend werd voelde ik me beter. En die dag kreeg ik veel knuffels en lieve woorden en lekker spul om te eten en ’s avonds voelde ik me beter dan ik me ’s morgens had gevoeld.

Waarom ik het liefste alleen speel

alleen spelen

Waarom ik ook alleen speel dat kan ik uitleggen. Toen ik hier pas was, wilde ik alleen samen met mijn vrouw spelen. Elke dag een paar keer. Tegen de spanning. Dat hielp.

Nou heb ik dat niet meer die spanning. Dat komt omdat veel beter kan rieleksen. Zoiets moet je leren en ontdekken. Ik moest snappen dat ik hier veilig ben en wat liefde is.

Avond

De laatste tijd speel ik alleen als het avond is of wanneer ik naar de bak ben geweest of als het nacht is. Wat ik dan doe dat is:

  • lekker met de krant scheuren, die ligt op het tapijt in de huiskamer  en die blijft daar liggen dus ik kan altijd verder waar ik gebleven ben en dat is nou echt iets wat ik alleen moet doen
  • even met de groene vis tekeer, mijn tanden erin en goed bijten zodat ik dat groene spul erin meteen naar mijn kop voel gaan, soms rol ik er ook mee, en daar kan ik ook niemand bij gebruiken dat moet je als huiskater zelf doen

Soms ga ik ook rollen voordat we ’s avonds naar de slaapkamer gaan, maar dat is meer voor het extra fijne gevoel en niet om te spelen, dus eigenlijk telt het niet mee.

Overdag

Wat ik nou wel heb, is dat mijn vrouw overdag wil spelen. Dan gaat ze op het tapijt zitten en ze wappert met het lintje. Ik heb dan nooit zin. Dus ik kijk even van: nee. Dan houdt ze op.
Eigenlijk is dat best zielig voor haar.
Maar ja, geen zin is geen zin.
Ik kan toch niks tegen mijn zin doen.

Samen

Ik speel het liefste alleen maar ik knuffel het liefste samen. Dat doen we veeeel vaker dan toen ik hier was.  Ik ben dus veranderd van een speelkater in een knuffelkater, of misschen ben ik dat altijd al geweest dan kan natuurlijk ook.

Waarom ik gisteren opeens een snipperdag moest

Gisteren had ik net water gedronken uit de badkamer toen alles opeens anders werd en ik moest toen meteen een snipperdag nemen.  Wat was er gebeurd?

Piep

Alles was gewoon dus ik voelde me rielekst en ik was nergens op bedacht. Lekker water uit de badkamer, dat sproeit mijn vrouw dan met de kraan speciaal voor mij. Ze blijft er ook bij dus het is gezellig.

Ik dronk en voelde dat mijn vrouw veranderde. Ze werd gespannen. Toen ik klaar was met drinken zei ze: “Bert, ik hoor een piep.”

Deed mij niks.  Had ik al lang gehoord. Piep. Stil. Piep. Stil. De hele tijd door.  Maar dat zij gespannen werd dat voelde ik wel. Dus ik wist nou gaat er van alles gebeuren, ik neem een snipperdag van Feesboek dan kan ik het thuis bijhouden.

Aksie

Toen kwam er opeens heel veel aksie ik ging dus meteen op mijn kussen liggen. Daar kon ik alles goed zien plus ik was veilig.

  • ze was nog geeneens onder de douche geweest en toen ging ze al aan de computer
  • ze liep naar beneden en ze deed de electriciteit uit en toen was het donker en stil behalve dan die piep
  • ze haalde van boven een trap en toen ging ze onder de piep staan, de piep zat vast aan het plafond op de gang en ze had een lamp in haar hand
  • toen deed ze de electriciteit weer aan en ze ging telefoneren
  • daarna ging ze voor het raam staan, ze zag er raar uit in haar gezicht

Ik dacht ik doe niks.

Monteur

En wat denkt u? Er kwam weer een monteur. Deze had geen harde stem. Mijn vrouw hield meteen heel veel van hem dat kon ik zien, en ook dat ze hem wilde knuffelen maar dat deed ze niet.

Voor de zekerheid ging ik onder tafel zitten dus wat er toen gebeurde dat weet ik niet.

Na een poosje werd het stil. De monteur was weg. De piep was weg. Alleen mijn vrouw en ik waren er nog en we moesten heel erg bijkomen. Zij van de piep en ik van haar. Gelukkig had ze weer haar gewone gezicht terug en toen konden we slapen.

Wat ik deed bij de laatste monteur in mijn huis

monteur

Deze foto is gemaakt toen er een monteur was. Hij zat toen bij de deur. En ik ging op mijn kussen liggen. Ik was bang en boos tegelijkertijd.

Spul

’s Morgens kreeg ik van dat groene spul om mee te ontspannen. Dan voel ik me raar en fijn in mijn kop dat is wiewen.  Soms ga ik dan met mijn verkering Loesje in de zon in het gras rollen en dan ben ik toch thuis. Dat is wiewen. Het zit in je kop.

“Er komt vanavond een monteur, Bertje,” zei mijn vrouw maar dat snapte ik later pas.

Avond

Toen het bijna avond werd, belde de monteur en hij zei dat hij eerder kwam. Mijn vrouw was gespannen. Ik ook.  En helemaal toen ik hoorde dat het dezelfde monteur van de vorige keer was, die had een harde stem en hij lette niet op waar mijn brokjes stonden.

Dus ik ging meteen onder de tafel, dan door naar achter de kastjes, daar kon niemand me zien dus daar was ik veilig.

Maar de monteur kwam in onze huiskamer.

Geluiden

Van achter de kastjes hoorde ik zijn stem. En de stem van mijn vrouw. Ze klonk hoog dan is ze gespannen. En ik dacht wat nou, wat nou. Want als huiskater heb je ook je plichten zo zie ik dat.
Dus ik ging terug naar onder de tafel.
Mijn vrouw zat ernaast.
Ik ging achter haar rug staan en zo keek ik naar de monteur.
Mijn vrouw aaide me zachtjes. Ze zei dat alles in orde kwam. De monteur maakte rare geluiden ik kon geeneens zien wat hij deed.
Alles was raar en ik werd bang maar ik voelde me ook boos.

Bank

Door het boos van binnen kwam het dat ik door de kamer ging lopen dat die monteur wist hier woont een kater en dat mijn vrouw wist ze staat er niet alleen voor. En door het boos kon ik op de bank springen en op het kussen gaan liggen. Maar door het bang van binnen was dat eigenlijk heel moeilijk. Gelukkig schoof mijn vrouw toen op naar de bank, ze was dichterbij me. En volgens mij dachten we alletwee als de monteur wat doet dan springen we op hem.

Aaien

Eindelijk ging de monteur weg. Nou moesten we bijkomen. Aaien en samen hangen en die avond gingen we heel vroeg naar bed en de dag erna waren we nog steeds van binnen raar. Dus toen gingen we bijkomen en dat hielp.